Sri Dasam Granth

Seite - 1280


ਡਾਰਿ ਦਏ ਘਟ ਮੌ ਕਰ ਗਹਿ ਕੈ ॥੨॥
ddaar de ghatt mau kar geh kai |2|

Also nahm er es mit der Hand und legte es in den Topf. 2.

ਊਪਰ ਜਲ ਤਾ ਕੇ ਤਰ ਭੂਖਨ ॥
aoopar jal taa ke tar bhookhan |

Oben war Wasser und darunter waren Juwelen.

ਕਿਨੂੰ ਨ ਨਰ ਸਮਝ੍ਯੋ ਤਿਹ ਦੂਖਨ ॥
kinoo na nar samajhayo tih dookhan |

Doch diesen Vorwurf (des Diebstahls) konnte niemand verstehen.

ਬਹੁ ਪੁਰਖਨ ਤਾ ਕੋ ਜਲ ਪੀਆ ॥
bahu purakhan taa ko jal peea |

Viele Leute tranken Wasser von ihm,

ਕਿਨਹੂੰ ਜਾਨਿ ਭੇਦ ਨਹਿ ਲੀਆ ॥੩॥
kinahoon jaan bhed neh leea |3|

Aber niemand konnte den Unterschied verstehen. 3.

ਰਾਨੀਹੂੰ ਤਿਹ ਘਟਹਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥
raaneehoon tih ghatteh nihaaraa |

Rani sah auch diesen Topf

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੀ ਤਰ ਸੁ ਨਿਕਾਰਾ ॥
drisatt nripat kee tar su nikaaraa |

Und ging auch durch die Augen des Königs.

ਕਾਹੂੰ ਬਾਤ ਲਖੀ ਨਹਿ ਗਈ ॥
kaahoon baat lakhee neh gee |

Von niemandem wurde etwas verstanden.

ਭੂਖਨ ਜਾਤ ਨਾਰਿ ਹਰਿ ਭਈ ॥੪॥
bhookhan jaat naar har bhee |4|

(So stahl er) die Juwelen der Frau. 4.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਉਨਤੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨੯॥੬੧੭੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau unatees charitr samaapatam sat subham sat |329|6178|afajoon|

Hier ist der Abschluss des 329. Charitra von Mantri Bhup Sambad von Tria Charitra von Sri Charitropakhyan, alles ist günstig.329.6178. geht weiter

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਬਿਰਹਾਵਤੀ ਨਗਰ ਇਕ ਦਛਿਨ ॥
birahaavatee nagar ik dachhin |

Im Süden liegt eine Stadt namens Birhavati.

ਬਿਰਹ ਸੈਨ ਤਿਹ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਬਿਚਛਨ ॥
birah sain tih nripat bichachhan |

Es war einmal ein weiser König (dieses Ortes) namens Birh Sen.

ਬਿਰਹਾ ਦੇਇ ਸਦਨ ਮਹਿ ਬਾਲਾ ॥
birahaa dee sadan meh baalaa |

(In seinem) Haus war eine Frau namens Birh Dei,

ਜਨੁ ਕਰਿ ਸਿਖਰ ਅਗਨਿ ਕੀ ਜ੍ਵਾਲਾ ॥੧॥
jan kar sikhar agan kee jvaalaa |1|

Welches wie eine Feuerflamme ist. 1.

ਇਸਕਾ ਦੇ ਤਿਹ ਸੁਤਾ ਭਨਿਜੈ ॥
eisakaa de tih sutaa bhanijai |

Er soll eine Tochter namens Iska (Dei) gehabt haben.

ਚੰਦ ਸੂਰ ਜਿਹ ਸਮ ਛਬਿ ਦਿਜੈ ॥
chand soor jih sam chhab dijai |

Dessen Bild wurde mit Sonne und Mond verglichen.

ਅਵਰ ਨਾਰਿ ਤਿਹ ਸਮ ਨਹਿ ਕੋਈ ॥
avar naar tih sam neh koee |

Es gab keine andere Frau wie sie.

ਤ੍ਰਿਯ ਕੀ ਉਪਮਾ ਕਹ ਤ੍ਰਿਯ ਸੋਈ ॥੨॥
triy kee upamaa kah triy soee |2|

Diese Frau war wie sie selbst. 2.

ਸੁੰਦਰਤਾ ਤਾ ਕੇ ਤਨ ਐਸੀ ॥
sundarataa taa ke tan aaisee |

So war die Schönheit ihres Körpers

ਸਚੀ ਪਾਰਬਤੀ ਹੋਇ ਨ ਤੈਸੀ ॥
sachee paarabatee hoe na taisee |

Dass nicht einmal Sachi und Parbati ihr (in Schönheit) ähnelten.

ਮਾਲੁਮ ਸਕਲ ਜਗਤ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥
maalum sakal jagat ujiyaaree |

Sie war auf der ganzen Welt als Schönheit berühmt.

ਜਛ ਗਾਧ੍ਰਬੀ ਭੀਤਰ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥੩॥
jachh gaadhrabee bheetar payaaree |3|

(Sie) wurde auch von Yakshas und Gandharvas geliebt. 3.

ਕੰਚਨ ਸੈਨ ਦੈਤ ਤਹ ਭਾਰੋ ॥
kanchan sain dait tah bhaaro |

Es lebte ein Riese namens Kanchan Sen.

