شري دسم گرنتھ

صفحو - 510


ਸ੍ਯਾਮ ਚਲੇ ਤਿਹ ਓਰ ਨਹੀ ਤਿਹ ਊਪਰਿ ਅੰਤ ਦਸਾਨਿਹ ਧਾਯੋ ॥੨੧੨੦॥
sayaam chale tih or nahee tih aoopar ant dasaanih dhaayo |2120|

پاڻ هڪ عورت کي به پاڻ سان گڏ وٺي ويو ۽ پنهنجي راند ۾ مشغول ٿي اعليٰ علائقن ڏانهن روانو ٿيو.

ਗਰੁੜੁ ਪਰ ਸ੍ਯਾਮ ਜਬੈ ਚੜ ਕੈ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰਹਿ ਕੀ ਜਬ ਓਰਿ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥
garurr par sayaam jabai charr kai tih satreh kee jab or sidhaariyo |

جڏهن سري ڪرشن گُروڙ تي سوار ٿي دشمن ڏانهن روانو ٿيو.

ਪਾਹਨ ਕੋਟਿ ਪਿਖਿਯੋ ਪ੍ਰਿਥਮੈ ਦੁਤੀਏ ਬਰੁ ਲੋਹ ਕੋ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
paahan kott pikhiyo prithamai dutee bar loh ko nain nihaariyo |

گرودا تي چڙهائي، جڏهن هو دشمن ڏانهن ويو، هن پهريون ڀيرو پٿر جو قلعو ڏٺو، پوء فولاد جا دروازا،

ਨੀਰ ਕੋ ਹੇਰਤ ਭਯੋ ਤ੍ਰਿਤੀਏ ਅਰੁ ਆਗਿ ਕੋ ਚਉਥੀ ਸੁ ਠਾਉਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
neer ko herat bhayo tritee ar aag ko chauthee su tthaaur bichaariyo |

پوءِ پاڻي، باهه ۽ پنجون ڀيرو هن قلعي جي محافظ طور واءَ کي ڏٺو

ਪਾਚਵੋ ਪਉਨ ਪਿਖਿਓ ਖਟ ਫਾਸਨ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀਯੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਹਕਾਰਿਯੋ ॥੨੧੨੧॥
paachavo paun pikhio khatt faasan krodh keeyo ih bhaat hakaariyo |2121|

اهو ڏسي ڪرشن وڏي ڪاوڙ ۾ چيلنج ڪيو.2121.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥
kaanrah joo baach |

ڪرشن جو ڪلام:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਅਰੇ ਦੁਰਗ ਪਤਿ ਦੁਰਗ ਕੇ ਰਹਿਯੋ ਕਹਾ ਛਪ ਬੀਚ ॥
are durag pat durag ke rahiyo kahaa chhap beech |

قلعي جو مالڪ! قلعي ۾ ڪٿي لڪيل آهين؟

ਰਿਸਿ ਹਮ ਸੋ ਰਨ ਮਾਡ ਤੁਹਿ ਠਾਢਿ ਪੁਕਾਰਤ ਮੀਚ ॥੨੧੨੨॥
ris ham so ran maadd tuhi tthaadt pukaarat meech |2122|

”اي قلعي جا مالڪ! تون پاڻ کي ڪٿي لڪائي رهيو آهين؟ تو اسان سان جنگ ڪري پنهنجي موت کي سڏيو آهي.“ 2122.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

سويا

ਜਉ ਇਹ ਭਾਤ ਕਹਿਯੋ ਜਦੁਨੰਦਨ ਤਉ ਉਹ ਸਤ੍ਰ ਲਖਿਯੋ ਕੋਊ ਆਯੋ ॥
jau ih bhaat kahiyo jadunandan tau uh satr lakhiyo koaoo aayo |

جڏهن ڪرشن اهو چيو ته هن ڏٺو ته هڪ هٿيار آيو آهي ۽ هڪ ڌڪ سان ڪيترن ئي کي ماري ڇڏيو آهي

ਅਉਰ ਸੁਨਿਯੋ ਜਿਹ ਏਕ ਹੀ ਚੋਟ ਸੋ ਕੋਟਨ ਕੋਪ ਚਟਾਕ ਗਿਰਾਯੋ ॥
aaur suniyo jih ek hee chott so kottan kop chattaak giraayo |

انهيءَ قلعي جي چوڌاري پاڻيءَ ۾،

ਬਾਰਿ ਕੇ ਕੋਟ ਬਿਖੈ ਮੁਰ ਦੈਤ ਹੁਤੋ ਸੁਨਿ ਸੋਰ ਸੋਊ ਉਠਿ ਧਾਯੋ ॥
baar ke kott bikhai mur dait huto sun sor soaoo utth dhaayo |

مور نالي هڪ ڀوت رهجي ويو، جيڪو دين جو آواز ٻڌي وڙهڻ لاءِ نڪتو

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਬਾਹਨ ਕੋ ਤਿਨ ਕੋਪਿ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਕੈ ਆਇ ਕੈ ਘਾਵ ਚਲਾਯੋ ॥੨੧੨੩॥
sayaam ke baahan ko tin kop trisool kai aae kai ghaav chalaayo |2123|

اچي هن ڪرشن جي گاڏي کي پنهنجي ترشول سان زخمي ڪري ڇڏيو.

