श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1190


ਚਿਤ੍ਰ ਕੌਚ ਇਕ ਨ੍ਰਿਪ ਹੁਤੋ ਢਾਕਾ ਸਹਿਰ ਮੰਝਾਰ ॥
चित्र कौच इक न्रिप हुतो ढाका सहिर मंझार ॥

ढाका शहरात चित्रा कोच नावाचा राजा होता

ਜਾ ਸਮ ਸੁੰਦ੍ਰ ਨ ਹੋਇਗੋ ਭਯੋ ਨ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ॥੨॥
जा सम सुंद्र न होइगो भयो न राज कुमार ॥२॥

सुंदर राजकुमार सारखा कोणी नव्हता आणि नसेल. 2.

ਜਾਤ੍ਰਾ ਤੀਰਥਨ ਕੀ ਨਿਮਿਤ ਗਯੋ ਤਹ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ॥
जात्रा तीरथन की निमित गयो तह राज कुमार ॥

तो राजकुमार (एकदा) यात्रेला गेला होता.

ਜਾਨੁਕ ਚਲਾ ਸਿੰਗਾਰ ਯਹ ਨੌ ਸਤ ਸਾਜ ਸਿੰਗਾਰ ॥੩॥
जानुक चला सिंगार यह नौ सत साज सिंगार ॥३॥

(असे वाटले की) जणू त्या सौंदर्याने सोळा प्रकारचे सौंदर्य केले आहे. 3.

ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥

अविचल:

ਜਹਾ ਝਰੋਖਾ ਰਾਖਾ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੁਧਾਰਿ ਕੈ ॥
जहा झरोखा राखा न्रिपति सुधारि कै ॥

(राणासाठी) जिथे राजाने खिडकी बांधली होती,

ਤਿਹ ਮਗ ਨਿਕਸਾ ਨ੍ਰਿਪ ਸੌ ਸਤ ਸਿੰਗਾਰਿ ਕੈ ॥
तिह मग निकसा न्रिप सौ सत सिंगारि कै ॥

त्या वाटेने राजा सोळा अलंकार घेऊन गेला.

ਨਿਰਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਤਿਹ ਤਰੁਨਿ ਅਧਿਕ ਬੌਰੀ ਭਈ ॥
निरखि प्रभा तिह तरुनि अधिक बौरी भई ॥

तिचे सौंदर्य पाहून ती स्त्री कमली झाली

ਹੋ ਘਰ ਬਾਹਰ ਕੀ ਸੁਧਿ ਛੁਟਿ ਕਰਿ ਸਿਗਰੀ ਗਈ ॥੪॥
हो घर बाहर की सुधि छुटि करि सिगरी गई ॥४॥

आणि घरातील सर्व स्वच्छता तो विसरला. 4.

ਨਿਕਸਿ ਠਾਢਿ ਭੀ ਨੌ ਸਤ ਕੁਅਰਿ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਿ ॥
निकसि ठाढि भी नौ सत कुअरि सिंगार करि ॥

ती राज कुमारीही सोळा दागिने घालून बाहेर गेली आणि उभी राहिली

ਜੋਰਿ ਰਹੀ ਚਖੁ ਚਾਰਿ ਸੁ ਲਾਜ ਬਿਸਾਰਿ ਕਰਿ ॥
जोरि रही चखु चारि सु लाज बिसारि करि ॥

आणि तिची लाज विसरून ती चार (म्हणजे सुंदर) डोळे जोडू लागली.

ਨਿਰਖਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਚਕਿ ਰਹਾ ਤਰੁਨਿ ਕੇਤੇ ਜਤਨ ॥
निरखि न्रिपति चकि रहा तरुनि केते जतन ॥

राजकुमारीचे प्रयत्न पाहून राजाला आश्चर्य वाटले.

ਹੋ ਨਰੀ ਨਾਗਨੀ ਨਗੀ ਬਿਚਾਰੀ ਕੌਨ ਮਨ ॥੫॥
हो नरी नागनी नगी बिचारी कौन मन ॥५॥

तो मनात विचार करू लागला की हा माणूस कोण, साप की डोंगराची स्त्री? ५.

