Sri Dasam Granth

Seite - 1380


ਸਤ੍ਰੁ ਅਨੇਕ ਨਿਧਨ ਕਹ ਗਏ ॥
satru anek nidhan kah ge |

Viele Feinde starben.

ਬਹੁਰਿ ਉਪਜਿ ਬਹੁ ਠਾਢੇ ਭਏ ॥੨੯੧॥
bahur upaj bahu tthaadte bhe |291|

Doch dann wurden (aus ihrer Mitte) (andere Riesen) geboren und erhoben sich. 291.

ਬਹੁਰਿ ਕਾਲ ਕੁਪਿ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
bahur kaal kup baan prahaare |

Kal wurde wieder wütend und schoss Pfeile

ਬੇਧਿ ਦਾਨਵਨ ਪਾਰ ਪਧਾਰੇ ॥
bedh daanavan paar padhaare |

Der die Riesen durchbohrte und überquerte.

ਦਾਨਵ ਤਬੈ ਅਧਿਕ ਕਰਿ ਕ੍ਰੁਧਾ ॥
daanav tabai adhik kar krudhaa |

Da wurden die Riesen sehr wütend

ਮੰਡਾ ਮਹਾ ਕਾਲ ਤਨ ਜੁਧਾ ॥੨੯੨॥
manddaa mahaa kaal tan judhaa |292|

Begann den Krieg mit Maha Kaal. 292.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਤਬ ਬਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
mahaa kaal tab baan prahaare |

Maha Kaal schoss dann Pfeile

ਦਾਨਵ ਏਕ ਏਕ ਕਰਿ ਮਾਰੇ ॥
daanav ek ek kar maare |

Und tötete die Riesen einen nach dem anderen.

ਤਿਨ ਤੇ ਬਹੁ ਉਪਜਿਤ ਰਨ ਭਏ ॥
tin te bahu upajit ran bhe |

Aus ihnen (wiederum in Ran-Bhoomi) gingen andere hervor

ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੇ ਸਾਮੁਹਿ ਸਿਧਏ ॥੨੯੩॥
mahaa kaal ke saamuhi sidhe |293|

Und stand vor Maha Kaal. 293.

ਜੇਤਿਕ ਧਏ ਤਿਤਕ ਕਲਿ ਮਾਰੇ ॥
jetik dhe titak kal maare |

So viele (Riesen) auch kamen, Kali (das große Zeitalter) tötete ebenso viele.

ਰਥੀ ਗਜੀ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥
rathee gajee til til kar ddaare |

Sie töteten die Wagenlenker und die Elefanten.

ਤਿਨਤੇ ਉਪਜਿ ਠਾਢ ਭੇ ਘਨੇ ॥
tinate upaj tthaadt bhe ghane |

Aus ihnen gingen viele weitere hervor

ਰਥੀ ਗਜੀ ਬਾਜੀ ਸੁਭ ਬਨੇ ॥੨੯੪॥
rathee gajee baajee subh bane |294|

Und sie waren als Wagenlenker, Elefanten und Reiter geschmückt. 294.

ਬਹੁਰਿ ਕਾਲ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
bahur kaal kar kop prahaare |

Dann wurde Kal wütend und schlug zu.

ਦੈਤ ਅਨਿਕ ਮ੍ਰਿਤੁ ਲੋਕ ਪਧਾਰੇ ॥
dait anik mrit lok padhaare |

(Schließlich) gingen viele Riesen zu Yamas Haus.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਬਹੁਰੌ ਧਨੁ ਧਰਾ ॥
mahaa kaal bahurau dhan dharaa |

Dann ergriff Maha Kala den Bogen (Pfeil).

ਸੌ ਸੌ ਬਾਨ ਏਕ ਇਕ ਹਰਾ ॥੨੯੫॥
sau sau baan ek ik haraa |295|

Und tötete hundert mit einem Pfeil. 295.

