Sri Dasam Granth

Seite - 512


ਮਾਰਤ ਹਉ ਤੁਮ ਕੌ ਅਬ ਹੀ ਰਹੁ ਠਾਢ ਅਰੇ ਇਹ ਭਾਤ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
maarat hau tum kau ab hee rahu tthaadt are ih bhaat uchaariyo |

Er sagte: „Oh König! Bleib dort, ich werde dich jetzt töten

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਪੁਨਿ ਸਾਰੰਗ ਕੋ ਤਨਿ ਕੈ ਸਰ ਸਤ੍ਰ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮਹਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੨੧੩੭॥
yau keh kai pun saarang ko tan kai sar satr hridai meh maariyo |2137|

„Mit diesen Worten spannte er seinen Bogen und schoss einen Pfeil in das Herz des Feindes.2137.

ਸਾਰੰਗ ਤਾਨਿ ਜਬੈ ਅਰਿ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਤੀਛਨ ਬਾਨ ਚਲਾਯੋ ॥
saarang taan jabai ar ko brij naaeik teechhan baan chalaayo |

Als Shri Krishna den Sarang (Bogen) spannte und einen scharfen Pfeil auf den Feind schoss,

ਲਾਗਤ ਹੀ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਭੂਮਾਸੁਰ ਝੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਜਮਲੋਕਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥
laagat hee gir bhoom bhoomaasur jhoom pariyo jamalok sidhaayo |

Als Krishna seinen Bogen spannte, schoss er einen scharfen Pfeil ab. Bhumasura wurde von dem Pfeil getroffen, schwang sich, fiel zu Boden und ging zur Wohnstätte von Yama.

ਸ੍ਰਉਨ ਲਗਿਯੋ ਨਹਿ ਤਾ ਸਰ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਚਲਾਕੀ ਸੌ ਪਾਰ ਪਰਾਯੋ ॥
sraun lagiyo neh taa sar ko ih bhaat chalaakee sau paar paraayo |

Dieser Pfeil berührte das Blut nicht und durchkreuzte ihn somit listig.

ਜੋਗ ਕੇ ਸਾਧਕ ਜਿਉ ਤਨ ਤਿਯਾਗਿ ਚਲਿਯੋ ਨਭਿ ਪਾਪ ਨ ਭੇਟਨ ਪਾਯੋ ॥੨੧੩੮॥
jog ke saadhak jiau tan tiyaag chaliyo nabh paap na bhettan paayo |2138|

Der Pfeil durchbohrte seinen Körper mit solcher Geschwindigkeit, dass nicht einmal das Blut ihn beflecken konnte, und er gab seinen Körper und seine Sünden auf, wie jemand, der sich der Yoga-Disziplin unterzieht, und ging in den Himmel auf.2138.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਭੂਮਾਸੁਰ ਬਧਹ ॥
eit sree bachitr naattak granthe krisanaavataare bhoomaasur badhah |

Ende der Beschreibung der Tötung von Bhumasura in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਉਸ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰ ਕੈ ਰਾਜ ਦੇਤ ਭੇ ਸੋਲਾ ਸਹੰਸ੍ਰ ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਬਿਵਾਹ ਕਥਨੰ ॥
ath us ke putr kai raaj det bhe solaa sahansr raaj sutaa bivaah kathanan |

Nun beginnt die Beschreibung der Übergabe seines Königreichs an seinen Sohn und der Vermählung mit sechzehntausend Prinzessinnen

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਐਸੀ ਦਸਾ ਜਬ ਭੀ ਇਹ ਕੀ ਤਬ ਮਾਇ ਭੂਮਾਸੁਰ ਕੀ ਸੁਨਿ ਧਾਈ ॥
aaisee dasaa jab bhee ih kee tab maae bhoomaasur kee sun dhaaee |

Als es zu einem solchen Zustand kam, hörte Bhumasuras Mutter es und kam angerannt.

