Sri Dasam Granth

Seite - 1236


ਮੈਨ ਸੁ ਨਾਰ ਭਰਤ ਜਨੁ ਭਰੀ ॥੨॥
main su naar bharat jan bharee |2|

(Es schien), als sei (sie) völlig von Lust erfüllt. 2.

ਤਾ ਕੇ ਏਕ ਧਾਮ ਸੁਤ ਭਯੋ ॥
taa ke ek dhaam sut bhayo |

Ihnen wurde ein Sohn geboren.

ਬੀਸ ਬਰਿਸ ਕੋ ਹ੍ਵੈ ਮਰਿ ਗਯੋ ॥
bees baris ko hvai mar gayo |

(Der) im Alter von zwanzig Jahren starb.

ਰਨਿਯਹਿ ਬਾਢਾ ਸੋਕ ਅਪਾਰਾ ॥
raniyeh baadtaa sok apaaraa |

Der Kummer der Königin wuchs gewaltig,

ਜਾ ਤੇ ਸਭ ਬਿਸਰਾ ਘਰ ਬਾਰਾ ॥੩॥
jaa te sabh bisaraa ghar baaraa |3|

Aufgrund dessen geriet das ganze Haus in Vergessenheit. 3.

ਤਹ ਇਕ ਪੂਤ ਸਾਹ ਕੋ ਆਯੋ ॥
tah ik poot saah ko aayo |

Ein Sohn von Shah kam dorthin.

ਤੇਜਵਾਨ ਦੁਤਿ ਕੋ ਜਨੁ ਜਾਯੋ ॥
tejavaan dut ko jan jaayo |

(Er war so) strahlend, als hätte Prakash ihn geboren.

ਜੈਸੋ ਤਿਹ ਸੁਤ ਕੋ ਥੋ ਰੂਪਾ ॥
jaiso tih sut ko tho roopaa |

Wie die Gestalt des Sohnes der Königin,

ਤੈਸੋ ਈ ਤਿਹ ਲਗਤ ਸਰੂਪਾ ॥੪॥
taiso ee tih lagat saroopaa |4|

Ebenso sah auch seine Form aus. 4.

ਜਬ ਰਾਨੀ ਸੋ ਪੁਰਖ ਨਿਹਾਰਾ ॥
jab raanee so purakh nihaaraa |

Als die Königin den Mann sah,

ਲਾਜ ਸਾਜ ਤਜ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਾ ॥
laaj saaj taj hridai bichaaraa |

Also verlasse ich die Logenetikette, dachte er in seinem Herzen.

ਯਾ ਸੌ ਕਾਮ ਭੋਗ ਅਬ ਕਰਿਯੈ ॥
yaa sau kaam bhog ab kariyai |

Lass mich jetzt Spaß damit haben,

ਨਾਤਰ ਮਾਰ ਛੁਰਕਿਆ ਮਰਿਯੈ ॥੫॥
naatar maar chhurakiaa mariyai |5|

Sonst sterbe ich durch ein Messer. 5.

ਜਬ ਵਹੁ ਕੁਅਰ ਰਾਹ ਤਿਹ ਆਵੈ ॥
jab vahu kuar raah tih aavai |

Als er an Kumar Raha vorbeikam

ਚੰਚਲ ਦੇਖਨ ਕੌ ਤਿਹ ਜਾਵੈ ॥
chanchal dekhan kau tih jaavai |

Dann würde die Königin ihn besuchen gehen.

ਇਕ ਦਿਨ ਤਾ ਕੇ ਨਾਥ ਨਿਹਾਰੀ ॥
eik din taa ke naath nihaaree |

Eines Tages sah ihn der König

ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੌ ਤਿਹ ਬਾਤ ਉਚਾਰੀ ॥੬॥
eih bidh sau tih baat uchaaree |6|

Und sprach so zu ihm. 6.

ਕਿਹ ਨਿਮਿਤਿ ਇਹ ਠਾ ਤੂ ਆਈ ॥
kih nimit ih tthaa too aaee |

Wie sind Sie hierher gekommen?

ਹੇਰਿ ਰਹੀ ਕਿਹ ਕਹ ਦ੍ਰਿਗ ਲਾਈ ॥
her rahee kih kah drig laaee |

Und wen schaust du an?

ਤਬ ਰਾਨੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੋ ॥
tab raanee ih bhaat uchaaro |

Da sagte die Königin:

ਸੁਨਹੁ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤੁਮ ਬਚਨ ਹਮਾਰੋ ॥੭॥
sunahu nripat tum bachan hamaaro |7|

O Rajan! Hör mir zu.7.

ਜਸ ਤਵ ਸੁਤ ਸੁਰ ਲੋਕ ਸਿਧਾਯੋ ॥
jas tav sut sur lok sidhaayo |

Wie dein Sohn den Himmel geschaffen hat,

ਸੋ ਧਰਿ ਰੂਪ ਦੁਤਿਯ ਜਨੁ ਆਯੋ ॥
so dhar roop dutiy jan aayo |

Er (Kumar) erschien, als hätte er eine andere Gestalt angenommen.

ਤਿਹ ਤੁਮ ਮੁਰਿ ਢਿਗ ਸੇਜ ਸੁਵਾਵੋ ॥
tih tum mur dtig sej suvaavo |

Du schläfst in der Nähe meines Weisen

ਹਮਰੇ ਚਿਤ ਕੋ ਤਾਪ ਮਿਟਾਵੋ ॥੮॥
hamare chit ko taap mittaavo |8|

Und nimm den Schmerz aus meinem Herzen.8.