ਸੌ ਸੌ ਏਕ ਏਕ ਸਰ ਮਾਰਾ ॥
sau sau ek ek sar maaraa |

Hundert Pfeile, einer nach dem anderen abgeschossen

ਸੌ ਸੌ ਗਿਰੀ ਸ੍ਰੋਨ ਕੀ ਧਾਰਾ ॥
sau sau giree sron kee dhaaraa |

(aus dem) hundertdreißig Tropfen Blut flossen.

ਸਤ ਸਤ ਅਸੁਰ ਉਪਜਿ ਭੇ ਠਾਢੇ ॥
sat sat asur upaj bhe tthaadte |

(Dann) wurden hundert Riesen geboren und blieben stehen.

ਅਸੀ ਗਜੀ ਕੌਚੀ ਬਲ ਗਾਢੇ ॥੨੯੬॥
asee gajee kauachee bal gaadte |296|

(Sie) marschierten mit Schwertern bewaffneten, auf Elefanten reitenden und in Rüstungen gepanzerten Truppen vorwärts. 296.

ਰੂਪ ਹਜਾਰ ਹਜਾਰ ਧਾਰਿ ਕਲਿ ॥
roop hajaar hajaar dhaar kal |

Kali (Maha Kaal) durch die Annahme von tausendtausend Formen

ਗਰਜਤ ਭਯੋ ਅਤੁਲ ਕਰਿ ਕੈ ਬਲ ॥
garajat bhayo atul kar kai bal |

Es brüllte mit enormer Kraft.

ਕਹ ਕਹ ਹਸਾ ਕਾਲ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
kah kah hasaa kaal bikaraalaa |

Vikral lachte und sagte „kah kah“.

ਕਾਢੇ ਦਾਤ ਤਜਤ ਮੁਖ ਜ੍ਵਾਲਾ ॥੨੯੭॥
kaadte daat tajat mukh jvaalaa |297|

Er zog seine Zähne und begann, Feuer aus seinem Mund zu spucken. 297.

ਏਕ ਏਕ ਰਨ ਬਾਨ ਚਲਾਯੋ ॥
ek ek ran baan chalaayo |

(Er) schoss jeweils einen Pfeil auf dem Feld ab

ਸਹਸ ਸਹਸ ਦਾਨਵ ਕਹ ਘਾਯੋ ॥
sahas sahas daanav kah ghaayo |

Und tausendtausend Riesen getötet.

ਕੇਤਿਕ ਸੁਭਟ ਦਾੜ ਗਹਿ ਚਾਬੇ ॥
ketik subhatt daarr geh chaabe |

Wie viele Krieger wurden gefangen und unter dem Kinn gekaut

ਕੇਤਿਕ ਸੁਭਟ ਪਾਵ ਤਰ ਦਾਬੇ ॥੨੯੮॥
ketik subhatt paav tar daabe |298|

Und wie viele Krieger er unter seinen Füßen zermalmte. 298.

ਕੇਤਕ ਪਕਰਿ ਭਛ ਕਰਿ ਲਯੋ ॥
ketak pakar bhachh kar layo |

Einige wurden gefangen und gegessen.

ਤਿਨ ਤੇ ਏਕ ਨ ਉਪਜਤ ਭਯੋ ॥
tin te ek na upajat bhayo |

Nicht ein Einziger konnte aus ihnen hervorgehen.

ਕਿਤਕਨ ਦ੍ਰਿਸਟਾਕਰਖਨ ਕੀਯੋ ॥
kitakan drisattaakarakhan keeyo |

Wie viele sind visuell gezeichnet

ਸਭਹਿਨ ਕੋ ਸ੍ਰੋਨਿਤ ਹਰਿ ਲੀਯੋ ॥੨੯੯॥
sabhahin ko sronit har leeyo |299|

Und ließ allen das Blut aussickern. 299.

ਸ੍ਰੋਨ ਰਹਿਤ ਦਾਨਵ ਜਬ ਭਯੋ ॥
sron rahit daanav jab bhayo |

Als die Riesen blutleer wurden,

ਦੈਤ ਉਪਰਾਜਨ ਤੇ ਰਹਿ ਗਯੋ ॥
dait uparaajan te reh gayo |

(Dann) wurden keine anderen Riesen mehr geboren.

