شري دسم گرنتھ

صفحو - 1105


ਹੋ ਨਿਰਖਿ ਤਿਹਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦਿਵਾਨੀ ਹ੍ਵੈ ਰਹੀ ॥੩੭॥
ho nirakh tihaaree prabhaa divaanee hvai rahee |37|

تنهنجو حسن ڏسي مان چريو ٿي ويو آهيان. 37.

ਹੌ ਤਵ ਪ੍ਰਭਾ ਬਿਲੋਕਿ ਰਹੀ ਉਰਝਾਇ ਕੈ ॥
hau tav prabhaa bilok rahee urajhaae kai |

مان تنهنجي روشنيءَ کان متاثر آهيان.

ਗ੍ਰਿਹ ਸਿਗਰੇ ਕੀ ਸੰਗ੍ਰਯਾ ਦਈ ਭੁਲਾਇ ਕੈ ॥
grih sigare kee sangrayaa dee bhulaae kai |

(مان) سڄي بيت جي خالص عقل کي وساري ڇڏيو اٿم.

ਅਮਰ ਅਜਰ ਫਲ ਤੁਮ ਕੌ ਦੀਨੋ ਆਨਿ ਕਰਿ ॥
amar ajar fal tum kau deeno aan kar |

(تنهنڪري) تو وٽ لافاني انعام جو ميوو کڻي آيو آهي.

ਹੋ ਤਾ ਤੇ ਮਦਨ ਸੰਤਾਪ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਹਮਰੋ ਪ੍ਰਹਰਿ ॥੩੮॥
ho taa te madan santaap nripat hamaro prahar |38|

(تنهنڪري) اي بادشاهه! منهنجي خواهش پوري ڪر. 38.

ਧੰਨ੍ਯ ਧੰਨ੍ਯ ਤਾ ਕੌ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
dhanay dhanay taa kau tab nripat uchaariyo |

پوءِ بادشاھه کيس برڪت وارو سڏيو

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਤਾ ਕੇ ਸੰਗ ਬਿਹਾਰਿਯੋ ॥
bhaat bhaat sau taa ke sang bihaariyo |

۽ هن کي هڪ ٻئي سان پيار ڪيو.

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਬੇਸ੍ਵਾ ਹੂੰ ਗਈ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
lapatt lapatt besvaa hoon gee banaae kai |

طوائف به هن سان چڱيءَ طرح ملي وئي

ਹੋ ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਦੁਤਿ ਹੇਰਿ ਰਹੀ ਉਰਝਾਇ ਕੈ ॥੩੯॥
ho apramaan dut her rahee urajhaae kai |39|

۽ هن جي منفرد حسن کي ڏسي ٿڪجي پيو. 39.

ਮਨ ਭਾਵੰਤੋ ਮੀਤ ਜਵਨ ਦਿਨ ਪਾਈਯੈ ॥
man bhaavanto meet javan din paaeeyai |

جنهن ڏينهن ڪنهن کي گهربل دوست ملندو،

ਤਵਨ ਘਰੀ ਕੇ ਪਲ ਪਲ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਈਯੈ ॥
tavan gharee ke pal pal bal bal jaaeeyai |

تنهن ڪري اچو ته ان ڪلاڪ جي لمحن کان لمحن تائين وڃو.

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਕਰਿ ਤਾ ਸੌ ਅਧਿਕ ਬਿਹਾਰੀਯੈ ॥
lapatt lapatt kar taa sau adhik bihaareeyai |

اچو ته هن سان گڏ وڌيڪ مزو وٺون.

ਹੋ ਤਤਖਿਨ ਦ੍ਰਪ ਕੰਦ੍ਰਪ ਕੋ ਸਕਲ ਨਿਵਾਰੀਯੈ ॥੪੦॥
ho tatakhin drap kandrap ko sakal nivaareeyai |40|

۽ اچو ته ان چن ڪم ديو جو سڀ غرور ختم ڪريون. 40.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

پاڻ:

ਬਾਲ ਕੋ ਰੂਪ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਲਾਲ ਕਛੂ ਹਸਿ ਕੈ ਅਸ ਬੈਨ ਉਚਾਰੇ ॥
baal ko roop bilok kai laal kachhoo has kai as bain uchaare |

بادشاھه فاحشيءَ جو روپ ڏٺو ۽ کلڻ لڳو ۽ ڪجھ لفظ چوڻ لڳو.

