Sri Dasam Granth

Seite - 291


ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਰਾਜਹਿ ਕੀ ਦਵੈਯਾ ਕਰਤਾ ਬਧ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭਹਿ ਦੋਊ ॥
eindr ko raajeh kee davaiyaa karataa badh sunbh nisunbheh doaoo |

Sie, die Indien das Königreich schenkte, indem sie Sumbh und Nisumbh tötete

ਜੋ ਜਪ ਕੈ ਇਹ ਸੇਵ ਕਰੈ ਬਰੁ ਕੋ ਸੁ ਲਹੈ ਮਨ ਇਛਤ ਸੋਊ ॥
jo jap kai ih sev karai bar ko su lahai man ichhat soaoo |

Wer sich an sie erinnert und ihr dient, der erhält die Belohnung, die sein Herz begehrt.

ਲੋਕ ਬਿਖੈ ਉਹ ਕੀ ਸਮਤੁਲ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ਨ ਦੂਸਰ ਕੋਊ ॥੮॥
lok bikhai uh kee samatul gareeb nivaaj na doosar koaoo |8|

Und auf der ganzen Welt gibt es keine andere Unterstützerin der Armen wie sie.8.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਜੂ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਸਮਾਪਤੰ ॥
eit sree devee joo kee usatat samaapatan |

Ende des Lobes der Göttin,

ਅਥ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਹਿ ਪੁਕਾਰਤ ਭਈ ॥
ath prithamee brahamaa peh pukaarat bhee |

Das Gebet der Erde zu Brahma:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਦਈਤਨ ਕੇ ਭਰ ਤੇ ਡਰ ਤੇ ਜੁ ਭਈ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਬਹੁ ਭਾਰਹਿੰ ਭਾਰੀ ॥
deetan ke bhar te ddar te ju bhee prithamee bahu bhaarahin bhaaree |

Durch die Last und Furcht der Riesen wurde die Erde schwer,

ਗਾਇ ਕੋ ਰੂਪੁ ਤਬੈ ਧਰ ਕੈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਖਿ ਪੈ ਚਲਿ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੀ ॥
gaae ko roop tabai dhar kai brahamaa rikh pai chal jaae pukaaree |

Als die Erde durch die Last und Angst der Dämonen überlastet war, nahm sie die Gestalt einer Kuh an und ging zum Weisen Brahma

ਬ੍ਰਹਮ ਕਹਿਯੋ ਤੁਮ ਹੂੰ ਹਮ ਹੂੰ ਮਿਲਿ ਜਾਹਿ ਤਹਾ ਜਹ ਹੈ ਬ੍ਰਤਿਧਾਰੀ ॥
braham kahiyo tum hoon ham hoon mil jaeh tahaa jah hai bratidhaaree |

Brahma (sagte zu ihm), lass dich und mich zusammen dorthin gehen, wo Vishnu lebt.

ਜਾਇ ਕਰੈ ਬਿਨਤੀ ਤਿਹ ਕੀ ਰਘੁਨਾਥ ਸੁਨੋ ਇਹ ਬਾਤ ਹਮਾਰੀ ॥੯॥
jaae karai binatee tih kee raghunaath suno ih baat hamaaree |9|

Brahma sagte: „Wir beide werden zum höchsten Vishnu gehen und ihn bitten, unsere Bitten zu erhören.“ 9.

ਬ੍ਰਹਮ ਕੋ ਅਗ੍ਰ ਸਭੈ ਧਰ ਕੈ ਸੁ ਤਹਾ ਕੋ ਚਲੇ ਤਨ ਕੇ ਤਨੀਆ ॥
braham ko agr sabhai dhar kai su tahaa ko chale tan ke taneea |

Alle mächtigen Leute gingen dorthin unter der Führung von Brahma

ਤਬ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰ ਕਰੀ ਤਿਹ ਸਾਮੁਹਿ ਰੋਵਤ ਤਾ ਮੁਨਿ ਜ੍ਯੋ ਹਨੀਆ ॥
tab jaae pukaar karee tih saamuhi rovat taa mun jayo haneea |

Die Weisen und andere begannen vor dem höchsten Vishnu zu weinen, als hätte sie jemand geschlagen

