श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1125


ਤਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਸਮਾਨ ਕਹੋ ਕਿਹ ਰਾਖੀਐ ॥
ता की प्रभा समान कहो किह राखीऐ ॥

तिच्या सौंदर्यासारखे म्हणा, कोण म्हणावे.

ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਤਿਹ ਪ੍ਰਭਾ ਜਗਤ ਮੈ ਜਾਨਿਯੈ ॥
अप्रमान तिह प्रभा जगत मै जानियै ॥

तिचे सौंदर्य जगात अतुलनीय म्हणून ओळखले जात होते.

ਹੋ ਅਸੁਰੇਸ ਦਿਨ ਨਾਥ ਕਿ ਸਸਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਯੈ ॥੩॥
हो असुरेस दिन नाथ कि ससि करि मानियै ॥३॥

त्याला असुर साम्राज्य, सूर्य आणि चंद्रासारखे मानले पाहिजे. 3.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਭੋਗ ਮਤੀ ਨਿਰਖਤ ਤਿਹ ਭਈ ॥
भोग मती निरखत तिह भई ॥

भोग मती तो पाहिला तेव्हा

ਮਨ ਬਚ ਕ੍ਰਮ ਬਸਿ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥
मन बच क्रम बसि ह्वै गई ॥

(तेव्हा) मोक्ष केल्यावर मन त्याचे निवासस्थान झाले.

ਚਿਤ ਕੇ ਬਿਖੈ ਬਿਚਾਰਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥
चित के बिखै बिचारि बिचारियो ॥

(त्याने) मनात विचार केला

ਏਕਹਿ ਦੂਤਨ ਪ੍ਰਗਟ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥੪॥
एकहि दूतन प्रगट उचारियो ॥४॥

आणि (दूताला बोलावून) स्पष्टपणे सांगितले. 4.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਸੁਨਹੁ ਸਖੀ ਗੁਲ ਮਿਹਰ ਕੌ ਦੀਜੈ ਮੋਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥
सुनहु सखी गुल मिहर कौ दीजै मोहि मिलाइ ॥

हे सखी! ऐक, मला गुल मिहार दे.

ਜਨਮ ਜਨਮ ਦਾਰਿਦ੍ਰ ਤਵ ਦੈਹੋ ਸਕਲ ਮਿਟਾਇ ॥੫॥
जनम जनम दारिद्र तव दैहो सकल मिटाइ ॥५॥

मी तुझे जन्माचे दारिद्र्य दूर करीन. ५.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਐਸੇ ਬਚਨ ਸੁਨਤ ਸਖੀ ਭਈ ॥
ऐसे बचन सुनत सखी भई ॥

हे ऐकून सखीने

ਤਤਛਿਨ ਦੌਰਿ ਤਹਾ ਹੀ ਗਈ ॥
ततछिन दौरि तहा ही गई ॥

(मग) ती लगेच त्याच्याकडे धावली.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਾ ਕੌ ਸਮੁਝਾਯੋ ॥
भाति भाति ता कौ समुझायो ॥

त्याला अनेक प्रकारे समजावून सांगितले

ਆਨ ਹਿਤੂ ਕਹ ਮੀਤ ਮਿਲਾਯੋ ॥੬॥
आन हितू कह मीत मिलायो ॥६॥

आणि येऊन प्रियाला प्रेम दिले. 6.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਮਨ ਭਾਵੰਤਾ ਮੀਤ ਸੁਭ ਤਰੁਨਿ ਤਰੁਨ ਕੌ ਪਾਇ ॥
मन भावंता मीत सुभ तरुनि तरुन कौ पाइ ॥

तो एक सुंदर मित्र मिळवून स्त्रीला संतुष्ट करतो

ਰਸ ਤਾ ਕੇ ਰਸਤੀ ਭਈ ਅਕਬਰ ਦਯੋ ਭੁਲਾਇ ॥੭॥
रस ता के रसती भई अकबर दयो भुलाइ ॥७॥

ती त्याच्या प्रेमात मग्न झाली आणि अकबराला विसरली.7.

ਤ੍ਰਿਯ ਚਿੰਤਾ ਚਿਤ ਮੈ ਕਰੀ ਰਹੌਂ ਮੀਤ ਕੇ ਸਾਥ ॥
त्रिय चिंता चित मै करी रहौं मीत के साथ ॥

त्या स्त्रीने आपल्या मित्रासोबत राहण्याचा विचार केला

ਅਕਬਰ ਘਰ ਤੇ ਨਿਕਸਿਯੈ ਕਛੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੇ ਸਾਥ ॥੮॥
अकबर घर ते निकसियै कछु चरित्र के साथ ॥८॥

आणि अकबराचे घर सोडा काही वर्णाने. 8.

ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥

अविचल:

ਕਹਿਯੋ ਮੀਤ ਸੌ ਨਾਰਿ ਤਵਨਿ ਸਮਝਾਇ ਕਰਿ ॥
कहियो मीत सौ नारि तवनि समझाइ करि ॥

ती बाई मित्राला समजावत म्हणाली.