ਭੂਮਿ ਕੈ ਊਪਰ ਝੂਮਿ ਗਿਰੀ ਸੁਧਿ ਬਸਤ੍ਰਨ ਕੀ ਚਿਤ ਤੇ ਬਿਸਰਾਈ ॥
bhoom kai aoopar jhoom giree sudh basatran kee chit te bisaraaee |

Als Bhumasura eine solche Phase durchmachte, kam seine Mutter und ohne auf ihre Kleidung usw. zu achten, wurde sie bewusstlos und fiel auf die Erde

ਪਾਇ ਨ ਡਾਰਤ ਭੀ ਪਨੀਆ ਸੁ ਉਤਾਵਲ ਸੋ ਚਲਿ ਸ੍ਯਾਮ ਪੈ ਆਈ ॥
paae na ddaarat bhee paneea su utaaval so chal sayaam pai aaee |

Sie zog nicht einmal Schuhe an und kam eilig zu Sri Krishna.

ਦੇਖਤ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਰੀਝਿ ਰਹੀ ਦੁਖ ਭੂਲਿ ਗਯੋ ਸੁ ਤੋ ਕੀਨ ਬਡਾਈ ॥੨੧੩੯॥
dekhat sayaam ko reejh rahee dukh bhool gayo su to keen baddaaee |2139|

Sie war sehr besorgt und kam barfuß zu Krishna. Und als sie ihn sah, vergaß sie ihren Kummer und war erfreut. 2139.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਬਹੁ ਉਸਤਤਿ ਜਦੁਪਤਿ ਕਰੀ ਲੀਨੋ ਸ੍ਯਾਮ ਰਿਝਾਇ ॥
bahu usatat jadupat karee leeno sayaam rijhaae |

(Er) lobte Krishna viel und erfreute ihn.

ਪਉਤ੍ਰ ਆਨਿ ਪਾਇਨ ਡਰਿਯੋ ਸੋ ਲੀਨੋ ਬਖਸਾਇ ॥੨੧੪੦॥
pautr aan paaein ddariyo so leeno bakhasaae |2140|

Sie lobte Krishna und erfreute ihn, und ihr Sohn (ihre Söhne) fielen Krishna zu Füßen, woraufhin er ihm vergab und ihn freiließ.2140.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਭੂਪਤਿ ਤਾਹੀ ਕੋ ਬਾਲਕ ਥਾਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਛੋਰਨ ਬੰਦਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥
bhoopat taahee ko baalak thaap kripaanidh chhoran band sidhaayo |

Sri Krishna machte seinen (Bhumasuras) Sohn zum König und ging ins Gefängnis (um die Gefangenen zu befreien).

ਸੋਲਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਭੂਪਨ ਕੀ ਦੁਹਿਤਾ ਥੀ ਜਹਾ ਤਿਹ ਠਉਰਹਿ ਆਯੋ ॥
solah sahansr bhoopan kee duhitaa thee jahaa tih tthaureh aayo |

Krishna setzte seinen Sohn auf seinen Thron und erreichte den Ort, an dem Bhumasura sechzehntausend Prinzessinnen gefangen hielt.

ਸੁੰਦਰ ਹੇਰਿ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕਉ ਤਿਨ ਤ੍ਰੀਅਨ ਕੋ ਅਤਿ ਚਿਤ ਲੁਭਾਯੋ ॥
sundar her kai sayaam joo kau tin treean ko at chit lubhaayo |

Beim Anblick des schönen Sri Krishna wurden die Herzen dieser Frauen (Rajkumaris) neidisch.

ਯਾ ਲਖਿ ਪਾਇ ਬਿਵਾਹ ਸਭੋ ਕਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਸੁ ਡੰਕ ਬਜਾਯੋ ॥੨੧੪੧॥
yaa lakh paae bivaah sabho kar sayaam bhanai jas ddank bajaayo |2141|

Als diese Frauen Krishnas Schönheit sahen, waren sie verzaubert, und als Krishna ihre Begierde erkannte, heiratete er sie alle und erntete dafür allgemeines Lob.2141.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

CHAUPAI

ਜੇ ਸਭ ਜੋਰਿ ਭੂਮਾਸੁਰ ਰਾਖੀ ॥
je sabh jor bhoomaasur raakhee |

Alle (Raj Kumaris) wurden von Bhumasura zusammengehalten.

ਕਹਿ ਲਗਿ ਗਨਉ ਤਿਨਨ ਕੀ ਸਾਖੀ ॥
keh lag gnau tinan kee saakhee |

Was soll ich über all die Frauen erzählen, die Bhumasura dort versammelt hatte?

