Sri Dasam Granth

Seite - 360


ਕਾਨ੍ਰਹ ਛੁਹਿਯੋ ਚਹੈ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੌ ਸੋਊ ਭਾਗ ਚਲੈ ਨਹੀ ਦੇਤ ਛੁਹਾਈ ॥
kaanrah chhuhiyo chahai gvaarin kau soaoo bhaag chalai nahee det chhuhaaee |

Krishna möchte diese Gopis berühren, aber sie rennen weg und berühren ihn nicht.

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਅਪਨੇ ਪਤਿ ਕੋ ਰਤਿ ਕੇਲ ਸਮੈ ਨਹੀ ਦੇਤ ਮਿਲਾਈ ॥
jiau mriganee apane pat ko rat kel samai nahee det milaaee |

Die Gopis erlauben Krishna nicht, den Teil des Körpers zu berühren, den er berühren möchte, so wie die Hirschkuh beim Liebesspiel vor dem Hirsch davonläuft.

ਕੁੰਜਨ ਭੀਤਰ ਤੀਰ ਨਦੀ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਸੁ ਫਿਰੈ ਤਹ ਧਾਈ ॥
kunjan bheetar teer nadee brikhabhaan sutaa su firai tah dhaaee |

Radha streift durch die Straßen von Kunj am Flussufer.

ਠਉਰ ਤਹਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੋ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਖੇਲ ਮਚਾਈ ॥੬੫੮॥
tthaur tahaa kab sayaam kahai ih bhaat so sayaam joo khel machaaee |658|

Am Flussufer, in den Nischen, bewegt sich Radha rasch hin und her, und dem Dichter zufolge hat Krishna auf diese Weise einen Tumult wegen des Stückes ausgelöst.658.

ਰਾਤਿ ਕਰੀ ਛਠ ਮਾਸਨ ਕੀ ਅਤਿ ਉਜਲ ਪੈ ਸੋਊ ਅਰਧ ਅੰਧੇਰੀ ॥
raat karee chhatth maasan kee at ujal pai soaoo aradh andheree |

Die helle Nacht von sechs Monaten verwandelte sich nun in eine dunkle Nacht zusammen mit dem Tumult über das Stück

ਤਾਹੀ ਸਮੈ ਤਿਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸਭੈ ਹਰਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਘੇਰੀ ॥
taahee samai tih tthaur bikhai kab sayaam sabhai har gvaarin gheree |

Zur gleichen Zeit belagerte Krishna alle Gopis

ਨੈਨ ਕੀ ਕੋਰ ਕਟਾਛਨ ਪੇਖਤ ਝੂਮਿ ਗਿਰੀ ਇਕ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ਚੇਰੀ ॥
nain kee kor kattaachhan pekhat jhoom giree ik hvai gee cheree |

Jemand wurde berauscht, als er seinen Seitenblick sah, und jemand wurde sofort sein Geiferer

ਯੌ ਉਪਜੀ ਉਪਮਾ ਜੀਯ ਮੈ ਸਰ ਸੋ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਜਿਮ ਘਾਵਤ ਹੇਰੀ ॥੬੫੯॥
yau upajee upamaa jeey mai sar so mriganee jim ghaavat heree |659|

Sie bewegten sich wie die Hirschkühe in einer Gruppe auf den Panzer zu.659.

ਫੇਰ ਉਠੈ ਉਠਤੇ ਹੀ ਭਗੈ ਜਦੁਰਾ ਕੌ ਨ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਦੇਤ ਮਿਲਾਈ ॥
fer utthai utthate hee bhagai jaduraa kau na gvaarin det milaaee |

Krishna stand auf und rannte los, aber die Gopis konnte er immer noch nicht fangen.

ਪਾਛੈ ਪਰੈ ਤਿਨ ਕੇ ਹਰਿ ਜੂ ਚੜਿ ਕੈ ਰਸ ਕੈ ਹਯ ਊਪਰ ਧਾਈ ॥
paachhai parai tin ke har joo charr kai ras kai hay aoopar dhaaee |

Er verfolgte sie auf dem Ross seiner Leidenschaft

ਰਾਧੇ ਕੋ ਨੈਨਨ ਕੇ ਸਰ ਸੰਗ ਬਧੈ ਮਨੋ ਭਉਹ ਕਮਾਨ ਚੜਾਈ ॥
raadhe ko nainan ke sar sang badhai mano bhauh kamaan charraaee |

Radha (Krishna) wurde von den Pfeilen Nainas durchbohrt, als wäre der Bogen seiner Augenbrauen geschärft worden.