ਤੈ ਅਟਕੀ ਸੁਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਮੋ ਪਰ ਐਸੇ ਨ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗ ਹਮਾਰੇ ॥
tai attakee sun sundar mo par aaise na sundar ang hamaare |

خوبصورتي! ٻڌ، تون مون سان جڙيل آهين، پر مون وٽ اهڙا خوبصورت حصا ناهن.

ਜੀਬੋ ਘਨੋ ਸਿਗਰੋ ਜਗ ਚਾਹਤ ਸੋ ਨ ਰੁਚਿਯੋ ਚਿਤ ਮਾਝਿ ਤਿਹਾਰੇ ॥
jeebo ghano sigaro jag chaahat so na ruchiyo chit maajh tihaare |

سڄي دنيا جيئڻ چاهي ٿي، پر اها ڳالهه تنهنجي ذهن لاءِ سٺي ڇو نه آهي؟

ਆਨਿ ਜਰਾਰਿ ਦਯੋ ਹਮ ਕੌ ਫਲੁ ਦਾਸ ਭਏ ਹਮ ਆਜੁ ਤਿਹਾਰੇ ॥੪੧॥
aan jaraar dayo ham kau fal daas bhe ham aaj tihaare |41|

پراڻي زماني جو هي دشمن يا لافاني (’جراري‘) ميوو مون وٽ آندو آهي. ان ڪري اڄ مان تنهنجو غلام ٿي ويو آهيان. 41.

ਬੇਸ੍ਵਾ ਵਾਚ ॥
besvaa vaach |

ڪنواري چيو:

ਨੈਨ ਲਗੇ ਜਬ ਤੇ ਤੁਮ ਸੌ ਤਬ ਤੇ ਤਵ ਹੇਰਿ ਪ੍ਰਭਾ ਬਲਿ ਜਾਊਾਂ ॥
nain lage jab te tum sau tab te tav her prabhaa bal jaaooaan |

(اي راجن!) ٻڌ، جڏهن کان مون تو تي اکيون رکيون آهن، تڏهن کان تنهنجي حسن کي ڏسندي مون کي جوش اچي رهيو آهي.

ਭੌਨ ਭੰਡਾਰ ਸੁਹਾਤ ਨ ਮੋ ਕਹ ਸੋਵਤ ਹੂੰ ਬਿਝ ਕੈ ਬਰਰਾਊਾਂ ॥
bhauan bhanddaar suhaat na mo kah sovat hoon bijh kai bararaaooaan |

محلات ۽ دڪان مون کي سٺا نه لڳندا آهن ۽ مان جڏهن سمهندو آهيان ته جاڳڻ لڳندو آهيان.

ਜੈਤਿਕ ਆਪਨੀ ਆਰਬਲਾ ਸਭ ਮੀਤ ਕੇ ਊਪਰ ਵਾਰਿ ਬਹਾਊਾਂ ॥
jaitik aapanee aarabalaa sabh meet ke aoopar vaar bahaaooaan |

(منهنجو) منهنجي عمر ڪيتري به نه هجي، مان چاهيان ٿو ته پنهنجن سڀني دوستن کي مٿي کان هارائڻ چاهيان.

ਕੇਤਿਕ ਬਾਤ ਜਰਾਰਿ ਸੁਨੋ ਫਲ ਪ੍ਰਾਨ ਦੈ ਮੋਲ ਪਿਯਾ ਕਹ ਲ੍ਯਾਊਂ ॥੪੨॥
ketik baat jaraar suno fal praan dai mol piyaa kah layaaoon |42|

امر (’جراري‘) ميوي جي ڪهڙي ڳالهه ڪجي؟

ਤੈ ਜੁ ਦਿਯੋ ਤੀਯ ਕੋ ਫਲ ਥੋ ਦਿਜ ਤੇ ਕਰਿ ਕੋਟਿਕੁਪਾਇ ਲੀਯੋ ॥
tai ju diyo teey ko fal tho dij te kar kottikupaae leeyo |

جيڪو ميوو تو ان عورت (راڻي) کي ڏنو هو، اهو برهمڻ وڏي تدبير سان حاصل ڪيو هو.

ਸੋਊ ਲੈ ਕਰ ਜਾਰ ਕੌ ਦੇਤ ਭਈ ਤਿਨ ਰੀਝਿ ਕੈ ਮੋ ਪਰ ਮੋਹਿ ਦੀਯੋ ॥
soaoo lai kar jaar kau det bhee tin reejh kai mo par mohi deeyo |

هن (راڻي) اهو ورتو ۽ دوست کي ڏنو ۽ هو (دوست) خوش ٿي مون کي ڏنو.

