श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1029


ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਜਿਯਤ ਤਿਹਾਰੇ ਪੂਤ ਦੋ ਸਦਾ ਰਹੈ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥
जियत तिहारे पूत दो सदा रहै जग माहि ॥

तुझे दोन्ही पुत्र या जगात चिरंतन राहोत.

ਉਨ ਕੋ ਸੋਕ ਨ ਕੀਜਿਯੈ ਜਿਯਤ ਅਜੌ ਤਵ ਨਾਹ ॥੫॥
उन को सोक न कीजियै जियत अजौ तव नाह ॥५॥

त्याचे दु:ख स्वीकारू नका, तुझा नवरा अजून जिवंत आहे. ५.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਜੋ ਕੋਊ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਹਾ ਚਲਿ ਆਵੈ ॥
जो कोऊ त्रिया तहा चलि आवै ॥

तेथे जाणारी कोणतीही स्त्री (खेद व्यक्त करण्यासाठी),

ਯਹੈ ਆਹਿ ਪਰਬੋਧ ਜਤਾਵੈ ॥
यहै आहि परबोध जतावै ॥

तीच गोष्ट स्पष्ट करते

ਜਿਯੌ ਚਾਰਿ ਜੁਗ ਪੂਤ ਤਿਹਾਰੇ ॥
जियौ चारि जुग पूत तिहारे ॥

तुझे पुत्र चार युगे जगू दे

ਦੋਊਅਨ ਕੋ ਨਹਿ ਸੋਕ ਬਿਚਾਰੇ ॥੬॥
दोऊअन को नहि सोक बिचारे ॥६॥

आणि त्या दोघींच्या दु:खाचा कधीही विचार करू नका. 6.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੫੦॥੨੯੯੫॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे इक सौ पंजाह चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥१५०॥२९९५॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानच्या त्रिचरित्राच्या मंत्री भूप संबदाच्या १५० व्या अध्यायाचा समारोप येथे आहे, सर्व शुभ आहे. 150.2995. चालते

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दुहेरी:

ਕੁਪਿਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਰਹੈ ਰਾਜੌਰੀ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥
कुपित सिंघ राजा रहै राजौरी के माहि ॥

राजौरी येथे कुपीत सिंह नावाचा राजा राहत होता.

ਸਦਾ ਸੀਲ ਸੁ ਤਾਹਿ ਅਤਿ ਰੋਹ ਤਵਨ ਮੈ ਨਾਹਿ ॥੧॥
सदा सील सु ताहि अति रोह तवन मै नाहि ॥१॥

तो नेहमी खूप दयाळू होता आणि कधीही रागावला नाही. १.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਤ੍ਰਿਯਾ ਗੁਮਾਨ ਮਤੀ ਤਿਹ ਜਨਿਯਤ ॥
त्रिया गुमान मती तिह जनियत ॥

त्यांच्या पत्नीचे नाव गुमान मती होते.

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਬਖਨਿਯਤ ॥
अति सुंदरि तिहु लोक बखनियत ॥

(त्याला) तीन लोकांमध्ये सर्वात सुंदर म्हटले गेले.

ਪਤਿ ਕੇ ਸੰਗ ਨੇਹ ਤਿਹ ਭਾਰੋ ॥
पति के संग नेह तिह भारो ॥

ती आपल्या पतीवर खूप लाडकी होती

ਵਾ ਕੋ ਰਹਤ ਪ੍ਰਾਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੋ ॥੨॥
वा को रहत प्रान ते प्यारो ॥२॥

आणि तिने त्याला मर्त्यांपेक्षा प्रिय मानले. 2.

