मी अंगापिंडाने झोपतो.
सर्व दासी (राणीचे म्हणणे ऐकून) 'भली भली' म्हणाल्या.
आणि जसे त्याने स्त्रीला (पुरुषापासून) राजापासून वाचवले. ३३.
राणीच्या दिवसात सर्व पाहणे
ती त्याच्यासोबत हात जोडून झोपली.
मूर्ख राजाला रहस्य समजत नव्हते
आणि सुका मुंडन करत होता. ३४.
श्री चरित्रोपाख्यानच्या त्रिचरित्राच्या मंत्री भूप संबदाच्या 290 व्या अध्यायाची समाप्ती येथे आहे, सर्व शुभ आहे. 290.5536. चालते
चोवीस:
पचिमावती नावाचे नगर होते.
तिथला राजा पश्चिम सान होता.
त्याच्या घरात पश्चिम (देई) नावाची राणी होती.
(ज्याला पाहून) पंडितांनाही हेवा वाटायचा. १.
राणी खूप सुंदर होती.
जग त्याला दुसरा चंद्र म्हणायचे.
राजाला त्याचा फार हेवा वाटला.
श्रीमंत, गरीब आणि दीनदुबळ्यांनाही (ही गोष्ट) माहीत होती. 2.
एक दिलवाली राय (नाव असलेली व्यक्ती) असायची.
(जे दिसत होते) जणू तो दुसरा सूर्य ('अंशुमाली').
त्याच्या तेजाचे वर्णन (माझ्याद्वारे) करता येत नाही.
(तिचे) सौंदर्य पाहून राणी मोहित झाली. 3.
ती (राणी) त्याच्यावर खूप लाडकी झाली
आणि एके दिवशी (त्याला) घरी बोलावले.
शब्द ऐकून तो (त्याच्याकडे) गेला
आणि जाऊन राणीला भेटलो. 4.
(राणीने) खसखस, भांग आणि अफू मागितली
आणि त्याच ऋषींवर बसून ते प्राप्त केले.
जेव्हा (दोघे) नशा चढले,
तरच सर्व दु:ख दूर झाले. ५.
त्याच कड्यावर बसून ते करू लागले
आणि (दोन्ही) रसिक रसाबद्दल बोलू लागले.
(ते) चुंबन घेत आणि मिठी मारत
आणि निरनिराळ्या गोष्टींच्या विपुलतेत रमायचे. 6.
(त्याच्याशी) रमताना राणी खूप मोहित झाली.
मताचा आस्वाद घेत दिलवाली निघून गेली.
(राणीने) तिच्या मनात असा विचार केला
की मी पण सोबत जावे. ७.
(हा) रज-पाट कोणते काम माझे.
हा राजा मलाही आवडत नाही.
मी त्या गृहस्थाबरोबर जाईन
आणि वाईट आणि चांगले त्यांच्या डोक्यावर असेल. 8.
जिथे सिंह बन्समध्ये मारायचे,
पूर्वी मंदिर होते.
(राणी) पालखीत बसून तेथे गेली
आणि मित्राने भेटीचे ठिकाणही सांगितले ('शेट') 9.
जाड अंबाडा मध्ये गेला की
त्यामुळे ती लघवी करण्याच्या बहाण्याने (पालखीतून) खाली उतरली.
तिथून ती एका मैत्रिणीसोबत गेली