Sri Dasam Granth

Seite - 1099


ਰਾਨੀ ਮਰਤ ਮੀਤ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥
raanee marat meet ke maare |

Dass die Königin von den Freunden getötet wird.

ਰਾਨੀ ਮਰੈ ਰਾਜਾ ਮਰਿ ਜੈ ਹੈ ॥
raanee marai raajaa mar jai hai |

Der König wird sterben, wenn die Königin stirbt

ਹਮਰੇ ਕਹਾ ਹਾਥ ਧਨੁ ਐ ਹੈ ॥੧੯॥
hamare kahaa haath dhan aai hai |19|

Und woher soll unser Geld kommen? 19.

ਅਤਿ ਹੀ ਲੋਭ ਰਛਕਨ ਕਿਯੋ ॥
at hee lobh rachhakan kiyo |

Die Wachen waren sehr gierig

ਰਾਜਾ ਸੰਗ ਭੇਦ ਨਹਿ ਦਿਯੋ ॥
raajaa sang bhed neh diyo |

Und verriet dem König das Geheimnis nicht.

ਸਹਿਤ ਜਾਰ ਰਾਨਿਯਹਿ ਨ ਮਾਰਿਯੋ ॥
sahit jaar raaniyeh na maariyo |

Habe die Königin nicht mit Verbündeten getötet

ਧਨ ਕੇ ਲੋਭ ਬਾਤ ਕੋ ਟਾਰਿਯੋ ॥੨੦॥
dhan ke lobh baat ko ttaariyo |20|

Und aus Geldgier hat er die Sache aufgeschoben. 20.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਛਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੦੬॥੩੮੯੬॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau chhatthavo charitr samaapatam sat subham sat |206|3896|afajoon|

Hier endet das 206. Kapitel des Mantri Bhup Samvad von Tria Charitra von Sri Charitropakhyan, alles ist glückverheißend. 206.3896. geht weiter

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਰਾਜਾ ਕੌਚ ਬਿਹਾਰ ਕੋ ਬੀਰ ਦਤ ਤਿਹ ਨਾਮ ॥
raajaa kauach bihaar ko beer dat tih naam |

Der Name des Königs von Kooch (Cooch) Bihar war Bir Dutt.

ਅਮਿਤ ਦਰਬੁ ਤਾ ਕੇ ਰਹੈ ਬਸਤੁ ਇੰਦ੍ਰ ਪੁਰ ਗ੍ਰਾਮ ॥੧॥
amit darab taa ke rahai basat indr pur graam |1|

Er war sehr vermögend und lebte in Indrapur Nagar. 1.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਮੁਸਕ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥
musak matee taa kee bar naaree |

Seine Geliebte war eine wunderschöne Frau namens Mati.

ਜਨੁ ਰਤਿ ਪਤਿ ਕੇ ਭਈ ਕੁਮਾਰੀ ॥
jan rat pat ke bhee kumaaree |

Angenommen, Ratis Ehemann (Kam Dev) hat eine Tochter.

ਕਾਮ ਕਲਾ ਦੁਹਿਤਾ ਤਿਹ ਸੋਹੈ ॥
kaam kalaa duhitaa tih sohai |

Er hatte eine Tochter namens Kam Kala

ਦੇਵ ਅਦੇਵਨ ਕੋ ਮਨ ਮੋਹੈ ॥੨॥
dev adevan ko man mohai |2|

Der von den Göttern und Dämonen besessen war. 2.

ਜੋ ਪੁਰ ਚਹੈ ਤਿਸੀ ਕੌ ਮਾਰੈ ॥
jo pur chahai tisee kau maarai |

Sie tötete in der Stadt jeden, den sie wollte.

ਅਕਬਰ ਕੀ ਕਛੁ ਕਾਨਿ ਨ ਧਾਰੈ ॥
akabar kee kachh kaan na dhaarai |

Sogar Akbar kümmerte es nicht.

ਦੇਸ ਤਲਟੀ ਬਸਨ ਨਹਿ ਦੇਵਹਿ ॥
des talattee basan neh deveh |

Die Vorgebirge erlaubten es niemandem, sich in der Gegend niederzulassen

ਲੂਟਿ ਕੂਟਿ ਸੌਦਾਗ੍ਰਨ ਲੇਵਹਿ ॥੩॥
loott koott sauadaagran leveh |3|

Und plünderten die Händler. 3.

ਅਕਬਰ ਸਾਹਿ ਕੋਪ ਅਤਿ ਆਯੋ ॥
akabar saeh kop at aayo |

König Akbar wurde sehr wütend

ਤਿਨ ਪੈ ਬੈਰਿਨ ਓਘ ਪਠਾਯੋ ॥
tin pai bairin ogh patthaayo |

Und griffen ihn mit feindlichen Streitkräften an.