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੇ ਮਨ ਭੀਤਰ ਯੌ ਗਨੀਆ ॥
taa chhab kee at hee upamaa kab ne man bheetar yau ganeea |

Der Dichter, der die Schönheit dieses Schauspiels erwähnt, sagt, dass diese Menschen erschienen

ਜਿਮ ਲੂਟੇ ਤੈ ਅਗ੍ਰਜ ਚਉਧਰੀ ਕੈ ਕੁਟਵਾਰ ਪੈ ਕੂਕਤ ਹੈ ਬਨੀਆ ॥੧੦॥
jim lootte tai agraj chaudharee kai kuttavaar pai kookat hai baneea |10|

Wie ein Händler, der vor einem Polizisten weint, weil er auf Geheiß des Dorfvorstehers ausgeraubt wurde.10.

ਲੈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੁਰ ਸੈਨ ਸਭੈ ਤਹ ਦਉਰਿ ਗਏ ਜਹ ਸਾਗਰ ਭਾਰੀ ॥
lai brahamaa sur sain sabhai tah daur ge jah saagar bhaaree |

Brahma nahm das gesamte Gefolge der Götter mit und floh dorthin, wo das Meer aufgewühlt war.

ਗਾਇ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੋ ਤਿਨ ਕੋ ਅਪੁਨੇ ਲਖਿ ਬਾਰ ਨਿਵਾਰ ਪਖਾਰੀ ॥
gaae pranaam karo tin ko apune lakh baar nivaar pakhaaree |

Brahma erreichte zusammen mit den Göttern und Mächten den Milchozean und wusch die Füße des höchsten Vishnu mit Wasser

ਪਾਇ ਪਰੇ ਚਤੁਰਾਨਨ ਤਾਹਿ ਕੇ ਦੇਖਿ ਬਿਮਾਨ ਤਹਾ ਬ੍ਰਤਿਧਾਰੀ ॥
paae pare chaturaanan taeh ke dekh bimaan tahaa bratidhaaree |

Als Brahma Vishnu dort in der Ebene sitzen sah, fiel er ihm zu Füßen.

ਬ੍ਰਹਮ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਹੁ ਜਾਹੁ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਮੈ ਜਰ ਦੈਤਨ ਮਾਰੀ ॥੧੧॥
braham kahiyo brahamaa kahu jaahu avataar lai mai jar daitan maaree |11|

Als der vierköpfige Brahma diesen höchsten immanenten Herrn erblickte, fiel er ihm zu Füßen, woraufhin der Herr sagte: „Du kannst gehen, ich werde Fleisch werden und die Dämonen vernichten.“ 11.

ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਸੁਨਿ ਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਬਾਤ ਸਬੈ ਮਨ ਦੇਵਨ ਕੇ ਹਰਖਾਨੇ ॥
sraunan mai sun braham kee baat sabai man devan ke harakhaane |

Als sie Gottes Worte hörten, freuten sich die Herzen aller Götter.

ਕੈ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਆਪਨ ਲੋਕ ਸਭੈ ਅਪੁਨੇ ਕਰ ਮਾਨੇ ॥
kai kai pranaam chale grihi aapan lok sabhai apune kar maane |

Als sie den Worten des Herrn lauschten, waren alle Götter erfreut und kehrten an ihre Plätze zurück, nachdem sie ihm ihre Ehrerbietung erwiesen hatten.

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੇ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਮੈ ਪਹਿਚਾਨੇ ॥
taa chhab ko jas uch mahaa kab ne apune man mai pahichaane |

Der große Dichter erkannte das Gleichnis dieser Szene in seinem Kopf (so).

ਗੋਧਨ ਭਾਤਿ ਗਯੋ ਸਭ ਲੋਕ ਮਨੋ ਸੁਰ ਜਾਇ ਬਹੋਰ ਕੈ ਆਨੇ ॥੧੨॥
godhan bhaat gayo sabh lok mano sur jaae bahor kai aane |12|

Der Dichter stellte sich dieses Schauspiel vor und sagte, sie würden wie eine Herde Kühe zurückkehren.12.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਾਚ ॥
brahamaa baach |

Rede des Herrn:

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA