श्री दसाम ग्रंथ

पान - 656


ਚਤੁਰ ਬੇਦ ਚਰਚਾ ॥੨੫੭॥
चतुर बेद चरचा ॥२५७॥

त्यांनी देवीला नैवेद्य दाखवला आणि चार वेदांची चर्चा झाली.257.

ਸ੍ਰੁਤੰ ਸਰਬ ਪਾਠੰ ॥
स्रुतं सरब पाठं ॥

सर्व वेदांचे पठण करतो,

ਸੁ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਰਾਠੰ ॥
सु संन्यास राठं ॥

त्या संन्यासासाठी योग्य ठिकाणी सर्व श्रुतींचे पठण करण्यात आले

ਮਹਾਜੋਗ ਨ੍ਯਾਸੰ ॥
महाजोग न्यासं ॥

तो उत्तम योगाचा अभ्यासक आहे

ਸਦਾਈ ਉਦਾਸੰ ॥੨੫੮॥
सदाई उदासं ॥२५८॥

योगाच्या महान साधना झाल्या आणि अलिप्ततेचे वातावरण होते.258.

ਖਟੰ ਸਾਸਤ੍ਰ ਚਰਚਾ ॥
खटं सासत्र चरचा ॥

सहा शास्त्रांची चर्चा आहे,

ਰਟੈ ਬੇਦ ਅਰਚਾ ॥
रटै बेद अरचा ॥

वेदांचे जप आणि पूजा करतात,

ਮਹਾ ਮੋਨ ਮਾਨੀ ॥
महा मोन मानी ॥

महानला मौनाचा अभिमान आहे

ਕਿ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਧਾਨੀ ॥੨੫੯॥
कि संन्यास धानी ॥२५९॥

सहा शास्त्रांची चर्चा झाली आणि वेदांचे पठण झाले आणि संन्याशांनी मौन पाळले.२५९.

ਚਲਾ ਦਤ ਆਗੈ ॥
चला दत आगै ॥

दत्त पुढे चालला,

ਲਖੇ ਪਾਪ ਭਾਗੈ ॥
लखे पाप भागै ॥

मग दत्त अजून पुढे सरकला आणि त्याला पाहून पापे पळून गेली

ਲਖੀ ਏਕ ਕੰਨਿਆ ॥
लखी एक कंनिआ ॥

(त्याने) एक कन्या पाहिली

ਤਿਹੂੰ ਲੋਗ ਧੰਨਿਆ ॥੨੬੦॥
तिहूं लोग धंनिआ ॥२६०॥

तेथे तो एक मुलगी होती, ज्याने तिन्ही जग धन्य केले.260.

ਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ॥
महा ब्रहमचारी ॥

(दत्त) महान ब्रह्मचारी आहे,

ਸੁ ਧਰਮਾਧਿਕਾਰੀ ॥
सु धरमाधिकारी ॥

श्रेष्ठ हा धर्माचा अधिकार आहे.

ਲਖੀ ਪਾਨਿ ਵਾ ਕੇ ॥
लखी पानि वा के ॥

तिच्या (मुलीच्या) हातात

ਗੁਡੀ ਬਾਲਿ ਤਾ ਕੇ ॥੨੬੧॥
गुडी बालि ता के ॥२६१॥

धर्माचा हा अधिकार आणि महान ब्रह्मचारी तिच्या हातात एक बाहुली पाहिली.261.

ਖਿਲੈ ਖੇਲ ਤਾ ਸੋ ॥
खिलै खेल ता सो ॥

(ती) त्याच्याबरोबर खेळते.

ਇਸੋ ਹੇਤ ਵਾ ਸੋ ॥
इसो हेत वा सो ॥

(त्याच्याशी) असा हितसंबंध आहे

ਪੀਐ ਪਾਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥
पीऐ पानि न आवै ॥

ती (ती) पाणी प्यायला येत नाही

ਇਸੋ ਖੇਲ ਭਾਵੈ ॥੨੬੨॥
इसो खेल भावै ॥२६२॥

ती त्याच्याशी खेळत होती आणि तिला ते इतके आवडले की तिने पाणी प्यायले आणि त्याच्याशी खेळत राहिली.262.

ਗਏ ਮੋਨਿ ਮਾਨੀ ॥
गए मोनि मानी ॥

थोर मूक (दत्त) तेथे गेले

ਤਰੈ ਦਿਸਟ ਆਨੀ ॥
तरै दिसट आनी ॥

आणि (त्या मुलाला) नजरेसमोर आणले.

ਨ ਬਾਲਾ ਨਿਹਾਰ੍ਯੋ ॥
न बाला निहार्यो ॥

(पण त्या) मुलाने (ते) पाहिले नाही.