ਬੀਰਜਮਾਨ ਦੁਤਿਮਾਨ ਕਰਾਰੋ ॥
beerajamaan dutimaan karaaro |

(Er war) sehr stark, gutaussehend und scharfsinnig.

ਨਿਹਕੰਟਕ ਅਸੁਰਾਨ ਕਰਿਯੋ ਜਿਨ ॥
nihakanttak asuraan kariyo jin |

Er machte alle Dämonen nishkantaka (frei vom Leiden).

ਸਮੁਹਿ ਭਯੋ ਸੋ ਬਲੀ ਹਨ੍ਯੋ ਤਿਨ ॥੪॥
samuhi bhayo so balee hanayo tin |4|

Wer ihm gegenüber stark war, tötete ihn. 4.

ਤਿਹ ਪੁਰ ਅਰਧਿ ਰਾਤਿ ਵਹ ਆਵੈ ॥
tih pur aradh raat vah aavai |

Er kam um Mitternacht in diese Stadt

ਏਕ ਪੁਰਖ ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਭਖਿ ਜਾਵੈ ॥
ek purakh nitaprat bhakh jaavai |

Und würde jeden Tag einen Menschen essen.

ਸਭਹਿਨ ਸੋਚ ਬਢਿਯੋ ਜਿਯ ਮੈ ਅਤਿ ॥
sabhahin soch badtiyo jiy mai at |

Alle waren sehr beunruhigt.

ਬੈਠਿ ਬਿਚਾਰ ਕਰਤ ਭੇ ਸੁਭ ਮਤਿ ॥੫॥
baitth bichaar karat bhe subh mat |5|

(Alle) Weisen sitzen und denken nach. 5.

ਇਹ ਰਾਛਸ ਅਤਿ ਹੀ ਬਲਵਾਨਾ ॥
eih raachhas at hee balavaanaa |

Dieses Monster ist sehr stark

ਮਾਨੁਖ ਭਖਤ ਰੈਨਿ ਦਿਨ ਨਾਨਾ ॥
maanukh bhakhat rain din naanaa |

Der Tag und Nacht viele Menschen frisst.

ਤ੍ਰਾਸ ਕਰਤ ਕਾਹੂ ਨਹਿ ਜਨ ਕੌ ॥
traas karat kaahoo neh jan kau |

Er fürchtet niemanden

ਨਿਰਭੈ ਫਿਰਤ ਹੋਤ ਕਰਿ ਮਨ ਕੌ ॥੬॥
nirabhai firat hot kar man kau |6|

Und er meditiert furchtlos in seinem Geist. 6.

ਬੇਸ੍ਵਾ ਹੁਤੀ ਏਕ ਪੁਰ ਤਵਨੈ ॥
besvaa hutee ek pur tavanai |

In dieser Stadt lebte eine Prostituierte.

ਦਾਨਵ ਖਾਤ ਮਨੁਖ ਭੂਅ ਜਵਨੈ ॥
daanav khaat manukh bhooa javanai |

Wo die Riesen die Menschen des Landes fraßen.

ਸੋ ਅਬਲਾ ਰਾਜਾ ਪਹ ਆਈ ॥
so abalaa raajaa pah aaee |

Diese Frau (Prostituierte) kam zum König

ਨਿਰਖ ਰਾਵ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਲੁਭਾਈ ॥੭॥
nirakh raav kee prabhaa lubhaaee |7|

Und als sie die Schönheit des Königs sah, war sie fasziniert.7.

ਇਹ ਬਿਧਿ ਕਹਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤਨ ਬੈਨਾ ॥
eih bidh kahiyo nripat tan bainaa |

So sprach er zum König

ਜੌ ਤੁਮ ਮੁਹਿ ਰਾਖਹੁ ਨਿਜੁ ਐਨਾ ॥
jau tum muhi raakhahu nij aainaa |

Dass, wenn du mich in deinem Palast behältst

ਤੌ ਹੌ ਮਾਰਿ ਅਸੁਰ ਕਹ ਆਵੌ ॥
tau hau maar asur kah aavau |

Also werde ich den Riesen töten

ਯਾ ਪੁਰ ਕੋ ਸਭ ਸੋਕ ਮਿਟਾਵੌ ॥੮॥
yaa pur ko sabh sok mittaavau |8|

Und wird allen Kummer aus dieser Stadt nehmen. 8.

ਤਬ ਮੈ ਬਰੌ ਤੋਹਿ ਕੌ ਧਾਮਾ ॥
tab mai barau tohi kau dhaamaa |

(Antwortete der König) Dann werde ich dich nach Hause tragen,

ਜਬ ਤੈ ਹਨ ਅਸੁਰ ਕਹ ਬਾਮਾ ॥
jab tai han asur kah baamaa |

O Frau! Wenn du den Riesen tötest

ਦੇਸ ਸਭੈ ਅਰੁ ਲੋਗ ਬਸੈ ਸੁਖ ॥
des sabhai ar log basai sukh |

Das Land und alle Menschen werden glücklich leben

ਮਿਟੈ ਪ੍ਰਜਾ ਕੇ ਚਿਤ ਕੋ ਸਭ ਦੁਖ ॥੯॥
mittai prajaa ke chit ko sabh dukh |9|

Und aller Kummer wird aus den Gedanken der Menschen verschwinden. 9.

ਬਲੀ ਆਠ ਸੈ ਮਹਿਖ ਮੰਗਾਯੋ ॥
balee aatth sai mahikh mangaayo |

(Diese Frau) verlangte achthundert kräftige Peitschenhiebe