ਨ੍ਰਿਪ ਹੌ ਅਟਕੀ ਤਵ ਹੇਰਿ ਪ੍ਰਭਾ ਤਨ ਕੋ ਤਨਿ ਕੈ ਨਹਿ ਤਾਪ ਕੀਯੋ ॥
nrip hau attakee tav her prabhaa tan ko tan kai neh taap keeyo |

اي راجن! تنھنجي بدن جي خوبصورتي ڏسي مان ٿڪجي پيو آھيان، (تنھنڪري مون کي ميوو ڏئي) ڪو ڏک نه ٿيو.

ਤਿਹ ਖਾਹੁ ਹਮੈ ਸੁਖ ਦੇਹ ਦਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਜ ਕਰੋ ਜੁਗ ਚਾਰ ਜੀਯੋ ॥੪੩॥
tih khaahu hamai sukh deh diyo nrip raaj karo jug chaar jeeyo |43|

(توهان) هي ميوو کائو، مون کي بدن جي خوشي ڏي ۽ اي بادشاهه! (توهان) چئن عمرن تائين حڪومت ڪريو. 43.

ਭਰਥਰਿ ਬਾਚ ॥
bharathar baach |

ڀارت چيو:

ਅੜਿਲ ॥
arril |

ثابت قدم:

ਧ੍ਰਿਗ ਮੁਹਿ ਕੌ ਮੈ ਜੁ ਫਲੁ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਦੈ ਡਾਰਿਯੌ ॥
dhrig muhi kau mai ju fal triyeh dai ddaariyau |

مون کي نفرت آهي ته مون اهو ميوو ان عورت (راڻي) کي ڏنو.

ਧ੍ਰਿਗ ਤਿਹ ਦਿਯੋ ਚੰਡਾਰ ਜੁ ਧ੍ਰਮ ਨ ਬਿਚਾਰਿਯੌ ॥
dhrig tih diyo chanddaar ju dhram na bichaariyau |

ان (راڻي) کي به (جنهن هي ميوو ڏنو) چنڊال کي مذهب جي پرواهه ڪرڻ کان سواءِ شرمسار ڪيو.

ਧ੍ਰਿਗ ਤਾ ਕੋ ਤਿਨ ਤ੍ਰਿਯ ਰਾਨੀ ਸੀ ਪਾਇ ਕੈ ॥
dhrig taa ko tin triy raanee see paae kai |

(چنڊال) به لعنتي آهي جنهن کي راڻي جهڙي عورت ملي

ਹੋ ਦਯੋ ਬੇਸ੍ਵਹਿ ਪਰਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਉਪਜਾਇ ਕੈ ॥੪੪॥
ho dayo besveh param preet upajaae kai |44|

(اهو ميوو) هڪ طوائف سان گهڻي محبت پيدا ڪرڻ کان پوءِ ڏنو ويو. 44.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

پاڻ:

ਆਧਿਕ ਆਪੁ ਭਖ੍ਰਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਲੈ ਫਲ ਆਧਿਕ ਰੂਪਮਤੀ ਕਹ ਦੀਨੋ ॥
aadhik aap bhakhrayo nrip lai fal aadhik roopamatee kah deeno |

بادشاهه ميوو ورتو ۽ اڌ پاڻ کائي ۽ اڌ روپمتي (طوائف) کي ڏنو.

ਯਾਰ ਕੈ ਟੂਕ ਹਜਾਰ ਕਰੇ ਗਹਿ ਨਾਰਿ ਭਿਟ੍ਰਯਾਰ ਤਿਨੈ ਬਧਿ ਕੀਨੋ ॥
yaar kai ttook hajaar kare geh naar bhittrayaar tinai badh keeno |

(هن) دوست (چنڊال) کي قتل ڪيو ۽ راڻي ۽ ٻانهي کي قتل ڪيو (ڀٽيار راڻي جي شادي چندل سان ٿي).

ਭੌਨ ਭੰਡਾਰ ਬਿਸਾਰ ਸਭੈ ਕਛੁ ਰਾਮ ਕੋ ਨਾਮੁ ਹ੍ਰਿਦੈ ਦ੍ਰਿੜ ਚੀਨੋ ॥
bhauan bhanddaar bisaar sabhai kachh raam ko naam hridai drirr cheeno |

محلات، خزانو ۽ ٻيو سڀ ڪجهه وساري، دل ۾ رام جو نالو رکيائين.

