श्री दसाम ग्रंथ

पान - 858


ਜੋ ਮੁਹਰਨ ਕੇ ਸਨਹਿ ਬਤਾਵੈ ॥
जो मुहरन के सनहि बतावै ॥

जे सीलच्या दिवसांत म्हणतील,

ਸੋ ਸਭ ਆਜੁ ਅਸਰਫੀ ਪਾਵੈ ॥੨੩॥
सो सभ आजु असरफी पावै ॥२३॥

'जो व्यक्ती टांकणीची तारीख सांगेल तो नाणी ताब्यात घेईल.'(23)

ਸਨ ਮੁਹਰਨ ਕੋ ਬਨਿਕ ਨ ਜਾਨੋ ॥
सन मुहरन को बनिक न जानो ॥

बनियाला सीलचे वय माहीत नव्हते.

ਮੂੰਦਿ ਰਹਾ ਮੁਖ ਕਛੁ ਨ ਬਖਾਨੋ ॥
मूंदि रहा मुख कछु न बखानो ॥

शहांना मि टिंगची तारीख माहीत नसल्याने त्यांनी डोळे मिटून तोंड बंद ठेवले.

ਰੋਇ ਪੀਟ ਕਰਿ ਕਰਤ ਪੁਕਾਰਾ ॥
रोइ पीट करि करत पुकारा ॥

शहांना मि टिंगची तारीख माहीत नसल्याने त्यांनी डोळे मिटून तोंड बंद ठेवले.

ਹਾਹਾ ਕਿਯਸਿ ਕਹਾ ਕਰਤਾਰਾ ॥੨੪॥
हाहा कियसि कहा करतारा ॥२४॥

मग तो सतत रडला आणि तक्रार करू लागला 'हे देवा तू माझ्याशी असे का केलेस?'(24)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਮੁਹਰ ਅਕਬਰੀ ਏਕ ਸਤ ਜਹਾਗੀਰੀ ਸੈ ਦੋਇ ॥
मुहर अकबरी एक सत जहागीरी सै दोइ ॥

(फसवणारा,) 'एकशे अकबरी नाणी आणि दोनशे जहांगिरी आहेत.

ਸਾਹਿ ਜਹਾਨੀ ਚਾਰਿ ਸੈ ਦੇਖ ਲੇਹੁ ਸਭ ਕੋਇ ॥੨੫॥
साहि जहानी चारि सै देख लेहु सभ कोइ ॥२५॥

आणि चारशे शाहजहानी आहेत ज्यांना कोणीही येऊन पुष्टी करू शकतो.(२५)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਸਭਾ ਬੀਚ ਜਬ ਮੁਹਰ ਉਘਾਰੀ ॥
सभा बीच जब मुहर उघारी ॥

जेव्हा विधानसभेत शिक्कामोर्तब झाले

ਸੋ ਨਿਕਰੀ ਜੋ ਠਗਹਿ ਉਚਾਰੀ ॥
सो निकरी जो ठगहि उचारी ॥

विधानसभेत नाणी तपासली असता फसवणूक करणाऱ्याने सांगितल्याप्रमाणे ती सापडली.

ਕਾਜੀ ਛੀਨਿ ਸਾਹੁ ਤੇ ਲੀਨੀ ॥
काजी छीनि साहु ते लीनी ॥

विधानसभेत नाणी तपासली असता फसवणूक करणाऱ्याने सांगितल्याप्रमाणे ती सापडली.

ਲੈ ਤਸਕਰ ਕੇ ਕਰ ਮੈ ਦੀਨੀ ॥੨੬॥
लै तसकर के कर मै दीनी ॥२६॥

म्हणून काझींनी ते सर्व जप्त केले आणि फसवणूक करणाऱ्याला दिले.(२६)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਜਸ ਕਾਜੀ ਕੋ ਪਸਰਿਯੋ ਠਗ ਭਾਖ੍ਯੋ ਸਭ ਗਾਉ ॥
जस काजी को पसरियो ठग भाख्यो सभ गाउ ॥

