Sri Dasam Granth

Seite - 968


ਸੁਧਿ ਮੈ ਹੁਤੇ ਬਿਸੁਧਿ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥੧੮॥
sudh mai hute bisudh hvai ge |18|

„Vom Wein wurden wir berauscht und verloren den Verstand.“ (18)

ਮਦ ਸੌ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਮਤਵਾਰੇ ॥
mad sau nripat bhe matavaare |

Durch Alkohol berauscht

ਖੇਲ ਕਾਜਿ ਗ੍ਰਿਹ ਓਰ ਪਧਾਰੇ ॥
khel kaaj grih or padhaare |

Vom Wein überwältigt, kam Raja auf mich zu, um mit mir zu schlafen.

ਬਸਿ ਹ੍ਵੈ ਅਧਿਕ ਕਾਮ ਕੇ ਗਯੋ ॥
bas hvai adhik kaam ke gayo |

Aufgrund der übermäßigen Nachsicht mit Kama

ਮੇਰੋ ਹਾਥ ਹਾਥ ਗਹਿ ਲਯੋ ॥੧੯॥
mero haath haath geh layo |19|

„Vom Liebesgott beherrscht, streckte er seine Hand aus und umklammerte meinen Arm.“ (19)

ਪਾਵ ਖਿਸਤ ਪੌਰਿਨ ਤੇ ਭਯੋ ॥
paav khisat pauarin te bhayo |

Auf der Treppe ausgerutscht.

ਅਧਿਕ ਮਤ ਮੈਥੋ ਗਿਰਿ ਗਯੋ ॥
adhik mat maitho gir gayo |

„Er rutschte auf der Treppe aus und rutschte, da er zu betrunken war, auch aus meinem Ring.

ਉਰ ਤੇ ਉਗਰਿ ਕਟਾਰੀ ਲਾਗੀ ॥
aur te ugar kattaaree laagee |

Der Dolch sprang und traf ihn in die Brust

ਤਾ ਤੇ ਦੇਹ ਰਾਵ ਜੂ ਤ੍ਯਾਗੀ ॥੨੦॥
taa te deh raav joo tayaagee |20|

„Sein Dolch löste sich, traf ihn und der Raja atmete aus, als wäre er verloren.“ (20)

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

Dohira

ਸੀੜਿਨ ਤੇ ਰਾਜਾ ਗਿਰਿਯੋ ਪਰਿਯੋ ਧਰਨਿ ਪਰ ਆਨਿ ॥
seerrin te raajaa giriyo pariyo dharan par aan |

Der Raja war von der Treppe auf den Boden gefallen,

ਚੁਬੀ ਕਟਾਰੀ ਪੇਟ ਮੈ ਤਾ ਤੇ ਤਜਿਯੋ ਪ੍ਰਾਨ ॥੨੧॥
chubee kattaaree pett mai taa te tajiyo praan |21|

„Und der Dolch war direkt in seinen Magen eingedrungen und hatte ihn auf der Stelle getötet.“ (21)

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

vierundzwanzig:

ਸਭਨ ਸੁਨਤ ਯੌ ਕਥਾ ਉਚਾਰੀ ॥
sabhan sunat yau kathaa uchaaree |

Chaupaee

ਜਮਧਰ ਵਹੈ ਬਹੁਰਿ ਉਰਿ ਮਾਰੀ ॥
jamadhar vahai bahur ur maaree |

Sie erzählte allen diese Geschichte, nahm den Dolch und stieß ihn sich ins Herz.

ਨ੍ਰਿਪ ਤ੍ਰਿਯ ਮਾਰਿ ਪ੍ਰਾਨ ਨਿਜੁ ਦੀਨੋ ॥
nrip triy maar praan nij deeno |

Die Frau gab ihr Leben auf, indem sie den König tötete.

ਚਰਿਤ ਚੰਚਲਾ ਐਸੋ ਕੀਨੋ ॥੨੨॥
charit chanchalaa aaiso keeno |22|

Der Anführer der Rani erschlug Raja und ließ sie dann sterben.(22)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਤੇਰਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧੩॥੨੨੦੭॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau terah charitr samaapatam sat subham sat |113|2207|afajoon|

113. Parabel von glückverheißenden Chritars. Gespräch zwischen Raja und Minister, abgeschlossen mit Segen. (113)(2205)

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

Savaiyya

ਏਕ ਮਹਾ ਬਨ ਬੀਚ ਬਸੈ ਮੁਨਿ ਸ੍ਰਿੰਗ ਧਰੇ ਰਿਖ ਸ੍ਰਿੰਗ ਕਹਾਯੋ ॥
ek mahaa ban beech basai mun sring dhare rikh sring kahaayo |

Es war einmal ein Weiser, der im Dschungel lebte und Hörner auf dem Kopf hatte und als „Horny“ bekannt war.

