Sri Dasam Granth

Seite - 863


ਮੋ ਬਤਿਯਾ ਕਰਿ ਸਾਚੁ ਪਤੀਜੈ ॥੮॥
mo batiyaa kar saach pateejai |8|

„Bitte öffnen Sie die Tür der Kiste und glauben Sie, dass meine Rede wahr ist.“ (8)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਜਬ ਸੰਦੂਕ ਛੋਰਨ ਲਗਾ ਲੈ ਕੁੰਜੀ ਕਹ ਹਾਥ ॥
jab sandook chhoran lagaa lai kunjee kah haath |

Als Banyia den Schlüssel in die Hand nahm und die Kiste öffnen wollte,

ਬਹੁਰਿ ਤ੍ਰਿਯਾ ਐਸੇ ਕਹਾ ਬਚਨ ਪਿਯਾ ਕੇ ਸਾਥ ॥੯॥
bahur triyaa aaise kahaa bachan piyaa ke saath |9|

Da sagte die Frau zu ihrem Mann:(9)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupaee

ਦੁਹੂੰ ਹਾਥ ਤਾ ਕੇ ਸਿਰ ਮਾਰੀ ॥
duhoon haath taa ke sir maaree |

Mit beiden Händen auf den Kopf schlagen (Hoi Boli-)

ਗਈ ਸਾਹੁ ਮਤਿ ਸਗਲ ਤਿਹਾਰੀ ॥
gee saahu mat sagal tihaaree |

Während sie ihm mit den Händen auf den Kopf schlug, sagte sie: „Hast du den Verstand verloren?“

ਜੋ ਯਾ ਸੌ ਮੈ ਭੋਗ ਕਮੈਹੌ ॥
jo yaa sau mai bhog kamaihau |

Wenn ich mir das gönnte

ਤੌ ਤੌ ਕਹੁ ਕਿਹ ਬਾਤਿ ਬਤੈਹੌ ॥੧੦॥
tau tau kahu kih baat bataihau |10|

„Wenn ich mit ihm geschlafen hätte, hätte ich es dir dann erzählt?“ (10)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਐਸੇ ਬਚਨ ਬਖਾਨਿ ਕਰਿ ਮੂਰਖ ਦਿਯਾ ਉਠਾਇ ॥
aaise bachan bakhaan kar moorakh diyaa utthaae |

Sie sprach mit einer solchen Zuversicht, dass der Idiot sie in Ruhe ließ.

ਬਹੁਰਿ ਰਾਇ ਸੌ ਰਤਿ ਕਰੀ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ॥੧੧॥
bahur raae sau rat karee hridai harakh upajaae |11|

Und dann nahm sie den Raja heraus und hatte herzliche Freude mit(11)

ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਕੇਲ ਕਮਾਇ ਕਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕਹ ਦਯੋ ਪਠਾਇ ॥
nrip so kel kamaae kar grih kah dayo patthaae |

Nachdem sie sich ausgiebig vergnügt hatte, schickte sie ihn nach Hause.

ਬਹੁਰਿ ਸੁਖੀ ਹ੍ਵੈ ਪੁਰ ਬਸੀ ਸਾਹੁ ਲਯੋ ਗਰ ਲਾਇ ॥੧੨॥
bahur sukhee hvai pur basee saahu layo gar laae |12|

Und umarmte dann auch die Banyia glückselig.(12)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚੌਆਲੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੪॥੭੯੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade chauaaleesavo charitr samaapatam sat subham sat |44|795|afajoon|

Vierundvierzigste Parabel von glückverheißenden Chritars. Gespräch zwischen Raja und Minister, abgeschlossen mit Segen. (44)(795)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupaee

ਏਕ ਜਾਟ ਦਿਲੀ ਮਹਿ ਰਹੈ ॥
ek jaatt dilee meh rahai |

Ein Jat lebte in Delhi.

ਨੈਨੌ ਨਾਮ ਜਗਤ ਤਿਹ ਕਹੈ ॥
nainau naam jagat tih kahai |

In Delhi lebte einst ein Jat, ein Bauer. Sein Name war Naino.

ਏਕ ਨਾਰਿ ਤਾ ਕੇ ਕਲਹਾਰੀ ॥
ek naar taa ke kalahaaree |

Eine seiner Cousinen war eine Frau.

ਤਾ ਕੋ ਰਹਤ ਪ੍ਰਾਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥੧॥
taa ko rahat praan te payaaree |1|

Er hatte eine streitsüchtige Frau, die er über alles vergötterte.(1)

ਸ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਯ ਰਾਜ ਮਤੀ ਤਿਹ ਨਾਮਾ ॥
sree triy raaj matee tih naamaa |

Der Name dieser Frau war Raj Mati

ਨੈਨੌ ਨਾਮ ਜਟ ਕੀ ਬਾਮਾ ॥
nainau naam jatt kee baamaa |

Der Name der Frau von Naino Jat war Raj Mati.

ਸਹਰ ਜਹਾਨਾਬਾਦ ਬਸੈ ਵੈ ॥
sahar jahaanaabaad basai vai |

(Sie) lebte in der Stadt Jehanabad

ਦਰਬਵਾਨ ਦੁਤਿ ਮਾਨ ਰਹੈ ਵੈ ॥੨॥
darabavaan dut maan rahai vai |2|

Sie lebte in der Stadt Jehanbad; sie war sehr reich und hübsch. (2)

ਸੌਦਾ ਕਾਰਨ ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ॥
sauadaa kaaran taeh patthaayo |

(Die Jat) schickte ihm das (Kauf-)Angebot.

