Sri Dasam Granth

Seite - 1414


ਹਮਾਯੂ ਦਰਖ਼ਤੇ ਚੁ ਸਰਵੇ ਚਮਨ ॥੨੬॥
hamaayoo darakhate chu sarave chaman |26|

„Schlank und groß wie eine Zypresse, wer bist du?“ (26)

ਕਿ ਹੂਰੋ ਪਰੀ ਤੋ ਚੁ ਨੂਰੇ ਜਹਾ ॥
ki hooro paree to chu noore jahaa |

„Bist du entweder eine Seele oder eine Fee?“

ਕਿ ਮਾਹੇ ਫ਼ਲਕ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਾ ॥੨੭॥
ki maahe falak aafataabe yamaa |27|

„Bist du entweder der Mond am Himmel oder die Sonne über der Erde?“ (27)

ਨ ਹੂਰੋ ਪਰੀਅਮ ਨ ਨੂਰੇ ਜਹਾ ॥
n hooro pareeam na noore jahaa |

(Sie antwortete): „Ich bin weder eine Fee noch eine Erleuchterin der Welt.“

ਮਨਮ ਦੁਖ਼ਤਰੇ ਸ਼ਾਹਿਜਾ ਬਿਲਸਿਤਾ ॥੨੮॥
manam dukhatare shaahijaa bilasitaa |28|

„Ich bin die Tochter des Königs von Zablistan.“ (28)

ਬ ਪੁਰਸ਼ਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਪਰਸਤਸ਼ ਨ ਮੂਦ ॥
b purashash daraamad parasatash na mood |

Als sie erfuhr, dass es sich bei ihm um den Gott Shiva handelte, flehte sie:

ਬਨਿਜ਼ਦਸ਼ ਜ਼ੁਬਾ ਰਾ ਬ ਫ਼ੁਰਸਤ ਕਸੂਦ ॥੨੯॥
banizadash zubaa raa b furasat kasood |29|

Sie öffnete den Mund und erzählte (ihre Geschichte) sehr sanft.(29)

ਬ ਦੀਦਨ ਤੁਰਾ ਮਨ ਬਸ ਆਜ਼ੁਰਗਦਹਅਮ ॥
b deedan turaa man bas aazuragadaham |

(Shiva sagte): „Es betrübt mich sehr, dich zu sehen.“

ਬਿਗੋਈ ਤੁ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦਹਅਮ ॥੩੦॥
bigoee tu har cheez bakhasheedaham |30|

„Was immer du willst, werde ich dir gewähren.“ (30)

ਬ ਹੰਗਾਮ ਪੀਰੀ ਜਵਾ ਮੇ ਸ਼ਵਮ ॥
b hangaam peeree javaa me shavam |

(Sie sagte): „Ich sollte dem Alter entfliehen und wieder jung werden,

ਬ ਮੁਲਕੇ ਹੁਮਾ ਯਾਰ ਮਨ ਮੇਰਵਮ ॥੩੧॥
b mulake humaa yaar man meravam |31|

„Damit ich in das Land meines Geliebten reisen kann.“ (31)

ਬਦਾਸ਼ਨ ਤੁ ਦਾਨੀ ਵਗਰ ਈਂ ਵਫ਼ਾ ॥
badaashan tu daanee vagar een vafaa |

(Shiva sagte): „Wenn du dies deiner Intelligenz entsprechend für angemessen hältst (dann werde ich dir den Segen gewähren),

ਬਯਾਦ ਆਮਦਸ਼ ਬਦਤਰ ਈਂ ਬੇਵਫ਼ਾ ॥੩੨॥
bayaad aamadash badatar een bevafaa |32|

„Obwohl es Ihnen vielleicht nur auf sehr untergeordnete Weise in den Sinn gekommen ist.“ (32)

ਵਜ਼ਾ ਜਾ ਬਿਆਮਦ ਬਗਿਰਦੇ ਚੁਚਾਹ ॥
vazaa jaa biaamad bagirade chuchaah |

Nachdem sie die Gabe empfangen hatte, kam sie zum Brunnen.