ਚਾਰੁ ਚਿਤ੍ਰਨੀ ਚਿਤ੍ਰ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਜਾਨਿਯੈ ॥
चारु चित्रनी चित्र की प्रतिमा जानियै ॥

तो एक सुंदर प्रतिमा किंवा प्रतिमा किंवा मूर्ती आहे

ਪਰੀ ਪਦਮਿਨੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ ਪਾਰਬਤੀ ਮਾਨਿਯੈ ॥
परी पदमिनी प्रक्रिति पारबती मानियै ॥

किंवा परी, पद्मणी, प्रकृति (माया) पार्वती समजावी.

ਏਕ ਬਾਰ ਜੌ ਐਸੀ ਭੇਟਨ ਪਾਇਯੈ ॥
एक बार जौ ऐसी भेटन पाइयै ॥

जर एकदा अशी स्त्री प्राप्त झाली

ਹੋ ਆਠ ਜਨਮ ਲਗਿ ਪਲ ਪਲ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਇਯੈ ॥੬॥
हो आठ जनम लगि पल पल बलि बलि जाइयै ॥६॥

तर आठ जन्मांसाठी क्षणोक्षणी बलिहारकडे जाऊ या. 6.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਉਤੈ ਕੁਅਰਿ ਕਹ ਚਾਹਿ ਭਈ ਇਹ ॥
उतै कुअरि कह चाहि भई इह ॥

तिथे ही इच्छा कुंवरच्या (मनात) उत्पन्न झाली.

ਇਹ ਕੌ ਬਾਛਾ ਭਈ ਅਧਿਕ ਤਿਹ ॥
इह कौ बाछा भई अधिक तिह ॥

आणि इथेही राणीच्या मनात चहाचा ('बचा') जन्म झाला.

ਪ੍ਰਗਟ ਠਾਢ ਹ੍ਵੈ ਹੇਰਤ ਦੋਊ ॥
प्रगट ठाढ ह्वै हेरत दोऊ ॥

दोघेही उभे राहिले आणि (एकमेकांकडे) बघितले.

ਇਤ ਉਤ ਪਲ ਨ ਟਰਤ ਭਯੋ ਕੋਊ ॥੭॥
इत उत पल न टरत भयो कोऊ ॥७॥

आणि क्षणभर कोणीही इकडे तिकडे हलले नाही.7.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਇਤ ਉਤ ਠਾਢੇ ਹੇਰ ਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰੇਮਾਤੁਰ ਹ੍ਵੈ ਤੌਨ ॥
इत उत ठाढे हेर द्वै प्रेमातुर ह्वै तौन ॥

इकडे तिकडे ते दोघे उभे होते आणि प्रेमात हरवलेले दिसत होते.

ਜਨੁ ਸਨਮੁਖ ਰਨ ਭਟ ਭਏ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਕਹੁ ਕੌਨ ॥੮॥
जनु सनमुख रन भट भए भाजि चले कहु कौन ॥८॥

(असे दिसत होते) जणू दोन वीर युद्धात समोरासमोर उभे आहेत, (आता पहा) कोणता पळून जातो.8.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਲਾਗਤਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੁਹੁਨ ਕੀ ਭਈ ॥
लागति प्रीति दुहुन की भई ॥

दोघेही प्रेमात पडले.

ਅਥਿਯੋ ਸੂਰ ਰੈਨਿ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥
अथियो सूर रैनि ह्वै गई ॥

सूर्य मावळला आणि रात्र झाली.

ਰਾਨੀ ਦੂਤਿਕ ਤਹਾ ਪਠਾਯੋ ॥
रानी दूतिक तहा पठायो ॥

राणीने तेथे दूत पाठवला

ਅਧਿਕ ਸਜਨ ਸੌ ਨੇਹ ਜਤਾਯੋ ॥੯॥
अधिक सजन सौ नेह जतायो ॥९॥

आणि सज्जन (राज कुमार) बद्दल खूप प्रेम व्यक्त केले. ९.

ਤਿਹ ਰਾਨੀ ਸੌ ਪਤਿ ਕੋ ਅਤਿ ਹਿਤ ॥
तिह रानी सौ पति को अति हित ॥

नवऱ्याचे त्या राणीवर खूप प्रेम होते.

