Sri Dasam Granth

Seite - 82


ਜੁਧ ਨਿਸੁੰਭ ਭਇਆਨ ਰਚਿਓ ਅਸ ਆਗੇ ਨ ਦਾਨਵ ਕਾਹੂ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥
judh nisunbh bheaan rachio as aage na daanav kaahoo kario hai |

Nisumbh führte daraufhin einen so schrecklichen Krieg, wie ihn keiner der Dämonen zuvor geführt hatte.

ਲੋਥਨ ਊਪਰਿ ਲੋਥ ਪਰੀ ਤਹ ਗੀਧ ਸ੍ਰਿੰਗਾਲਨਿ ਮਾਸੁ ਚਰਿਓ ਹੈ ॥
lothan aoopar loth paree tah geedh sringaalan maas chario hai |

Die Leichen stapeln sich und ihr Fleisch wird von Schakalen und Geiern gefressen.

ਗੂਦ ਬਹੈ ਸਿਰ ਕੇਸਨ ਤੇ ਸਿਤ ਪੁੰਜ ਪ੍ਰਵਾਹ ਧਰਾਨਿ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥
good bahai sir kesan te sit punj pravaah dharaan pario hai |

Der weiße Fettstrom, der aus den Köpfen kommt, fällt auf den Boden,

ਮਾਨਹੁ ਜਟਾਧਰ ਕੀ ਜਟ ਤੇ ਜਨੁ ਰੋਸ ਕੈ ਗੰਗ ਕੋ ਨੀਰ ਢਰਿਓ ਹੈ ॥੬੮॥
maanahu jattaadhar kee jatt te jan ros kai gang ko neer dtario hai |68|

Als ob der Strom der Ganga aus Shivas Haar geströmt wäre.68.,

ਬਾਰ ਸਿਵਾਰ ਭਏ ਤਿਹ ਠਉਰ ਸੁ ਫੇਨ ਜਿਉ ਛਤ੍ਰ ਫਿਰੇ ਤਰਤਾ ॥
baar sivaar bhe tih tthaur su fen jiau chhatr fire tarataa |

Die Haare auf den Köpfen schwimmen wie Schaum auf dem Wasser und die Baldachine der Könige wie Schaum.

ਕਰ ਅੰਗੁਲਕਾ ਸਫਰੀ ਤਲਫੈ ਭੁਜ ਕਾਟਿ ਭੁਜੰਗ ਕਰੇ ਕਰਤਾ ॥
kar angulakaa safaree talafai bhuj kaatt bhujang kare karataa |

Die roten Hände winden sich wie Fische und die abgehackten Arme sehen aus wie Schlangen.

ਹਯ ਨਕ੍ਰ ਧੁਜਾ ਦ੍ਰੁਮ ਸ੍ਰਉਣਤ ਨੀਰ ਮੈ ਚਕ੍ਰ ਜਿਉ ਚਕ੍ਰ ਫਿਰੈ ਗਰਤਾ ॥
hay nakr dhujaa drum sraunat neer mai chakr jiau chakr firai garataa |

Im Blut der Pferde rotieren Streitwagen und Streitwagenräder wie in Wasserstrudeln.

ਤਬ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲਿ ਦਾਨਵ ਮਾਰ ਕਰੀ ਰਨ ਮੈ ਸਰਤਾ ॥੬੯॥
tab sunbh nisunbh duhoon mil daanav maar karee ran mai sarataa |69|

Sumbh und Nisumbh führten gemeinsam einen so erbitterten Krieg, dass auf dem Schlachtfeld ein regelrechter Blutrausch ausbrach.69.,

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA,

ਸੁਰ ਹਾਰੈ ਜੀਤੈ ਅਸੁਰ ਲੀਨੋ ਸਕਲ ਸਮਾਜ ॥
sur haarai jeetai asur leeno sakal samaaj |

Die Götter wurden besiegt und die Dämonen siegten, die alle Utensilien erbeuteten.