ਤਿਨਿ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਇਹੀ ਹਉ ਕਰਿ ਹੋ ॥
tin yau kahiyo ihee hau kar ho |

Er sagte daher: „Dies ist, was ich tun (d. h. sagen) werde.“

ਬੀਸ ਹਜਾਰ ਏਕਠੀ ਬਰਿ ਹੋ ॥੨੧੪੨॥
bees hajaar ekatthee bar ho |2142|

Krishna sagte: „Gemäß ihrem Wunsch werde ich alle zwanzigtausend Frauen miteinander verheiraten.“ 2142.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਜੁਧ ਸਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਹੁਇ ਜਦੁਪਤਿ ਬਧਿ ਕੈ ਤਾਹਿ ॥
judh samai at krodh hue jadupat badh kai taeh |

Sri Krishna war während des Krieges äußerst wütend und tötete ihn

ਸੋਰਹ ਸਹਸ੍ਰ ਸੁੰਦਰੀ ਆਪਹਿ ਲਈ ਬਿਵਾਹਿ ॥੨੧੪੩॥
sorah sahasr sundaree aapeh lee bivaeh |2143|

Nachdem Krishna in seiner Wut Bhumasura in der Schlacht getötet hatte, heiratete er sechzehntausend wunderschöne Frauen.2143.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਜੁਧ ਸਮੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧ ਹੁਇ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਸਤ੍ਰ ਸਭੈ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ਪਛਾਰੇ ॥
judh samai at krodh hue sayaam joo satr sabhai chhin maeh pachhaare |

Sri Krishna war über den Krieg so wütend, dass er alle Feinde tötete.

ਰਾਜੁ ਦਯੋ ਫਿਰਿ ਤਾ ਸੁਤ ਕੋ ਸੁਖੁ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਿਨ ਸੋਕ ਨਿਵਾਰੇ ॥
raaj dayo fir taa sut ko sukh det bhayo tin sok nivaare |

Krishna wurde wütend im Krieg und tötete alle seine Feinde in einem Augenblick. Er gab dem Sohn von Bhumasura das Königreich und linderte damit sein Leiden.

ਫੇਰਿ ਬਰਿਯੋ ਤ੍ਰੀਅ ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਸੁ ਤਾ ਪੁਰ ਮੈ ਅਤਿ ਕੈ ਕੈ ਅਖਾਰੇ ॥
fer bariyo treea sorah sahansr su taa pur mai at kai kai akhaare |

Dann heiratete er sechzehntausend Frauen und tötete (Sri Krishna) in dieser Stadt einige davon.

ਬਿਪਨ ਦਾਨ ਦੈ ਲੈ ਤਿਨ ਕੋ ਸੰਗਿ ਦੁਆਰਵਤੀ ਜਦੁਰਾਇ ਸਿਧਾਰੇ ॥੨੧੪੪॥
bipan daan dai lai tin ko sang duaaravatee jaduraae sidhaare |2144|

Nach dem Krieg heiratete Krishna sechzehntausend Frauen und kehrte, nachdem er die Brahmanen mit Geschenken überhäuft hatte, nach Dwarka zurück.2144.

ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਕਉ ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਹੀ ਧਾਮ ਦੀਏ ਸੁ ਹੁਲਾਸ ਬਢੈ ਕੈ ॥
sorah sahansr kau sorah sahansr hee dhaam dee su hulaas badtai kai |

Er gab nur sechzehntausend (Frauen) Häuser und steigerte deren Begeisterung.

ਦੇਤ ਭਯੋ ਸਭ ਤ੍ਰੀਅਨ ਕੋ ਸੁਖ ਰੂਪ ਅਨੇਕਨ ਭਾਤਿ ਬਨੈ ਕੈ ॥
det bhayo sabh treean ko sukh roop anekan bhaat banai kai |

Er ließ sechzehntausend Häuser für die sechzehntausend Frauen errichten und sorgte für Komfort für alle

ਐਸੇ ਲਖਿਯੋ ਸਭਹੂੰ ਹਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਸੈ ਨ ਬਸੈ ਅਨਤੈ ਕੈ ॥
aaise lakhiyo sabhahoon hamare grihi sayaam basai na basai anatai kai |

Jeder hat erfahren, dass Krishna nur in meinem Haus wohnt, in keinem anderen.

