Sri Dasam Granth

Seite - 321


ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਬਾਹਨਿ ਸਿੰਘ ਭੁਜਾ ਅਸਟਾ ਜਿਹ ਚਕ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਗਦਾ ਕਰ ਮੈ ॥
baahan singh bhujaa asattaa jih chakr trisool gadaa kar mai |

Der Löwe ist Dein Gefährt, oh achtarmige Göttin! Die Scheibe, der Dreizack und die Keule sind in Deinen Händen.

ਬਰਛੀ ਸਰ ਢਾਲ ਕਮਾਨ ਨਿਖੰਗ ਧਰੇ ਕਟਿ ਜੋ ਬਰ ਹੈ ਬਰਮੈ ॥
barachhee sar dtaal kamaan nikhang dhare katt jo bar hai baramai |

Es gibt Dolch, Pfeile Schild, Bogen auch und den Köcher in der Taille

ਗੁਪੀਆ ਸਭ ਸੇਵ ਕਰੈ ਤਿਹ ਕੀ ਚਿਤ ਦੈ ਤਿਹ ਮੈ ਹਿਤੁ ਕੈ ਹਰਿ ਮੈ ॥
gupeea sabh sev karai tih kee chit dai tih mai hit kai har mai |

���Alle Gopis verehren die Göttin, mit dem Verlangen nach Krishna in ihren Gedanken

ਪੁਨਿ ਅਛਤ ਧੂਪ ਪੰਚਾਮ੍ਰਿਤ ਦੀਪ ਜਗਾਵਤ ਹਾਰ ਡਰੈ ਗਰ ਮੈ ॥੨੮੬॥
pun achhat dhoop panchaamrit deep jagaavat haar ddarai gar mai |286|

Sie bieten Duftstoffe, Weihrauch und Panchamrit an, zünden Tonlampen an und legen ihr Blumengirlanden um den Hals.286

ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |

KABIT

ਤੋਹੀ ਕੋ ਸੁਨੈ ਹੈ ਜਾਪ ਤੇਰੋ ਹੀ ਜਪੈ ਹੈ ਧਿਆਨ ਤੇਰੋ ਹੀ ਧਰੈ ਹੈ ਨ ਜਪੈ ਹੈ ਕਾਹੂੰ ਆਨ ਕੋ ॥
tohee ko sunai hai jaap tero hee japai hai dhiaan tero hee dharai hai na japai hai kaahoon aan ko |

„O Mutter! Wir lassen Dich zuhören, wir wiederholen Deinen Namen und wir erinnern uns an niemand anderen.

ਤੇਰੋ ਗੁਨ ਗੈ ਹੈ ਹਮ ਤੇਰੇ ਹੀ ਕਹੈ ਹੈ ਫੂਲ ਤੋਹੀ ਪੈ ਡਰੈ ਹੈ ਸਭ ਰਾਖੈ ਤੇਰੇ ਮਾਨ ਕੋ ॥
tero gun gai hai ham tere hee kahai hai fool tohee pai ddarai hai sabh raakhai tere maan ko |

Wir singen Dein Lob und bieten Dir Blumen zu Ehren an

ਜੈਸੇ ਬਰੁ ਦੀਨੋ ਹਮੈ ਹੋਇ ਕੈ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਪਾਛੈ ਤੈਸੇ ਬਰ ਦੀਜੈ ਹਮੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਕੋ ॥
jaise bar deeno hamai hoe kai prasan paachhai taise bar deejai hamai kaanrah sur gayaan ko |

Die Art von Segen, die Du uns zuvor gewährt hast, gewähre uns auch einen anderen Segen in Bezug auf Krishna

ਦੀਜੀਐ ਬਿਭੂਤਿ ਕੈ ਬਨਾਸਪਤੀ ਦੀਜੈ ਕੈਧੋ ਮਾਲਾ ਦੀਜੈ ਮੋਤਿਨ ਕੈ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਦੀਜੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ॥੨੮੭॥
deejeeai bibhoot kai banaasapatee deejai kaidho maalaa deejai motin kai mundraa deejai kaanrah ko |287|

Wenn Krishna uns nicht gegeben werden kann, dann gib uns Asche (um unseren Körper einzuschmieren), ein Kanthi (Halskette), das wir um unseren Hals legen können und Ringe für unsere Ohren, damit wir

ਦੇਵੀ ਬਾਚ ॥
devee baach |

Rede der Göttin:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਤੋ ਹਸ ਬਾਤ ਕਹੀ ਦੁਰਗਾ ਹਮ ਤੋ ਤੁਮ ਕੋ ਹਰਿ ਕੋ ਬਰੁ ਦੈ ਹੈ ॥
to has baat kahee duragaa ham to tum ko har ko bar dai hai |

Dann sagte Durga lächelnd: „Ich habe euch allen Krishnas Segen gewährt.

