ڍاڪا شهر ۾ چتر ڪوچ نالي هڪ بادشاهه هو
سندر راجڪمار جهڙو ڪو نه هو ۽ نه ڪو هوندو. 2.
هو راجڪمار (هڪ دفعي) جي زيارت تي ويو.
(اهو محسوس ٿيو ته) ڄڻ ته حسن ڇهن قسمن جا ڪيا هئا. 3.
ثابت قدم:
(راڻيءَ لاءِ) جتي بادشاهه ونڊو ٺاهي هئي،
انهيءَ رستي مان بادشاهه ڇهن سينگارن سان لنگهيو.
ان جي حسن کي ڏسي اها عورت ڪمال ٿي وئي
۽ هن گهر جي صفائيءَ کي وساري ڇڏيو. 4.
اها راجڪماري به ڇٽيءَ جا زيور پائي ٻاهر نڪري وئي ۽ اٿي بيٺي
۽ شرمساريءَ کي وساري، چار (معنيٰ خوبصورت) اکيون ڳنڍڻ لڳيون.
راجا ڪماري جي ڪوششن کي ڏسي حيران ٿي ويو.
هو دل ۾ سوچڻ لڳو ته هي انسان ڪير آهي، نانگ يا جبل جي عورت؟ 5.
اھو ھڪڙو خوبصورت عڪس آھي، يا تصوير يا مورتي
يا پري، پدمني، پراڪرت (مايا) پاربتي کي سمجهڻ گهرجي.
جيڪڏهن هڪ دفعو اهڙي عورت حاصل ڪئي وڃي
پوءِ اچو ته اٺن جنمن لاءِ لمحي لمحي باليار ڏانهن وڃون. 6.
چوويهه:
اتي اها خواهش ڪنور جي ذهن ۾ پيدا ٿي.
۽ هتي به چانهه (’بچا‘) راڻيءَ جي ذهن ۾ جنم ورتو.
ٻئي اٿي بيٺا ۽ (هڪ ٻئي ڏانهن) ڏسڻ لڳا.
۽ هڪ لمحي لاءِ به ڪو به هتان ۽ اتي نه ويو.
ٻٽي
اُتي ۽ اُتي ٻئي بيٺا هئا ۽ پيار ۾ گم ڏسي رهيا هئا.
(اهڙي طرح ڏسڻ ۾ آيو) ڄڻ ته ٻئي هيرو ڪنهن جنگ ۾ هڪ ٻئي جي سامهون آهن، (هاڻي ڏسو) ڪير ڀڄي ٿو.
چوويهه:
ٻئي پيار ۾ پئجي ويا.
سج لهي ويو ۽ رات ٿي وئي.
راڻي اتي هڪ قاصد موڪليو
۽ سجن (راج ڪمار) سان وڏي محبت جو اظهار ڪيو. 9.
مڙس کي ان راڻي سان ڏاڍي محبت هئي.
هن کي رات جو اتي وڃڻ جي اجازت نه هئي.
هن کي ڀاڪر پائي سمهندو هو
۽ اهو ڪيترن ئي طريقن سان لطف وڌايو. 10.
راڻي کي ڪو به موقعو نه ملي رهيو هو
جنهن سان هو ڪهاڙيءَ جو شڪار ٿي سگهي ٿو.
بادشاهه هميشه هن سان گڏ سمهندو هو.
(هاڻي) اهي ڪيئن ويا ۽ ساڻس مليا. 11.
هن (راڻي) کي (سندس) ملڻ کان سواءِ سڪون نه پيو ملي.
هوءَ بادشاهه سان سمهڻ کان ڊڄندي هئي.
جڏهن (هن) مڙس کي ننڊ ۾ ڏٺو.
تنهن ڪري هن اهو موقعو ورتو ۽ کيس سڏيو. 12.
نوڪر کي موڪليو ۽ کيس سڏيو.
تمام سٺو بيان ڪيو.
راڻي (عاشق) بادشاهه کي اهڙيءَ طرح وضاحت ڪئي
اهڙيءَ طرح لطف اندوز ٿيڻ ته جيئن ڪو به جاڳ نه ٿئي. 13.
پوءِ چتر ڪوچ (بادشاهه) ان جاءِ تي آيو.
(اوندهه ۾) خبر نه پئي سگھيس ته بادشاهه ڪير آهي ۽ راڻي ڪهڙي آهي؟