ਸੋ ਕਬ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਰਾਨਨ ਤੇ ਸੁਨਿ ਭੇਦੁ ਕਹਿਯੋ ਸਭ ਸੰਤ ਸੁਨੈ ਕੈ ॥੨੧੪੫॥
so kab sayaam puraanan te sun bhed kahiyo sabh sant sunai kai |2145|

Jeder von ihnen wollte, dass Krishna bei ihr blieb, und der Dichter hat die Beschreibung dieser Episode aufgezeichnet, nachdem er zum Wohle der Heiligen die Puranas gelesen und angehört hatte. 2145.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਭੂਮਾਸੁਰ ਬਧ ਕੈ ਸੁਤ ਕੋ ਰਾਜੁ ਦੇਇ ਸੋਰਹ ਸਹੰਸ੍ਰ ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਬਿਵਾਹਤ ਭਏ ॥
eit sree bachitr naattak granthe bhoomaasur badh kai sut ko raaj dee sorah sahansr raaj sutaa bivaahat bhe |

Ende der Beschreibung der Tötung Bhumasuras, der Übergabe des Königreichs an seinen Sohn und der Verheiratung von sechzehntausend Prinzessinnen.

ਅਥ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਜੀਤ ਕੈ ਕਲਪ ਬ੍ਰਿਛ ਲਿਆਇਬੋ ਕਥਨੰ ॥
ath indr ko jeet kai kalap brichh liaaeibo kathanan |

(Jetzt beginnt die Beschreibung der Eroberung Indras und der Erschaffung des elysischen Baumes Kalap Vriksh)

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਯੌ ਸੁਖ ਦੈ ਤਿਨ ਤ੍ਰੀਅਨ ਕੋ ਫਿਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਰੰਦਰ ਲੋਕ ਸਿਧਾਯੋ ॥
yau sukh dai tin treean ko fir sayaam purandar lok sidhaayo |

Auf diese Weise ging Krishna, um diesen Frauen Trost zu spenden, zur Wohnstätte von Indra

ਕੰਕਨ ਕੁੰਡਲ ਦੇਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਪਾਇ ਕੈ ਸੋਕ ਸਭੈ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥
kankan kunddal det bhayo tih paae kai sok sabhai bisaraayo |

Indra gab ihm einen Kettenpanzer (Kavach) und Locken (Kundal), die alle Sorgen beseitigen.

ਸੁੰਦਰ ਏਕ ਪਿਖਿਯੋ ਤਹ ਰੂਖ ਤਿਹੀ ਪਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਚਿਤ ਲੁਭਾਯੋ ॥
sundar ek pikhiyo tah rookh tihee par sayaam ko chit lubhaayo |

Krishna sah dort einen schönen Baum und bat Indra, ihm den Baum zu geben.

ਮਾਗਤਿ ਭਯੋ ਨ ਦਯੋ ਸੁਰਰਾਜ ਤਹੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਹਰਿ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥੨੧੪੬॥
maagat bhayo na dayo suraraaj tahee har siau har judh machaayo |2146|

Als Indra ihm den Baum nicht gab, begann Krishna einen Krieg mit ihm.2146.

ਰਿਸਿ ਸਾਜਿ ਪੁਰੰਦਰ ਸੈਨ ਚੜਿਯੋ ਚਲਿ ਕੈ ਸਭ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਆਏ ॥
ris saaj purandar sain charriyo chal kai sabh sayaam ke saamuhe aae |

Auch er, in seiner Wut, brachte seine Armee und griff Krishna an

ਘੋਰਤ ਮੇਘ ਲਸੈ ਚਪਲਾ ਬਰਖਾ ਬਰਸੇ ਰਥ ਸਾਜ ਬਨਾਏ ॥
ghorat megh lasai chapalaa barakhaa barase rath saaj banaae |

Auf allen vier Seiten sah man die Streitwagen fahren, als die Wolken donnerten und die Blitze zuckten

ਦ੍ਵਾਦਸ ਸੂਰ ਸਬੈ ਉਮਡੈ ਬਸੁ ਰਾਵਨ ਸੇ ਜਿਨ ਹੂ ਬਿਚਲਾਏ ॥
dvaadas soor sabai umaddai bas raavan se jin hoo bichalaae |

Auch alle zwölf Sonnen gingen auf, was Leute wie Basu (Gott) und Ravana (das heißt diejenigen, die Leute wie Ravana besiegt und vertrieben haben) ablenkte.