Sri Dasam Granth

Seite - 1029


ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਜਿਯਤ ਤਿਹਾਰੇ ਪੂਤ ਦੋ ਸਦਾ ਰਹੈ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥
jiyat tihaare poot do sadaa rahai jag maeh |

Mögen Ihre beiden Söhne für immer auf der Welt leben.

ਉਨ ਕੋ ਸੋਕ ਨ ਕੀਜਿਯੈ ਜਿਯਤ ਅਜੌ ਤਵ ਨਾਹ ॥੫॥
aun ko sok na keejiyai jiyat ajau tav naah |5|

Akzeptieren Sie seine Trauer nicht, Ihr Mann lebt noch. 5.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਜੋ ਕੋਊ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਹਾ ਚਲਿ ਆਵੈ ॥
jo koaoo triyaa tahaa chal aavai |

Jede Frau, die dorthin geht (um es zu bereuen),

ਯਹੈ ਆਹਿ ਪਰਬੋਧ ਜਤਾਵੈ ॥
yahai aaeh parabodh jataavai |

Das erklärt das Gleiche

ਜਿਯੌ ਚਾਰਿ ਜੁਗ ਪੂਤ ਤਿਹਾਰੇ ॥
jiyau chaar jug poot tihaare |

Mögen deine Söhne vier Zeitalter lang leben

ਦੋਊਅਨ ਕੋ ਨਹਿ ਸੋਕ ਬਿਚਾਰੇ ॥੬॥
doaooan ko neh sok bichaare |6|

Und denke nie an Trauer um sie beide. 6.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੫੦॥੨੯੯੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau panjaah charitr samaapatam sat subham sat |150|2995|afajoon|

Hier ist der Abschluss des 150. Kapitels von Mantri Bhup Sambad von Tria Charitra von Sri Charitropakhyan, alles ist glückverheißend. 150.2995. geht weiter

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਕੁਪਿਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਰਹੈ ਰਾਜੌਰੀ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥
kupit singh raajaa rahai raajauaree ke maeh |

In Rajouri lebte ein König namens Kupit Singh.

ਸਦਾ ਸੀਲ ਸੁ ਤਾਹਿ ਅਤਿ ਰੋਹ ਤਵਨ ਮੈ ਨਾਹਿ ॥੧॥
sadaa seel su taeh at roh tavan mai naeh |1|

Er war immer sehr freundlich und wurde nie wütend. 1.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਤ੍ਰਿਯਾ ਗੁਮਾਨ ਮਤੀ ਤਿਹ ਜਨਿਯਤ ॥
triyaa gumaan matee tih janiyat |

Der Name seiner Frau war Guman Mati.

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਬਖਨਿਯਤ ॥
at sundar tihu lok bakhaniyat |

(Er wurde) der Schönste unter den drei Völkern genannt.

ਪਤਿ ਕੇ ਸੰਗ ਨੇਹ ਤਿਹ ਭਾਰੋ ॥
pat ke sang neh tih bhaaro |

Sie mochte ihren Mann sehr

ਵਾ ਕੋ ਰਹਤ ਪ੍ਰਾਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੋ ॥੨॥
vaa ko rahat praan te payaaro |2|

Und er war ihr lieber als alle Sterblichen. 2.

ਜਬ ਰਾਜਾ ਰਨ ਕਾਜ ਸਿਧਾਰੈ ॥
jab raajaa ran kaaj sidhaarai |

Als der König in den Krieg zog

ਤਬ ਰਾਨੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੈ ॥
tab raanee ih bhaat uchaarai |

So spricht die Königin:

ਹੌ ਨਹਿ ਤੁਮੈ ਛੋਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਰਹਿਹੋ ॥
hau neh tumai chhor grih rahiho |

(Hey Nath!) Ich werde dich nicht verlassen und zu Hause bleiben

ਪ੍ਰਾਨਨਾਥ ਕੇ ਚਰਨਨ ਗਹਿਹੋਂ ॥੩॥
praananaath ke charanan gahihon |3|

Und ich werde Pranaths Füße halten. 3.

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਰਨ ਬਨਿ ਕਹੂੰ ਆਵੈ ॥
jab nrip ko ran ban kahoon aavai |

Wenn der König irgendwo auf dem Schlachtfeld hin musste,

ਤ੍ਰਿਯ ਆਗੈ ਹ੍ਵੈ ਖੜਗ ਬਜਾਵੈ ॥
triy aagai hvai kharrag bajaavai |

Also ging Rani weiter und schwang das Schwert.

ਬੈਰਿਨ ਜੀਤਿ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਆਵੈ ॥
bairin jeet bahur ghar aavai |

(Wenn der König) nach dem Sieg über seine Feinde nach Hause zurückkehrte

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥੪॥
bhaat bhaat ke bhog kamaavai |4|

(Also mit ihm) pflegte sie sich verschiedenen Dingen hinzugeben. 4.

ਇਕ ਦਿਨ ਜੁਧ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਬਨਿ ਆਯੋ ॥
eik din judh nripeh ban aayo |

Eines Tages musste der König in den Krieg ziehen

ਚੜਿ ਗੈ ਪੈ ਤ੍ਰਿਯ ਸਹਿਤ ਸਿਧਾਯੋ ॥
charr gai pai triy sahit sidhaayo |

(Also) bestieg er mit seiner Frau einen Elefanten und ging.