ਸੋ ਖਗਰਾਜ ਨ ਚੋਟ ਗਨੀ ਤਿਨ ਦਉਰਿ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਮਾਰੀ ॥
so khagaraaj na chott ganee tin daur gadaa geh kaanrah ko maaree |

گروڊ ان زخم کي ڪجهه به نه سمجهيو، هو ڊوڙي ويو ۽ گدڙ کي پڪڙي ڪرشن کي ماريو.

ਆਵਤ ਹੈ ਸਿਰ ਸਾਮੁਹੇ ਚੋਟ ਚਿਤੈ ਇਮ ਸ੍ਰੀ ਬਿਜਨਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥
aavat hai sir saamuhe chott chitai im sree bijanaath bichaaree |

گرود کي ڪو خاص ڌڪ نه لڳو، پر هاڻي مور، پنهنجي گدڙ کي ڇڪي، ڪرشن کي مارايو، ڪرشن پنهنجي مٿي تي حملي طرف ڏٺو.

ਕੋਪ ਬਢਾਇ ਤਬੈ ਅਪੁਨੇ ਸੁ ਕਮੋਦਕੀ ਹਾਥ ਕੇ ਬੀਚ ਸੰਭਾਰੀ ॥
kop badtaae tabai apune su kamodakee haath ke beech sanbhaaree |

دل ئي دل ۾ ڪاوڙجي، رٿ تان ڪموداڪي (ماس) هٿ ۾ کنيو.

ਚੋਟ ਜੁ ਆਵਤ ਹੀ ਅਰਿ ਕੀ ਇਹ ਏਕਹਿ ਚੋਟਿ ਚਟਾਕ ਨਿਵਾਰੀ ॥੨੧੨੪॥
chott ju aavat hee ar kee ih ekeh chott chattaak nivaaree |2124|

۽ هن جي هٿ ۾ سندس گدا جنهن جو نالو ڪموڊڪي هو ۽ هڪ ڌڪ سان دشمن جي حملي کي روڪيو.2124.

ਘਾਵ ਬਿਅਰਥ ਗਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਗਾਜ ਕੈ ਰਾਛਸ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥
ghaav biarath gayo jab hee tab gaaj kai raachhas kop badtaayo |

جڏهن ڌڪ نشانيءَ تي نه پهتو ته ڀوت غصي ۾ گوڙ ڪرڻ لڳو

ਦੇਹ ਬਢਾਇ ਬਢਾਇ ਕੈ ਆਨਨ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇ ਬਧ ਕਾਰਨ ਧਾਯੋ ॥
deh badtaae badtaae kai aanan sayaam joo ke badh kaaran dhaayo |

هن پنهنجو جسم ۽ منهن وڌايو ۽ ڪرشن کي مارڻ لاءِ اڳتي وڌيو

ਨੰਦਗ ਕਾਢਿ ਤਬੈ ਕਟਿ ਤੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਤਬੈ ਤਕਿ ਤਾਹਿ ਚਲਾਯੋ ॥
nandag kaadt tabai katt te brijanaath tabai tak taeh chalaayo |

ان کان پوءِ سري ڪرشن ڍنڍ مان نندگ (چاقو) ڪڍيو ۽ هڪدم نشان کي بند ڪري ڀڄي ويو.

ਜੈਸੇ ਕੁਮ੍ਰਹਾਰ ਕਟੈ ਘਟਿ ਕੋ ਅਰਿ ਕੋ ਸਿਰ ਤੈਸੇ ਹੀ ਕਾਟ ਗਿਰਾਯੋ ॥੨੧੨੫॥
jaise kumrahaar kattai ghatt ko ar ko sir taise hee kaatt giraayo |2125|

ڪرشن، نندڪ نالي تلوار پنهنجي کمر مان ڪڍي، ڀوت تي ڌڪ هنيو، سندس مٿو ائين لاهي ڇڏيو، جيئن ڪنڀار ڍڳي کي چيلهه مان ڪٽي ڇڏي.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਮੁਰ ਦੈਤ ਬਧਹ ॥
eit sree bachitr naattak granthe krisanaavataare mur dait badhah |

بچيتار ناٽڪ ۾ ڪرشناوتار ۾ ديو مر جي مارجڻ جي پڄاڻي.

ਅਥ ਭੂਮਾਸੁਰ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥
ath bhoomaasur judh kathanan |

ھاڻي شروع ٿئي ٿو ڀوماسورا سان جنگ جو بيان