ਪ੍ਰਗਟ ਕਹਿਯੋ ਪਿਯ ਸਾਥ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਇ ਕਰਿ ॥
प्रगट कहियो पिय साथ चरित्र दिखाइ करि ॥

प्रिय पासने सूक्ष्म पद्धतीने (पात्र) प्रकट करण्यास सांगितले

ਆਪੁਨ ਮੈ ਸ੍ਵੈ ਇਕ ਦ੍ਰੁਮ ਮਾਝ ਗਡਾਇਹੌ ॥
आपुन मै स्वै इक द्रुम माझ गडाइहौ ॥

की मी पुलाखाली लपून बसेन

ਹੋ ਤਹ ਤੇ ਨਿਕਸਿ ਸਜਨ ਤੁਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਇਹੌ ॥੯॥
हो तह ते निकसि सजन तुमरे ग्रिह आइहौ ॥९॥

आणि तिथून साहेब! मी तुझ्या घरी येईन. ९.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਮੀਤ ਬਿਹਸਿ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
मीत बिहसि यौ बचन उचारे ॥

मित्रा हसून म्हणाली,

ਤੁਮ ਐਹੋ ਕਿਹ ਭਾਤਿ ਹਮਾਰੇ ॥
तुम ऐहो किह भाति हमारे ॥

तू माझ्याकडे कसा येशील?

ਤਨਿਕ ਭਨਕ ਅਕਬਰ ਸੁਨਿ ਲੈ ਹੈ ॥
तनिक भनक अकबर सुनि लै है ॥

अकबर तितकाच वाईट असता तर

ਮੁਹਿ ਤੁਹਿ ਕੋ ਜਮ ਲੋਕ ਪਠੈ ਹੈ ॥੧੦॥
मुहि तुहि को जम लोक पठै है ॥१०॥

मग यम तुला आणि मला पाठवेल. 10.

ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥

अविचल:

ਅਕਬਰ ਬਪੁਰੋ ਕਹਾ ਛਲਹਿ ਛਲਿ ਡਾਰਿਹੋਂ ॥
अकबर बपुरो कहा छलहि छलि डारिहों ॥

(महिला म्हणाली) अकबर तो की (मी) युक्ती पण फसवणार.

ਭੇਦ ਪਾਇ ਨਿਕਸੌਗੀ ਤੁਮੈ ਬਿਹਾਰਿਹੋਂ ॥
भेद पाइ निकसौगी तुमै बिहारिहों ॥

(मी) बाहेर येण्याची आणि तुमच्याबरोबर मजा करण्याची संधी घेईल.

ਯਾ ਮੂਰਖ ਕੇ ਸੀਸ ਜੂਤਿਯਨ ਝਾਰਿ ਕੈ ॥
या मूरख के सीस जूतियन झारि कै ॥

त्या मूर्खाच्या डोक्यात लाथ मारून

ਹੋ ਮਿਲਿਹੌ ਤੁਹਿ ਪਿਯ ਆਇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਰਿ ਕੈ ॥੧੧॥
हो मिलिहौ तुहि पिय आइ चरित्र दिखारि कै ॥११॥

आणि वर्ण दाखवून, प्रिये! मी येऊन भेटेन. 11.

ਜਾਨਿਕ ਬਡੇ ਚਿਨਾਰ ਤਰੇ ਸੋਵਤ ਭਈ ॥
जानिक बडे चिनार तरे सोवत भई ॥

ती मुद्दाम चिनाराच्या झाडाच्या मोठ्या फांदीखाली झोपली.

ਲਖਿ ਅਕਬਰ ਸੌ ਜਾਗਿ ਨ ਟਰਿ ਆਗੇ ਗਈ ॥
लखि अकबर सौ जागि न टरि आगे गई ॥

अकबराला पाहिल्यानंतर आणि जागे झाल्यानंतर ती नेतृत्वासाठी पुढे गेली नाही.

ਯਾ ਦ੍ਰੁਮ ਕੀ ਮੁਹਿ ਛਾਹਿ ਅਧਿਕ ਨੀਕੀ ਲਗੀ ॥
या द्रुम की मुहि छाहि अधिक नीकी लगी ॥

(अकबर आल्यावर ती (बाई) म्हणाली) मला या तलवारीची सावली खूप आवडते.

ਹੋ ਪੌਢਿ ਰਹੀ ਸੁਖ ਪਾਇ ਨ ਤਜਿ ਨਿੰਦ੍ਰਾ ਜਗੀ ॥੧੨॥
हो पौढि रही सुख पाइ न तजि निंद्रा जगी ॥१२॥

(म्हणून) मी आनंदाने पडून आहे आणि झोपेतून उठलो नाही. 12.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਆਪੇ ਅਕਬਰ ਬਾਹ ਗਹਿ ਜੋ ਮੁਹਿ ਆਇ ਜਗਾਇ ॥
आपे अकबर बाह गहि जो मुहि आइ जगाइ ॥

अकबराने स्वतः येऊन माझा हात धरून मला उठवले तर

ਹੌ ਇਹ ਹੀ ਸੋਈ ਰਹੌ ਪਨ੍ਰਹਹਿਨ ਤਾਹਿ ਲਗਾਇ ॥੧੩॥
हौ इह ही सोई रहौ पन्रहहिन ताहि लगाइ ॥१३॥

असे असले तरी मी तिच्यावर बूट घालून झोपत राहीन. 13.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਐਸੀ ਬਾਤ ਸਾਹ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥
ऐसी बात साह सुनि पाई ॥

राजाने हे ऐकले

ਲੈ ਪਨਹੀ ਤਿਹ ਓਰ ਚਲਾਈ ॥
लै पनही तिह ओर चलाई ॥

म्हणून तिने बूट घेऊन त्याच्या अंगावर घातला.

ਜੂਤੀ ਵਹੈ ਹਾਥ ਤਿਨ ਲਈ ॥
जूती वहै हाथ तिन लई ॥

तिने (बाईने) तोच जोडा हातात घेतला

ਬੀਸਕ ਝਾਰਿ ਅਕਬਰਹਿ ਗਈ ॥੧੪॥
बीसक झारि अकबरहि गई ॥१४॥

आणि वीस (बुटांनी) अकबरला मारले. 14.