Sri Dasam Granth

Seite - 1149


ਪੁਰ ਜਨ ਚਲਹਿ ਸੰਗਿ ਉਠਿ ਸਬ ਹੀ ॥
pur jan chaleh sang utth sab hee |

Alle Stadtbewohner gingen mit ihm spazieren.

ਜਾਨੁਕ ਬਸੇ ਨਾਹਿ ਪੁਰ ਕਬ ਹੀ ॥੩॥
jaanuk base naeh pur kab hee |3|

(Es scheint), als hätten (sie) nie in der Stadt gelebt. 3.

ਜਿਤ ਜਿਤ ਜਾਤ ਕੁਅਰ ਮਗ ਭਯੋ ॥
jit jit jaat kuar mag bhayo |

Wohin auch immer Kunvar kommt,

ਜਾਨੁਕ ਬਰਖਿ ਕ੍ਰਿਪਾਬੁਦ ਗਯੋ ॥
jaanuk barakh kripaabud gayo |

(Es scheint), als seien die Tropfen der Gnade gefallen.

ਲੋਗਨ ਨੈਨ ਲਗੇ ਤਿਹ ਬਾਟੈ ॥
logan nain lage tih baattai |

Die Augen der Menschen waren auf seinen Weg gerichtet,

ਜਾਨੁਕ ਬਿਸਿਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਹਿ ਚਾਟੈ ॥੪॥
jaanuk bisikh amrit keh chaattai |4|

Als ob die Pfeile (in Form von Augen) Nektar lecken würden. 4.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਜਿਹ ਜਿਹ ਮਾਰਗ ਕੇ ਬਿਖੈ ਜਾਤ ਕੁਅਰ ਚਲਿ ਸੋਇ ॥
jih jih maarag ke bikhai jaat kuar chal soe |

Der Weg, den Kunvar einst ging,

ਨੈਨ ਰੰਗੀਲੋ ਸਭਨ ਕੇ ਭੂਮ ਛਬੀਲੀ ਹੋਇ ॥੫॥
nain rangeelo sabhan ke bhoom chhabeelee hoe |5|

(Dort) würden jedermanns Haare runzelig werden und das Land würde schön werden.5.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਬ੍ਰਿਖ ਧੁਜ ਨਗਰ ਸਾਹ ਇਕ ਤਾ ਕੇ ॥
brikh dhuj nagar saah ik taa ke |

In dieser Stadt lebte ein König namens Brikh Dhuj.

ਨਾਗਰਿ ਕੁਅਰਿ ਨਾਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾ ਕੇ ॥
naagar kuar naar grih jaa ke |

In dessen Haus lebte eine Frau namens Nagari Kuari.

ਨਾਗਰਿ ਮਤੀ ਸੁਤਾ ਤਿਹ ਸੋਹੈ ॥
naagar matee sutaa tih sohai |

(Seine) Tochter Nagri Mati war auch da

ਨਗਰਨਿ ਕੇ ਨਾਗਰਨ ਕਹ ਮੋਹੈ ॥੬॥
nagaran ke naagaran kah mohai |6|

Sie pflegte sogar die Nagars (Chaturans) der Stadt zu bezaubern. 6.

ਤਿਨ ਵਹੁ ਕੁਅਰ ਦ੍ਰਿਗਨ ਲਹਿ ਪਾਵਾ ॥
tin vahu kuar drigan leh paavaa |

Sie (das Mädchen) sah ihn mit reinen Augen

ਛੋਰਿ ਲਾਜ ਕਹੁ ਨੇਹੁ ਲਗਾਵਾ ॥
chhor laaj kahu nehu lagaavaa |

Und verliebte sich (in sie), indem er die Regeln der Loge aufgab.

ਮਨ ਮੈ ਅਧਿਕ ਮਤ ਹ੍ਵੈ ਝੂਲੀ ॥
man mai adhik mat hvai jhoolee |

Sie begann in Gedanken sehr zu schwanken

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੀ ਸਭ ਸੁਧਿ ਭੂਲੀ ॥੭॥
maat pitaa kee sabh sudh bhoolee |7|

Und die ganze reine Weisheit der Eltern geriet in Vergessenheit.7.

ਜਵਨ ਮਾਰਗ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤ ਚਲਿ ਆਵੈ ॥
javan maarag nrip sut chal aavai |

Der Weg, den Raj Kumar ging,

ਤਹੀ ਕੁਅਰਿ ਸਖਿਯਨ ਜੁਤ ਗਾਵੈ ॥
tahee kuar sakhiyan jut gaavai |

Dort wurde mit Freunden das Kumari-Lied gesungen.

ਚਾਰੁ ਚਾਰੁ ਕਰਿ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰੈ ॥
chaar chaar kar nain nihaarai |

Sie sah mit wunderschönen, wunderschönen Augen aus

ਨੈਨ ਸੈਨ ਦੈ ਹਸੈ ਹਕਾਰੈ ॥੮॥
nain sain dai hasai hakaarai |8|

Und Lachen und Sprechen mit Augengesten. 8.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਇਸਕ ਮੁਸਕ ਖਾਸੀ ਖੁਰਕ ਛਿਪਤ ਛਪਾਏ ਨਾਹਿ ॥
eisak musak khaasee khurak chhipat chhapaae naeh |

Ishq, Mushak, Husten, Krätze verstecken sich nicht, auch wenn sie versteckt sind.

ਅੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹ੍ਵੈ ਜਗ ਰਹਹਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਕਲ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥੯॥
ant pragatt hvai jag raheh srisatt sakal ke maeh |9|

Am Ende erscheint alles in der Welt und der Schöpfung. 9.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਪ੍ਰਚੁਰ ਬਾਤ ਇਹ ਭਈ ਨਗਰ ਮੈ ॥
prachur baat ih bhee nagar mai |

Dies wurde in der Stadt populär

ਚਲਤ ਚਲਤ ਸੁ ਗਈ ਤਿਹ ਘਰ ਮੈ ॥
chalat chalat su gee tih ghar mai |

Und erreichte langsam sein Haus.

ਤਹ ਤੇ ਹਟਕਿ ਮਾਤ ਪਿਤੁ ਰਾਖੀ ॥
tah te hattak maat pit raakhee |

Seine Eltern verboten ihm, dorthin zu gehen

ਕਟੁ ਕਟੁ ਬਾਤ ਬਦਨ ਤੇ ਭਾਖੀ ॥੧੦॥
katt katt baat badan te bhaakhee |10|

Und es sprachen bittere Worte aus dem Mund. 10.

ਰਾਖਹਿ ਹਟਕਿ ਜਾਨਿ ਨਹਿ ਦੇਹੀ ॥
raakheh hattak jaan neh dehee |

(Sie würden) ihn zurückhalten, nicht gehen lassen

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਰਛ ਕਰੇਹੀ ॥
bhaat bhaat sau rachh karehee |

Und pflegten einander.

ਤਾ ਤੇ ਤਰੁਨਿ ਅਧਿਕ ਦੁਖ ਪਾਵੈ ॥
taa te tarun adhik dukh paavai |

Kumari war sehr traurig deswegen

ਰੋਵਤ ਹੀ ਦਿਨ ਰੈਨਿ ਗਵਾਵੈ ॥੧੧॥
rovat hee din rain gavaavai |11|

Und habe Tag und Nacht geweint. 11.

ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |

Sortha:

ਅਰੀ ਬਰੀ ਯਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਿਸੁ ਦਿਨ ਹੋਤ ਖਰੀ ਖਰੀ ॥
aree baree yah preet nis din hot kharee kharee |

Diese brennende Liebe wird Tag und Nacht stärker.

ਜਲ ਸਫਰੀ ਕੀ ਰੀਤਿ ਪੀਯ ਪਾਨਿ ਬਿਛੁਰੇ ਮਰਤ ॥੧੨॥
jal safaree kee reet peey paan bichhure marat |12|

Es ist wie das Ritual von Wasser und Fisch, das erst mit der Trennung vom Geliebten stirbt. 12.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਜੇ ਬਨਿਤਾ ਬਿਰਹਿਨ ਭਈ ਪੰਥ ਬਿਰਹ ਕੋ ਲੇਹਿ ॥
je banitaa birahin bhee panth birah ko lehi |

Die Frau, die den Weg in den Tod beschreitet, indem sie Witwerin wird,

ਪਲਕ ਬਿਖੈ ਪਿਯ ਕੇ ਨਿਮਿਤ ਪ੍ਰਾਨ ਚਟਕ ਦੈ ਦੇਹਿ ॥੧੩॥
palak bikhai piy ke nimit praan chattak dai dehi |13|

Sie gibt im Handumdrehen ihr Leben für ihren Geliebten auf. 13.

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥
bhujang chhand |

Bhujang-Vers:

ਲਿਖੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪਤ੍ਰੀ ਸਖੀ ਬੋਲਿ ਆਛੀ ॥
likhee prem patree sakhee bol aachhee |

(Er) rief eine weise Frau an und schrieb einen Liebesbrief,

ਲਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਲਾ ਭਏ ਰਾਮ ਸਾਛੀ ॥
lagee preet laalaa bhe raam saachhee |

Oh je! Ram Sakhi Hai (ich habe mich in dich verliebt).

ਕਹਿਯੋ ਆਜੁ ਜੋ ਮੈ ਨ ਤੋ ਕੌ ਨਿਹਾਰੌ ॥
kahiyo aaj jo mai na to kau nihaarau |

(Auch) sagte, wenn ich dich heute nicht sehe

ਘਰੀ ਏਕ ਮੈ ਵਾਰਿ ਪ੍ਰਾਨਾਨਿ ਡਾਰੌ ॥੧੪॥
gharee ek mai vaar praanaan ddaarau |14|

Dann wird Prana in einer Stunde zuschlagen. 14.

ਕਰੋ ਬਾਲ ਬੇਲੰਬ ਨ ਆਜੁ ਐਯੈ ॥
karo baal belanb na aaj aaiyai |

O Königin! Zögere nicht, komm heute

ਇਹਾ ਤੇ ਮੁਝੈ ਕਾਢਿ ਲੈ ਸੰਗ ਜੈਯੈ ॥
eihaa te mujhai kaadt lai sang jaiyai |

Und bring mich hier weg.

ਕਬੈ ਮਾਨੁ ਮਾਨੀ ਕਹਾ ਮਾਨ ਕੀਜੈ ॥
kabai maan maanee kahaa maan keejai |

O Anbeter! Nehmt an, was ich sage.