ਸ੍ਰਮਿਤ ਅਧਿਕ ਹ੍ਵੈ ਛਾਡਤ ਸ੍ਵਾਸਾ ॥
sramit adhik hvai chhaaddat svaasaa |

Sie atmeten sehr müde aus

ਤਾ ਤੇ ਕਰਤ ਦੈਤ ਪਰਗਾਸਾ ॥੩੦੦॥
taa te karat dait paragaasaa |300|

Aus dem (andere) Riesen hervorgingen. 300.

ਪਵਨਾਕਰਖ ਕਰਾ ਤਬ ਕਾਲਾ ॥
pavanaakarakh karaa tab kaalaa |

Da zog Kaal den Wind heran,

ਘਟੇ ਬਢਨ ਤੇ ਅਰਿ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
ghatte badtan te ar bikaraalaa |

Dadurch wurde die erbitterte Feindseligkeit abgebaut (d. h. ihr Anstieg wurde gestoppt).

ਇਹ ਬਿਧਿ ਜਬ ਆਕਰਖਨ ਕੀਯਾ ॥
eih bidh jab aakarakhan keeyaa |

Auf diese Weise, wenn Anziehung ('Anziehung') erfolgt

ਸਭ ਬਲ ਹਰਿ ਅਸੁਰਨ ਕਾ ਲੀਯਾ ॥੩੦੧॥
sabh bal har asuran kaa leeyaa |301|

(Dann) besiegte er die gesamte Streitmacht der Riesen. 301.

ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਜੋ ਅਸੁਰ ਪੁਕਾਰਤ ॥
maar maar jo asur pukaarat |

Die Riesen, die "töten, töten" schrien,

ਤਿਹ ਤੇ ਅਮਿਤ ਦੈਤ ਤਨ ਧਾਰਤ ॥
tih te amit dait tan dhaarat |

Es gab viel mehr Riesen als er, die einen Körper annahmen.

ਬਾਚਾਕਰਖ ਕਾਲ ਤਬ ਕਯੋ ॥
baachaakarakh kaal tab kayo |

Dann nahm die Zeit auch ihr Lied ('Bach') weg,

ਬੋਲਨ ਤੇ ਦਾਨਵ ਰਹਿ ਗਯੋ ॥੩੦੨॥
bolan te daanav reh gayo |302|

(Daraufhin) hörten die Riesen auf zu sprechen. 302.

ਦਾਨਵ ਜਬ ਬੋਲਹਿ ਰਹਿ ਗਯੋ ॥
daanav jab boleh reh gayo |

Als die Riesen aufhörten zu reden

ਚਿੰਤਾ ਕਰਤ ਚਿਤ ਮੋ ਭਯੋ ॥
chintaa karat chit mo bhayo |

Dann beginnt der Geist, sich Sorgen zu machen.

ਤਾਹੀ ਤੇ ਦਾਨਵ ਬਹੁ ਭਏ ॥
taahee te daanav bahu bhe |

Daraus sind viele Giganten entstanden.

ਸਨਮੁਖ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੇ ਧਏ ॥੩੦੩॥
sanamukh mahaa kaal ke dhe |303|

Und als sie vor Maha Kaal kamen, leisteten sie Widerstand. 303.

ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਕਰਿ ਕੋਪ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
sasatr asatr kar kop prahaare |

Sie griffen zu Waffen und schlugen wütend zu

ਮਹਾਬੀਰ ਬਰਿਯਾਰ ਡਰਾਰੇ ॥
mahaabeer bariyaar ddaraare |

(womit) Mahabir die Krieger erschreckte.

ਮਹਾ ਕਾਲ ਤਬ ਗੁਰਜ ਸੰਭਾਰੀ ॥
mahaa kaal tab guraj sanbhaaree |

Maha Kal übernahm dann Gurj

ਬਹੁਤਨ ਕੀ ਮੇਧਾ ਕਢਿ ਡਾਰੀ ॥੩੦੪॥
bahutan kee medhaa kadt ddaaree |304|

Und nahm vielen (der Riesen) ihre Früchte weg. 304.

