श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1356


ਸਿਵਦੇਈ ਤਿਹ ਨਾਰਿ ਬਿਚਛਨ ॥
सिवदेई तिह नारि बिचछन ॥

त्याला शिव देई नावाची बुद्धिमान पत्नी होती.

ਰੂਪਵਾਨ ਗੁਨਵਾਨ ਸੁਲਛਨ ॥
रूपवान गुनवान सुलछन ॥

ती दयाळू, सद्गुणी आणि चांगली वैशिष्ट्ये होती.

ਰਾਜਾ ਆਪੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਨਾਵਤ ॥
राजा आपु चरित्र बनावत ॥

राजा स्वतःचे चरित्र घडवत असे

ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿ ਇਸਤ੍ਰਿਯਨ ਸੁਨਾਵਤ ॥੨॥
लिखि लिखि पड़ि इसत्रियन सुनावत ॥२॥

आणि तो बायकांना लिहून वाचून दाखवायचा. 2.

ਸਿਵਾ ਮਤੀ ਇਹ ਬਿਧਿ ਜਬ ਸੁਨੀ ॥
सिवा मती इह बिधि जब सुनी ॥

हे ऐकल्यावर शिवमाती

ਅਧਿਕ ਬਿਹਸਿ ਕਰਿ ਮੂੰਡੀ ਧੁਨੀ ॥
अधिक बिहसि करि मूंडी धुनी ॥

(मग) खूप हसले आणि मान हलवली.

ਅਸ ਕਰਿ ਇਸੈ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਊ ॥
अस करि इसै चरित्र दिखाऊ ॥

(मी) असे पात्र बनवून हे (राजा) दाखवीन

ਯਾਹ ਭਜੋ ਯਾਹੀ ਤੇ ਲਿਖਾਊ ॥੩॥
याह भजो याही ते लिखाऊ ॥३॥

की त्याचा आस्वाद घेतल्यानंतर त्याबद्दल लिहीन. 3.

ਜਿਹ ਤਿਹ ਬਿਧਿ ਭੂਪਹਿ ਫੁਸਲਾਇ ॥
जिह तिह बिधि भूपहि फुसलाइ ॥

राजाशी कुजबुजून कसे

ਮਿਲਤ ਭਈ ਦਿਨ ਹੀ ਕਹ ਆਇ ॥
मिलत भई दिन ही कह आइ ॥

ती त्याच दिवशी येऊन भेटली.

ਆਨਿ ਗਰੇ ਤਾ ਕੇ ਲਪਟਾਈ ॥
आनि गरे ता के लपटाई ॥

तिने येऊन त्याला मिठी मारली

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਨ ਕੇਲ ਰਚਾਈ ॥੪॥
भाति भाति तिन केल रचाई ॥४॥

आणि एकमेकांशी खेळले. 4.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਜਦ ਪਤਿਹ ਭਜਾ ॥
भाति भाति जद पतिह भजा ॥

(तरी) पतीने तिच्यावर अनेक प्रकारचे प्रेम केले,

ਤਊ ਨ ਤ੍ਰਿਯ ਆਸਨ ਤਿਹ ਤਜਾ ॥
तऊ न त्रिय आसन तिह तजा ॥

तरीही महिलेने आपली जागा सोडली नाही.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਉਰ ਸੋ ਉਰਝਾਨੀ ॥
भाति भाति उर सो उरझानी ॥

(त्याच्या) छातीला अनेक प्रकारे चिकटून राहणे

ਨਿਰਖਿ ਭੂਪ ਕਾ ਰੂਪ ਬਿਕਾਨੀ ॥੫॥
निरखि भूप का रूप बिकानी ॥५॥

आणि राजाचे रूप पाहून ती विकली. ५.

ਭੋਗ ਕਮਾਇ ਗਈ ਡੇਰੈ ਜਬ ॥
भोग कमाइ गई डेरै जब ॥

(राजाबरोबर) मेजवानी करून जेव्हा तो (त्याच्या) घरी परतला,

ਸਖਿਯਨ ਸਾਥ ਬਖਾਨੋ ਇਮ ਤਬ ॥
सखियन साथ बखानो इम तब ॥

मग तो त्याच्या मित्रांशी असे बोलला.

ਇਹ ਰਾਜੈ ਮੁਹਿ ਆਜੁ ਬੁਲਾਯੋ ॥
इह राजै मुहि आजु बुलायो ॥

या राजाने आज मला बोलावले

ਦਿਨ ਹੀ ਮੋ ਸੰਗ ਭੋਗ ਕਮਾਯੋ ॥੬॥
दिन ही मो संग भोग कमायो ॥६॥

आणि दिवसाच माझ्याशी संभोग केला. 6.

ਸਾਸੁ ਸਸੁਰ ਜਬ ਹੀ ਸੁਨ ਪਾਈ ॥
सासु ससुर जब ही सुन पाई ॥

तेव्हा सासूबाई ऐकल्या

ਔਰ ਸੁਨਤ ਭੀ ਸਗਲ ਲੁਗਾਈ ॥
और सुनत भी सगल लुगाई ॥

आणि इतर सर्व महिलांनी ऐकले

ਆਜੁ ਰਾਜ ਯਾ ਸੋ ਰਤਿ ਮਾਨੀ ॥
आजु राज या सो रति मानी ॥

की आज राजा त्याच्याशी खेळला आहे,

ਬੂਝਿ ਗਏ ਸਭ ਲੋਗ ਕਹਾਨੀ ॥੭॥
बूझि गए सभ लोग कहानी ॥७॥

त्यामुळे सर्व लोकांना कथा समजली.7.

