Sri Dasam Granth

Pagina - 823


ਚਿਤਾ ਜੈਸੇ ਚੀਰ ਚਪਲਾ ਸੀ ਚਿਤਵਨ ਲਾਗੈ ਚੀਰਬੇ ਸੀ ਚੌਪਖਾ ਸੁਹਾਤੁ ਨ ਰੁਚੈਲ ਸੀ ॥
chitaa jaise cheer chapalaa see chitavan laagai cheerabe see chauapakhaa suhaat na ruchail see |

'Sentio rogum ut torum, fascinum tuum ut fulgur ferit, et margaritas circa collum meum non adorant.'

ਚੰਗੁਲ ਸੀ ਚੌਪ ਸਰ ਚਾਪ ਜੈਸੋ ਚਾਮੀਕਰ ਚੋਟ ਸੀ ਚਿਨੌਤ ਲਾਗੈ ਸੀਰੀ ਲਾਗੈ ਸੈਲ ਸੀ ॥
changul see chauap sar chaap jaiso chaameekar chott see chinauat laagai seeree laagai sail see |

'Splendor patibulum videtur, incantatio me percutit, et dulces dapes videntur lapides.

ਚਟਕ ਚੁਪੇਟ ਸੀ ਲਗਤ ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਚਾਬੁਕ ਸੇ ਚੌਰ ਲਾਗੈ ਚਾਦਨੀ ਚੁਰੈਲ ਸੀ ॥੧੭॥
chattak chupett see lagat binaa chintaaman chaabuk se chauar laagai chaadanee churail see |17|

'O mea captans Krishna, sine te Luna, nox me inritat, volatile stimulum flagellum videtur, et Luna veneficae atmosphaeram exhibet.' (17)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਪੜਿ ਪਤਿਯਾ ਤਾ ਕੀ ਤੁਰਤੁ ਰੀਝਿ ਗਏ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ॥
parr patiyaa taa kee turat reejh ge brijanaath |

Sri Krishna epistulam eius legens placatus est et disposuit suum

ਸਖੀ ਏਕ ਪਠਾਵਤ ਭਏ ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਕੇ ਸਾਥ ॥੧੮॥
sakhee ek patthaavat bhe mainaprabhaa ke saath |18|

Ancilla ut amicus Radha comitetur.(18)

ਰਾਧਾ ਸੌ ਮਿਲਨੋ ਬਦ੍ਯੋ ਜਲ ਜਮੁਨਾ ਮੈ ਜਾਇ ॥
raadhaa sau milano badayo jal jamunaa mai jaae |

Videre Radha, conventum apud flumen Jamuna institui;

ਸਖੀ ਪਠੀ ਤਾ ਕੋ ਤਬੈ ਤਿਹ ਮੁਹਿ ਆਨਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧੯॥
sakhee patthee taa ko tabai tih muhi aan milaae |19|

Et statim data est ancilla, ut abiret et ordinaret.

ਸਖੀ ਤੁਰਤ ਤਹ ਕੌ ਚਲੀ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਪਤਿ ਕੇ ਹੇਤ ॥
sakhee turat tah kau chalee sree jadupat ke het |

Auditus ordo Sri Krishna;

ਜੈਸੇ ਪਵਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕੌ ਤਨ ਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤ ॥੨੦॥
jaise pavan prachandd kau tan na dikhaaee det |20|

ancilla volavit ut equum volantem illuc (20).

ਤੜਿਤਾ ਕ੍ਰਿਤ ਜਾ ਕੌ ਸਖੀ ਚਤੁਰਿ ਕਹਤ ਤ੍ਰਿਯ ਆਇ ॥
tarritaa krit jaa kau sakhee chatur kahat triy aae |

Ancilla, quae tam celeriter caelo quam caelo credita est;

ਸੋ ਹਰਿ ਰਾਧਾ ਪ੍ਰਤਿ ਪਠੀ ਭੇਦ ਸਕਲ ਸਮਝਾਇ ॥੨੧॥
so har raadhaa prat patthee bhed sakal samajhaae |21|

Sri Krishna fuerat assignata ut iret et vide Radha (21).