ਝੂਮਿ ਗਿਰੈ ਧਰਨੀ ਪਰ ਸੋ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਮ੍ਰਿਗਹਾ ਮਨੋ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਈ ॥੬੬੦॥
jhoom girai dharanee par so mriganee mrigahaa mano maar giraaee |660|

Radha wurde von den Pfeilen seiner Augen durchbohrt, die aus dem Bogen seiner Augenbrauen abgefeuert wurden, und sie fiel auf die Erde wie ein Reh, das von einem Jäger niedergestreckt wurde.660.

ਸੁਧਿ ਲੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਸੁਤਾ ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਅਗ੍ਰਜ ਕੁੰਜਨ ਮੈ ਉਠਿ ਭਾਗੈ ॥
sudh lai brikhabhaan sutaa tab hee har agraj kunjan mai utth bhaagai |

Als Radha wieder zu Bewusstsein kam, begann sie vor Krishan in diesen Straßenkammern zu laufen

ਰਸ ਸੋ ਜਦੁਰਾਇ ਮਹਾ ਰਸੀਆ ਤਬ ਹੀ ਤਿਹ ਕੇ ਪਿਛੂਆਨ ਸੋ ਲਾਗੈ ॥
ras so jaduraae mahaa raseea tab hee tih ke pichhooaan so laagai |

Der große Ästhet Krishna folgte ihr dann dicht auf den Fersen

ਮੋਛ ਲਹੈ ਨਰ ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਹਰਿ ਕੇ ਇਹ ਕਉਤੁਕ ਜੋ ਅਨੁਰਾਗੈ ॥
mochh lahai nar so chhin mai har ke ih kautuk jo anuraagai |

Der Mann, der diese Kautakas von Sri Krishna liebt, erlangt Moksha in China.

ਯੌ ਉਪਜੈ ਉਪਮਾ ਮਨ ਮੈ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਜਿਮ ਘਾਇਲ ਸ੍ਵਾਰ ਕੇ ਆਗੈ ॥੬੬੧॥
yau upajai upamaa man mai mriganee jim ghaaeil svaar ke aagai |661|

Beim Anblick dieses Liebesspiels wurden die Wesen erlöst und Radha erschien wie eine Hirschkuh, die vor einem Reiter herläuft.661.

ਅਤਿ ਭਾਗਤ ਕੁੰਜ ਗਲੀਨ ਬਿਖੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਸੁਤਾ ਕੋ ਗਹੇ ਹਰਿ ਐਸੇ ॥
at bhaagat kunj galeen bikhai brikhabhaan sutaa ko gahe har aaise |

Auf diese Weise möchte Sri Krishna Radha fangen, die durch die Straßen von Kunj rennt.

ਕੈਧੌ ਧਵਾਇ ਧਵਾਇ ਮਹਾ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਹਾਰਤ ਮਾਨਕ ਜੈਸੇ ॥
kaidhau dhavaae dhavaae mahaa jamunaa tatt haarat maanak jaise |

Krishna erwischte Radha, wie sie ihr in den Nischen nachlief, wie jemand, der Perlen trägt, nachdem er sie am Ufer der Yamuna gewaschen hat

ਪੈ ਚੜਿ ਕੈ ਰਸ ਹੈ ਮਨ ਨੈਨਨ ਭਉਹ ਤਨਾਇ ਕੈ ਮਾਰਤ ਲੈਸੇ ॥
pai charr kai ras hai man nainan bhauh tanaae kai maarat laise |

Es scheint, dass Krishna als Gott der Liebe die Pfeile der leidenschaftlichen Liebe abfeuert, indem er seine Augenbrauen streckt

ਯੌ ਉਪਜੀ ਉਪਮਾ ਜਿਮ ਸ੍ਵਾਰ ਮਨੋ ਜਿਤ ਲੇਤ ਮ੍ਰਿਗੀ ਕਹੁ ਜੈਸੇ ॥੬੬੨॥
yau upajee upamaa jim svaar mano jit let mrigee kahu jaise |662|

Der Dichter beschreibt dieses Schauspiel bildlich und sagt, Krishna habe Radha gefangen, wie ein Reiter im Wald ein Reh fängt.662.

ਗਹਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਸੁਤਾ ਜਦੁਰਾਇ ਜੂ ਬੋਲਤ ਤਾ ਸੰਗਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨੀ ॥
geh kai brikhabhaan sutaa jaduraae joo bolat taa sang amrit baanee |

Krishna Ji hält Radha und spricht süße Worte wie Nektar zu ihr.

ਭਾਗਤ ਕਾਹੇ ਕੇ ਹੇਤ ਸੁਨੋ ਹਮ ਹੂੰ ਤੇ ਤੂੰ ਕਿਉ ਸੁਨਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਰਾਨੀ ॥
bhaagat kaahe ke het suno ham hoon te toon kiau sun gvaarin raanee |

Nachdem Krishna Radha gefangen hatte, sprach er diese nektargleichen, süßen Worte zu ihr: „O Königin der Gopis! Warum rennst du vor mir weg?“

ਕੰਜਮੁਖੀ ਤਨ ਕੰਚਨ ਸੋ ਹਮ ਹ੍ਵੈ ਮਨ ਕੀ ਸਭ ਬਾਤ ਪਛਾਨੀ ॥
kanjamukhee tan kanchan so ham hvai man kee sabh baat pachhaanee |

„O du mit dem Gesicht aus Lotus und dem Körper aus Gold! Ich kenne das Geheimnis deines Geistes

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਛਕੀ ਮਨਿ ਸੁੰਦਰਿ ਹ੍ਵੈ ਬਨਿ ਖੋਜਤ ਸ੍ਯਾਮ ਦਿਵਾਨੀ ॥੬੬੩॥
sayaam ke prem chhakee man sundar hvai ban khojat sayaam divaanee |663|

Du suchst Krishna im Wald, berauscht von der Leidenschaft der Liebe."663.

ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਪਿਖਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੋ ਨਿਹੁਰਾਇ ਕੈ ਨੀਚੇ ਰਹੀ ਅਖੀਆ ॥
brikhabhaan sutaa pikh gvaarin ko nihuraae kai neeche rahee akheea |

Als sie Gopise mit ihr sah, senkte Radha ihre Augen

ਮਨੋ ਯਾ ਮ੍ਰਿਗ ਭਾ ਸਭ ਛੀਨ ਲਈ ਕਿ ਮਨੋ ਇਹ ਕੰਜਨ ਕੀ ਪਖੀਆ ॥
mano yaa mrig bhaa sabh chheen lee ki mano ih kanjan kee pakheea |

Sie schien den Glanz ihrer Lotusaugen verloren zu haben

ਸਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਹਸਿ ਕੈ ਤ੍ਰੀਯਾ ਯੌ ਬਤੀਯਾ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਗ ਹੈ ਅਖੀਆ ॥
sam amrit kee has kai treeyaa yau bateeyaa har ke sang hai akheea |

Blick in die Augen Krishnas

ਹਰਿ ਛਾਡਿ ਦੈ ਮੋਹਿ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਕੌ ਸੁ ਨਿਹਾਰਤ ਹੈ ਸਭ ਹੀ ਸਖੀਆ ॥੬੬੪॥
har chhaadd dai mohi kahiyo ham kau su nihaarat hai sabh hee sakheea |664|

Sie sagte lächelnd: „Oh Krishna, verlass mich, denn alle meine Gefährten schauen zu.“664.

ਸੁਨ ਕੈ ਹਰਿ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਨਹੀ ਛੋਰਤ ਤੋ ਕੌ ॥
sun kai har gvaarin kee bateeyaa ih bhaat kahiyo nahee chhorat to kau |

Nachdem Krishna Gopi (Radha) zugehört hatte, sagte er: „Er wird dich nicht verlassen.“

ਦੇਖਤ ਹੈ ਤੋ ਕਹਾ ਭਯੋ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਪੈ ਇਨ ਤੇ ਕਛੂ ਸੰਕ ਨ ਮੋ ਕੌ ॥
dekhat hai to kahaa bhayo gvaarin pai in te kachhoo sank na mo kau |

Als Krishna Radhas Worte hörte, sagte er: „Ich werde dich nicht verlassen. Wenn diese Gopis zuschauen, werde ich sie nicht verlassen.

