श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1047


ਹਮ ਸਭ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ਕੀਜੈ ॥੬॥
हम सभ की प्रतिपारा कीजै ॥६॥

आणि आम्हा सर्वांचे पालन करा. 6.

ਪਤ੍ਰੀ ਬਾਚਿ ਫੂਲਿ ਜੜ ਗਏ ॥
पत्री बाचि फूलि जड़ गए ॥

पत्र वाचून (सर्व) मूर्ख बनले

ਜੋਰਿ ਬਰਾਤਹਿ ਆਵਤ ਭਏ ॥
जोरि बरातहि आवत भए ॥

आणि बारात एकत्र आले.

ਜਬ ਹੀ ਭਦ੍ਰ ਸੈਨ ਪੁਰ ਆਏ ॥
जब ही भद्र सैन पुर आए ॥

जेव्हा ते भद्र सेनच्या नगरात आले.

ਤਬ ਰਾਨੀ ਯੌ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥੭॥
तब रानी यौ बचन सुनाए ॥७॥

मग राणी म्हणाली असे.7.

ਏਕ ਏਕ ਸਾਊ ਹ੍ਯਾਂ ਆਵਹਿ ॥
एक एक साऊ ह्यां आवहि ॥

एक एक करून इकडे या

ਹਮ ਤੇ ਪਾਵ ਪੁਜਾਵਤ ਜਾਵਹਿ ॥
हम ते पाव पुजावत जावहि ॥

आणि माझ्या (स्वतःच्या) चरणांची पूजा करा.

ਤਾ ਪਾਛੇ ਆਪੁਨ ਨ੍ਰਿਪ ਆਵੈ ॥
ता पाछे आपुन न्रिप आवै ॥

त्यांच्यानंतर राजाने स्वतः यावे

ਸੂਰਜ ਕਲਾ ਕੋ ਲੈ ਘਰ ਜਾਵੈ ॥੮॥
सूरज कला को लै घर जावै ॥८॥

आणि सूर्याने कला घेऊन घरी जावे. 8.

ਹਮਰੇ ਧਾਮ ਰੀਤਿ ਇਹ ਪਰੀ ॥
हमरे धाम रीति इह परी ॥

ही आमच्या घरची प्रथा आहे

ਤਾ ਤੇ ਜਾਤ ਦੂਰਿ ਨਹਿ ਕਰੀ ॥
ता ते जात दूरि नहि करी ॥

जे करून (ते) काढता येत नाही.

ਏਕ ਏਕ ਜੋਧਾ ਪ੍ਰਥਮਾਵਹਿ ॥
एक एक जोधा प्रथमावहि ॥

प्रथम एक योद्धा आला पाहिजे

ਤਾ ਪਾਛੈ ਰਾਜਾ ਕੌ ਲ੍ਯਾਵਹਿ ॥੯॥
ता पाछै राजा कौ ल्यावहि ॥९॥

आणि त्यानंतर राजाला घेऊन या. ९.

ਏਕ ਏਕ ਸਾਊ ਤਹ ਆਯੋ ॥
एक एक साऊ तह आयो ॥

एक एक करून सौ तिथे आला.

ਡਾਰਿ ਡਾਰਿ ਫਾਸੀ ਤ੍ਰਿਯ ਘਾਯੋ ॥
डारि डारि फासी त्रिय घायो ॥

महिलेने त्यांच्यावर फास लावून त्यांची हत्या केली.

ਏਕ ਸੰਘਾਰਿ ਡਾਰਿ ਕਰਿ ਦੀਜੈ ॥
एक संघारि डारि करि दीजै ॥

ती एकाला मारून फेकून देईल

ਦੂਸਰ ਕੌ ਯੌ ਹੀ ਬਧ ਕੀਜੈ ॥੧੦॥
दूसर कौ यौ ही बध कीजै ॥१०॥

(आणि मग) ती तशीच दुसऱ्याला मारायची. 10.

ਸਭ ਸੂਰਨ ਕੋ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਘਾਰਿਯੋ ॥
सभ सूरन को प्रथम संघारियो ॥

सर्व वीरांना प्रथम मारले

ਮਾਰਿ ਭੋਹਰਨ ਭੀਤਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥
मारि भोहरन भीतरि डारियो ॥

आणि ठार करून खड्ड्यात फेकून दिले.

ਤਾ ਪਾਛੇ ਨ੍ਰਿਪ ਬੋਲ ਪਠਾਯੋ ॥
ता पाछे न्रिप बोल पठायो ॥

त्यांच्यानंतर राजाला बोलावण्यात आले.