फसवणूक करणाऱ्याने शहरभर काझीचे कौतुक केले आणि म्हटले,

ਕੀਨੋ ਉਮਰ ਖਿਤਾਬ ਜਿਮਿ ਆਜੁ ਹਮਾਰੋ ਨ੍ਯਾਉ ॥੨੭॥
कीनो उमर खिताब जिमि आजु हमारो न्याउ ॥२७॥

'आज त्याने पवित्र ग्रंथानुसार न्याय केला आहे.(२७)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਠਗ ਲੈ ਕੈ ਮੁਹਰੈ ਘਰ ਆਯੋ ॥
ठग लै कै मुहरै घर आयो ॥

ठग शिक्के घेऊन घरी आला,

ਤਿਨ ਕਾਜੀ ਕਛੁ ਨ੍ਯਾਇ ਨ ਪਾਯੋ ॥
तिन काजी कछु न्याइ न पायो ॥

फसवणूक करणारा नाणी त्याच्या घरी घेऊन गेला आणि अगदी, काझीला लपलेले सत्य स्वीकारता आले नाही.

ਬਨਿਯਾ ਕਾਢਿ ਸਦਨ ਤੇ ਦੀਨਾ ॥
बनिया काढि सदन ते दीना ॥

फसवणूक करणारा नाणी त्याच्या घरी घेऊन गेला आणि अगदी, काझीला लपलेले सत्य स्वीकारता आले नाही.

ਝੂਠੇ ਤੇ ਸਾਚਾ ਠਗ ਕੀਨਾ ॥੨੮॥
झूठे ते साचा ठग कीना ॥२८॥

फसवणूक करणाऱ्याने खोट्याचे सत्यात रूपांतर केल्यामुळे तिने चोराला घरातून हाकलून दिले.(28)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਠਗਹਿ ਅਸਰਫੀ ਸਾਤ ਸੈ ਕਰ ਦੀਨੀ ਨਰਨਾਹਿ ॥
ठगहि असरफी सात सै कर दीनी नरनाहि ॥

काझीने त्याला सातशे नाणी मिळवून दिली होती.

ਤਾ ਤ੍ਰਿਯ ਪਹਿ ਲੈ ਆਇਯੋ ਅਪਨੇ ਘਰ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥੨੯॥
ता त्रिय पहि लै आइयो अपने घर के माहि ॥२९॥

त्याने महिलेला घरी आणले.(२९)(१)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਅਠਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੮॥੭੩੨॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे अठतीसवो चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३८॥७३२॥अफजूं॥

आशीर्वादाने पूर्ण झालेला राजा आणि मंत्री यांच्या शुभ चरित्रांच्या संभाषणाची अठ्ठावीस बोधकथा. (३८)(७३२)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਰੈਨ ਭਈ ਤਸਕਰ ਉਠਿ ਧਾਯੋ ॥
रैन भई तसकर उठि धायो ॥

रात्र जवळ आल्यावर चोर उठला आणि

ਸਕਲ ਸ੍ਵਾਨ ਕੋ ਭੇਸ ਬਨਾਯੋ ॥
सकल स्वान को भेस बनायो ॥

कुत्र्याचा वेश धारण केला.

ਸਾਹਿਜਹਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਪਗ ਧਾਰਿਯੋ ॥
साहिजहा के ग्रिह पग धारियो ॥

तो शाहजहानच्या घरी गेला.

ਗਪੈ ਕਹਤ ਗਪਿਅਹਿ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥੧॥
गपै कहत गपिअहि निहारियो ॥१॥

तिथे त्याला एक बोलका गप्पाटप्पा भेटला.(1)

ਏਦਿਲ ਸਾਹ ਨਾਮ ਤਸਕਰ ਬਰ ॥
एदिल साह नाम तसकर बर ॥

अदल शाह असे या चोराचे नाव होते.

ਆਯੋ ਸਾਹਿਜਹਾ ਜੂ ਕੇ ਘਰ ॥
आयो साहिजहा जू के घर ॥

तो शाहजहानच्या घरी आला होता.