ਦੀਨੋ ਇੰਦ੍ਰ ਭਜਾਇ ਕੈ ਮਹਾ ਪ੍ਰਬਲ ਦਲ ਸਾਜਿ ॥੭੦॥
deeno indr bhajaae kai mahaa prabal dal saaj |70|

Mit Hilfe einer sehr mächtigen Armee gelang es ihnen, Indra in die Flucht zu schlagen.70.,

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svaiyaa |

SCHÖN,

ਛੀਨ ਭੰਡਾਰ ਲਇਓ ਹੈ ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਸੇਸ ਹੂੰ ਤੇ ਮਨਿ ਮਾਲ ਛੁਡਾਈ ॥
chheen bhanddaar leio hai kuber te ses hoon te man maal chhuddaaee |

Die Dämonen nahmen Kubers Reichtum und Sheshanagas Juwelenkette weg.

ਜੀਤ ਲੁਕੇਸ ਦਿਨੇਸ ਨਿਸੇਸ ਗਨੇਸ ਜਲੇਸ ਦੀਓ ਹੈ ਭਜਾਈ ॥
jeet lukes dines nises ganes jales deeo hai bhajaaee |

Sie besiegten Brahma, Sonne, Mond, Ganesh, Varuna usw. und trieben sie in die Flucht.

ਲੋਕ ਕੀਏ ਤਿਨ ਤੀਨਹੁ ਆਪਨੇ ਦੈਤ ਪਠੇ ਤਹ ਦੈ ਠਕੁਰਾਈ ॥
lok kee tin teenahu aapane dait patthe tah dai tthakuraaee |

Sie gründeten ihr eigenes Königreich, nachdem sie alle drei Welten erobert hatten.

ਜਾਇ ਬਸੇ ਸੁਰ ਧਾਮ ਤੇਊ ਤਿਨ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਕੀ ਫੇਰੀ ਦੁਹਾਈ ॥੭੧॥
jaae base sur dhaam teaoo tin sunbh nisunbh kee feree duhaaee |71|

Alle Dämonen zogen sich in die Städte der Götter zurück und es wurden Proklamationen im Namen von Sumbh und Nisumbh gemacht.71.,

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA,

ਖੇਤ ਜੀਤ ਦੈਤਨ ਲੀਓ ਗਏ ਦੇਵਤੇ ਭਾਜ ॥
khet jeet daitan leeo ge devate bhaaj |

Das Volk siegte im Krieg, die Götter flohen.

ਇਹੈ ਬਿਚਾਰਿਓ ਮਨ ਬਿਖੈ ਲੇਹੁ ਸਿਵਾ ਤੇ ਰਾਜ ॥੭੨॥
eihai bichaario man bikhai lehu sivaa te raaj |72|

Die Götter dachten dann darüber nach, dass Shiva für die Wiederherstellung ihrer Herrschaft besänftigt werden sollte.72.,

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥
svaiyaa |

SCHÖN,

ਦੇਵ ਸੁਰੇਸ ਦਿਨੇਸ ਨਿਸੇਸ ਮਹੇਸ ਪੁਰੀ ਮਹਿ ਜਾਇ ਬਸੇ ਹੈ ॥
dev sures dines nises mahes puree meh jaae base hai |

Indra, der König der Götter, Sonne und Mond, ließen sich alle in der Stadt Shivas nieder.

ਭੇਸ ਬੁਰੇ ਤਹਾ ਜਾਇ ਦੁਰੇ ਸਿਰ ਕੇਸ ਜੁਰੇ ਰਨ ਤੇ ਜੁ ਤ੍ਰਸੇ ਹੈ ॥
bhes bure tahaa jaae dure sir kes jure ran te ju trase hai |

Sie waren in einem schlechten Zustand und aus Angst vor dem Krieg verfilzte und verdickte sich ihr Kopfhaar.

ਹਾਲ ਬਿਹਾਲ ਮਹਾ ਬਿਕਰਾਲ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀ ਜਨੁ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸੇ ਹੈ ॥
haal bihaal mahaa bikaraal sanbhaal nahee jan kaal grase hai |

Sie waren nicht in der Lage, sich zu beherrschen und schienen in ihrer Notlage dem Tod nahe zu sein.

ਬਾਰ ਹੀ ਬਾਰ ਪੁਕਾਰ ਕਰੀ ਅਤਿ ਆਰਤਵੰਤ ਦਰੀਨਿ ਧਸੇ ਹੈ ॥੭੩॥
baar hee baar pukaar karee at aaratavant dareen dhase hai |73|

Sie schienen ständig um Hilfe zu rufen und lagen unter großem Leid in Höhlen verborgen.73.,