ਰਾਨੀ ਡਾਰਿ ਫਾਸ ਗਰ ਘਾਯੋ ॥੧੧॥
रानी डारि फास गर घायो ॥११॥

राणीने त्याच्या गळ्यात फास टाकून त्याला मारले. 11.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਸਭ ਸੂਰਾ ਪ੍ਰਥਮੈ ਹਨੇ ਬਹੁਰਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੌ ਕੂਟਿ ॥
सभ सूरा प्रथमै हने बहुरि न्रिपति कौ कूटि ॥

प्रथम त्यांनी सर्व योद्ध्यांना मारले आणि नंतर त्यांनी राजाला मारहाण केली.

ਜੋ ਲਸਕਰ ਬਾਕੀ ਬਚਿਯੋ ਸੋ ਸਭ ਲੀਨੋ ਲੂਟਿ ॥੧੨॥
जो लसकर बाकी बचियो सो सभ लीनो लूटि ॥१२॥

बाकीचे सर्व सैन्य त्याने लुटले. 12.

ਸਭ ਬੈਰਿਨ ਕੌ ਘਾਇ ਕੈ ਸੁਤ ਕੌ ਰਾਜ ਬੈਠਾਇ ॥
सभ बैरिन कौ घाइ कै सुत कौ राज बैठाइ ॥

सर्व शत्रूंचा वध करून त्याने आपल्या मुलाला गादीवर बसवले.

ਪੁਨਿ ਪਤਿ ਕੇ ਫੈਂਟਾ ਭਏ ਜਰੀ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਬਜਾਇ ॥੧੩॥
पुनि पति के फैंटा भए जरी म्रिदंग बजाइ ॥१३॥

मग, ड्रम मारल्यानंतर, मी तिला तिच्या नवऱ्याच्या फँटेने (डोके झाकून) जाळले. 13.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਤ੍ਰਿਸਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੬੩॥੩੨੩੭॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे इक सौ त्रिसठवो चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥१६३॥३२३७॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानच्या त्रिचरित्राच्या मंत्री भूप संवादाचा १६३ वा अध्याय येथे संपतो, सर्व शुभ आहे. १६३.३२३७. चालते

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਉਦੈ ਪੁਰੀ ਖੁਰਰਮ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥
उदै पुरी खुररम की नारी ॥

उदय पुरी (संबंधित) खुर्रमची (शाहजहाँ) पत्नी

ਹਜਰਤਿ ਕੌ ਪ੍ਰਾਨਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥
हजरति कौ प्रानन ते प्यारी ॥

राजा हा मर्त्यांपेक्षा प्रिय होता.

ਮੁਖ ਸੂਖਤ ਜੀ ਜੀ ਤਿਹ ਕਰਤੇ ॥
मुख सूखत जी जी तिह करते ॥

त्याला खुश करताना तोंड कोरडे व्हायचे

ਅਨਤ ਨ ਲਖੇ ਤਵਨ ਕੇ ਡਰਤੇ ॥੧॥
अनत न लखे तवन के डरते ॥१॥

आणि त्याच्या भीतीने त्याने इतर कोणाकडे ढुंकूनही पाहिले नाही. १.

ਬੇਗਮ ਬਾਗ ਏਕ ਦਿਨ ਚਲੀ ॥
बेगम बाग एक दिन चली ॥

एके दिवशी बेगम बागेत गेल्या

ਸੋਰਹ ਸਤ ਲੀਨੋ ਸੰਗ ਅਲੀ ॥
सोरह सत लीनो संग अली ॥

सोळाशे मित्रांना बरोबर घेऊन.

ਸੁੰਦਰ ਨਰ ਇਕ ਪੇਖਤ ਭਈ ॥
सुंदर नर इक पेखत भई ॥

(तेथे) त्याला एक देखणा पुरुष दिसला

ਤ੍ਰਿਯ ਕੌ ਭੂਲਿ ਸਕਲ ਸੁਧਿ ਗਈ ॥੨॥
त्रिय कौ भूलि सकल सुधि गई ॥२॥

(मग ती) स्त्री सर्व शुद्ध ज्ञान विसरली. 2.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਜੋਬਨ ਕੁਅਰਿ ਸਖੀ ਹੁਤੀ ਲੀਨੀ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਇ ॥
जोबन कुअरि सखी हुती लीनी निकट बुलाइ ॥

(बेगमांपैकी एक) जोबान कुआरी नावाची सखी होती, तिला म्हणतात.

