श्री दसाम ग्रंथ

पान - 210


ਤਪਯੋ ਪਉਨ ਹਾਰੀ ॥
तपयो पउन हारी ॥

तापीस ने तपस्वी ('पौनहरी')

ਭਰੰ ਸਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ ॥੧੦੩॥
भरं ससत्र धारी ॥१०३॥

तपस्वी त्याच्याकडे वायूचे पालनपोषण करणारा शिव म्हणून पाहतात आणि पक्षी त्याला शस्त्रधारी मानतात.103.

ਨਿਸਾ ਚੰਦ ਜਾਨਯੋ ॥
निसा चंद जानयो ॥

रात्री (रामाला) चंद्र म्हणून ओळखले,

ਦਿਨੰ ਭਾਨ ਮਾਨਯੋ ॥
दिनं भान मानयो ॥

रात्रीसाठी तो चंद्र आहे आणि दिवसासाठी तो सूर्य आहे.

ਗਣੰ ਰੁਦ੍ਰ ਰੇਖਯੋ ॥
गणं रुद्र रेखयो ॥

राणास रुद्र रूप माहीत होते

ਸੁਰੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਖਯੋ ॥੧੦੪॥
सुरं इंद्र देखयो ॥१०४॥

गणांनी त्याला रुद्र म्हणून चिन्हांकित केले आणि देवांनी त्याला इंद्र म्हणून पाहिले.104.

ਸ੍ਰੁਤੰ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਨਯੋ ॥
स्रुतं ब्रहम जानयो ॥

वेद दैवी रूपात जाणतात,

ਦਿਜੰ ਬਯਾਸ ਮਾਨਯੋ ॥
दिजं बयास मानयो ॥

वेदांनी त्याला ब्राह्मण मानले, ब्राह्मणांनी त्याला व्यास मानले.

ਹਰੀ ਬਿਸਨ ਲੇਖੇ ॥
हरी बिसन लेखे ॥

विष्णूने 'हरि' मानले

ਸੀਆ ਰਾਮ ਦੇਖੇ ॥੧੦੫॥
सीआ राम देखे ॥१०५॥

विष्णूने त्याला अविचल परमेश्वर म्हणून पाहिले आणि सीता त्याला राम म्हणून पाहते.105.

ਸੀਆ ਪੇਖ ਰਾਮੰ ॥
सीआ पेख रामं ॥

सीतेने रामाला पाहिले

ਬਿਧੀ ਬਾਣ ਕਾਮੰ ॥
बिधी बाण कामं ॥

कामदेवाच्या बाणाने भोसकलेली सीता रामाच्या रूपात त्याच्याकडे पाहते.

ਗਿਰੀ ਝੂਮਿ ਭੂਮੰ ॥
गिरी झूमि भूमं ॥

आणि घेरणी खाऊन जमिनीवर पडली,

ਮਦੀ ਜਾਣੁ ਘੂਮੰ ॥੧੦੬॥
मदी जाणु घूमं ॥१०६॥

भटकत दारुड्याप्रमाणे ती पृथ्वीवर डोलत खाली पडली.106.

ਉਠੀ ਚੇਤ ਐਸੇ ॥
उठी चेत ऐसे ॥

जागृत होऊन (मग) असे उठले

ਮਹਾਬੀਰ ਜੈਸੇ ॥
महाबीर जैसे ॥

तिला चैतन्य प्राप्त झाले आणि ती एका महान योद्धासारखी उठली.

ਰਹੀ ਨੈਨ ਜੋਰੀ ॥
रही नैन जोरी ॥

आणि त्याची नजर (मग रामावर) स्थिरावली.

ਸਸੰ ਜਿਉ ਚਕੋਰੀ ॥੧੦੭॥
ससं जिउ चकोरी ॥१०७॥

तिने चंद्रावर चकोरी (एक पहाडी पक्षी) सारखे डोळे एकाग्र केले.107.

ਰਹੇ ਮੋਹ ਦੋਨੋ ॥
रहे मोह दोनो ॥

(सीता आणि राम) दोघेही एकमेकांवर मोहित झाले.

ਟਰੇ ਨਾਹਿ ਕੋਨੋ ॥
टरे नाहि कोनो ॥

दोघेही एकमेकांशी जोडलेले होते आणि त्यांच्यापैकी कोणीही डगमगले नाही.

ਰਹੇ ਠਾਢ ਐਸੇ ॥
रहे ठाढ ऐसे ॥

अशा प्रकारे ते (एकमेकांच्या समोर) उभे होते.

ਰਣੰ ਬੀਰ ਜੈਸੇ ॥੧੦੮॥
रणं बीर जैसे ॥१०८॥

ते रणांगणात योद्ध्यासारखे खंबीरपणे उभे राहिले.108.

ਪਠੇ ਕੋਟ ਦੂਤੰ ॥
पठे कोट दूतं ॥

(राजा जनक) सीतेच्या मृत्यूची माहिती देण्यासाठी करोडो दूत पाठवले होते

ਚਲੇ ਪਉਨ ਪੂਤੰ ॥
चले पउन पूतं ॥

किल्ल्यात दूत पाठवले गेले जे पवनदेवाचा पुत्र हनुमानाप्रमाणे वेगाने गेले.