ਜਾਤਹਿ ਪਰਿਯੋ ਭੇਰ ਰਨ ਭਾਰੀ ॥
jaateh pariyo bher ran bhaaree |

Sobald er weg war, zog Ghamsan in den Krieg

ਨਾਚੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹੰਕਾਰੀ ॥੫॥
naache soorabeer hankaaree |5|

Und stolze Krieger erhoben sich. 5.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

unnachgiebig:

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਨ ਸੁਭਟ ਸੰਘਾਰੇ ਕੋਪ ਕਰਿ ॥
bhaat bhaat ran subhatt sanghaare kop kar |

(Der König) wurde wütend und tötete die Krieger auf dem Schlachtfeld.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਥ ਬਾਜ ਬਿਦਾਰੇ ਸਰ ਪ੍ਰਹਰਿ ॥
bhaat bhaat rath baaj bidaare sar prahar |

Er zerstörte die Streitwagen und Pferde, indem er verschiedene Arten von Pfeilen abfeuerte.

ਨਿਰਖਿ ਜੁਧ ਕੋ ਸੂਰ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ॥
nirakh judh ko soor pare araraae kai |

Als die Soldaten den Krieg sahen, schrien sie

ਹੋ ਮੰਦਲ ਤੂਰ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗ ਬਜਾਇ ਕੈ ॥੬॥
ho mandal toor mridang muchang bajaae kai |6|

Und die Trommel, die Trompete und der Mridang-Muchang spielten. 6.

ਪਠੇ ਪਖਰਿਯਨ ਕੋਪ ਅਧਿਕ ਜਿਯ ਮੈ ਜਗ੍ਯੋ ॥
patthe pakhariyan kop adhik jiy mai jagayo |

Die Reiter gingen mit großer Wut im Herzen (auf das Schlachtfeld).

ਸਜੇ ਸੰਜੋਅਨ ਸੈਨ ਦੁਹੂੰ ਦਿਸਿ ਉਮਗ੍ਰਯੋ ॥
saje sanjoan sain duhoon dis umagrayo |

Von beiden Seiten stürmten Panzerarmeen heran.

ਬਜੇ ਜੁਝਊਆ ਨਾਦ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ॥
baje jujhaooaa naad pare araraae kai |

Es gab Kampfgeräusche und (die Krieger) kamen in voller Stärke

ਹੋ ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਜੁਝੇ ਸੁਭਟ ਸਮੁਹਾਇ ਕੈ ॥੭॥
ho ttook ttook hvai jujhe subhatt samuhaae kai |7|

Und beim Kämpfen an der Front fielen die Krieger in Stücke. 7.

ਚਟਪਟ ਸੁਭਟ ਬਿਕਟਿ ਕਟਿ ਕਟਿ ਕੇ ਭੂ ਪਰੈ ॥
chattapatt subhatt bikatt katt katt ke bhoo parai |

Bald werden die schrecklichen Krieger auf die Erde kommen.

ਖੰਡਿ ਖੰਡਿ ਕਿਤੇ ਅਖੰਡਿਯਨ ਖਹਿ ਖਗਨ ਮਰੈ ॥
khandd khandd kite akhanddiyan kheh khagan marai |

Viele unbezwingbare Krieger wurden durch Schwerter in Stücke gerissen.

ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਗਿਰੇ ਨ ਮੋਰੈ ਨੈਕ ਮਨ ॥
ttook ttook hvai gire na morai naik man |

(Sie mögen) in Stücke fallen, aber der Geist wird dadurch (vom Krieg) nicht im Geringsten abgelenkt.

ਹੋ ਪ੍ਰਲੈ ਕਾਲ ਸੋ ਕਿਯੋ ਬਿਧਾਤੈ ਬਹੁਰਿ ਜਨੁ ॥੮॥
ho pralai kaal so kiyo bidhaatai bahur jan |8|

(Es schien so), als hätte Vidhadata wieder eine Flut gebracht. 8.

ਜਬ ਰਾਨੀ ਕੈ ਸਹਿਤ ਰਾਵ ਜੂ ਰਿਸਿ ਭਰੈ ॥
jab raanee kai sahit raav joo ris bharai |

Als der König und die Königin von Wut erfüllt waren.

ਦੋਊ ਕੈ ਬਰ ਕਠਿਨ ਕਮਾਨਨ ਕਰ ਧਰੈ ॥
doaoo kai bar katthin kamaanan kar dharai |

Also nahmen beide Pfeil und Bogen in die Hand.

ਦਛਿਨ ਬਿਸਿਖ ਦਿਖਾਇ ਬਾਮ ਅਰਿ ਮਾਰਹੀ ॥
dachhin bisikh dikhaae baam ar maarahee |

Als die Frau den Feind im Süden sah, schoss sie einen Pfeil ab

ਹੋ ਏਕ ਘਾਇ ਕੈ ਸੰਗ ਚੂਰ ਕਰਿ ਡਾਰਹੀ ॥੯॥
ho ek ghaae kai sang choor kar ddaarahee |9|

Und zerschmetterte den Feind mit einem einzigen Pfeil. 9.

ਜਨੁਕ ਜੇਠ ਕੇ ਮਾਸ ਅਦਿਤ ਅਧ ਦਿਨ ਚੜਿਯੋ ॥
januk jetth ke maas adit adh din charriyo |

(Es schien), als ob die Sonne im Monat Jeth mittags aufgegangen wäre.

ਜਨੁਕ ਕਰਾਰਨ ਛੋਰਿ ਨੀਰ ਨਾਯਕ ਹੜਿਯੋ ॥
januk karaaran chhor neer naayak harriyo |

(oder) als ob die Meeresküste von einer Flut weggespült worden wäre.