Sri Dasam Granth

Pagina - 459


ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਆਨਨ ਮੈ ਮਸੁ ਭੀਜਤ ਹੈ ਬਰ ਬਾਰਿਜ ਸੇ ਜੁਗ ਲੋਚਨ ਤੇਰੇ ॥
aanan mai mas bheejat hai bar baarij se jug lochan tere |

"Pili super te creverunt labrum superius saturatum videtur, propter juventutem tuam et oculi tui lotos"

ਛੂਟਿ ਰਹੀ ਅਲਕੈ ਕਟਿ ਲਉ ਇਹ ਭਾਤਿ ਮਨੋ ਜੁਗ ਨਾਗ ਕਰੇਰੇ ॥
chhoott rahee alakai katt lau ih bhaat mano jug naag karere |

Capilli tui usque ad lumbos tuos oscillantes sicut duo serpentes

ਆਨੰਦ ਕੰਦ ਕਿਧੋ ਮੁਖ ਚੰਦ ਕਟੇ ਦੁਖ ਫੰਧ ਚਕੋਰਨ ਕੇਰੇ ॥
aanand kand kidho mukh chand katte dukh fandh chakoran kere |

"Similis est facies tua, videndo quod angoribus perdicis deletur."

ਸੁੰਦਰ ਸੂਰਤਿ ਕੈਸੇ ਹਨੋ ਤੁਮ ਦੇਖਿ ਦਇਆ ਉਪਜੀ ਜੀਅ ਮੇਰੇ ॥੧੬੧੯॥
sundar soorat kaise hano tum dekh deaa upajee jeea mere |1619|

Tuam elegantem videns figuram, misericordiam sentio animo meo ortam, quomodo ergo te possum occidere?”1619.

ਪਾਰਥ ਹੇਰਿ ਹਸਿਓ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਚਲਿਯੋ ਮਨ ਭੀਤਰ ਕੋਪ ਭਰਿਯੋ ॥
paarath her hasio sun bain chaliyo man bheetar kop bhariyo |

Arjan videns (Kharag Singh) et tunc audiens verba, risit et in corde suo ira exivit.

ਧਨੁ ਬਾਨ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਪਾਨਿ ਲੀਯੋ ਲਲਕਾਰਿ ਪਰਿਓ ਨ ਰਤੀ ਕੁ ਡਰਿਯੋ ॥
dhan baan sanbhaar kai paan leeyo lalakaar pario na ratee ku ddariyo |

Arjuna videns regem risit, et in animo suo excanduit, arcum et sagittas in manu ejus intrepide arripuit et exclamavit.

ਉਤ ਤੇ ਖੜਗੇਸ ਭਯੋ ਸਮੁਹੈ ਅਤਿ ਬਾਨਨ ਕੋ ਦੁਹੂੰ ਜੁਧ ਕਰਿਯੋ ॥
aut te kharrages bhayo samuhai at baanan ko duhoon judh kariyo |

ab altera parte ante se bellum incepit

ਤਬ ਪਾਰਥ ਸਿਉ ਲਰਬੋ ਤਜਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਭੀਮ ਕੇ ਊਪਰਿ ਧਾਇ ਪਰਿਯੋ ॥੧੬੨੦॥
tab paarath siau larabo taj kai nrip bheem ke aoopar dhaae pariyo |1620|

omisso Arjuna in Bhima.

ਤਬ ਭੀਨ ਕੋ ਸ੍ਯੰਦਨ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਅਰੁ ਬੀਰ ਘਨੇ ਰਨ ਮਾਝ ਛਏ ਹੈ ॥
tab bheen ko sayandan kaatt dayo ar beer ghane ran maajh chhe hai |

et currus Bhima confregit et multos bellatores stravit in agro

ਘਾਇਲ ਏਕ ਪਰੈ ਛਿਤ ਪੈ ਇਕ ਘਾਇਲ ਘਾਇਲ ਆਇ ਖਏ ਹੈ ॥
ghaaeil ek parai chhit pai ik ghaaeil ghaaeil aae khe hai |