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

Savaiyya

ਫੂਲ ਫੁਲੇਲ ਲਗਾਇ ਕੈ ਚੰਦਨ ਬੈਠਿ ਰਹੀ ਕਰਿ ਭੋਜਨ ਭਾਮਨਿ ॥
fool fulel lagaae kai chandan baitth rahee kar bhojan bhaaman |

Conviva habens, perfundens se odoribus florum, sedebat ibi casualiter.

ਬੇਗ ਬੁਲਾਵਤ ਹੈ ਬਡ ਡ੍ਰਯਾਛ ਕਰੋ ਨ ਬਿਲੰਬ ਚਲੋ ਗਜ ਗਾਮਿਨਿ ॥
beg bulaavat hai badd ddrayaachh karo na bilanb chalo gaj gaamin |

Ingressa est ancilla et dixit ei: Tu, qui amatur (Sri Krishna) lata visione, cito ad te properat.

ਆਜ ਮਿਲੋ ਘਨ ਸੇ ਤਨ ਕੋ ਘਹਰੈ ਘਨ ਮੈ ਜੈਸੇ ਕੌਧਤ ਦਾਮਿਨਿ ॥
aaj milo ghan se tan ko ghaharai ghan mai jaise kauadhat daamin |

Vade, et occurre ei sicut fulgur immergit et nubibus.

ਮਾਨਤ ਬਾਤ ਨ ਜਾਨਤ ਤੈ ਸਖੀ ਜਾਤ ਬਿਹਾਤ ਇਤੈ ਬਹੁ ਜਾਮਿਨਿ ॥੨੨॥
maanat baat na jaanat tai sakhee jaat bihaat itai bahu jaamin |22|

nox praeterit et me non audis.

ਗੋਪ ਕੋ ਭੇਖ ਕਬੈ ਧਰਿ ਹੈ ਹਰਿ ਕੁੰਜ ਗਰੀ ਕਬ ਆਨਿ ਬਸੈ ਹੈ ॥
gop ko bhekh kabai dhar hai har kunj garee kab aan basai hai |

' Dixeras quod saepe per plateas in bubulae specie transiret .

ਮੋਰ ਪਖਊਅਨ ਕੌ ਧਰਿ ਹੈ ਕਬ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਗੋਰਸ ਖੈ ਹੈ ॥
mor pkhaooan kau dhar hai kab gvaaran kai grih goras khai hai |

Adit aliquando pavonum domos lacte fruendi, pavonis gerens plumas.

ਬੰਸੀ ਬਜੈ ਹੈ ਕਬੈ ਜਮੁਨਾ ਤਟ ਤੋਹਿ ਬੁਲਾਵਨ ਮੋਹਿ ਪਠੈ ਹੈ ॥
bansee bajai hai kabai jamunaa tatt tohi bulaavan mohi patthai hai |

Nunc, mi amice! Ludit tibia ad ripas Jamunae et me tibi misit.

ਮਾਨ ਕਹਿਯੋ ਹਮਰੋ ਹਰਿ ਪੈ ਚਲੁ ਰੀ ਬਹੁਰੋ ਹਰਿਹੂੰ ਨ ਬੁਲੈ ਹੈ ॥੨੩॥
maan kahiyo hamaro har pai chal ree bahuro harihoon na bulai hai |23|

Veni, audi me et veni, Sri Krishna te vocat.

ਤੇਰੀ ਸਰਾਹ ਸਦੈਵ ਕਰੈ ਤ੍ਰਿਯ ਤੇਰੀ ਕਥਾ ਪਿਯ ਗਾਵਤ ਹੈ ॥
teree saraah sadaiv karai triy teree kathaa piy gaavat hai |

Semper te laudat, atque animum tibia canit;

ਹਿਤ ਤੇਰੇ ਸਿੰਗਾਰ ਸਜੈ ਸਜਨੀ ਹਿਤ ਤੇਰੇ ਹੀ ਬੈਨ ਸਜਾਵਤ ਹੈ ॥
hit tere singaar sajai sajanee hit tere hee bain sajaavat hai |

et te ipsum ornat, et corpus eius cum crepitu sandalico miscet.'

