ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री दसाम ग्रंथ
पान - 1199
ਦਿਜ ਹਮ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੋ ਮਾਨੈ ॥
दिज हम महा काल को मानै ॥हे ब्राह्मण! माझा (फक्त) महाकालावर विश्वास आहे
ਪਾਹਨ ਮੈ ਮਨ ਕੋ ਨਹਿ ਆਨੈ ॥
पाहन मै मन को नहि आनै ॥आणि तिचे मन (दगडाच्या पूजेत) लावत नाही.
ਪਾਹਨ ਕੋ ਪਾਹਨ ਕਰਿ ਜਾਨਤ ॥
पाहन को पाहन करि जानत ॥(I) दगडाला दगड समजा.
ਤਾ ਤੇ ਬੁਰੋ ਲੋਗ ਏ ਮਾਨਤ ॥੯੧॥
ता ते बुरो लोग ए मानत ॥९१॥त्यामुळे लोक त्याला वाईट समजतात. ९१.
ਝੂਠਾ ਕਹ ਝੂਠਾ ਹਮ ਕੈ ਹੈ ॥
झूठा कह झूठा हम कै है ॥खोटे बोलणाऱ्याला मी लबाड म्हणेन
ਜੋ ਸਭ ਲੋਗ ਮਨੈ ਕੁਰਰੈ ਹੈ ॥
जो सभ लोग मनै कुररै है ॥सर्व लोकांच्या मनात क्षोभ असला तरी (का नाही).
ਹਮ ਕਾਹੂ ਕੀ ਕਾਨਿ ਨ ਰਾਖੈ ॥
हम काहू की कानि न राखै ॥मला कोणाचीच पर्वा नाही
ਸਤਿ ਬਚਨ ਮੁਖ ਊਪਰ ਭਾਖੈ ॥੯੨॥
सति बचन मुख ऊपर भाखै ॥९२॥आणि मी तोंडावर सत्य सांगतो. ९२.
ਸੁਨੁ ਦਿਜ ਤੁਮ ਧਨ ਕੇ ਲਬ ਲਾਗੇ ॥
सुनु दिज तुम धन के लब लागे ॥हे ब्राह्मण! ऐक, तुला पैशाचा लोभ आहे
ਮਾਗਤ ਫਿਰਤ ਸਭਨ ਕੇ ਆਗੇ ॥
मागत फिरत सभन के आगे ॥तुम्ही सर्वांसमोर भीक मागत फिरता.
ਆਪਨੇ ਮਨ ਭੀਤਰਿ ਨ ਲਜਾਵਹੁ ॥
आपने मन भीतरि न लजावहु ॥तुमच्या मनात लाज नाही
ਇਕ ਟਕ ਹ੍ਵੈ ਹਰਿ ਧ੍ਯਾਨ ਨ ਲਾਵਹੁ ॥੯੩॥
इक टक ह्वै हरि ध्यान न लावहु ॥९३॥आणि ते अविवाहित राहून हरीचे ध्यान करत नाहीत. ९३.
ਦਿਜ ਬਾਚ ॥
दिज बाच ॥ब्राह्मण म्हणाला:
ਤਬ ਦਿਜ ਬੋਲਾ ਤੈ ਕ੍ਯਾ ਮਾਨੈ ॥
तब दिज बोला तै क्या मानै ॥तेव्हा ब्राह्मण म्हणाला, तुझा काय विश्वास आहे?
ਸੰਭੂ ਕੋ ਪਾਹਨ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ॥
संभू को पाहन करि मानै ॥जो शिवाला दगड मानतो.
ਜੋ ਇਨ ਕੋ ਕਰਿ ਆਨ ਬਖਾਨੈ ॥
जो इन को करि आन बखानै ॥कोण त्यांना दुसरे काहीतरी मानतो (म्हणजे उलट),
ਤਾ ਕੋ ਬ੍ਰਹਮ ਪਾਤਕੀ ਜਾਨੈ ॥੯੪॥
ता को ब्रहम पातकी जानै ॥९४॥देव त्याला पापी मानतो. ९४.
ਜੋ ਇਨ ਕਹ ਕਟੁ ਬਚਨ ਉਚਾਰੈ ॥
जो इन कह कटु बचन उचारै ॥त्यांच्याविरुद्ध कोण कडू बोलतो,
ਤਾ ਕੌ ਮਹਾ ਨਰਕ ਬਿਧਿ ਡਾਰੈ ॥
ता कौ महा नरक बिधि डारै ॥त्यांना कायदा देणाऱ्याने भयंकर नरकात टाकले आहे.
ਇਨ ਕੀ ਸਦਾ ਕੀਜਿਯੈ ਸੇਵਾ ॥
इन की सदा कीजियै सेवा ॥त्यांची नेहमी सेवा केली पाहिजे
ਏ ਹੈ ਪਰਮ ਪੁਰਾਤਨ ਦੇਵਾ ॥੯੫॥
ए है परम पुरातन देवा ॥९५॥कारण हे अत्यंत प्राचीन देव आहेत. ९५.
ਕੁਅਰਿ ਬਾਚ ॥
कुअरि बाच ॥राज कुमारी म्हणाल्या:
ਏਕੈ ਮਹਾ ਕਾਲ ਹਮ ਮਾਨੈ ॥
एकै महा काल हम मानै ॥माझा एका महान युगावर विश्वास आहे.
ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਕਹ ਕਛੂ ਨ ਜਾਨੈ ॥
महा रुद्र कह कछू न जानै ॥मला महा रुद्र काही समजत नाही.
ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਸਨ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕਰਹੀ ॥
ब्रहम बिसन की सेव न करही ॥(मी) ब्रह्मा आणि विष्णूची सेवाही करत नाही
ਤਿਨ ਤੇ ਹਮ ਕਬਹੂੰ ਨਹੀ ਡਰਹੀ ॥੯੬॥
तिन ते हम कबहूं नही डरही ॥९६॥आणि मी त्यांना कधीही घाबरत नाही. ९६.
ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਸਨ ਜਿਨ ਪੁਰਖ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
ब्रहम बिसन जिन पुरख उचारियो ॥ज्याने ब्रह्मा आणि विष्णूची नावे उच्चारली,
ਤਾ ਕੌ ਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾਨਿਯੈ ਮਾਰਿਯੋ ॥
ता कौ म्रितु जानियै मारियो ॥मृतुने त्याला मारले आहे हे समजून घ्या.
ਜਿਨ ਨਰ ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੋ ਧ੍ਰਯਾਯੋ ॥
जिन नर काल पुरख को ध्रयायो ॥ज्या व्यक्तीने कालपुरुखाची उपासना केली आहे,
ਤਾ ਕੇ ਨਿਕਟ ਕਾਲ ਨਹਿ ਆਯੋ ॥੯੭॥
ता के निकट काल नहि आयो ॥९७॥वेळ' (मृत्यू) त्याच्या जवळ येत नाही. ९७.
ਜੇ ਨਰ ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੋ ਧ੍ਯਾਵੈ ॥
जे नर काल पुरख को ध्यावै ॥पुरुष कालपुरुष कोणाला आठवतो,
ਤੇ ਨਰ ਕਾਲ ਫਾਸ ਨਹਿ ਜਾਵੈ ॥
ते नर काल फास नहि जावै ॥तो पुरुष वयाच्या जाळ्यात अडकत नाही.
ਤਿਨ ਕੇ ਰਿਧ ਸਿਧ ਸਭ ਘਰ ਮੌ ॥
तिन के रिध सिध सभ घर मौ ॥त्याच्या घरी सर्व रिद्धी (राहतात)
ਕੋਬਿਦ ਸਭ ਹੀ ਰਹਤ ਹੁਨਰ ਮੌ ॥੯੮॥
कोबिद सभ ही रहत हुनर मौ ॥९८॥आणि (तो) सर्व कौशल्यांमध्ये पारंगत राहतो. ९८.
ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਇਕਦਾ ਜਿਨ ਕਹਾ ॥
काल पुरख इकदा जिन कहा ॥जो एकदाही कालपुरुखाचे नाव घेतो.
ਤਾ ਕੇ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਹ੍ਵੈ ਰਹਾ ॥
ता के रिधि सिधि ह्वै रहा ॥(सर्व) रिद्धी थेट त्याचे होतात.
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਧਨ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰੂ ॥
भाति भाति धन भरे भंडारू ॥(त्याची) संपत्तीची कोठारे भरली आहेत,
ਜਿਨ ਕਾ ਆਵਤ ਵਾਰ ਨ ਪਾਰੂ ॥੯੯॥
जिन का आवत वार न पारू ॥९९॥ज्याचा अंत सापडत नाही. ९९.
ਜਿਨ ਨਰ ਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕਹ ਧ੍ਰਯਾਯੋ ॥
जिन नर काल पुरख कह ध्रयायो ॥ज्या माणसाने कालपुरुखाचे स्मरण केले,
ਸੋ ਨਰ ਕਲਿ ਮੋ ਕਬਹੂ ਨ ਆਯੋ ॥
सो नर कलि मो कबहू न आयो ॥तो माणूस पुन्हा कलियुगात येत नाही.
ਯਾ ਜਗ ਮੈ ਤੇ ਅਤਿ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥
या जग मै ते अति सुख पावै ॥(त्याला) या जगात खूप सुख मिळते
ਭੋਗ ਕਰੈ ਬੈਰਨਿ ਕਹ ਘਾਵੈ ॥੧੦੦॥
भोग करै बैरनि कह घावै ॥१००॥आणि शत्रूंना मारून संसाराचा उपभोग घेतो. 100.
ਜਬ ਤੋ ਕੋ ਦਿਜ ਕਾਲ ਸਤੈ ਹੈ ॥
जब तो को दिज काल सतै है ॥हे ब्राह्मण! जेव्हा तुला दुष्काळ पडतो,
ਤਬ ਤੂ ਕੋ ਪੁਸਤਕ ਕਰ ਲੈ ਹੈ ॥
तब तू को पुसतक कर लै है ॥मग कोणते पुस्तक उचलणार?
ਭਾਗਵਤ ਪੜੋ ਕਿ ਗੀਤਾ ਕਹਿ ਹੋ ॥
भागवत पड़ो कि गीता कहि हो ॥तुम्ही भगवद्पुराण वाचाल की भगवद्गीतेचे पठण कराल?
ਰਾਮਹਿ ਪਕਰਿ ਕਿ ਸਿਵ ਕਹ ਗਹਿ ਹੋ ॥੧੦੧॥
रामहि पकरि कि सिव कह गहि हो ॥१०१॥रामाला पकडणार की शिवाला पकडणार? 101.
ਜੇ ਤੁਮ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਠਹਰਾਏ ॥
जे तुम परम पुरख ठहराए ॥ज्याला तुम्ही परमात्मा म्हणून स्थापित केले आहे
ਤੇ ਸਭ ਡੰਡ ਕਾਲ ਕੇ ਘਾਏ ॥
ते सभ डंड काल के घाए ॥दुष्काळाच्या छडीने या सर्वांचा बळी गेला आहे.