श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1229


ਅਪਨੇ ਜੋਰ ਅੰਗ ਸੋ ਅੰਗਾ ॥
अपने जोर अंग सो अंगा ॥

मी अंगापिंडाने झोपतो.

ਭਲੀ ਭਲੀ ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਸਭ ਭਾਖੀ ॥
भली भली इसत्रिन सभ भाखी ॥

सर्व दासी (राणीचे म्हणणे ऐकून) 'भली भली' म्हणाल्या.

ਜ੍ਯੋਂ ਤ੍ਯੋਂ ਨਾਰਿ ਨਾਹ ਤੇ ਰਾਖੀ ॥੩੩॥
ज्यों त्यों नारि नाह ते राखी ॥३३॥

आणि जसे त्याने स्त्रीला (पुरुषापासून) राजापासून वाचवले. ३३.

ਦਿਨ ਦੇਖਤ ਰਾਨੀ ਤਿਹ ਸੰਗਾ ॥
दिन देखत रानी तिह संगा ॥

राणीच्या दिवसात सर्व पाहणे

ਸੋਵਤ ਜੋਰ ਅੰਗ ਸੋ ਅੰਗਾ ॥
सोवत जोर अंग सो अंगा ॥

ती त्याच्यासोबत हात जोडून झोपली.

ਮੂਰਖ ਰਾਵ ਭੇਦ ਨਹਿ ਪਾਵੈ ॥
मूरख राव भेद नहि पावै ॥

मूर्ख राजाला रहस्य समजत नव्हते

ਕੋਰੋ ਅਪਨੋ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਵੈ ॥੩੪॥
कोरो अपनो मूंड मुडावै ॥३४॥

आणि सुका मुंडन करत होता. ३४.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਨਬੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੯੦॥੫੫੩੬॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे दोइ सौ नबे चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥२९०॥५५३६॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानच्या त्रिचरित्राच्या मंत्री भूप संबदाच्या 290 व्या अध्यायाची समाप्ती येथे आहे, सर्व शुभ आहे. 290.5536. चालते

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਪਛਿਮਾਵਤੀ ਨਗਰ ਇਕ ਸੋਹੈ ॥
पछिमावती नगर इक सोहै ॥

पचिमावती नावाचे नगर होते.

ਪਸਚਿਮ ਸੈਨ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤਹ ਕੋ ਹੈ ॥
पसचिम सैन न्रिपति तह को है ॥

तिथला राजा पश्चिम सान होता.

ਪਸਚਿਮ ਦੇ ਰਾਨੀ ਤਾ ਕੇ ਘਰ ॥
पसचिम दे रानी ता के घर ॥

त्याच्या घरात पश्चिम (देई) नावाची राणी होती.

ਰਹਤ ਪੰਡਿਤਾ ਸਕਲ ਲੋਭਿ ਕਰਿ ॥੧॥
रहत पंडिता सकल लोभि करि ॥१॥

(ज्याला पाहून) पंडितांनाही हेवा वाटायचा. १.

ਅਧਿਕ ਰੂਪ ਰਾਨੀ ਕੋ ਰਹੈ ॥
अधिक रूप रानी को रहै ॥

राणी खूप सुंदर होती.

ਜਗ ਤਿਹ ਦੁਤਿਯ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕਹੈ ॥
जग तिह दुतिय चंद्रमा कहै ॥

जग त्याला दुसरा चंद्र म्हणायचे.

ਤਾ ਪਰ ਰੀਝਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੀ ਭਾਰੀ ॥
ता पर रीझि न्रिपति की भारी ॥

राजाला त्याचा फार हेवा वाटला.

ਜਾਨਤ ਊਚ ਨੀਚਿ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੨॥
जानत ऊच नीचि पनिहारी ॥२॥

श्रीमंत, गरीब आणि दीनदुबळ्यांनाही (ही गोष्ट) माहीत होती. 2.

ਤਹ ਹੁਤੋ ਰਾਇ ਦਿਲਵਾਲੀ ॥
तह हुतो राइ दिलवाली ॥

एक दिलवाली राय (नाव असलेली व्यक्ती) असायची.

ਜਾਨਕ ਦੂਸਰਾਸੁ ਹੈ ਮਾਲੀ ॥
जानक दूसरासु है माली ॥

(जे दिसत होते) जणू तो दुसरा सूर्य ('अंशुमाली').

ਸੋ ਪਹਿ ਜਾਤ ਨ ਪ੍ਰਭਾ ਬਖਾਨੀ ॥
सो पहि जात न प्रभा बखानी ॥

त्याच्या तेजाचे वर्णन (माझ्याद्वारे) करता येत नाही.

ਉਰਝਿ ਰਹੀ ਦੁਤਿ ਹੇਰਤ ਰਾਨੀ ॥੩॥
उरझि रही दुति हेरत रानी ॥३॥

(तिचे) सौंदर्य पाहून राणी मोहित झाली. 3.

ਤਾ ਸੌ ਅਧਿਕ ਸਨੇਹ ਬਢਾਯੋ ॥
ता सौ अधिक सनेह बढायो ॥

ती (राणी) त्याच्यावर खूप लाडकी झाली

ਏਕ ਦਿਵਸ ਗ੍ਰਿਹ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥
एक दिवस ग्रिह बोलि पठायो ॥

आणि एके दिवशी (त्याला) घरी बोलावले.

