' Gracilis et grandis ut cupressus, quis es ?
'An tu vel anima vel mediocris?
'Tune es vel luna in caelo vel sol super terram?'
(Respondit), 'Neque sum Fairy, neque mundi Illustrator sum.
Ego sum filia regis Zablistani.
Tum cognito (quod deus Shiva erat) supplicavit;
Aperiens os suum, et mitissime narratum est.
(Dixit Shiva), 'Ego valde afflictus sum cum te.
'Quodcumque petis, dabo tibi.'
(inquit) 'de senectute exirem et rursus iuvenescerem.
Ut possim adire rus amatoris mei.
(Dixit Shiva), 'Si hoc opportunum putas secundum intelligentiam tuam (tunc dabo munus);
'Quamvis tibi forte veniat in mente nimis serviliter.'
Accepto beneficio, venit ad puteum;
Ubi amans venatum venire solebat.
Sequenti die venit trans venatorem;
Qui acutas lineas habebant sicut passer- accipiter in vere.
Quo viso, incepit ut bos onager currere.
Equum autem suum velocitate sagittae immisit.
Longe profecti sunt;
Ubi non erat aqua et non cibus, et perierunt in semetipsis.
Procedebat corpusque iunxerat ille iuvenem;
Sicut non erat ei similis, nec anima nec corpus.
Confestim viso, adamavit eam;
et sensum et sensum amisit.
(Dixit,) 'Iuro per Deum, quod me faciam apud vos amorem;
Quia ego te magis quam vitam meam amo.
Mulier tantum aliquoties ostentationem recusavit;
Sed in fine acquiescit.
(inquit Poeta) mundi infidelitatem aspicite;
Siavas (filii principis) sine vestigiis exstirpati sunt.
Quo abierunt reges, Khusro et Jamshed?
Ubi sunt Adam et Muhammad?
Ubi periere reges, Faraid, Bahmin et Asfand?
Neque Darab, neque Dara aestimantur.
Quid Alexandro et Sher factum est?
Horum nemo superstes est.
Quomodo Temur Shah et Babar dissipaverunt?
Ubi Hamayun et Akbar ierant?
(inquit poeta) 'O! Saki. Da mihi vinum Europaeum rubeum.
Quod ego in bello gladium vibrare velim.
Da mihi ut contempleris;
Et in gladio annihilant.
Dominus unus est, Victoria vero Guru est.
absolutus, divinus, eminens, misericors.
Fatum praevalens, sustinens, servitutis eliminator et consideratus.
Devotis, coelum terris dotavit.
De mundo temporali et de caelis (2).