ਹੋਹੁ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਸਭੈ ਮਨ ਮੈ ਤੁਮ ਸਤ ਕਹਿਯੋ ਨਹੀ ਝੂਠ ਕਹੈ ਹੈ ॥
hohu prasan sabhai man mai tum sat kahiyo nahee jhootth kahai hai |

Ihr alle mögt zufrieden bleiben, denn ich habe die Wahrheit gesagt und nicht gelogen.

ਕਾਨਹਿ ਕੋ ਸੁਖ ਹੋ ਤੁਮ ਕੋ ਹਮ ਸੋ ਸੁਖ ਸੋ ਅਖੀਆ ਭਰਿ ਲੈ ਹੈ ॥
kaaneh ko sukh ho tum ko ham so sukh so akheea bhar lai hai |

„Krishna wird dir ein Trost sein, und wenn ich dich so tröste, werden meine Augen voller Trost sein.

ਜਾਹੁ ਕਹਿਯੋ ਸਭ ਹੀ ਤੁਮ ਡੇਰਨ ਕਾਲ੍ਰਹ ਵਹੈ ਬਰੁ ਕੋ ਤੁਮ ਪੈ ਹੈ ॥੨੮੮॥
jaahu kahiyo sabh hee tum dderan kaalrah vahai bar ko tum pai hai |288|

Ihr könnt alle nach Hause gehen und Krishna wird euch alle heiraten.“ 288.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ਦੋਹਰਾ ॥
kabiyo baach doharaa |

Rede des Dichters: DOHRA

ਹ੍ਵੈ ਪ੍ਰਸੰਨ੍ਯ ਸਭ ਬ੍ਰਿਜ ਬਧੂ ਤਿਹ ਕੋ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇ ॥
hvai prasanay sabh brij badhoo tih ko sees nivaae |

(Als sie dies hörten) verneigten sich alle Frauen von Braj-Bhumi erfreut (vor der Göttin).

ਪਰਿ ਪਾਇਨ ਕਰਿ ਬੇਨਤੀ ਚਲੀ ਗ੍ਰਿਹਨ ਕੌ ਧਾਇ ॥੨੮੯॥
par paaein kar benatee chalee grihan kau dhaae |289|

Alle jungen Frauen von Braja freuten sich, neigten ihre Köpfe und berührten die Füße der Göttin und gingen nach Hause.289.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਆਪਸ ਮੈ ਕਰ ਜੋਰਿ ਸਭੈ ਗੁਪੀਆ ਚਲਿ ਧਾਮ ਗਈ ਹਰਖਾਨੀ ॥
aapas mai kar jor sabhai gupeea chal dhaam gee harakhaanee |

Alle Gopis reichten sich die Hände und gingen freudig nach Hause.

ਰੀਝ ਦਯੋ ਹਮ ਕੋ ਦੁਰਗਾ ਬਰੁ ਸ੍ਯਾਮ ਚਲੀ ਕਹਤੀ ਇਹ ਬਾਨੀ ॥
reejh dayo ham ko duragaa bar sayaam chalee kahatee ih baanee |

Sie alle sagten, dass Durga erfreut war und uns allen Krishna als Bräutigam geschenkt hat.

ਆਨੰਦ ਮਤ ਭਰੀ ਮਦ ਸੋ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਧਾਮਨ ਕੋ ਨਿਜਕਾਨੀ ॥
aanand mat bharee mad so sabh sundar dhaaman ko nijakaanee |

Und erfüllt von dieser Freude kamen all diese schönen Damen nach Hause,

ਦਾਨ ਦਯੋ ਦਿਜਹੂੰ ਬਹੁਤਿਯੋ ਮਨ ਇਛਤ ਹੈ ਹਰਿ ਹੋ ਹਮ ਜਾਨੀ ॥੨੯੦॥
daan dayo dijahoon bahutiyo man ichhat hai har ho ham jaanee |290|

Sie spendeten den Brahmanen reichlich, weil sie Krishna erhalten hatten, wie es sich ihr Herz gewünscht hatte.290.