ਮੂਰਖ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥
moorakh bhed abhed na paayo |

Der Narr (König) verstand den Unterschied nicht

ਤਾਹਿ ਬੁਲਾਇ ਆਪੁ ਲੈ ਆਯੋ ॥
taeh bulaae aap lai aayo |

Und er selbst hat diesen jungen Mann angerufen.

ਨ੍ਰਿਪ ਪੁਨਿ ਤਿਹ ਭਰੁਆਪਨ ਕਰਿਯੋ ॥
nrip pun tih bharuaapan kariyo |

Der König selbst war als Vermittler tätig (,Bharuapan‘).

ਭਲੋ ਬੁਰੋ ਨ ਬਿਚਾਰਿ ਬਿਚਰਿਯੋ ॥੯॥
bhalo buro na bichaar bichariyo |9|

Und dachte nicht an Gut oder Böse. 9.

ਭਰੂਆ ਕੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਹ ਕਰਿਯੋ ॥
bharooaa kee kriaa kah kariyo |

(Er) arbeitete als Makler

ਚਾਰਿ ਬਿਚਾਰ ਕਛੂ ਨ ਬਿਚਰਿਯੋ ॥
chaar bichaar kachhoo na bichariyo |

Und dachte nicht an Richtig und Falsch.

ਦੂਤੀ ਪਠਵਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਯ ਬਚੀ ॥
dootee patthavan te triy bachee |

Die Königin entkam (dem Ruf), indem sie einen Boten schickte

ਭੂਪਤਿ ਕੀ ਦੂਤੀ ਕਰਿ ਰਚੀ ॥੧੦॥
bhoopat kee dootee kar rachee |10|

Und machte den König zu einem Boten. 10.

ਤਾਹਿ ਸੇਜ ਕੇ ਨਿਕਟ ਸੁਵਾਵੈ ॥
taeh sej ke nikatt suvaavai |

Halte ihn nah an seinem Weisen

ਭਲੋ ਭਲੋ ਭੋਜਨ ਤਿਹ ਖੁਵਾਵੈ ॥
bhalo bhalo bhojan tih khuvaavai |

Und gab ihm gutes Essen.

ਕਹੈ ਸੁ ਸੁਤ ਮੁਰ ਕੀ ਅਨੁਹਾਰਾ ॥
kahai su sut mur kee anuhaaraa |

Sagen, dass es ein Gesicht wie das meines Sohnes hat,

ਤਾ ਤੇ ਯਾ ਸੰਗ ਹਮਰੋ ਪ੍ਯਾਰਾ ॥੧੧॥
taa te yaa sang hamaro payaaraa |11|

Aus diesem Grund liegt mir die Verbindung damit sehr am Herzen. 11.

ਜੋ ਤ੍ਰਿਯ ਤਾ ਕੌ ਭੋਜ ਖੁਵਾਰੈ ॥
jo triy taa kau bhoj khuvaarai |

Die (andere) Frau, die ihn füttert,

ਰਾਨੀ ਝਝਕਿ ਤਾਹਿ ਤ੍ਰਿਯ ਡਾਰੈ ॥
raanee jhajhak taeh triy ddaarai |

Deshalb pflegte die Königin ihn zu schelten.

ਇਹ ਮੋਰੇ ਸੁਤ ਕੀ ਅਨੁਹਾਰਾ ॥
eih more sut kee anuhaaraa |

Sein Gesicht ähnelt dem meines Sohnes.

ਭਲੋ ਭਲੋ ਚਹਿਯਤ ਤਿਹ ਖ੍ਵਾਰਾ ॥੧੨॥
bhalo bhalo chahiyat tih khvaaraa |12|

(Deshalb) sollte ihm gutes Futter gegeben werden. 12.

ਨਿਕਟਿ ਆਪਨੇ ਤਾਹਿ ਸੁਵਾਵੈ ॥
nikatt aapane taeh suvaavai |

Halte sie fest

ਤਿਹ ਢਿਗ ਅਪਨੀ ਸੇਜ ਬਿਛਾਵੈ ॥
tih dtig apanee sej bichhaavai |

Und legte ihr Seggengras neben ihn.

ਜਬ ਤਾ ਸੰਗ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸ੍ਵੈ ਜਾਵੈ ॥
jab taa sang nripat svai jaavai |

Wenn der König mit ihr schläft,

ਤਬ ਤ੍ਰਿਯ ਤਾ ਸੰਗ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥੧੩॥
tab triy taa sang bhog kamaavai |13|

Dann hatte die Königin Sex mit ihm (Kumar). 13.

ਕਸਿ ਕਸਿ ਰਮੈ ਜਾਰ ਕੇ ਸੰਗਾ ॥
kas kas ramai jaar ke sangaa |

(Sie) hatte immer Spaß mit Freunden

ਦਲਿ ਮਲਿ ਤਾਹਿ ਕਰੈ ਸਰਬੰਗਾ ॥
dal mal taeh karai sarabangaa |

Und würde alle seine Glieder süß machen.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਨ ਭੋਗ ਕਮਾਈ ॥
bhaat bhaat tan bhog kamaaee |

(Mit ihm) pflegte man, sich verschiedenen Dingen hinzugeben