श्री दसाम ग्रंथ

पान - 537


ਅਥ ਦੈਤ ਬਕਤ੍ਰ ਜੁਧ ਕਥਨੰ ॥
अथ दैत बकत्र जुध कथनं ॥

आता बकात्रा या राक्षसाशी लढण्याचे वर्णन सुरू होते

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वय्या

ਉਤ ਕੋਪਿ ਦੁਰਜੋਧਨ ਧਾਮਿ ਗਯੋ ਇਤ ਦੈਤ ਹੁਤੋ ਇਹ ਕੋਪੁ ਬਸਾਯੋ ॥
उत कोपि दुरजोधन धामि गयो इत दैत हुतो इह कोपु बसायो ॥

क्रोधित होऊन दुर्योधन घरी गेला, तेथे एक राक्षस आला, त्याला राग आला.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਹਤਿਯੋ ਸਿਸੁਪਾਲ ਹੁਤੋ ਮੇਰੋ ਮਿਤ੍ਰ ਮਰਿਓ ਨ ਰਤੀ ਸੁਕਚਾਯੋ ॥
कान्रह हतियो सिसुपाल हुतो मेरो मित्र मरिओ न रती सुकचायो ॥

त्या बाजूने दुर्योधन निघून गेला आणि त्या बाजूला एक राक्षस असा विचार करून संतापला की कृष्णाने आपल्या मित्र शिशुपालला निर्भयपणे मारले आहे.

ਲੈ ਸਿਵ ਤੇ ਬਰ ਹਉ ਇਹ ਕੋ ਬਧੁ ਜਾਇ ਕਰੋ ਜੀਅ ਭੀਤਰ ਆਯੋ ॥
लै सिव ते बर हउ इह को बधु जाइ करो जीअ भीतर आयो ॥

(कल्पना) त्याच्या मनात आली की शिवाकडून वरदान घ्यावे आणि जाऊन त्याचा वध करावा.

ਧਾਇ ਕਿਦਾਰ ਕੀ ਓਰਿ ਚਲਿਓ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਇਹੈ ਚਿਤ ਮੈ ਠਹਰਾਯੋ ॥੨੩੬੫॥
धाइ किदार की ओरि चलिओ कबि स्याम इहै चित मै ठहरायो ॥२३६५॥

शिवाकडून वरदान मिळाल्यावर कृष्णाला मारता येईल असा विचार करून तो केदाराकडे निघाला.२३६५.

ਬਦ੍ਰੀ ਕਿਦਾਰ ਕੇ ਭੀਤਰ ਜਾਇ ਕੈ ਸੇਵ ਕਰੀ ਮਹਾਰੁਦ੍ਰ ਰਿਝਾਯੋ ॥
बद्री किदार के भीतर जाइ कै सेव करी महारुद्र रिझायो ॥

बद्री केदार (बद्रिका आश्रम) येथे जाऊन महारुद्राची सेवा केली व प्रसन्न केले.

ਲੈ ਕੈ ਬਿਵਾਨ ਚਲਿਓ ਉਤ ਤੇ ਜਬ ਹੀ ਹਰਿ ਕੇ ਬਧੁ ਕੋ ਬਰੁ ਪਾਯੋ ॥
लै कै बिवान चलिओ उत ते जब ही हरि के बधु को बरु पायो ॥

तो बद्री-केदारनाथ येथे गेला, तेथे त्याने मोठ्या तपस्या करून महान शिवाला प्रसन्न केले आणि कृष्णाला मारण्याचे वरदान मिळाल्यावर तो हवाई वाहनात बसून गेला.

ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਹੂ ਕੇ ਭੀਤਰ ਆਇ ਕੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਸੋ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥
द्वारवती हू के भीतर आइ कै कान्रह के पुत्र सो जुधु मचायो ॥

द्वारकेला आल्यावर त्याने कृष्णाच्या मुलाशी युद्ध सुरू केले

ਸੋ ਸੁਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਿਦਾ ਲੈ ਕੈ ਭੂਪ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਿਹ ਠਉਰ ਸਿਧਾਯੋ ॥੨੩੬੬॥
सो सुनि स्याम बिदा लै कै भूप ते स्याम भनै तिह ठउर सिधायो ॥२३६६॥

कृष्णाने हे ऐकून राजा युधिष्टरचा निरोप घेतला आणि तेथून निघून गेले.2366.

ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਹੂ ਕੇ ਬੀਚ ਜਬੈ ਹਰਿ ਜੂ ਗਯੋ ਤਉ ਸੋਊ ਸਤ੍ਰੁ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
द्वारवती हू के बीच जबै हरि जू गयो तउ सोऊ सत्रु निहारियो ॥

जेव्हा कृष्ण द्वारिकेला पोहोचला तेव्हा त्याला तो शत्रू दिसला.