ਅਉ ਹਮਰੀ ਰਸ ਖੇਲਨ ਕੀ ਇਹ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਕੀ ਨਹੀ ਸੁਧਿ ਲੋਕੋ ॥
aau hamaree ras khelan kee ih tthaur bikhai kee nahee sudh loko |

Wissen die Leute nicht, dass dies unsere eigene Arena des Liebesspiels ist?

ਕਾਹੇ ਕਉ ਮੋ ਸੋ ਬਿਬਾਦ ਕਰੈ ਸੁ ਡਰੈ ਇਨ ਤੇ ਬਿਨ ਹੀ ਸੁ ਤੂ ਕੋ ਕੌ ॥੬੬੫॥
kaahe kau mo so bibaad karai su ddarai in te bin hee su too ko kau |665|

Ihr streitet vergeblich mit mir und fürchtet sie ohne Grund.“665.

ਸੁਨਿ ਕੈ ਜਦੁਰਾਇ ਕੀ ਬਾਤ ਤ੍ਰੀਯਾ ਬਤੀਆ ਹਰਿ ਕੇ ਇਮ ਸੰਗਿ ਉਚਾਰੀ ॥
sun kai jaduraae kee baat treeyaa bateea har ke im sang uchaaree |

Nachdem sie Sri Krishna zugehört hatte, sprach die Dame (Radha) folgendermaßen zu Krishna.

ਚਾਦਨੀ ਰਾਤਿ ਰਹੀ ਛਕਿ ਕੈ ਦਿਜੀਯੈ ਹਰਿ ਹੋਵਨ ਰੈਨ ਅੰਧਯਾਰੀ ॥
chaadanee raat rahee chhak kai dijeeyai har hovan rain andhayaaree |

Als Radha Krishnas Rede lauschte, sagte sie: „O Krishna! Jetzt wird die Nacht vom Mond erhellt, lass es etwas Dunkelheit in der Nacht geben

ਸੁਨ ਕੈ ਹਮਹੂੰ ਤੁਮਰੀ ਬਤੀਯਾ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥
sun kai hamahoon tumaree bateeyaa apane man mai ih bhaat bichaaree |

Nachdem ich Ihre Worte gehört habe, habe ich mir folgende Gedanken gemacht.

ਸੰਕ ਕਰੋ ਨਹੀ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੀ ਸੁ ਮਨੋ ਤੁਮ ਲਾਜ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰੀ ॥੬੬੬॥
sank karo nahee gvaarin kee su mano tum laaj bidaa kar ddaaree |666|

Nachdem ich Ihre Ausführungen zum Thema „vom Mond beleuchtet, lasst es Gopis geben“ gehört habe, habe ich auch darüber nachgedacht und bin der Ansicht, dass die Schüchternheit damit vollständig verbannt wurde.666.

ਭਾਖਤ ਹੋ ਬਤੀਯਾ ਹਮ ਸੋ ਹਸਿ ਕੈ ਹਰਿ ਕੈ ਅਤਿ ਹੀ ਹਿਤ ਭਾਰੋ ॥
bhaakhat ho bateeyaa ham so has kai har kai at hee hit bhaaro |

Krishna! (Du) lachst mit mir und redest (so) oder liebst (wirklich) viel.

ਮੁਸਕਾਤ ਹੈ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਹੇਰਿ ਉਤੈ ਪਿਖਿ ਕੈ ਹਮਰੋ ਇਹ ਕਉਤੁਕ ਸਾਰੋ ॥
musakaat hai gvaarin her utai pikh kai hamaro ih kautuk saaro |

O Krishna! Du sprichst hier und da mit mir, während du das ganze Stück siehst. Die Gopis lächeln.

ਛੋਰ ਦੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਕੋ ਅਪਨੇ ਮਨ ਬੁਧਿ ਅਕਾਮ ਕੀ ਧਾਰੋ ॥
chhor dai kaanrah kahiyo ham ko apane man budh akaam kee dhaaro |

Krishna! (Ich) sage, verlass mich und behalte die lustlose Weisheit in deinem Geist.

ਤਾਹੀ ਤੇ ਤੋ ਸੰਗਿ ਮੈ ਸੋ ਕਹੋ ਜਦੁਰਾਇ ਘਨੀ ਤੁਮ ਸੰਕ ਬਿਚਾਰੋ ॥੬੬੭॥
taahee te to sang mai so kaho jaduraae ghanee tum sank bichaaro |667|

O Krishna! Erfülle meine Bitte, verlasse mich und werde frei von Wünschen, oh Krishna! Ich liebe dich, aber du bist immer noch voller Zweifel.667.

ਭੂਖ ਲਗੇ ਸੁਨੀਐ ਸਜਨੀ ਲਗਰਾ ਕਹੂੰ ਛੋਰਤ ਜਾਤ ਬਗੀ ਕੋ ॥
bhookh lage suneeai sajanee lagaraa kahoon chhorat jaat bagee ko |

(Krishna sagte) O mein Herr! (Einmal) habe ich gehört, dass ein Raubvogel (‚Lagra‘) aus Hunger einen Reiher freiließ.

ਤਾਤ ਕੀ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨੀ ਤੈ ਕਥਾ ਬਿਰਹੀ ਨਹਿ ਛੋਰਤ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਕੋ ॥
taat kee sayaam sunee tai kathaa birahee neh chhorat preet lagee ko |

O Geliebter! Verlässt der Affe die Frucht, wenn er hungrig wird? Ebenso verlässt der Liebende die Geliebte nicht.

ਛੋਰਤ ਹੈ ਸੁ ਨਹੀ ਕੁਟਵਾਰ ਕਿਧੌ ਗਹਿ ਕੈ ਪੁਰ ਹੂੰ ਕੀ ਠਗੀ ਕੋ ॥
chhorat hai su nahee kuttavaar kidhau geh kai pur hoon kee tthagee ko |

„Und der Polizist verlässt den Betrüger nicht, deshalb verlasse ich dich nicht

ਤਾ ਤੇ ਨ ਛੋਰਤ ਹਉ ਤੁਮ ਕੌ ਕਿ ਸੁਨਿਯੋ ਕਹੂੰ ਛੋਰਤ ਸਿੰਘ ਮ੍ਰਿਗੀ ਕੋ ॥੬੬੮॥
taa te na chhorat hau tum kau ki suniyo kahoon chhorat singh mrigee ko |668|

Haben Sie schon einmal davon gehört, dass ein Löwe sein Reh verlässt?���668.

ਕਹੀ ਬਤੀਯਾ ਇਹ ਬਾਲ ਕੇ ਸੰਗ ਜੁ ਥੀ ਅਤਿ ਜੋਬਨ ਕੇ ਰਸ ਭੀਨੀ ॥
kahee bateeyaa ih baal ke sang ju thee at joban ke ras bheenee |

So sprach Krishna zu der Jungfrau, erfüllt von der Leidenschaft ihrer Jugend

ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਅਰੁ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਤੇ ਅਤਿ ਰੂਪ ਕੇ ਬੀਚ ਹੁਤੀ ਜੁ ਨਵੀਨੀ ॥
chandrabhagaa ar gvaarin te at roop ke beech hutee ju naveenee |

Radha sah in ihrer neuen Haltung unter Chandarbhaga und den anderen Gopis prächtig aus:

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਮ੍ਰਿਗੀ ਕੋ ਗਹੈ ਕਬਿ ਨੈ ਉਪਮਾ ਬਿਧਿ ਯਾ ਲਖਿ ਲੀਨੀ ॥
jiau mrigaraaj mrigee ko gahai kab nai upamaa bidh yaa lakh leenee |

Der Dichter (Shyam) verstand den Vergleich (damals) als einen Löwen, der ein Reh fängt.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਬੈ ਕਰਵਾ ਗਹ ਕੈ ਅਪਨੇ ਬਲ ਸੰਗਿ ਸੋਊ ਬਸਿ ਕੀਨੀ ॥੬੬੯॥
kaanrah tabai karavaa gah kai apane bal sang soaoo bas keenee |669|

So wie ein Hirsch ein Reh fängt, so sagt der Dichter, packte Krishna Radha am Handgelenk und unterwarf sie mit seiner Kraft. 669.