ਸੋ ਤਬ ਹੀ ਸੁਨਿ ਬਚ ਪਹ ਗਯੋ ॥
सो तब ही सुनि बच पह गयो ॥

शब्द ऐकून तो (त्याच्याकडे) गेला

ਭੇਟਤ ਰਾਜ ਕੁਅਰਿ ਕਹ ਭਯੋ ॥੪॥
भेटत राज कुअरि कह भयो ॥४॥

आणि जाऊन राणीला भेटलो. 4.

ਪੋਸਤ ਭਾਗ ਅਫੀਮ ਮੰਗਾਈ ॥
पोसत भाग अफीम मंगाई ॥

(राणीने) खसखस, भांग आणि अफू मागितली

ਏਕ ਸੇਜ ਪਰ ਬੈਠਿ ਚੜਾਈ ॥
एक सेज पर बैठि चड़ाई ॥

आणि त्याच ऋषींवर बसून ते प्राप्त केले.

ਜਬ ਮਦ ਸੋ ਮਤਵਾਰੇ ਭਏ ॥
जब मद सो मतवारे भए ॥

जेव्हा (दोघे) नशा चढले,

ਤਬ ਹੀ ਸੋਕ ਬਿਸਰਿ ਸਭ ਗਏ ॥੫॥
तब ही सोक बिसरि सभ गए ॥५॥

तरच सर्व दु:ख दूर झाले. ५.

ਏਕ ਸੇਜ ਪਰ ਬੈਠਿ ਕਲੋਲਹਿ ॥
एक सेज पर बैठि कलोलहि ॥

त्याच कड्यावर बसून ते करू लागले

ਰਸ ਕੀ ਕਥਾ ਰਸਿਕ ਮਿਲਿ ਬੋਲਹਿ ॥
रस की कथा रसिक मिलि बोलहि ॥

आणि (दोन्ही) रसिक रसाबद्दल बोलू लागले.

ਚੁੰਬਨ ਔਰ ਅਲਿੰਗਨ ਕਰਹੀ ॥
चुंबन और अलिंगन करही ॥

(ते) चुंबन घेत आणि मिठी मारत

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਗਨ ਭਰਹੀ ॥੬॥
भाति भाति के भोगन भरही ॥६॥

आणि निरनिराळ्या गोष्टींच्या विपुलतेत रमायचे. 6.

ਰਾਨੀ ਰਮਤ ਅਧਿਕ ਉਰਝਾਈ ॥
रानी रमत अधिक उरझाई ॥

(त्याच्याशी) रमताना राणी खूप मोहित झाली.

ਭੋਗ ਗਏ ਦਿਲਵਾਲੀ ਰਾਈ ॥
भोग गए दिलवाली राई ॥

मताचा आस्वाद घेत दिलवाली निघून गेली.

ਚਿਤ ਅਪਨੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰੋ ॥
चित अपनै इह भाति बिचारो ॥

(राणीने) तिच्या मनात असा विचार केला

ਮੈ ਯਾਹੀ ਕੇ ਸੰਗ ਸਿਧਾਰੋ ॥੭॥
मै याही के संग सिधारो ॥७॥

की मी पण सोबत जावे. ७.

ਰਾਜ ਪਾਟ ਮੇਰੇ ਕਿਹ ਕਾਜਾ ॥
राज पाट मेरे किह काजा ॥

(हा) रज-पाट कोणते काम माझे.

ਮੋ ਕਹ ਨਹੀ ਸੁਹਾਵਤ ਰਾਜਾ ॥
मो कह नही सुहावत राजा ॥

हा राजा मलाही आवडत नाही.

ਮੈ ਸਾਜਨ ਕੇ ਸਾਥ ਸਿਧੈਹੌ ॥
मै साजन के साथ सिधैहौ ॥

मी त्या गृहस्थाबरोबर जाईन

ਭਲੀ ਬੁਰੀ ਸਿਰ ਮਾਝ ਸਹੈਹੌ ॥੮॥
भली बुरी सिर माझ सहैहौ ॥८॥

आणि वाईट आणि चांगले त्यांच्या डोक्यावर असेल. 8.

ਜਹਾ ਸਿੰਘ ਮਾਰਤ ਬਨ ਮਾਹੀ ॥
जहा सिंघ मारत बन माही ॥

जिथे सिंह बन्समध्ये मारायचे,

ਸੁਨਾ ਦੋਹਰਾ ਏਕ ਤਹਾ ਹੀ ॥
सुना दोहरा एक तहा ही ॥

पूर्वी मंदिर होते.

ਚੜਿ ਝੰਪਾਨ ਤਿਹ ਠੌਰ ਸਿਧਾਈ ॥
चड़ि झंपान तिह ठौर सिधाई ॥

(राणी) पालखीत बसून तेथे गेली

ਮਿਤ੍ਰਹਿ ਤਹੀ ਸਹੇਟ ਬਤਾਈ ॥੯॥
मित्रहि तही सहेट बताई ॥९॥

आणि मित्राने भेटीचे ठिकाणही सांगितले ('शेट') 9.

ਮਹਾ ਗਹਿਰ ਬਨ ਮੈ ਜਬ ਗਈ ॥
महा गहिर बन मै जब गई ॥

जाड अंबाडा मध्ये गेला की

ਲਘੁ ਇਛਾ ਕਹ ਉਤਰਤ ਭਈ ॥
लघु इछा कह उतरत भई ॥

त्यामुळे ती लघवी करण्याच्या बहाण्याने (पालखीतून) खाली उतरली.

ਤਹ ਤੇ ਗਈ ਮਿਤ੍ਰ ਕੇ ਸੰਗਾ ॥
तह ते गई मित्र के संगा ॥

तिथून ती एका मैत्रिणीसोबत गेली