ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसाम ग्रंथ
पान - 469
ਇਹ ਭਾਤ ਕਹੈ ਰਨੁ ਮੈ ਸਿਗਰੇ ਮੁਖਿ ਕਾਲ ਕੇ ਜਾਇ ਬਚੇ ਅਬ ਹੀ ॥
इह भात कहै रनु मै सिगरे मुखि काल के जाइ बचे अब ही ॥जेव्हा राजा देवांच्या निवासस्थानी पोहोचला तेव्हा सर्व योद्धे प्रसन्न झाले आणि म्हणाले, "आम्ही सर्वजण कालच्या मुखातून वाचलो आहोत."
ਸਸਿ ਭਾਨੁ ਧਨਾਧਿਪ ਰੁਦ੍ਰ ਬਿਰੰਚ ਸਬੈ ਹਰਿ ਤੀਰ ਗਏ ਜਬ ਹੀ ॥
ससि भानु धनाधिप रुद्र बिरंच सबै हरि तीर गए जब ही ॥जेव्हा चंद्र, सूर्य, कुबेर, रुद्र, ब्रह्मा इत्यादी सर्व श्रीकृष्णाकडे गेले.
ਹਰਖੇ ਬਰਖੇ ਨਭ ਤੇ ਸੁਰ ਫੂਲ ਸੁ ਜੀਤ ਕੀ ਬੰਬ ਬਜੀ ਤਬ ਹੀ ॥੧੭੧੭॥
हरखे बरखे नभ ते सुर फूल सु जीत की बंब बजी तब ही ॥१७१७॥चंद्र, सूर्य, कुबेर, रुद्र, ब्रह्मा इत्यादी भगवंतांच्या निवासस्थानी पोहोचल्यावर देवांनी आकाशातून पुष्पवृष्टी केली आणि विजयाची शिंग फुंकली.१७१७.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਜੁਧ ਪ੍ਰਬੰਧੇ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਬਧਹਿ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥
इति स्री बचित्र नाटक ग्रंथे क्रिसनावतारे जुध प्रबंधे खड़ग सिंघ बधहि धिआइ समापतं ॥बचित्तर नाटकातील कृष्णावतारातील “युद्धात खरग सिंगला मारणे” या अध्यायाचा शेवट.
ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥स्वय्या
ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਕੋਪ ਕੀਓ ਮੁਸਲੀ ਅਰਿ ਬੀਰ ਤਬੈ ਸੰਗ ਤੀਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
तउ ही लउ कोप कीओ मुसली अरि बीर तबै संग तीर प्रहारे ॥तोपर्यंत बलरामांनी अत्यंत क्रोधाने आपले बाण सोडले आणि अनेक शत्रूंना मारले
ਐਚਿ ਲੀਏ ਇਕ ਬਾਰ ਹੀ ਬੈਰਨ ਪ੍ਰਾਨ ਬਿਨਾ ਕਰਿ ਭੂ ਪਰ ਡਾਰੇ ॥
ऐचि लीए इक बार ही बैरन प्रान बिना करि भू पर डारे ॥आपले धनुष्य ओढून त्याने अनेक शत्रूंना निर्जीव केले आणि त्यांना जमिनीवर फेकले
ਏਕ ਬਲੀ ਗਹਿ ਹਾਥਨ ਸੋ ਛਿਤ ਪੈ ਕਰਿ ਕੋਪ ਫਿਰਾਇ ਪਛਾਰੇ ॥
एक बली गहि हाथन सो छित पै करि कोप फिराइ पछारे ॥त्याने काही पराक्रमी लोकांना आपल्या हातांनी पकडले आणि त्यांना पृथ्वीवर पाडले
ਜੀਵਤ ਜੋਊ ਬਚੇ ਬਲ ਤੇ ਰਨ ਤ੍ਯਾਗ ਸੋਊ ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੭੧੮॥
जीवत जोऊ बचे बल ते रन त्याग सोऊ न्रिप तीर सिधारे ॥१७१८॥त्यांच्या बळावर त्यांच्यातून जे वाचले, ते युद्धक्षेत्र सोडून जरासंधसमोर आले.१७१८.
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥चौपाई
ਜਰਾਸੰਧਿ ਪੈ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥
जरासंधि पै जाइ पुकारे ॥(त्यांनी) जरासंधाकडे जाऊन हाक मारली
ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਰਨ ਭੀਤਰ ਮਾਰੇ ॥
खड़ग सिंघ रन भीतर मारे ॥जरासंधसमोर येऊन ते म्हणाले, “खड़गसिंग युद्धात मारला गेला आहे.”