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਬ ਹੀ ਤਿਹ ਕਉ ਲਰੁ ਰੇ ਹਮ ਸੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
स्याम भनै तब ही तिह कउ लरु रे हम सो ब्रिजनाथ उचारियो ॥

जेव्हा कृष्ण द्वारकेला पोहोचला तेव्हा त्याने शत्रूला पाहिले आणि त्याला आव्हान देऊन त्याच्याशी युद्धासाठी पुढे येण्यास सांगितले

ਯੌ ਸੁਨਿ ਵਾ ਬਤੀਯਾ ਹਰਿ ਕੋ ਕਸਿ ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥
यौ सुनि वा बतीया हरि को कसि कान प्रमान लउ बान प्रहारियो ॥

श्रीकृष्णाचे म्हणणे ऐकून त्याने बाण आपल्या कानापर्यंत सोडला.

ਮਾਨੋ ਤਚੀ ਅਤਿ ਪਾਵਕ ਊਪਰ ਕਾਹੂ ਬੁਝਾਇਬੇ ਕੋ ਘ੍ਰਿਤ ਡਾਰਿਯੋ ॥੨੩੬੭॥
मानो तची अति पावक ऊपर काहू बुझाइबे को घ्रित डारियो ॥२३६७॥

कृष्णाचे म्हणणे ऐकून त्याने आपले धनुष्य कानापर्यंत खेचले आणि अग्नी विझवण्यासाठी तूप लावल्यासारखा बाण मारला.2367.

ਮਾਰਤ ਭਯੋ ਅਰਿ ਬਾਨ ਜਬੈ ਹਰਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਵਾਹੀ ਕੀ ਓਰਿ ਧਵਾਯੋ ॥
मारत भयो अरि बान जबै हरि स्यंदन वाही की ओरि धवायो ॥

जेव्हा शत्रू बाण सोडत होता तेव्हा कृष्णाने आपला रथ त्याच्याकडे वळवला

ਆਵਤ ਭਯੋ ਉਤ ਤੇ ਅਰਿ ਸੋ ਇਤ ਤੇ ਏਊ ਗੇ ਮਿਲਿ ਕੈ ਰਨ ਪਾਯੋ ॥
आवत भयो उत ते अरि सो इत ते एऊ गे मिलि कै रन पायो ॥

त्या बाजूने शत्रू येत होता आणि या बाजूने तो त्याच्याशी टक्कर देण्यासाठी गेला होता

ਸ੍ਯੰਦਨ ਹੂ ਬਲਿ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਢਾਹਿ ਦਯੋ ਕਬਿ ਯੌ ਜਸੁ ਗਾਯੋ ॥
स्यंदन हू बलि कै संगि स्यंदन ढाहि दयो कबि यौ जसु गायो ॥

(श्रीकृष्णाने) रथावर जोराने आघात करून (त्याचा) रथ उखडून टाकला.

ਜਿਉ ਸਹਬਾਜ ਮਨੋ ਚਕਵਾ ਸੰਗ ਏਕ ਧਕਾ ਹੂ ਕੇ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੨੩੬੮॥
जिउ सहबाज मनो चकवा संग एक धका हू के मारि गिरायो ॥२३६८॥

आपल्या रथाच्या बळावर त्याने आपला रथ एका झटक्याने तितराला ठोठावलेल्या बाजप्रमाणे खाली पडला.2368.

ਰਥ ਤੋਰ ਕੈ ਸਤ੍ਰ ਕੀ ਨੰਦਗ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਕਟਿ ਗ੍ਰੀਵ ਗਿਰਾਈ ॥
रथ तोर कै सत्र की नंदग सो कबि स्याम कहै कटि ग्रीव गिराई ॥

त्याने आपल्या शत्रूचा रथ आपल्या खंजीराने कापला आणि नंतर त्याची मान तोडून तो खाली पाडला.

ਅਉਰ ਜਿਤੀ ਤਿਹ ਕੇ ਸੰਗ ਸੈਨ ਹੁਤੀ ਸੁ ਭਲੇ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਈ ॥
अउर जिती तिह के संग सैन हुती सु भले जमलोकि पठाई ॥

तेथे असलेले आपले सैन्यही त्याने यमाच्या निवासस्थानी पाठवले

ਰੋਸ ਭਰਿਯੋ ਹਰਿ ਠਾਢੋ ਰਹਿਯੋ ਰਨਿ ਸੋ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਈ ॥
रोस भरियो हरि ठाढो रहियो रनि सो उपमा कबि स्याम सुनाई ॥

रागाने भरलेले भगवान श्रीकृष्ण रणांगणात उभे आहेत.

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਇਕ ਚਉਦਹੂ ਲੋਕ ਮੈ ਪਾਵਤ ਭਯੋ ਬਡੀ ਯੌ ਸੁ ਬਡਾਈ ॥੨੩੬੯॥
स्री ब्रिजनाइक चउदहू लोक मै पावत भयो बडी यौ सु बडाई ॥२३६९॥

कृष्ण रागाने भरलेल्या रणांगणात उभा राहिला आणि अशा रीतीने त्यांची कीर्ती चौदा लोकांमध्ये पसरली.2369.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

डोहरा

ਦੰਤਬਕ੍ਰ ਤਬ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥
दंतबक्र तब चित मै अति ही कोप बढाइ ॥

मग दंत बक्त्र चित मध्ये खूप राग आला,