ਹਿਤ ਤੇਰੇ ਹੀ ਚੰਦਨ ਗੌ ਘਨਸਾਰ ਦੋਊ ਘਸਿ ਅੰਗ ਲਗਾਵਤ ਹੈ ॥
hit tere hee chandan gau ghanasaar doaoo ghas ang lagaavat hai |

Anima Sri Krishna sublata a Radha, Brikhbhan filia,

ਹਰਿ ਕੋ ਮਨੁ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਕੁਮਾਰਿ ਹਰਿਯੋ ਕਹੂੰ ਜਾਨ ਨ ਪਾਵਤ ਹੈ ॥੨੪॥
har ko man sree brikhabhaan kumaar hariyo kahoon jaan na paavat hai |24|

Sed nullus alius perceptionem experiri potuit.

ਮੋਰ ਪਖਾ ਕੀ ਛਟਾ ਮਧੁ ਮੂਰਤਿ ਸੋਭਿਤ ਹੈ ਜਮੁਨਾ ਕੇ ਕਿਨਾਰੈ ॥
mor pakhaa kee chhattaa madh moorat sobhit hai jamunaa ke kinaarai |

Sri Krishna, radiis sublimibus sicut plumae pavonis procedens, ad ripas Jamunae latuit.

ਬੂਝਤ ਬਾਤ ਬਿਹਾਲ ਭੇ ਬਲਭ ਬਾਲ ਚਲੋ ਜਹਾ ਲਾਲ ਬਿਹਾਰੈ ॥
boojhat baat bihaal bhe balabh baal chalo jahaa laal bihaarai |

Quod audientes pueri bubulci de Sri Krishna impatientes facti sunt et ad locum pervenerunt.

ਰਾਧਿਕਾ ਮਾਧਵ ਕੀ ਬਤਿਯਾ ਸੁਨਿ ਕੈ ਅਕੁਲਾਇ ਉਠੀ ਡਰ ਡਾਰੈ ॥
raadhikaa maadhav kee batiyaa sun kai akulaae utthee ddar ddaarai |

Et, omnia de Sri Krishna cognita, Radha se movit, et, omnibus timoribus tollendis, tam celeriter ambulavit.

ਯੌ ਸੁਨਿ ਬੈਨ ਚਲੀ ਤਜਿ ਐਨ ਰਹਿਯੋ ਨਹਿ ਮਾਨ ਮਨੋਜ ਕੇ ਮਾਰੈ ॥੨੫॥
yau sun bain chalee taj aain rahiyo neh maan manoj ke maarai |25|

Discens Sri Krishna, domum suam deseruerat, et in casum passionis oblitus superbiae suae (25).

ਮੋਤੀ ਕੇ ਅੰਗ ਬਿਰਾਜਤ ਭੂਖਨ ਮੋਤੀ ਕੇ ਬੇਸਰ ਕੀ ਛਬ ਬਾਢੀ ॥
motee ke ang biraajat bhookhan motee ke besar kee chhab baadtee |

Margarita ornamenta et bullae nasi gratiam corporis auxit.

ਮੋਤੀ ਕੇ ਚੌਸਰ ਹਾਰ ਫਬੈ ਦੁਤਿ ਮੋਤਿਨ ਕੇ ਗਜਰਾਨ ਕੀ ਗਾਢੀ ॥
motee ke chauasar haar fabai dut motin ke gajaraan kee gaadtee |

Monilia margarita et armillae venustatem addebant, et flores lotos tenens, exspectabat Sri Krishna.

ਰਾਧਿਕਾ ਮਾਧਵ ਕੌ ਜਮੁਨਾ ਤਟ ਕੰਜ ਗਹੇ ਕਰਿ ਜੋਵਤਿ ਠਾਢੀ ॥
raadhikaa maadhav kau jamunaa tatt kanj gahe kar jovat tthaadtee |

Oryza eu ipsum ex corpore manantis vidi

ਛੀਰ ਕੇ ਸਾਗਰ ਕੋ ਮਥਿ ਕੈ ਮਨੌ ਚੰਦ ਕੋ ਚੀਰ ਸਭੈ ਤਨ ਕਾਢੀ ॥੨੬॥
chheer ke saagar ko math kai manau chand ko cheer sabhai tan kaadtee |26|

Luna quae e mari extorta erat.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

Chaupaee

ਨ੍ਰਹਾਵਤ ਜਹਾ ਆਪੁ ਹਰਿ ਠਾਢੇ ॥
nrahaavat jahaa aap har tthaadte |

Beatitudo cor omne diffundebat circa locum ubi Sri Krishna lavabatur.