ਜਬ ਰਾਜਾ ਰਨ ਕਾਜ ਸਿਧਾਰੈ ॥
जब राजा रन काज सिधारै ॥

जेव्हा राजा युद्धाला गेला

ਤਬ ਰਾਨੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੈ ॥
तब रानी इह भाति उचारै ॥

म्हणून राणी म्हणते,

ਹੌ ਨਹਿ ਤੁਮੈ ਛੋਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਰਹਿਹੋ ॥
हौ नहि तुमै छोरि ग्रिह रहिहो ॥

(हे नाथ!) मी तुला सोडून घरी राहणार नाही

ਪ੍ਰਾਨਨਾਥ ਕੇ ਚਰਨਨ ਗਹਿਹੋਂ ॥੩॥
प्राननाथ के चरनन गहिहों ॥३॥

आणि प्राणनाथाचे पाय धरीन. 3.

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਰਨ ਬਨਿ ਕਹੂੰ ਆਵੈ ॥
जब न्रिप को रन बनि कहूं आवै ॥

जेव्हा राजाला रणांगणात कुठेतरी जायचे होते,

ਤ੍ਰਿਯ ਆਗੈ ਹ੍ਵੈ ਖੜਗ ਬਜਾਵੈ ॥
त्रिय आगै ह्वै खड़ग बजावै ॥

त्यामुळे राणी पुढे जाऊन तलवार चालवत असे.

ਬੈਰਿਨ ਜੀਤਿ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਆਵੈ ॥
बैरिन जीति बहुरि घर आवै ॥

(जेव्हा राजा) शत्रूंचा पराभव करून घरी परतत असे

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥੪॥
भाति भाति के भोग कमावै ॥४॥

(म्हणून त्याच्याबरोबर) ती नानाविध गोष्टींमध्ये रमायची. 4.

ਇਕ ਦਿਨ ਜੁਧ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਬਨਿ ਆਯੋ ॥
इक दिन जुध न्रिपहि बनि आयो ॥

एके दिवशी राजाला युद्धात जावे लागले

ਚੜਿ ਗੈ ਪੈ ਤ੍ਰਿਯ ਸਹਿਤ ਸਿਧਾਯੋ ॥
चड़ि गै पै त्रिय सहित सिधायो ॥

(म्हणून तो) पत्नीसह हत्तीवर बसून निघून गेला.

ਜਾਤਹਿ ਪਰਿਯੋ ਭੇਰ ਰਨ ਭਾਰੀ ॥
जातहि परियो भेर रन भारी ॥

निघाल्याबरोबर घमसान युद्धाला निघाला

ਨਾਚੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹੰਕਾਰੀ ॥੫॥
नाचे सूरबीर हंकारी ॥५॥

आणि गर्विष्ठ योद्धे उठले. ५.

ਅੜਿਲ ॥
अड़िल ॥

अविचल:

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਨ ਸੁਭਟ ਸੰਘਾਰੇ ਕੋਪ ਕਰਿ ॥
भाति भाति रन सुभट संघारे कोप करि ॥

(राजा) क्रोधित होऊन रणांगणात वीरांना मारले.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਥ ਬਾਜ ਬਿਦਾਰੇ ਸਰ ਪ੍ਰਹਰਿ ॥
भाति भाति रथ बाज बिदारे सर प्रहरि ॥

त्याने विविध प्रकारचे बाण मारून रथ आणि घोडे नष्ट केले.

ਨਿਰਖਿ ਜੁਧ ਕੋ ਸੂਰ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ॥
निरखि जुध को सूर परे अरराइ कै ॥

युद्ध पाहून सैनिकांनी आरडाओरडा केला

ਹੋ ਮੰਦਲ ਤੂਰ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗ ਬਜਾਇ ਕੈ ॥੬॥
हो मंदल तूर म्रिदंग मुचंग बजाइ कै ॥६॥

आणि ढोल, तुतारी आणि मृदंग-मुचांग वाजवले. 6.

ਪਠੇ ਪਖਰਿਯਨ ਕੋਪ ਅਧਿਕ ਜਿਯ ਮੈ ਜਗ੍ਯੋ ॥
पठे पखरियन कोप अधिक जिय मै जग्यो ॥

घोडेस्वार अंत:करणात प्रचंड क्रोधाने (रणांगणात) गेले.