Multi milites vulnerati procidentes in terram, plures vulnerati cum vulneratis

ਏਕ ਗਏ ਭਜਿ ਕੈ ਇਕ ਤੋ ਸਜਿ ਕੈ ਹਥਿਯਾਰਨ ਕੋਪ ਤਏ ਹੈ ॥
ek ge bhaj kai ik to saj kai hathiyaaran kop te hai |

multi fugiunt, quidam furiantur, arma sumentes

ਏਕ ਫਿਰੈ ਭਟ ਕਾਪਤ ਹੀ ਕਰ ਤੇ ਛੁਟ ਕੈ ਕਰਵਾਰਿ ਗਏ ਹੈ ॥੧੬੨੧॥
ek firai bhatt kaapat hee kar te chhutt kai karavaar ge hai |1621|

Gladii de manibus multorum bellatorum ceciderunt.1621.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਪੁਨਿ ਪਾਰਥ ਧਨੁ ਲੈ ਫਿਰਿਓ ਕਸਿ ਕੈ ਤੀਛਨ ਬਾਨ ॥
pun paarath dhan lai firio kas kai teechhan baan |

Tunc Arjan, arrepto arcu et sagitta acuto, se vertit ad Kharag Singh.

ਮਾਰਤ ਭਯੋ ਖੜਗੇਸ ਤਨ ਮਨਿ ਅਰਿ ਬਧਿ ਹਿਤ ਜਾਨਿ ॥੧੬੨੨॥
maarat bhayo kharrages tan man ar badh hit jaan |1622|

Tunc Arjuna, tollens arcum suum, rediit et constringens eum, iecit sagittam acutam in Kharag Singh, ut eum interficeret.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਬਾਨ ਲਗਿਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਿਹ ਕਉ ਤਬ ਹੀ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕਹੀ ਭੂਪਤਿ ਬਾਤੈ ॥
baan lagiyo jab hee tih kau tab hee ris kai kahee bhoopat baatai |

Ut primum sagitta ictus est, tum demum rex iratus est et dixit omnia

ਕਾਹੇ ਕਉ ਆਗਿ ਬਿਰਾਨੀ ਜਰੈ ਸੁਨ ਰੇ ਮ੍ਰਿਦ ਮੂਰਤਿ ਹਉ ਕਹੋ ਤਾ ਤੈ ॥
kaahe kau aag biraanee jarai sun re mrid moorat hau kaho taa tai |

Cum sagitta regem percussisset, iratus Arjuna dixit, “O bellator fascinationis facie! cur in alieno igne ardes?

ਤਾਹੀ ਸਮੇਤ ਹਨੋ ਤੁਮ ਕਉ ਸਿਖਈ ਜਿਹ ਬਾਨ ਚਲਾਨ ਕੀ ਘਾਤੈ ॥
taahee samet hano tum kau sikhee jih baan chalaan kee ghaatai |

"Ego te interficiam cum magistro sagittariorum"

ਜਾਹੁ ਚਲੇ ਗ੍ਰਿਹ ਛਾਡਤ ਹੋ ਤੁਝਿ ਸੁੰਦਰ ਨੈਨਨਿ ਜਾਨਿ ਕੈ ਨਾਤੈ ॥੧੬੨੩॥
jaahu chale grih chhaaddat ho tujh sundar nainan jaan kai naatai |1623|

Oculos habes pulchros, ergo domum potes, ego te relinquo.”1623.

ਯੌ ਕਹਿ ਭੂਪਤਿ ਪਾਰਥ ਕਉ ਰਨਿ ਧਾਇ ਪਰਿਓ ਕਰ ਲੈ ਅਸਿ ਪੈਨਾ ॥
yau keh bhoopat paarath kau ran dhaae pario kar lai as painaa |

Haec dicens ad Arjunam , et arripiens gladium acutum in manu sua , rex irruit in castra

ਸੈਨ ਨਿਹਾਰਿ ਮਹਾ ਬਲੁ ਧਾਰਿ ਹਕਾਰਿ ਪਰਿਓ ਮਨ ਰੰਚਕ ਭੈ ਨਾ ॥
sain nihaar mahaa bal dhaar hakaar pario man ranchak bhai naa |

Videns autem ad exercitum fortissimus penitus intrepidus, provocavit ad exercitum

ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਅਵਸਾਨ ਗਏ ਛੁਟ ਕੋਊ ਸਕਿਓ ਕਰਿ ਆਯੁਧ ਲੈ ਨਾ ॥
satran ke avasaan ge chhutt koaoo sakio kar aayudh lai naa |

Quo viso hostes perterriti arma capere non potuerunt

ਮਾਰਿ ਅਨੇਕ ਦਏ ਰਨ ਮੈ ਇਕ ਪਾਨੀ ਹੀ ਪਾਨੀ ਰਟੈ ਕਰਿ ਸੈਨਾ ॥੧੬੨੪॥
maar anek de ran mai ik paanee hee paanee rattai kar sainaa |1624|

Multos in bello interfecit, et omnis exercitus clamauit aqua, aqua.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਭਜੀ ਸੈਨ ਜਬ ਪਾਡਵੀ ਕਿਸਨ ਬਿਲੋਕੀ ਨੈਨ ॥
bhajee sain jab paaddavee kisan bilokee nain |

Cum Krishna vidit Pandavam fugientem exercitum;

ਦੁਰਜੋਧਨ ਸੋ ਯੌ ਕਹੀ ਤੁਮ ਧਾਵਹੁ ਲੈ ਸੈਨ ॥੧੬੨੫॥
durajodhan so yau kahee tum dhaavahu lai sain |1625|

Cum Krishna Pandava fugeret exercitum vidit, Duryodhana petivit ut impetum faceret.1625.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਯੌ ਸੁਨਿ ਕੈ ਹਰਿ ਕੀ ਬਤੀਆ ਸਜਿ ਕੈ ਦੁਰਜੋਧਨ ਸੈਨ ਸਿਧਾਰਿਓ ॥
yau sun kai har kee bateea saj kai durajodhan sain sidhaario |

Auditis verbis Krishna, Duryodhana cum strato exercitu profectus est

ਭੀਖਮ ਆਗੈ ਭਯੋ ਸੰਗ ਭਾਨੁਜ ਦ੍ਰੋਣ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿਜ ਸਾਥ ਪਧਾਰਿਓ ॥
bheekham aagai bhayo sang bhaanuj dron kripaa dij saath padhaario |

Fuerunt Bhishma, Dronacharya, Kripacharya apud Karana etc.

ਧਾਇ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਸਬੈ ਤਿਹ ਭੂਪਤਿ ਸੋ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਪਾਰਿਓ ॥
dhaae pare araraae sabai tih bhoopat so at hee ran paario |

Et omnes isti potentes tulerunt bellum ditissimum cum rege Kharag Singh

ਆਗੇ ਹੁਇ ਭੂਪ ਲਰਿਓ ਨ ਡਰਿਓ ਸਭ ਕਉ ਸਰ ਏਕ ਹੀ ਏਕ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥੧੬੨੬॥
aage hue bhoop lario na ddario sabh kau sar ek hee ek prahaario |1626|

Progrediens sine timore pugnatum est et sagittam unam in singulas emisit.

ਤਬ ਭੀਖਮ ਕੋਪ ਕੀਓ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਭੂਪਤਿ ਪੈ ਬਹੁ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ॥
tab bheekham kop keeo man mai ih bhoopat pai bahu teer chalaae |

Tunc Bhishma furens multas sagittas in regem emisit

ਆਵਤ ਬਾਨ ਸੋ ਬਾਨ ਕਟੇ ਖੜਗੇਸ ਮਹਾ ਅਸਿ ਲੈ ਕਰਿ ਧਾਏ ॥
aavat baan so baan katte kharrages mahaa as lai kar dhaae |

Qui omnes has sagittas intercipiens procurrebat ense

ਹੋਤ ਭਯੋ ਤਹ ਜੁਧੁ ਬਡੋ ਰਿਸਿ ਭੀਖਮ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬੈਨ ਸੁਨਾਏ ॥
hot bhayo tah judh baddo ris bheekham ko nrip bain sunaae |

Factum est bellum atrox et rex iratus dixit Bhisma

ਤਉ ਲਖਿ ਹੋ ਹਮਰੇ ਬਲ ਕਉ ਜਬ ਹੀ ਜਮ ਕੇ ਬਸਿ ਹੋ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਏ ॥੧੬੨੭॥
tau lakh ho hamare bal kau jab hee jam ke bas ho grih jaae |1627|

In illo horribili bello rex intus audiente Bhiashma dixit: 'Solum cognosces potestatem meam, cum ad habitaculum Yama peruenieris.'1627.

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

DOHRA

ਭਜਤ ਨ ਭੀਖਮ ਜੁਧ ਤੇ ਭੂਪ ਲਖੀ ਇਹ ਗਾਥ ॥
bhajat na bheekham judh te bhoop lakhee ih gaath |

Rex intellexit patrem Bhishmae a bello fugiturum non esse.

ਸੀਸ ਕਟਿਓ ਤਿਹ ਸੂਤ ਕੋ ਏਕ ਬਾਨ ਕੇ ਸਾਥ ॥੧੬੨੮॥
sees kattio tih soot ko ek baan ke saath |1628|

Kharag Singh vidit quod Bhishma a bello non fugeret, caput aurigae Bhishma una sagitta obtruncavit.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਅਸ੍ਵ ਲੈ ਭੀਖਮ ਕੋ ਭਜਿ ਗੇ ਤਬ ਹੀ ਦੁਰਜੋਧਨ ਕੋਪ ਭਰਿਓ ॥
asv lai bheekham ko bhaj ge tab hee durajodhan kop bhario |

Equos arrepto Bhishma (in curru) fugerunt, deinde Duryodhana ira repletus est

ਸੰਗ ਦ੍ਰੋਣ ਕੋ ਪੁਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਬਰ ਲੈ ਬਰਮਾਕ੍ਰਿਤ ਜਾਦਵ ਜਾਇ ਪਰਿਓ ॥
sang dron ko putr kripaa bar lai baramaakrit jaadav jaae pario |

Rex una cum filio Dronacharya, Kripacharya, Kratavarma et Yadavas cecidit etc.

ਧਨੁ ਬਾਨ ਲੈ ਦ੍ਰਉਣ ਹੂੰ ਆਪ ਤਬੈ ਹਠ ਠਾਨਿ ਰਹਿਓ ਨਹਿ ਨੈਕੁ ਡਰਿਓ ॥
dhan baan lai draun hoon aap tabai hatth tthaan rahio neh naik ddario |

Tunc etiam Dronacharya accepit arcum et sagittam et stetit obstinate nec timuit.

ਕਰਵਾਰਿ ਕਟਾਰਿਨਿ ਸੂਲਨਿ ਸਾਗਨਿ ਚਕ੍ਰਨਿ ਕੋ ਅਤਿ ਜੂਝ ਕਰਿਓ ॥੧੬੨੯॥
karavaar kattaarin soolan saagan chakran ko at joojh kario |1629|

Ipse Dronacharya sumens arcum et sagittas constanter et intrepide restitit et dirum bellum gessit cum gladio, pugione, tridente, lancea, disco etc.1629.

ਕਾਨ ਜੂ ਬਾਚ ਖੜਗੇਸ ਸੋ ॥
kaan joo baach kharrages so |

Oratio Krishna ad Kharag Singh:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SWAYYA

ਤਉ ਹੀ ਲਉ ਜਦੁਬੀਰ ਲੀਏ ਧਨੁ ਸ੍ਰੀ ਖੜਗੇਸ ਕਉ ਬੈਨ ਸੁਨਾਯੋ ॥
tau hee lau jadubeer lee dhan sree kharrages kau bain sunaayo |

Krishna, arripiens arcum in manu sua, dixit ad Kharag Singh: “O cibus! quid si atrox bellum ?