ਇਉ ਸੁਨਿ ਕੈ ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਬੈਨਾ ॥
इउ सुनि कै तिन के मुख बैना ॥असे शब्द त्यांच्या तोंडून ऐकले
ਰਿਸਿ ਕੇ ਸੰਗ ਅਰੁਨ ਭਏ ਨੈਨਾ ॥੧੭੧੯॥
रिसि के संग अरुन भए नैना ॥१७१९॥त्यांचे बोलणे ऐकून त्याचे डोळे रागाने लाल झाले.1719.
ਅਪੁਨੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸਬੈ ਬੁਲਾਏ ॥
अपुने मंत्री सबै बुलाए ॥(राजाने) आपल्या सर्व मंत्र्यांना बोलावले
ਤਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਭੂਪਤਿ ਬਚਨ ਸੁਨਾਏ ॥
तिन प्रति भूपति बचन सुनाए ॥त्याने आपल्या सर्व मंत्र्यांना बोलावून सांगितले,
ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਜੂਝੇ ਰਨ ਮਾਹੀ ॥
खड़ग सिंघ जूझे रन माही ॥खरगसिंग युद्धात मारला जातो.
ਅਉਰ ਸੁਭਟ ਕੋ ਤਿਹ ਸਮ ਨਾਹੀ ॥੧੭੨੦॥
अउर सुभट को तिह सम नाही ॥१७२०॥“खरगसिंग रणांगणात मारला गेला आहे आणि त्याच्यासारखा दुसरा योद्धा नाही.1720.
ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਸੋ ਸੂਰੋ ਨਾਹੀ ॥
खड़ग सिंघ सो सूरो नाही ॥खरग सिंगसारखा नायक नाही
ਤਿਹ ਸਮ ਜਾਇ ਲਰੈ ਰਨ ਮਾਹੀ ॥
तिह सम जाइ लरै रन माही ॥“खरगसिंगसारखा दुसरा योद्धा नाही, जो त्याच्यासारखा लढू शकेल
ਅਬ ਤੁਮ ਕਹੋ ਕਉਨ ਬਿਧਿ ਕੀਜੈ ॥
अब तुम कहो कउन बिधि कीजै ॥आता तुम्हीच सांगा कोणती युक्ती करावी?
ਕਉਨ ਸੁਭਟ ਕੋ ਆਇਸ ਦੀਜੈ ॥੧੭੨੧॥
कउन सुभट को आइस दीजै ॥१७२१॥आता तुम्ही मला सांगाल काय केले पाहिजे आणि आता कोणाला जाण्याचा आदेश दिला पाहिजे?” 1721.
ਜਰਾਸੰਧਿ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਬਾਚ ॥
जरासंधि न्रिप सो मंत्री बाच ॥जरासंधला उद्देशून मंत्र्यांचे भाषण:
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥डोहरा
ਤਬ ਬੋਲਿਓ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਮਤਿ ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੇ ਤੀਰ ॥
तब बोलिओ मंत्री सुमति जरासंधि के तीर ॥आता मंत्री सुमती नावाने जरासंध राजाशी बोलली.
ਸਾਝ ਪਰੀ ਹੈ ਅਬ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕਉਨ ਲਰੈ ਰਨਿ ਬੀਰ ॥੧੭੨੨॥
साझ परी है अब न्रिपति कउन लरै रनि बीर ॥१७२२॥"आता संध्याकाळ झाली आहे, यावेळी कोण लढेल?" 1722.
ਉਤ ਰਾਜਾ ਚੁਪ ਹੋਇ ਰਹਿਓ ਮੰਤ੍ਰਿ ਕਹੀ ਜਬ ਗਾਥ ॥
उत राजा चुप होइ रहिओ मंत्रि कही जब गाथ ॥आणि मंत्री (हे) बोलल्यावर राजा गप्प राहिला.
ਇਤ ਮੁਸਲੀਧਰ ਤਹ ਗਯੋ ਜਹਾ ਹੁਤੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ॥੧੭੨੩॥
इत मुसलीधर तह गयो जहा हुते ब्रिजनाथ ॥१७२३॥त्या बाजूला मंत्र्याचे म्हणणे ऐकून राजा शांतपणे बसला आणि त्या बाजूला बलराम कृष्ण बसले होते तिथे पोहोचले.1723.
ਮੁਸਲੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
मुसली बाच कान्रह सो ॥कृष्णाला उद्देशून बलरामांचे भाषण:
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥डोहरा
ਕ੍ਰਿਪਾਸਿੰਧ ਇਹ ਕਉਨ ਸੁਤ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਜਿਹ ਨਾਮ ॥
क्रिपासिंध इह कउन सुत खड़ग सिंघ जिह नाम ॥कृपया निधान! हा कोणाचा मुलगा होता ज्याचे नाव खरग सिंह होते?