ਏਕ ਰਪੈਯਾ ਹਾਥ ਦਿਵਾਯੋ ॥
ek rapaiyaa haath divaayo |

Sie wurde zum Einkaufen geschickt und bekam eine Rupie in die Hand.

ਏਕ ਹੁਤੋ ਤਿਹ ਠਾ ਕੋ ਜੋਗੀ ॥
ek huto tih tthaa ko jogee |

An diesem Ort lebte ein Jogi.

ਨਾਗੀ ਕਰਿ ਨਾਰੀ ਤਿਨ ਭੋਗੀ ॥੩॥
naagee kar naaree tin bhogee |3|

Sie traf einen Yogi, der sie nackt machte und Sex mit ihr hatte. (3)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਛੋਰਿ ਗਾਠਿ ਤਾ ਕੇ ਸਿਖਨ ਰੁਪਯਾ ਲਯੋ ਚੁਰਾਇ ॥
chhor gaatth taa ke sikhan rupayaa layo churaae |

Seine Jünger öffneten den Knoten (des Schals) und stahlen ihre Rupie,

ਛਾਰਿ ਬਾਧਿ ਤਾ ਮੈ ਧਰੀ ਤਾ ਕੀ ਠੌਰ ਬਨਾਇ ॥੪॥
chhaar baadh taa mai dharee taa kee tthauar banaae |4|

Und an seiner Stelle etwas Staub festgebunden.(4)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupaee

ਭੋਗ ਕਮਾਇ ਬਹੁਰਿ ਤ੍ਰਿਯ ਆਈ ॥
bhog kamaae bahur triy aaee |

Nach der Nachsicht kehrte er zu der Frau zurück

ਸੌਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁਨਿ ਘਰ ਧਾਈ ॥
sauadaa kaaran pun ghar dhaaee |

Nach dem Liebesspiel machte sich die Frau Sorgen um den Einkauf.

ਲੋਗਨ ਤੇ ਅਤਿ ਹੀ ਸਰਮਾਈ ॥
logan te at hee saramaaee |

Sie war sehr menschenscheu,

ਛਾਰ ਓਰ ਨਹਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਚਲਾਈ ॥੫॥
chhaar or neh drisatt chalaaee |5|

Da sie sich zu sehr schämte, bemerkte sie den Staub nicht, der in der Ecke ihres Schals steckte.(5)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਬਿਨੁ ਸੌਦਾ ਆਵਤ ਭਈ ਤੀਰ ਪਿਯਾ ਕੇ ਨਾਰਿ ॥
bin sauadaa aavat bhee teer piyaa ke naar |

Ohne einzukaufen, kam sie zu ihrem Mann zurück.

ਛੋਰਿ ਗਾਠਿ ਦੇਖੈ ਕਹਾ ਤਾ ਮੈ ਨਿਕਸੀ ਛਾਰ ॥੬॥
chhor gaatth dekhai kahaa taa mai nikasee chhaar |6|

Als sie den Knoten öffnete, fand sie den Staub darin.(6)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupaee

ਕਰ ਰੁਪਯਾ ਮੋਰੇ ਤੁਮ ਦਯੋ ॥
kar rupayaa more tum dayo |

(Sie begann zu sagen-) Du hast mir Rupien in die Hand gegeben

ਸੌਦਾ ਲ੍ਯਾਵਨ ਕਾਜ ਪਠਯੋ ॥
sauadaa layaavan kaaj patthayo |

(Sie sagte:) „Du hast mir eine Rupie gegeben und mich zum Einkaufen geschickt.“

ਰੁਪਯਾ ਗਿਰਾ ਰਾਹ ਮਹ ਜਾਈ ॥
rupayaa giraa raah mah jaaee |

Die Rupie fiel auf dem Weg

ਲੋਗ ਬਿਲੋਕਿ ਲਾਜ ਮੁਹਿ ਆਈ ॥੭॥
log bilok laaj muhi aaee |7|

Die Rupie ist unterwegs gefallen und es war mir peinlich, die Leute zu sehen, die zusahen.(7)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਛਾਰ ਸਹਿਤ ਮੈ ਸੋ ਗਹਯੋ ਗੋਦ ਲਾਜ ਤੇ ਡਾਰਿ ॥
chhaar sahit mai so gahayo god laaj te ddaar |

„Um mir die Peinlichkeit zu ersparen, habe ich etwas Staub festgebunden.

ਤੁਮ ਹਾਥਨ ਸੋ ਖੋਜਿ ਕਰਿ ਯਾ ਤੇ ਲੇਹੁ ਨਿਕਾਰਿ ॥੮॥
tum haathan so khoj kar yaa te lehu nikaar |8|

Hier kannst du nun die Rupie heraussuchen und herausnehmen.“ (8)

ਮੂੜ ਨਾਹ ਕਛੁ ਨ ਲਖਾ ਖੋਜਨ ਲਾਗਾ ਛਾਰ ॥
moorr naah kachh na lakhaa khojan laagaa chhaar |

Der dumme Ehemann gab nicht nach und begann zu suchen