ਉਦੈ ਪੁਰੀ ਤਾ ਸੌ ਸਕਲ ਭੇਦ ਕਹਿਯੋ ਸਮਝਾਇ ॥੩॥
उदै पुरी ता सौ सकल भेद कहियो समझाइ ॥३॥

उदय पुरी (बेगम) यांनी त्यांना सर्व काही समजावून सांगितले. 3.

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वत:

ਕਾਨਿ ਕਰੌ ਨਹਿ ਸਾਹਿਜਹਾਨ ਕੀ ਧਾਮ ਜਿਤੋ ਧਨ ਹੈ ਸੁ ਲੁਟਾਊਾਂ ॥
कानि करौ नहि साहिजहान की धाम जितो धन है सु लुटाऊां ॥

(तुम्ही) शहाजहानची अजिबात काळजी करू नका, माझ्याकडे असलेली सर्व संपत्ती तुम्ही लुटून टाकाल.

ਅੰਬਰ ਫਾਰਿ ਦਿਗੰਬਰ ਹ੍ਵੈ ਕਰਿ ਚੰਦਨੁਤਾਰਿ ਬਿਭੂਤਿ ਚੜਾਊਾਂ ॥
अंबर फारि दिगंबर ह्वै करि चंदनुतारि बिभूति चड़ाऊां ॥

कपडे फाडून आणि निशस्त्र होऊन, मी (चंदनाची पेस्ट) काढून बिभूताचा मल घेईन.

ਕਾ ਸੌ ਕਹੌ ਨਹਿ ਤੂ ਹਮਰੋ ਕੋਊ ਜੀ ਕੀ ਬ੍ਰਿਥਾ ਕਹਿ ਤਾਹਿ ਸੁਨਾਊਾਂ ॥
का सौ कहौ नहि तू हमरो कोऊ जी की ब्रिथा कहि ताहि सुनाऊां ॥

मी कोणाशी बोलू, तुझ्याशिवाय मला कोणीही नाही जिच्याशी मी माझ्या मनातील वेदना सांगू शकेन.

ਪੰਖ ਦਏ ਬਿਧਿ ਤੂ ਲਖਿ ਮੋ ਕਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੌ ਉਡਿ ਕੈ ਮਿਲਿ ਆਊਾਂ ॥੪॥
पंख दए बिधि तू लखि मो कह प्रीतम कौ उडि कै मिलि आऊां ॥४॥

जर देवाने मला पंख दिले असते तर मी तुला पाहून माझ्या प्रियकराला भेटण्यासाठी उडून गेलो असतो. 4.

ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੀ ਤਿਹ ਸੌ ਕਿਹ ਕਾਜ ਸੁ ਮੀਤ ਕੇ ਕਾਜ ਜੁ ਮੀਤ ਨ ਆਵੈ ॥
प्रीति करी तिह सौ किह काज सु मीत के काज जु मीत न आवै ॥

त्याच्याशी केलेल्या प्रेमाचा काय उपयोग, जर मित्रच नाही आला तर.

ਪੀਰ ਕਹੈ ਅਪਨੇ ਚਿਤ ਮੈ ਉਹਿ ਪੀਰ ਕੌ ਪੀਰ ਕੇ ਨੀਰ ਬੁਝਾਵੈ ॥
पीर कहै अपने चित मै उहि पीर कौ पीर के नीर बुझावै ॥

त्याला त्याच्या मनातील वेदना त्याच्याशी वाटू द्या, त्या दुःखाला स्वतःचे दुःख समजा आणि ते (डोळ्यांच्या) पाण्याने शांत करा.

ਹੌ ਅਟਕੀ ਮਨ ਭਾਵਨ ਸੌ ਮੁਹਿ ਕੈਸਿਯੈ ਬਾਤ ਕੋਊ ਕਹਿ ਜਾਵੈ ॥
हौ अटकी मन भावन सौ मुहि कैसियै बात कोऊ कहि जावै ॥

मला कोणी काहीही म्हटलं तरी मी माझ्या प्रेयसीमध्ये अडकलो आहे.

ਹੌ ਹੋਊ ਦਾਸਨ ਦਾਸਿ ਸਖੀ ਮੁਹਿ ਜੋ ਕੋਊ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਨਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥੫॥
हौ होऊ दासन दासि सखी मुहि जो कोऊ प्रीतम आनि मिलावै ॥५॥

सखी! जो कोणी मला प्रियकर आणील मी त्याच्या दासांचा दास होईन. ५.