ਸਜੇ ਸੰਜੋਅਨ ਸੈਨ ਦੁਹੂੰ ਦਿਸਿ ਉਮਗ੍ਰਯੋ ॥
सजे संजोअन सैन दुहूं दिसि उमग्रयो ॥

दोन्ही बाजूंनी चिलखत-बंदरबंद सैन्य धावले.

ਬਜੇ ਜੁਝਊਆ ਨਾਦ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ॥
बजे जुझऊआ नाद परे अरराइ कै ॥

लढाईचा आवाज आला आणि (योद्धे) पूर्ण ताकदीने आले

ਹੋ ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਜੁਝੇ ਸੁਭਟ ਸਮੁਹਾਇ ਕੈ ॥੭॥
हो टूक टूक ह्वै जुझे सुभट समुहाइ कै ॥७॥

आणि समोर लढताना योद्धांचे तुकडे झाले. ७.

ਚਟਪਟ ਸੁਭਟ ਬਿਕਟਿ ਕਟਿ ਕਟਿ ਕੇ ਭੂ ਪਰੈ ॥
चटपट सुभट बिकटि कटि कटि के भू परै ॥

लवकरच भयानक योद्धे पृथ्वीवर येतील.

ਖੰਡਿ ਖੰਡਿ ਕਿਤੇ ਅਖੰਡਿਯਨ ਖਹਿ ਖਗਨ ਮਰੈ ॥
खंडि खंडि किते अखंडियन खहि खगन मरै ॥

अनेक अदम्य योद्धांचे तलवारीने तुकडे केले गेले.

ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਗਿਰੇ ਨ ਮੋਰੈ ਨੈਕ ਮਨ ॥
टूक टूक ह्वै गिरे न मोरै नैक मन ॥

(ते) तुकडे पडतील, पण मन (युद्धातून) जराही विचलित होत नाही.

ਹੋ ਪ੍ਰਲੈ ਕਾਲ ਸੋ ਕਿਯੋ ਬਿਧਾਤੈ ਬਹੁਰਿ ਜਨੁ ॥੮॥
हो प्रलै काल सो कियो बिधातै बहुरि जनु ॥८॥

(असे भासत होते) जणू विधाताने पुन्हा पूर आणला आहे. 8.

ਜਬ ਰਾਨੀ ਕੈ ਸਹਿਤ ਰਾਵ ਜੂ ਰਿਸਿ ਭਰੈ ॥
जब रानी कै सहित राव जू रिसि भरै ॥

तेव्हा राणीसह राजा संतापाने भरला होता.

ਦੋਊ ਕੈ ਬਰ ਕਠਿਨ ਕਮਾਨਨ ਕਰ ਧਰੈ ॥
दोऊ कै बर कठिन कमानन कर धरै ॥

तेव्हा दोघांनीही हातात ताठ धनुष्यबाण घेतले.

ਦਛਿਨ ਬਿਸਿਖ ਦਿਖਾਇ ਬਾਮ ਅਰਿ ਮਾਰਹੀ ॥
दछिन बिसिख दिखाइ बाम अरि मारही ॥

शत्रूला दक्षिण दिशेला पाहून स्त्रीने बाण सोडला

ਹੋ ਏਕ ਘਾਇ ਕੈ ਸੰਗ ਚੂਰ ਕਰਿ ਡਾਰਹੀ ॥੯॥
हो एक घाइ कै संग चूर करि डारही ॥९॥

आणि एकाच बाणाने शत्रूला चिरडले. ९.

ਜਨੁਕ ਜੇਠ ਕੇ ਮਾਸ ਅਦਿਤ ਅਧ ਦਿਨ ਚੜਿਯੋ ॥
जनुक जेठ के मास अदित अध दिन चड़ियो ॥

(असे वाटत होते) की जेठ महिन्यात मध्यान्हाला सूर्य उगवला आहे.

ਜਨੁਕ ਕਰਾਰਨ ਛੋਰਿ ਨੀਰ ਨਾਯਕ ਹੜਿਯੋ ॥
जनुक करारन छोरि नीर नायक हड़ियो ॥

(किंवा) जणू समुद्राचा किनारा पुरामुळे वाहून गेला आहे.