ਐਸੋ ਅਪੁਨੀ ਬੈਸ ਮੈ ਨਹਿ ਦੇਖਿਓ ਬਲ ਧਾਮ ॥੧੭੨੪॥
ऐसो अपुनी बैस मै नहि देखिओ बल धाम ॥१७२४॥“हे दयेच्या सागरा! कोण होता हा राजा खरगसिंग? इतका शक्तिशाली वीर मी आजपर्यंत पाहिला नाही.1724.
ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥चौपाई
ਤਾ ਤੇ ਯਾ ਕੀ ਕਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸੋ ॥
ता ते या की कथा प्रकासो ॥त्यामुळे त्याच्या कथेवर प्रकाश टाका
ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੋ ਭਰਮੁ ਬਿਨਾਸੋ ॥
मेरे मन को भरमु बिनासो ॥“म्हणून मला त्याचा प्रसंग सांगून माझ्या मनाचा भ्रम दूर कर
ਐਸੀ ਬਿਧਿ ਸੋ ਬਲਿ ਜਬ ਕਹਿਓ ॥
ऐसी बिधि सो बलि जब कहिओ ॥अशा प्रकारे जेव्हा बलराम म्हणाले
ਸੁਨਿ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸਨਿ ਮੋਨ ਹ੍ਵੈ ਰਹਿਓ ॥੧੭੨੫॥
सुनि स्री क्रिसनि मोन ह्वै रहिओ ॥१७२५॥’ बलरामांनी हे सांगितल्यावर कृष्णाने त्यांचे म्हणणे ऐकून मौन बाळगले.१७२५.
ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥
कान्रह बाच ॥कृष्णाचे भाषण:
ਸੋਰਠਾ ॥
सोरठा ॥सोर्था
ਪੁਨਿ ਬੋਲਿਓ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕ੍ਰਿਪਾਵੰਤ ਹ੍ਵੈ ਬੰਧੁ ਸਿਉ ॥
पुनि बोलिओ ब्रिजनाथ क्रिपावंत ह्वै बंधु सिउ ॥तेव्हा श्रीकृष्ण दयाळूपणे आपल्या भावाला म्हणाले,
ਸੁਨਿ ਬਲਿ ਯਾ ਕੀ ਗਾਥ ਜਨਮ ਕਥਾ ਭੂਪਤਿ ਕਹੋ ॥੧੭੨੬॥
सुनि बलि या की गाथ जनम कथा भूपति कहो ॥१७२६॥तेव्हा कृष्ण कृपेने आपल्या भावाला म्हणाला, “हे बलराम! आता मी राजाच्या जन्माची कथा सांगतो, ऐका, १७२६
ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥डोहरा
ਖਟਮੁਖ ਰਮਾ ਗਨੇਸ ਪੁਨਿ ਸਿੰਗੀ ਰਿਖਿ ਘਨ ਸ੍ਯਾਮ ॥
खटमुख रमा गनेस पुनि सिंगी रिखि घन स्याम ॥खट मुख (भगवान कार्तिक) राम (लक्ष्मी) गणेश, सिंगी ऋषी आणि घनश्याम (काळा पर्याय)
ਆਦਿ ਬਰਨ ਬਿਧਿ ਪੰਚ ਲੈ ਧਰਿਓ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਨਾਮ ॥੧੭੨੭॥
आदि बरन बिधि पंच लै धरिओ खड़ग सिंघ नाम ॥१७२७॥“कार्तिकेय (सहामुखी), राम, गणेश, शृंगी आणि घनश्याम या नावांची पहिली अक्षरे घेतल्याने त्याचे नाव खरगसिंग होते.१७२७.
ਖੜਗ ਰਮਯ ਤਨ ਗਰਮਿਤਾ ਸਿੰਘ ਨਾਦ ਘਮਸਾਨ ॥
खड़ग रमय तन गरमिता सिंघ नाद घमसान ॥खरग (तलवार) 'रामायतन' (सुंदर शरीर) 'गरमिता' (सन्मान) 'सिंह नाद' (सिंहाची गर्जना) आणि 'घमसान' (भयंकर युद्ध)
ਪੰਚ ਬਰਨ ਕੋ ਗੁਨ ਲੀਓ ਇਹ ਭੂਪਤਿ ਬਲਵਾਨ ॥੧੭੨੮॥
पंच बरन को गुन लीओ इह भूपति बलवान ॥१७२८॥या पाच अक्षरांचे गुण आत्मसात करून हा राजा बलवान झाला आहे. १७२८.
ਛਪੈ ਛੰਦ ॥
छपै छंद ॥छपाई
ਖਰਗ ਸਕਤਿ ਸਵਿਤਾਤ ਦਈ ਤਿਹ ਹੇਤ ਜੀਤ ਅਤਿ ॥
खरग सकति सवितात दई तिह हेत जीत अति ॥“शिवांनी त्याला युद्धात विजयाची तलवार दिली