ਨਿਸਿ ਕਹ ਤਾਹਿ ਨ ਛਾਡਤ ਇਤ ਉਤ ॥
निसि कह ताहि न छाडत इत उत ॥

रात्रीच्या वेळी त्याला इकडे-तिकडे जाण्याची परवानगी नव्हती.

ਸੋਤ ਸਦਾ ਤਿਹ ਗਰੇ ਲਗਾਏ ॥
सोत सदा तिह गरे लगाए ॥

तो तिला मिठी मारून झोपायचा

ਭਾਤਿ ਅਨਿਕ ਸੌ ਹਰਖ ਬਢਾਏ ॥੧੦॥
भाति अनिक सौ हरख बढाए ॥१०॥

आणि त्यामुळे अनेक प्रकारे आनंद वाढला. 10.

ਰਾਨੀ ਘਾਤ ਕੋਊ ਨਹਿ ਪਾਵੈ ॥
रानी घात कोऊ नहि पावै ॥

राणीला संधी मिळत नव्हती

ਜਿਹ ਛਲ ਤਾ ਸੌ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥
जिह छल ता सौ भोग कमावै ॥

ज्या युक्तीने तो लाड करू शकतो.

ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਸੋਤ ਸੰਗ ਤਾ ਕੇ ॥
राजा सदा सोत संग ता के ॥

राजा नेहमी तिच्यासोबत झोपायचा.

ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਸੰਗ ਮਿਲੈ ਇਹ ਵਾ ਕੇ ॥੧੧॥
किह बिधि संग मिलै इह वा के ॥११॥

(आता) ते कसे गेले आणि त्याला भेटले. 11.

ਬਿਨਾ ਮਿਲੇ ਤਿਹ ਕਲ ਨਹਿ ਪਰਈ ॥
बिना मिले तिह कल नहि परई ॥

तिला (राणीला) भेटल्याशिवाय शांती मिळत नव्हती.

ਰਾਜਾ ਸੋਤ ਸੰਗ ਤੇ ਡਰਈ ॥
राजा सोत संग ते डरई ॥

तिला राजासोबत झोपण्याची भीती वाटत होती.

ਜਬ ਸ੍ਵੈ ਗਯੋ ਪਤਿਹਿ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥
जब स्वै गयो पतिहि लखि पायो ॥

जेव्हा (तिने) पतीला झोपलेले पाहिले,

ਵਹੈ ਘਾਤ ਲਖਿ ਤਾਹਿ ਬੁਲਾਯੋ ॥੧੨॥
वहै घात लखि ताहि बुलायो ॥१२॥

त्यामुळे ती संधी साधून त्याला बोलावले. 12.

ਪਠੈ ਸਹਚਰੀ ਲਯੋ ਬੁਲਾਈ ॥
पठै सहचरी लयो बुलाई ॥

दासीला पाठवून बोलावून घेतले.

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਤਾਹਿ ਕਹਾ ਸਮੁਝਾਈ ॥
बहु बिधि ताहि कहा समुझाई ॥

खूप छान समजावून सांगितले.

ਰਾਨੀ ਕਹਾ ਰਾਵ ਸੋ ਸੋਈ ॥
रानी कहा राव सो सोई ॥

राणीने (प्रेयसीने) राजाला असे समजावले

ਯੌ ਭਜਿਯਹੁ ਜ੍ਯੋਂ ਜਗੈ ਨ ਕੋਈ ॥੧੩॥
यौ भजियहु ज्यों जगै न कोई ॥१३॥

की कोणी उठणार नाही अशा प्रकारे आनंद घ्यावा. 13.

ਚਿਤ੍ਰ ਕੌਚ ਤਿਹ ਠਾ ਤਬ ਆਯੋ ॥
चित्र कौच तिह ठा तब आयो ॥

त्यानंतर चित्रा कोच (राजा) त्या ठिकाणी आला.

ਰਾਜਾ ਰਾਨੀ ਜਾਨਿ ਨ ਪਾਯੋ ॥
राजा रानी जानि न पायो ॥

(अंधारात) राजा कोणता आणि राणी कोणती हे कळत नव्हते?