ਅਧਿਕ ਹ੍ਰਿਦੈ ਮੈ ਆਨੰਦ ਬਾਢੇ ॥
adhik hridai mai aanand baadte |

Laetius steterunt lavari.

ਵਾਰ ਗੁਪਾਲ ਪਾਰ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰੀ ॥
vaar gupaal paar brij naaree |

Ex una parte erat Gopal, Sri Krishna, et ex altera parte erant

ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਬਜਾਵਤ ਤਾਰੀ ॥੨੭॥
gaavat geet bajaavat taaree |27|

Matres quae canebant, iocularia et plaudentes manu.

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

Savaiyya

ਕ੍ਰੀੜਤ ਹੈ ਜਹਾ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੁਮਾਰ ਬਡੇ ਰਸ ਸਾਥ ਬਡੇ ਜਲ ਮਾਹੀ ॥
kreerrat hai jahaa kaanrah kumaar badde ras saath badde jal maahee |

In exhilaratione Sri Krishna in aquis profundis lavabatur.

ਵਾਰ ਤ੍ਰਿਯਾ ਉਹਿ ਪਾਰ ਗੁਪਾਲ ਬਿਰਾਜਤ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੇ ਦਲ ਮਾਹੀ ॥
vaar triyaa uhi paar gupaal biraajat gvaaran ke dal maahee |

Ex una parte erant dominae et Sri Krishna ex altera sedebant.

ਲੈ ਡੁਬਕੀ ਦੋਊ ਆਪਸ ਮੈ ਰਤਿ ਮਾਨਿ ਉਠੈ ਦ੍ਰਿੜ ਜਾਇ ਤਹਾ ਹੀ ॥
lai ddubakee doaoo aapas mai rat maan utthai drirr jaae tahaa hee |

(Mox) ambo (Sri Krishna et Radha) una erant. Ejecerunt et amaverunt se invicem,

ਯੌ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਰਮੈ ਰਸ ਸੋਂ ਮਨੋ ਦੂਰਿ ਰਹੇ ਕੋਊ ਜਾਨਤ ਨਾਹੀ ॥੨੮॥
yau ruch maan ramai ras son mano door rahe koaoo jaanat naahee |28|

reliquos omnes abesse ratus, nullos eos intueri curabat.

ਖੇਲਤੀ ਲਾਲ ਸੋ ਬਾਲ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਕਾਹੂੰ ਸੋ ਬਾਤ ਨ ਭਾਖਤ ਜੀ ਕੀ ॥
khelatee laal so baal bhalee bidh kaahoon so baat na bhaakhat jee kee |

In alto amore cum Sri Krishna, Radha non curabat ut alias reflexiones perciperet.

ਨੇਹ ਜਗਿਯੋ ਨਵ ਜੋਬਨ ਕੋ ਉਰ ਬੀਚ ਰਹੀ ਗਡਿ ਮੂਰਤਿ ਪੀ ਕੀ ॥
neh jagiyo nav joban ko ur beech rahee gadd moorat pee kee |

In volvente iuventa, imbribus iracundia erat, et amatoris imago in corde sculpitur.

ਬਾਰਿ ਬਿਹਾਰ ਮੈ ਨੰਦ ਕੁਮਾਰ ਸੋ ਕ੍ਰੀੜਤ ਹੈ ਕਰਿ ਲਾਜ ਸਖੀ ਕੀ ॥
baar bihaar mai nand kumaar so kreerrat hai kar laaj sakhee kee |

Non ut pudeat, coram amicis suis, Sri Krishna manens intra aquam amantem custodivit.

ਜਾਇ ਉਠੈ ਬਲ ਤੌਨਹਿ ਤੇ ਰਤਿ ਮਾਨ ਦੋਊ ਮਨ ਮਾਨਤ ਜੀ ਕੀ ॥੨੯॥
jaae utthai bal tauaneh te rat maan doaoo man maanat jee kee |29|

Et in amoris intensio ibi plene absorptus perstitit (29).

ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |

Sorath

ਜੋ ਨਿਜੁ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਦੇਤ ਪੁਰਖ ਭੇਦ ਕਛੁ ਆਪਨੋ ॥
jo nij triy ko det purakh bhed kachh aapano |

Homo, qui vel paulum secreti sui sponsae divulgat;