ਪੁਨਿ ਸਿਵ ਦੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੋ ॥
पुनि सिव दे इह भाति उचारो ॥

तेव्हा शिवाचे (देवता) असे बोलले,

ਮੈ ਦੇਖਤ ਥੀ ਹਿਯਾ ਤਿਹਾਰੋ ॥
मै देखत थी हिया तिहारो ॥

मी तुझ्या यकृताकडे पाहत होतो

ਬਾਤ ਕਹੇ ਮੁਹਿ ਏ ਕ੍ਯਾ ਕਰਿਹੈ ॥
बात कहे मुहि ए क्या करिहै ॥

ते माझ्याशी काय बोलतात आणि काय बोलतात.

ਚੁਪ ਕਰਿ ਹੈ ਕਿ ਕੋਪ ਕਰਿ ਲਰਿਹੈ ॥੮॥
चुप करि है कि कोप करि लरिहै ॥८॥

ते गप्प बसतात किंवा रागाच्या भरात भांडतात. 8.

ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥

अविचल:

ਦਿਨ ਕੋ ਐਸੋ ਕੋ ਤ੍ਰਿਯ ਕਰਮ ਕਮਾਵਈ ॥
दिन को ऐसो को त्रिय करम कमावई ॥

दिवसा कोणती स्त्री असते, कोण (हे) कर्म कमावते.

ਦਿਖਤ ਜਾਰ ਕੋ ਧਾਮ ਨਾਰਿ ਕਿਮਿ ਜਾਵਈ ॥
दिखत जार को धाम नारि किमि जावई ॥

स्त्री आपल्या पतीच्या घरी कशी जाईल हे पाहणे (प्रत्येकजण).

ਐਸ ਕਾਜ ਕਰਿ ਕਵਨ ਕਹੋ ਕਿਮਿ ਭਾਖਿ ਹੈ ॥
ऐस काज करि कवन कहो किमि भाखि है ॥

असे कृत्य करून कोणी कोणाला का सांगेल?

ਹੋ ਅਪਨੇ ਚਿਤ ਕੀ ਬਾਤ ਚਿਤ ਮੋ ਰਾਖਿ ਹੈ ॥੯॥
हो अपने चित की बात चित मो राखि है ॥९॥

ती तिचे मन स्वतःकडे ठेवेल. ९.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਬੈਨ ਸੁਨਤ ਸਭਹਿਨ ਸਚੁ ਆਯੋ ॥
बैन सुनत सभहिन सचु आयो ॥

बोलणे ऐकून सर्वांनी सत्य स्वीकारले

ਕਿਨੂੰ ਨ ਤਹ ਇਹ ਕਥਹਿ ਚਲਾਯੋ ॥
किनूं न तह इह कथहि चलायो ॥

आणि कोणाशीही बोललो नाही.

ਜੋ ਕੋਈ ਐਸ ਕਰਮ ਕੌ ਕਰਿ ਹੈ ॥
जो कोई ऐस करम कौ करि है ॥

जर कोणी असे कृत्य केले तर

ਭੂਲਿ ਨ ਕਾਹੂ ਪਾਸ ਉਚਿਰ ਹੈ ॥੧੦॥
भूलि न काहू पास उचिर है ॥१०॥

त्यामुळे तो विसरतो आणि दुसऱ्याला सांगत नाही. 10.

ਲੋਗਨ ਕਹਿ ਇਹ ਬਿਧਿ ਡਹਕਾਇ ॥
लोगन कहि इह बिधि डहकाइ ॥

असे सांगून लोकांची फसवणूक झाली

ਪਿਯ ਤਨ ਪਤ੍ਰੀ ਲਿਖੀ ਬਨਾਇ ॥
पिय तन पत्री लिखी बनाइ ॥

आणि प्रियाला पत्र लिहिले.

ਮੋ ਪਰ ਯਾਰ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਕੀਜੇ ॥
मो पर यार अनुग्रह कीजे ॥

अरे प्रिये! कृपया मला

ਇਹ ਭੀ ਚਰਿਤ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿ ਲੀਜੇ ॥੧੧॥
इह भी चरित ग्रंथ लिखि लीजे ॥११॥

आणि हे पात्रही पुस्तकात लिहा. 11.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚਾਰ ਸੌ ਤੀਨ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੦੩॥੭੧੩੪॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे चार सौ तीन चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥४०३॥७१३४॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानच्या त्रिचरित्रातील मंत्री भूप संवादाचा ४०३ वा अध्याय येथे संपतो, सर्व शुभ आहे. 403.7134. चालते

ਸਬੁਧਿ ਬਾਚ ॥
सबुधि बाच ॥

सबुधी म्हणाले:

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਸਤਿ ਸੰਧਿ ਇਕ ਭੂਪ ਭਨਿਜੈ ॥
सति संधि इक भूप भनिजै ॥

सत् संधी नावाचा राजा होता.

ਪ੍ਰਥਮੇ ਸਤਿਜੁਗ ਬੀਚ ਕਹਿਜੈ ॥
प्रथमे सतिजुग बीच कहिजै ॥

(तो) पहिल्या (युगात, म्हणजे) सत्ययुगात झाला असे म्हणतात.

ਜਿਹ ਜਸ ਪੁਰੀ ਚੌਦਹੂੰ ਛਾਯੋ ॥
जिह जस पुरी चौदहूं छायो ॥

त्याचे यश चौदा लोकांमध्ये पसरले होते.