ਜੋਰਿ ਸੈਨਿ ਸੂਰਾ ਸਭ ਧਾਏ ॥
jor sain sooraa sabh dhaae |

Alle Krieger schlossen sich der Armee an und legten sich nieder

ਪਹਿਰਿ ਕੌਚ ਦੁੰਦਭੀ ਬਜਾਏ ॥੪॥
pahir kauach dundabhee bajaae |4|

Und legte die Rüstung an und ließ die Glocken läuten. 4.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਜਬ ਹੀ ਕੌਚ ਬਿਹਾਰ ਕੇ ਨਿਕਟ ਪਹੂੰਚੇ ਆਇ ॥
jab hee kauach bihaar ke nikatt pahoonche aae |

Als sie in die Nähe von Couch Bihar kamen

ਲਿਖਿ ਪਤਿਯਾ ਐਸੇ ਪਠੀ ਰਣ ਦੁੰਦਭੀ ਬਜਾਇ ॥੫॥
likh patiyaa aaise patthee ran dundabhee bajaae |5|

(Dann) schickten sie einen Brief wie diesen (an den König), indem sie die Glocke von Ran läuteten.5.

ਕੈ ਹਮ ਕੌ ਮਿਲੁ ਆਇ ਕੈ ਪਤੀਆ ਲਿਖੀ ਸੁਧਾਰਿ ॥
kai ham kau mil aae kai pateea likhee sudhaar |

In dem Brief steht treffend geschrieben, dass entweder durch

ਕੈ ਪਗੁ ਪਰੁ ਕੈ ਅਨਤ ਟਰੁ ਕੈ ਲਰੁ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ॥੬॥
kai pag par kai anat ttar kai lar sasatr sanbhaar |6|

Pari Pai oder geh woanders hin oder kümmere dich (dann) um die Rüstung. 6.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੌ ਪਰਿਯੋ ॥
jab nrip ke sravanan sau pariyo |

Als der König dies hörte,

ਭਾਜਿ ਚਲਤ ਭਯੋ ਧੀਰ ਨ ਧਰਿਯੋ ॥
bhaaj chalat bhayo dheer na dhariyo |

Also rannte er weg, weil er keine Geduld mehr hatte.

ਮੁਸਕ ਮਤੀ ਜਬ ਹੀ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥
musak matee jab hee sun paaee |

Als Mushka Mati dies hörte

ਬਾਧਿ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਦੁੰਦਭੀ ਬਜਾਈ ॥੭॥
baadh nripeh dundabhee bajaaee |7|

So wurde der König gefesselt und ließ die Glocke läuten. 7.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤੇ ਸੈਨਿ ਸੰਭਾਰੀ ॥
bhaat bhaat te sain sanbhaaree |

In vielerlei Hinsicht bereitete er die Armee vor

ਮਾਰੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹੰਕਾਰੀ ॥
maare soorabeer hankaaree |

und erschlug die stolzen Krieger.

ਰਾਜਾ ਕਿਤੇ ਬਾਧਿ ਕਰਿ ਲੀਨੇ ॥
raajaa kite baadh kar leene |

(Er) band wie viele Könige

ਜਾਇ ਭਵਾਨੀ ਕੇ ਬਲਿ ਦੀਨੇ ॥੮॥
jaae bhavaanee ke bal deene |8|

Und ging und opferte Bhavani. 8.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਦਲਦਲ ਏਕ ਤਕਾਇ ਕੈ ਦਯੋ ਦਮਾਮੋ ਜਾਇ ॥
daladal ek takaae kai dayo damaamo jaae |

Als er ein Sumpfgebiet sah, ging er dorthin und schrie.

ਸੁਨਤ ਨਾਦ ਸੂਰਾ ਸਭੈ ਤਹੀ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ॥੯॥
sunat naad sooraa sabhai tahee pare araraae |9|

Alle Krieger (der feindlichen Partei) fielen schreiend nieder, nachdem sie den Schrei gehört hatten. 9.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਜੌ ਧਾਏ ਫਸਿ ਫਸਿ ਤੇ ਗਏ ॥
jau dhaae fas fas te ge |

Diejenigen, die (in diese Richtung) zogen, blieben im Sumpf stecken.

ਗਹਿ ਗਹਿ ਤਰੁਨਿ ਤੁਰਤ ਤੇ ਲਏ ॥
geh geh tarun turat te le |

Die Frau erwischte sie sofort.

ਸਕਲ ਕਾਲਿਕਾ ਕੀ ਬਲਿ ਦੀਨੇ ॥
sakal kaalikaa kee bal deene |

Alle wurden Kalika geopfert.

ਬਾਜ ਤਾਜ ਸਭਹਿਨ ਕੇ ਛੀਨੇ ॥੧੦॥
baaj taaj sabhahin ke chheene |10|

Allen wurden ihre Kronen und Pferde weggenommen. 10.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

unnachgiebig:

ਏਕ ਭ੍ਰਿਤ ਤਿਹ ਭੀਤਰ ਪਠਿਯੋ ਬਨਾਇ ਕੈ ॥
ek bhrit tih bheetar patthiyo banaae kai |

(Er) schickte dieser (feindlichen Fraktion) verständnisvoll einen Diener.