ਰਾਜ ਮਤੀ ਨਾਰੀ ਹਿਤ ਗਯੋ ਤਹ ॥
राज मती नारी हित गयो तह ॥

राज मतीसाठी तो तेथे पोहोचला.

ਰਾਜਨ ਕੋ ਰਾਜਾ ਸੋਵਤ ਜਹ ॥੨॥
राजन को राजा सोवत जह ॥२॥

जिथे राजांचा राजा झोपला होता.(2)

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वये

ਬਹੁਰੋ ਤਰਵਾਰਿ ਨਿਕਾਰਿ ਕੈ ਚੋਰ ਸੁ ਵਾ ਗਪਿਯਾ ਕਹ ਮਾਰਿ ਲਿਯੋ ॥
बहुरो तरवारि निकारि कै चोर सु वा गपिया कह मारि लियो ॥

तलवार बाहेर काढून चोराने गप्पी मारली.

ਫੁਨਿ ਲਾਲ ਉਤਾਰਿ ਲਯੋ ਪਗਿਯਾ ਜੁਤ ਫੋਰਿ ਇਜਾਰ ਪੇ ਅੰਡ ਦਿਯੋ ॥
फुनि लाल उतारि लयो पगिया जुत फोरि इजार पे अंड दियो ॥

त्याने त्याची लाल फेटा काढून तलवारीवर एक अंडी फोडली.

ਤਬ ਸੂਥਨਿ ਸਾਹੁ ਉਤਾਰ ਦਈ ਸਭ ਬਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਤਿਨ ਹਾਥ ਕਿਯੋ ॥
तब सूथनि साहु उतार दई सभ बसत्रन को तिन हाथ कियो ॥

शहाने आपली पायघोळ काढली आणि हातातील कपडे फिरवले.

ਫੁਨਿ ਗੋਸਟਿ ਬੈਠਿ ਕਰੀ ਤਿਹ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਕੇ ਹਿਤ ਕੈ ਕਰਿ ਗਾੜ ਹਿਯੋ ॥੩॥
फुनि गोसटि बैठि करी तिह सौ त्रिय के हित कै करि गाड़ हियो ॥३॥

मग त्याने विचार केला की, एका स्त्रीच्या फायद्यासाठी, भांडण कसे झाले.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਸਾਹ ਲਖਾ ਬੀਰਜ ਗਿਰਾ ਕੀਨੀ ਦੂਰਿ ਇਜਾਰ ॥
साह लखा बीरज गिरा कीनी दूरि इजार ॥

शहा यांच्या पँटवर वीर्य पडल्याने ते काढून टाकण्यात आले.

ਬਸਤ੍ਰ ਪਗਰਿਯਾ ਲਾਲ ਜੁਤ ਕੀਨੇ ਚੋਰ ਸੰਭਾਰ ॥੪॥
बसत्र पगरिया लाल जुत कीने चोर संभार ॥४॥

आणि चोराने लाल पगडी आणि सर्व कपडे सांभाळले.(4)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਬੈਠਿ ਚੋਰੁ ਅਸਿ ਕਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥
बैठि चोरु असि कथा प्रकासी ॥

चोराने खाली बसून अशी कथा सांगितली

ਏਕ ਚੋਰ ਦੂਜੋ ਧਰ ਫਾਸੀ ॥
एक चोर दूजो धर फासी ॥

चोर आता खाली बसला आणि म्हणाला, 'एक चोर होता आणि एक होता जो फाशीच्या लायकीचा होता.

ਏਕ ਨਾਰਿ ਸੋ ਕੇਲ ਕਮਾਵੈ ॥
एक नारि सो केल कमावै ॥

चोर आता खाली बसला आणि म्हणाला, 'एक चोर होता आणि एक होता जो फाशीच्या लायकीचा होता.

ਅਪਨੀ ਜਾਨਿ ਅਧਿਕ ਸੁਖਿ ਪਾਵੈ ॥੫॥
अपनी जानि अधिक सुखि पावै ॥५॥

'ते एका महिलेशी छेडछाड करायचे. दोघांनीही दावा केला की ती त्यांची मने शांत करण्यासाठी तिथे आली होती.(5)