ਤਿਨ ਕੀ ਭੂਅ ਮੇਜਾ ਜੋ ਪਰੀ ॥
tin kee bhooa mejaa jo paree |

Ihre Früchte fielen auf die Erde,

ਤਾ ਤੇ ਸੈਨ ਦੇਹ ਬਹੁ ਧਰੀ ॥
taa te sain deh bahu dharee |

Es entstand eine größere Armee.

ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਕਰਿ ਕੋਪ ਅਪਾਰਾ ॥
maar maar kar kop apaaraa |

Unzählige Riesen töten, töten

ਜਾਗਤ ਭਏ ਅਸੁਰ ਬਿਕਰਾਰਾ ॥੩੦੫॥
jaagat bhe asur bikaraaraa |305|

Bin wütend aufgewacht (d. h. habe mich fertig gemacht) 305.

ਤਿਨ ਕੇ ਫੋਰਿ ਮੂੰਡਿ ਕਲਿ ਡਰੇ ॥
tin ke for moondd kal ddare |

Kali (das große Zeitalter) riss ihnen die Köpfe ab.

ਤਾ ਤੇ ਮੇਧਾ ਜੋ ਭੂਅ ਪਰੇ ॥
taa te medhaa jo bhooa pare |

Ihre Früchte fielen auf die Erde,

ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਕਹਿ ਅਸੁਰ ਜਗੇ ਰਨ ॥
maar maar keh asur jage ran |

Die Riesen erwachten in der Schlacht und riefen ihm "töten, töten" zu

ਸੂਰਬੀਰ ਬਰਿਯਾਰ ਮਹਾਮਨ ॥੩੦੬॥
soorabeer bariyaar mahaaman |306|

(Der) ein großer und tapferer Krieger war. 306.

ਪੁਨਿ ਕਰਿ ਕਾਲ ਗਦਾ ਰਿਸਿ ਧਰੀ ॥
pun kar kaal gadaa ris dharee |

Kal wurde wieder wütend und hielt die Keule in der Hand

ਸਤ੍ਰੁ ਖੋਪਰੀ ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰੀ ॥
satru khoparee til til karee |

Und zertrümmerte die Schädel der Feinde.

ਜੇਤੇ ਟੂਕ ਖੋਪ੍ਰਿਯਨ ਪਰੇ ॥
jete ttook khopriyan pare |

Egal wie viele Schädelstücke fallen,

ਤੇਤਿਕ ਰੂਪ ਦਾਨਵਨ ਧਰੇ ॥੩੦੭॥
tetik roop daanavan dhare |307|

So viele Riesen haben Gestalt angenommen. 307.

ਕੇਤਿਕ ਗਦਾ ਪਾਨ ਗਹਿ ਧਾਏ ॥
ketik gadaa paan geh dhaae |

Wie viele Leute kamen mit Gurjah in ihren Händen.

ਕੇਤਿਕ ਖੜਗ ਹਾਥ ਲੈ ਆਏ ॥
ketik kharrag haath lai aae |

Wie viele kamen mit Schwertern in der Hand.

ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਕੈ ਕੋਪਹਿ ਸਰਜੇ ॥
maar maar kai kopeh saraje |

Sie wurden wütend,

ਮਾਨਹੁ ਮਹਾਕਾਲ ਘਨ ਗਰਜੇ ॥੩੦੮॥
maanahu mahaakaal ghan garaje |308|

Als ob stattdessen die Sintflut donnert. 308.

ਆਨਿ ਕਾਲ ਕਹ ਕਰਤ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥
aan kaal kah karat prahaaraa |

Sie sind Krieger, einer nach dem anderen, die Tausende von Waffen tragen

ਇਕ ਇਕ ਸੂਰ ਸਹਸ ਹਥਿਯਾਰਾ ॥
eik ik soor sahas hathiyaaraa |

Call war ein Angriff.