ਨ ਖੇਲੰ ਬਿਸਾਰ੍ਯੋ ॥੨੬੩॥
न खेलं बिसार्यो ॥२६३॥

ते सर्व मौन पाळणारे योगी त्या बाजूला गेले आणि त्यांनी तिला पाहिले, परंतु त्या मुलीने त्यांना पाहिले नाही आणि खेळणे सोडले नाही, 263.

ਲਖੀ ਦਤ ਬਾਲਾ ॥
लखी दत बाला ॥

दत्ताने (ती) मुलगी पाहिली,

ਮਨੋ ਰਾਗਮਾਲਾ ॥
मनो रागमाला ॥

मुलीचे दात फुलांच्या माळासारखे होते

ਰੰਗੀ ਰੰਗਿ ਖੇਲੰ ॥
रंगी रंगि खेलं ॥

तो खेळात पूर्णपणे मग्न होता,

ਮਨੋ ਨਾਗ੍ਰ ਬੇਲੰ ॥੨੬੪॥
मनो नाग्र बेलं ॥२६४॥

झाडाला चिकटलेल्या लताप्रमाणे ती आनंदात गढून गेली होती.264.

ਤਬੈ ਦਤ ਰਾਯੰ ॥
तबै दत रायं ॥

तेव्हा दत्तराज गेले आणि त्यांना पाहिले

ਲਖੇ ਤਾਸ ਜਾਯੰ ॥
लखे तास जायं ॥

आणि त्याला गुरु म्हणून घेतले (आणि म्हणाले)

ਗੁਰੂ ਤਾਸ ਕੀਨਾ ॥
गुरू तास कीना ॥

महामंत्रात (इंज) विसर्जन करावे

ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਭੀਨਾ ॥੨੬੫॥
महा मंत्र भीना ॥२६५॥

तेव्हा तिला पाहून दत्ताने तिची स्तुती केली आणि तिला आपला गुरु मानून तो आपल्या महान मंत्रात लीन झाला.२६५.

ਗੁਰੂ ਤਾਸ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥
गुरू तास जान्यो ॥

ते गुरू म्हणून ओळखले जाऊ लागले.

ਇਮੰ ਮੰਤ੍ਰ ਠਾਨ੍ਰਯੋ ॥
इमं मंत्र ठान्रयो ॥

त्याने तिला गुरू म्हणून स्वीकारले आणि अशा प्रकारे मंत्र अंगीकारला

ਦਸੰ ਦ੍ਵੈ ਨਿਧਾਨੰ ॥
दसं द्वै निधानं ॥

बारावा खजिना रूप गुरु

ਗੁਰੂ ਦਤ ਜਾਨੰ ॥੨੬੬॥
गुरू दत जानं ॥२६६॥

अशाप्रकारे दत्त यांनी त्यांचे बारावे गुरु दत्तक घेतले.266.

ਰੁਣਝੁਣ ਛੰਦ ॥
रुणझुण छंद ॥

रुंझुन श्लोक

ਲਖਿ ਛਬਿ ਬਾਲੀ ॥
लखि छबि बाली ॥

मुलाची प्रतिमा पाहिली

ਅਤਿ ਦੁਤਿ ਵਾਲੀ ॥
अति दुति वाली ॥

त्या मुलीचे सौंदर्य अनोखे आणि अद्भुत होते

ਅਤਿਭੁਤ ਰੂਪੰ ॥
अतिभुत रूपं ॥

(त्याचे) एक अद्भुत रूप होते,

ਜਣੁ ਬੁਧਿ ਕੂਪੰ ॥੨੬੭॥
जणु बुधि कूपं ॥२६७॥

ऋषींनी तिला पाहिले ती बुद्धीचे भांडार आहे.

ਫਿਰ ਫਿਰ ਪੇਖਾ ॥
फिर फिर पेखा ॥

(त्याच्याकडे) पुन्हा पुन्हा पाहिले,

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਲੇਖਾ ॥
बहु बिधि लेखा ॥

सुप्रसिद्ध,

ਤਨ ਮਨ ਜਾਨਾ ॥
तन मन जाना ॥

मनापासून जाणून घ्या

ਗੁਨ ਗਨ ਮਾਨਾ ॥੨੬੮॥
गुन गन माना ॥२६८॥

मग त्याने तिला पुन्हा पुन्हा निरनिराळ्या मार्गांनी पाहिले आणि तिच्या मनाने आणि शरीराने तिचा गुण स्वीकारला.268.

ਤਿਹ ਗੁਰ ਕੀਨਾ ॥
तिह गुर कीना ॥

त्याला गुरु केले,

ਅਤਿ ਜਸੁ ਲੀਨਾ ॥
अति जसु लीना ॥

बरेच काही मिळाले.