ਜਾਇ ਬਸ੍ਯੋ ਤਬ ਹੀ ਬਨ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਭੇਸ ਕੋ ਤ੍ਯਾਗ ਜੁਗੇਸ ਕੋ ਲੀਨੋ ॥੪੫॥
jaae basayo tab hee ban mai nrip bhes ko tayaag juges ko leeno |45|

(ڀارتيءَ) راجا جا پوشاڪ ڇڏي، جوگي بڻجي، هڪ جھوپڙيءَ ۾ رهڻ لڳو. 45.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

ٻٽي

ਬਨ ਭੀਤਰ ਭੇਟਾ ਭਈ ਗੋਰਖ ਸੰਗ ਸੁ ਧਾਰ ॥
ban bheetar bhettaa bhee gorakh sang su dhaar |

گورکناٿ سان سندس ملاقات (بادشاهه جي) بون ۾ ٿي

ਰਾਜ ਤ੍ਯਾਗ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਯੋ ਭਰਥਿਰ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ॥੪੬॥
raaj tayaag amrit layo bharathir raaj kumaar |46|

۽ بادشاهي ڇڏڻ کان پوءِ، ڀارتري راج ڪمار امرت حاصل ڪيو. 46.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

پاڻ:

ਰੋਵਤ ਹੈ ਸੁ ਕਹੂੰ ਪੁਰ ਕੇ ਜਨ ਬੌਰੇ ਸੇ ਡੋਲਤ ਜ੍ਯੋ ਮਤਵਾਰੇ ॥
rovat hai su kahoon pur ke jan bauare se ddolat jayo matavaare |

ڪٿي ڪٿي شهر جا ماڻهو ٻوڙن وانگر روئن ٿا.

ਫਾਰਤ ਚੀਰ ਸੁ ਬੀਰ ਗਿਰੇ ਕਹੂੰ ਜੂਝੈ ਹੈ ਖੇਤ ਮਨੋ ਜੁਝਿਯਾਰੇ ॥
faarat cheer su beer gire kahoon joojhai hai khet mano jujhiyaare |

ڪنهن هنڌ ويڙهاڪن پنهنجا هٿيار ڦٽا ڪيا آهن ۽ ائين ڪري پيا آهن، ڄڻ ته جنگي ميدان ۾ وڙهندا رهيا هجن.

ਰੋਵਤ ਨਾਰ ਅਪਾਰ ਕਹੂੰ ਬਿਸੰਭਾਰਿ ਭਈ ਕਰਿ ਨੈਨਨ ਤਾਰੇ ॥
rovat naar apaar kahoon bisanbhaar bhee kar nainan taare |

ڪٿي ڪٿي بيشمار عورتون روئي رهيون آهن ۽ اکيون ڦاڙي بيهوش ٿي پيون آهن.

ਤ੍ਯਾਗ ਕੈ ਰਾਜ ਸਮਾਜ ਸਭੈ ਮਹਾਰਾਜ ਸਖੀ ਬਨ ਆਜੁ ਪਧਾਰੇ ॥੪੭॥
tayaag kai raaj samaaj sabhai mahaaraaj sakhee ban aaj padhaare |47|

(۽ چون ٿا) اي سخي! سموري بادشاهت ڇڏڻ کان پوءِ، مهاراج اج بان ڏانهن ويو آهي. 47.

ਨਿਜੁ ਨਾਰਿ ਨਿਹਾਰਿ ਕੈ ਭਰਥ ਕੁਮਾਰਿ ਬਿਸਾਰਿ ਸੰਭਾਰਿ ਛਕੀ ਮਨ ਮੈ ॥
nij naar nihaar kai bharath kumaar bisaar sanbhaar chhakee man mai |

ڀڳت ڪمار کي ڏسي، سندس زالن جا حواس گم ٿي ويا ۽ سندن ذهن (غم سان) ڀرجي ويو.

ਕਹੂੰ ਹਾਰ ਗਿਰੈ ਕਹੂੰ ਬਾਰ ਲਸੈ ਕਛੁ ਨੈਕੁ ਪ੍ਰਭਾ ਨ ਰਹੀ ਤਨ ਮੈ ॥
kahoon haar girai kahoon baar lasai kachh naik prabhaa na rahee tan mai |

ڪٿي (سندن) ھار گريا آھن، ڪڏھن وار اُڏامي رھيا آھن ۽ (ڪنھن جي) بدن ۾ ذرو به حسن نه آھي.