Sri Dasam Granth

Seite - 1117


ਸੁੰਦਰਿ ਸਕਲ ਜਗਤ ਤੇ ਰਹਈ ॥
sundar sakal jagat te rahee |

Sie war die Schönste auf der ganzen Welt

ਬੇਦ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਸਭ ਕਹਈ ॥੨॥
bed saasatr sinmrit sabh kahee |2|

Und sie kannte die Veden, Shastras und Smritis. 2.

ਤਾ ਕੋ ਨਾਥ ਅਧਿਕ ਡਰੁ ਪਾਵੈ ॥
taa ko naath adhik ddar paavai |

Ihr Mann hatte große Angst (vor Jogi).

ਏਕ ਪੁਰਖ ਤਿਹ ਨਿਤ ਖਵਾਵੈ ॥
ek purakh tih nit khavaavai |

(Deshalb) pflegte der Mann ihn täglich zu essen.

ਚਿਤ ਕੇ ਬਿਖੈ ਤ੍ਰਾਸ ਅਤਿ ਧਰੈ ॥
chit ke bikhai traas at dharai |

Er hatte in Chit viel Angst

ਮੇਰੋ ਭਛ ਜੁਗਿਸ ਮਤਿ ਕਰੈ ॥੩॥
mero bhachh jugis mat karai |3|

Möge nur Jogi ihn essen. 3.

ਤਬ ਰਾਨੀ ਹਸਿ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
tab raanee has bachan uchaare |

Da lachte die Königin und sagte:

ਸੁਨੁ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਨਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੇ ॥
sun raajaa praanan te payaare |

O König, den Sterblichen lieb! Höre

ਐਸੋ ਜਤਨ ਕ੍ਯੋਨ ਨਹੀ ਕਰੀਯੈ ॥
aaiso jatan kayon nahee kareeyai |

Warum sich nicht solche Mühe geben

ਪ੍ਰਜਾ ਉਬਾਰਿ ਜੋਗਿਯਹਿ ਮਰੀਯੈ ॥੪॥
prajaa ubaar jogiyeh mareeyai |4|

Dass die Menschen durch die Tötung des Jogi gerettet werden sollten. 4.

ਰਾਜਾ ਤਨ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥
raajaa tan ih bhaat uchaariyo |

Indem ich dies dem König sage

ਅਭਰਨ ਸਕਲ ਅੰਗ ਮੈ ਧਾਰਿਯੋ ॥
abharan sakal ang mai dhaariyo |

(Er) schmückte seinen ganzen Körper mit wunderschönen Ornamenten.

ਬਲਿ ਕੀ ਬਹੁਤ ਸਮਗ੍ਰੀ ਲਈ ॥
bal kee bahut samagree lee |

Es wurde viel Opfermaterial benötigt

ਅਰਧ ਰਾਤ੍ਰੀ ਜੋਗੀ ਪਹਿ ਗਈ ॥੫॥
aradh raatree jogee peh gee |5|

Und ging um Mitternacht zu Jogi.5.

ਭਛ ਭੋਜ ਤਿਹ ਪ੍ਰਥਮ ਖਵਾਯੋ ॥
bhachh bhoj tih pratham khavaayo |

Zuerst aß er Essen

ਅਧਿਕ ਮਦ੍ਰਯ ਲੈ ਬਹੁਰਿ ਪਿਵਾਯੋ ॥
adhik madray lai bahur pivaayo |

Und dann viel Alkohol getrunken.

ਬਹੁਰਿ ਆਪੁ ਹਸਿ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
bahur aap has bachan uchaare |

Dann fingst du an zu lachen und zu sagen

ਹੌ ਆਈ ਹਿਤ ਭਜਨ ਤਿਹਾਰੇ ॥੬॥
hau aaee hit bhajan tihaare |6|

Das habe ich mit dir genossen. 6.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਤੁਮ ਭਛਤ ਪੁਰਖ ਸੋ ਮੁਹਿ ਪ੍ਰਥਮ ਬਤਾਇ ॥
jih bidh tum bhachhat purakh so muhi pratham bataae |

Erzähl mir zuerst, wie du isst, Mann.

ਬਹੁਰਿ ਅਧਿਕ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਕਰਿ ਭੋਗ ਕਰੋ ਲਪਟਾਇ ॥੭॥
bahur adhik ruch maan kar bhog karo lapattaae |7|

Dann umarme mich mit großem Interesse und gönne dir etwas.7.

ਜਬ ਜੋਗੀ ਐਸੇ ਸੁਨਿਯੋ ਫੂਲ ਗਯੋ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
jab jogee aaise suniyo fool gayo man maeh |

Als der Jogi das hörte, war er sehr glücklich

ਆਜ ਬਰਾਬਰ ਸੁਖ ਕਹੂੰ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤਲ ਮੈ ਨਾਹਿ ॥੮॥
aaj baraabar sukh kahoon prithavee tal mai naeh |8|

(Und begann zu sagen, dass) es nirgendwo auf der Erde ein Glück wie heute gibt. 8.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਭਰਭਰਾਇ ਠਾਢਾ ਉਠ ਭਯੋ ॥
bharabharaae tthaadtaa utth bhayo |

Er stand voller Ehrfurcht auf

ਰਾਨਿਯਹਿ ਸੰਗ ਆਪੁਨੇ ਲਯੋ ॥
raaniyeh sang aapune layo |

und nahm die Königin mit.