ਕਜ਼ਾ ਜਾ ਅਜ਼ੋ ਬੂਦ ਨਖ਼ਜ਼ੀਰ ਗਾਹ ॥੩੩॥
kazaa jaa azo bood nakhazeer gaah |33|

Wo ihr Geliebter zur Jagd hinkam.(33)

ਬਸੈਰੇ ਦਿਗ਼ਰ ਰੋਜ਼ ਆਮਦ ਸ਼ਿਕਾਰ ॥
basaire digar roz aamad shikaar |

Am nächsten Tag traf sie den Jäger,

ਚੁ ਮਿਨ ਕਾਲ ਅਜ਼ ਬਾਸ਼ਹੇ ਨੌ ਬਹਾਰ ॥੩੪॥
chu min kaal az baashahe nau bahaar |34|

Der hatte scharfe Gesichtszüge wie der Sperber im Frühling.(34)

ਕਿ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਪੇਸ਼ਸ਼ ਗਵਜ਼ਨੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥
ki barakhaasat peshash gavazane azeem |

Als sie ihn sah, rannte sie wie eine wilde Kuh los.

ਰਵਾ ਕਰਦ ਅਸਪਸ਼ ਚੁ ਬਾਦੇ ਨਸੀਮ ॥੩੫॥
ravaa karad asapash chu baade naseem |35|

Und er ließ sein Pferd mit Pfeilgeschwindigkeit galoppieren.(35)

ਬਸੇ ਦੂਰ ਗਸ਼ਤਸ਼ ਨ ਮਾਦਹ ਦਿਗਰ ॥
base door gashatash na maadah digar |

Sie gingen ziemlich weit,

ਨ ਆਬੋ ਨ ਤੋਸਹ ਨ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ਬਰ ॥੩੬॥
n aabo na tosah na az khud khabar |36|

Wo es kein Wasser und keine Nahrung gab und sie in sich selbst verloren waren.(36)

ਵਜ਼ਾ ਓ ਸ਼ਵਦ ਬਾ ਤਨੇ ਨੌਜਵਾ ॥
vazaa o shavad baa tane nauajavaa |

Sie ging weiter und gesellte sich zu dem jungen Mann,

ਨ ਹੂਰੋ ਪਰੀ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਜਹਾ ॥੩੭॥
n hooro paree aafataabe jahaa |37|

Als ob es keinen anderen wie ihn gäbe, weder an Seele noch Körper.(37)

ਬ ਦੀਦਨ ਵਜ਼ਾ ਸ਼ਾਹਿ ਆਸ਼ੁਫ਼ਤਹ ਗਸ਼ਤ ॥
b deedan vazaa shaeh aashufatah gashat |

Er hatte sich sofort in sie verliebt, als er sie sah.

ਕਿ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ਬਰ ਰਫ਼ਤ ਵ ਅਜ਼ ਹੋਸ਼ ਦਸਤ ॥੩੮॥
ki az khud khabar rafat v az hosh dasat |38|

Und verlor (durch die Begegnung mit ihr) seine Sinne und sein Bewusstsein.(38)

ਕਿ ਕਸਮੇ ਖ਼ੁਦਾ ਮਨ ਤੁਰਾ ਮੇ ਕੁਨਮ ॥
ki kasame khudaa man turaa me kunam |

(Er sagte:) „Ich schwöre bei Gott, dass ich mit dir Liebe machen muss,

ਕਿ ਅਜ਼ ਜਾਨ ਜਾਨੀ ਤੁ ਬਰਤਰ ਕੁਨਮ ॥੩੯॥
ki az jaan jaanee tu baratar kunam |39|

„Weil du mir mehr bedeutest als mein eigenes Leben.“ (39)

ਉਜ਼ਰ ਕਰਦਉ ਚੂੰ ਦੁ ਸੇ ਚਾਰ ਬਾਰ ॥
auzar kardau choon du se chaar baar |

Die Frau lehnte ein paar Mal ab, nur um anzugeben.

ਹਮ ਆਖ਼ਰ ਬਗ਼ੁਫ਼ਤਮ ਵਜ਼ਾ ਕਰਦ ਕਾਰ ॥੪੦॥
ham aakhar bagufatam vazaa karad kaar |40|

Aber am Ende gab sie nach.(40)

ਬੁਬੀਂ ਗਰਦਸ਼ੇ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਜ਼ਮਾ ॥
bubeen garadashe bevafaaee zamaa |

(Der Dichter sagt:) Schau dir die Untreue der Welt an,

ਕਿ ਖ਼ੂੰਨੇ ਸਿਤਾਦਸ਼ ਨ ਮਾਦਸ਼ ਨਿਸ਼ਾ ॥੪੧॥
ki khoone sitaadash na maadash nishaa |41|

Siavash (Söhne des Herrschers) wurden ohne jegliche Überreste vernichtet. (41)

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਕੈ ਖ਼ੁਸਰਵੋ ਜ਼ਾਮ ਜ਼ਮ ॥
kujaa shaeh kai khusaravo zaam zam |

Wo sind die Könige, Khusro und Jamshed hin?