ਗਹਿ ਬਹਿਯਾ ਮਨ ਮੈ ਹਰਖਾਯੋ ॥
geh bahiyaa man mai harakhaayo |

Er hielt (seinen) Arm und war in seinem Herzen sehr glücklich.

ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੂ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥੯॥
bhed abhed kachhoo neh paayo |9|

(Aber er) dachte sich keinen Unterschied. 9.

ਬਡੋ ਕਰਾਹ ਬਿਲੋਕਤ ਭਯੋ ॥
baddo karaah bilokat bhayo |

(Dort sah er einen) großen ganzen Topf

ਸਾਤ ਭਾਵਰਨਿ ਤਾ ਪਰ ਲਯੋ ॥
saat bhaavaran taa par layo |

Und habe sieben Runden davon gemacht.

ਰਾਨੀ ਪਕਰਿ ਤਾਹਿ ਤਹ ਡਾਰਿਯੋ ॥
raanee pakar taeh tah ddaariyo |

Die Königin fing ihn und warf ihn in den Kessel.

ਜੀਵਤ ਹੁਤੋ ਭੂੰਜਿ ਕਰਿ ਮਾਰਿਯੋ ॥੧੦॥
jeevat huto bhoonj kar maariyo |10|

Sie töteten die Lebenden, indem sie sie rösteten. 10.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਆਪਨੋ ਆਪੁ ਬਚਾਇ ਕੈ ਭੂੰਨਿ ਜੋਗਿਯਹਿ ਦੀਨ ॥
aapano aap bachaae kai bhoon jogiyeh deen |

Sich selbst (die Königin) zu retten, hat Jogi geröstet.

ਲੀਨੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉਬਾਰਿ ਕੈ ਚਰਿਤ ਚੰਚਲਾ ਕੀਨ ॥੧੧॥
leenee prajaa ubaar kai charit chanchalaa keen |11|

(Auf diese Weise) rettete die Frau die Menschen, indem sie ihre Rolle vertrat. 11.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਦੋਇ ਸੌ ਸੋਲਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੨੧੬॥੪੧੩੪॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade doe sau solah charitr samaapatam sat subham sat |216|4134|afajoon|

Hier ist der Abschluss des 216. Kapitels des Mantri Bhup Samvad von Tria Charitra von Sri Charitropakhyan, alles ist glückverheißend. 216.4134. geht weiter

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dual:

ਫੈਲਕੂਸ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੇ ਸੂਰ ਸਿਕੰਦਰ ਪੂਤ ॥
failakoos paatisaah ke soor sikandar poot |

Phallus war der Sohn eines tapferen Königs namens Alexander.

ਸੰਬਰਾਰਿ ਲਾਜਤ ਨਿਰਖਿ ਸੀਰਤਿ ਸੂਰਤਿ ਸਪੂਤ ॥੧॥
sanbaraar laajat nirakh seerat soorat sapoot |1|

Sogar Kama Dev (‚Sambrari‘) schämte sich, als sie den Charakter und das Aussehen dieses Sohnes sah. 1.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਰਾਜ ਸਾਜ ਜਬ ਹੀ ਤਿਨ ਧਰਿਯੋ ॥
raaj saaj jab hee tin dhariyo |

Als er den Thron bestieg,

ਪ੍ਰਥਮ ਜੰਗ ਜੰਗਿਰ ਸੌ ਕਰਿਯੋ ॥
pratham jang jangir sau kariyo |

So wurde die erste Schlacht gegen Jangir geschlagen.

ਤਾ ਕੋ ਦੇਸ ਛੀਨਿ ਕਰਿ ਲੀਨੋ ॥
taa ko des chheen kar leeno |

Sein Land wurde ihm weggenommen

ਨਾਮੁ ਸਿਕੰਦਰ ਸਾਹ ਕੋ ਕੀਨੋ ॥੨॥
naam sikandar saah ko keeno |2|

Und behielt seinen Namen Sikandar Shah. 2.

ਬਹੁਰਿ ਸਾਹ ਦਾਰਾ ਕੌ ਮਾਰਿਯੋ ॥
bahur saah daaraa kau maariyo |

Dann tötete er König Darius

ਹਿੰਦੁਸਤਾ ਕੌ ਬਹੁਰਿ ਪਧਾਰਿਯੋ ॥
hindusataa kau bahur padhaariyo |

Und dann kam ich nach Indien.

ਕਨਕਬਜਾ ਏਸ੍ਵਰ ਕੌ ਜਿਨਿਯੋ ॥
kanakabajaa esvar kau jiniyo |

(Zuerst) besiegte der König von Kankubja (oder Ashwarja).

ਸਾਮੁਹਿ ਭਯੋ ਤਾਹਿ ਤਿਹ ਝਿਨਿਯੋ ॥੩॥
saamuhi bhayo taeh tih jhiniyo |3|

(Und wer auch immer) vortrat, besiegte ihn. 3.