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਆਦਮ ਮੁਹੰਮਦ ਖ਼ਤੰਮ ॥੪੨॥
kujaa shaeh aadam muhamad khatam |42|

Wo sind Adam und Mohammed?(42)

ਫ਼ਰੇਦੂੰ ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਨ ਇਸਫ਼ੰਦਯਾਰ ॥
faredoon kujaa shaahan isafandayaar |

Wohin sind die (legendären) Könige Faraid, Bahmin und Asfand verschwunden?

ਨ ਦਾਰਾਬ ਦਾਰਾ ਦਰਾਮਦ ਸ਼ੁਮਾਰ ॥੪੩॥
n daaraab daaraa daraamad shumaar |43|

Weder Darab noch Dara werden geschätzt.(43)

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਅਸਕੰਦਰੋ ਸ਼ੇਰ ਸ਼ਾਹ ॥
kujaa shaeh asakandaro sher shaah |

Was ist mit Alexander und Sher Shah passiert?

ਕਿ ਯਕ ਹਮ ਨ ਮਾਦ ਅਸਤ ਜ਼ਿੰਦਹ ਬ ਜਾਹ ॥੪੪॥
ki yak ham na maad asat zindah b jaah |44|

Keiner von ihnen hat überlebt.(44)

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹ ਤੈਮੂਰ ਬਾਬਰ ਕੁਜਾਸਤ ॥
kujaa shaah taimoor baabar kujaasat |

Wie haben sich Temur Shah und Babar aufgelöst?

ਹੁਮਾਯੂੰ ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਅਕਬਰ ਕੁਜਾਸਤ ॥੪੫॥
humaayoon kujaa shaeh akabar kujaasat |45|

Wohin waren Hamayun und Akbar gegangen? (45)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਸੁਰਖ਼ ਰੰਗੇ ਫ਼ਿਰੰਗ ॥
bidih saakeeyaa surakh range firang |

(Der Dichter sagt) „Oh! Saki. Gib mir den rötlichen Wein Europas.“

ਖ਼ੁਸ਼ ਆਮਦ ਮਰਾ ਵਕਤ ਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਜੰਗ ॥੪੬॥
khush aamad maraa vakat zad teg jang |46|

„Das würde ich genießen, wenn ich während des Krieges das Schwert schwinge.“ (46)

ਬ ਮਨ ਦਿਹ ਕਿ ਖ਼ੁਦ ਰਾ ਪਯੋਰਸ ਕੁਨਮ ॥
b man dih ki khud raa payoras kunam |

Gib es mir, damit ich nachdenken kann,

ਬ ਤੇਗ਼ ਆਜ਼ਮਾਈਸ਼ ਕੋਹਸ ਕੁਨਮ ॥੪੭॥੮॥
b teg aazamaaeesh kohas kunam |47|8|

„Und mit dem Schwert vernichte (die bösen Mächte).“(47)(8)

ੴ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥
ik oankaar vaahiguroo jee kee fatah |

Der Herr ist Einer und der Sieg gehört dem Wahren Guru.

ਕਮਾਲਸ਼ ਕਰਾਮਾਤ ਆਜ਼ਮ ਕਰੀਮ ॥
kamaalash karaamaat aazam kareem |

Er ist absolut, göttlich, erhaben und mitfühlend.

ਰਜ਼ਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਰਾਜ਼ਕ ਰਹਾਕੋ ਰਹੀਮ ॥੧॥
razaa bakhash raazak rahaako raheem |1|

Der Schicksalsherrscher, der Erhalter, der die Knechtschaft beseitigt und der Rücksichtsvolle. (1)

ਬ ਜਾਕਰ ਦਿਹੰਦ ਈਂ ਜ਼ਮੀਨੋ ਜ਼ਮਾਨ ॥
b jaakar dihand een zameeno zamaan |

Den Gläubigen hat er die Erde und den Himmel geschenkt.

ਮਲੂਕੋ ਮਲਾਯਕ ਹਮਹ ਆਂ ਜਹਾਨ ॥੨॥
malooko malaayak hamah aan jahaan |2|

Die zeitliche Welt und die Himmel. (2)