ਕੌਨਹੂੰ ਖ੍ਯਾਲ ਬਿਭਾਡਵ ਜੂ ਮ੍ਰਿਗਿਯਾ ਹੂੰ ਕੀ ਕੋਖਿਹੂੰ ਤੇ ਉਪਜਾਯੋ ॥
kauanahoon khayaal bibhaaddav joo mrigiyaa hoon kee kokhihoon te upajaayo |

Einige glaubten, Bibhandav, der Vater von Horny, hätte ihn durch den Bauch einer Hirschkuh bekommen.

ਹੋਤ ਭਯੋ ਤਪਸੀ ਤਬ ਤੇ ਜਬ ਤੇ ਬੁਧਿ ਲੈ ਸੁਧਿ ਕੋ ਠਹਰਾਯੋ ॥
hot bhayo tapasee tab te jab te budh lai sudh ko tthaharaayo |

Er wurde ein Weiser, sobald er das Alter der Urteilsfähigkeit erreicht hatte.

ਰੈਨਿ ਦਿਨਾ ਰਘੁਨਾਥ ਭਜੈ ਕਬਹੂੰ ਪੁਰ ਭੀਤਰ ਭੂਲ ਨ ਆਯੋ ॥੧॥
rain dinaa raghunaath bhajai kabahoon pur bheetar bhool na aayo |1|

Er meditierte Tag und Nacht und besuchte die Stadt nie, auch nicht unabsichtlich.(1)

ਬੀਚ ਕਰੈ ਤਪਸ੍ਯਾ ਬਨ ਕੇ ਮੁਨਿ ਰਾਮ ਕੋ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
beech karai tapasayaa ban ke mun raam ko naam japai sukh paavai |

Durch die Meditation im Dschungel fühlte er Glückseligkeit.

ਨ੍ਰਹਾਨ ਕਰੈ ਨਿਤ ਧ੍ਯਾਨ ਧਰੈ ਮੁਖ ਬੇਦ ਰਰੈ ਹਰਿ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥
nrahaan karai nit dhayaan dharai mukh bed rarai har kee liv laavai |

Jeden Tag rezitierte er nach der Waschung gewissenhaft die Veden und schwelgte in göttlichen Betrachtungen.

ਰੀਤਿ ਚਲੈ ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰਨ ਕੀ ਤਨ ਕਸਟ ਸਹੈ ਮਨ ਕੋ ਨ ਡੁਲਾਵੈ ॥
reet chalai khatt saasatran kee tan kasatt sahai man ko na ddulaavai |

Er befolgte die Sechs Shastras und ließ seinen Geist nie davon abweichen, auch wenn er körperliche Buße tun musste.

ਭੂਖਿ ਪਿਆਸ ਲਗੈ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਕਾਨਨ ਤੇ ਚੁਨਿ ਕੈ ਫਲ ਖਾਵੈ ॥੨॥
bhookh piaas lagai jab hee tab kaanan te chun kai fal khaavai |2|

Wenn er Hunger und Durst hatte, sammelte er Früchte und aß sie. (2)

ਕਾਲ ਬਿਤੀਤ ਭਯੋ ਇਹ ਰੀਤਿ ਪਰਿਯੋ ਦੁਰਭਿਛ ਤਹਾ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥
kaal biteet bhayo ih reet pariyo durabhichh tahaa sun paayo |

Es war lange Zeit vergangen, als, wie man hört, eine Hungersnot ausbrach.

ਬੀਜ ਰਹਿਯੋ ਨਹਿ ਏਕ ਤਹਾ ਸਭ ਲੋਕ ਕਨੇਕਨ ਕੌ ਤਰਸਾਯੋ ॥
beej rahiyo neh ek tahaa sabh lok kanekan kau tarasaayo |

Es blieb nichts Essbares übrig und die Menschen hatten Lust auf einen einzigen Maiskorn.

ਜੇਤੇ ਪੜੇ ਬਹੁ ਬਿਪ੍ਰ ਹੁਤੇ ਤਿਨ ਕੌ ਤਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥
jete parre bahu bipr hute tin kau tab hee nrip bol patthaayo |

Der Raja rief alle gelehrten Brahmanen zusammen und fragte:

ਕੌਨ ਕੁਕਾਜ ਕਿਯੋ ਕਹੋ ਮੈ ਜਿਹ ਤੇ ਭ੍ਰਿਤ ਲੋਕਨ ਜੀਵ ਨ ਪਾਯੋ ॥੩॥
kauan kukaaj kiyo kaho mai jih te bhrit lokan jeev na paayo |3|

„Sag mir, was habe ich gesündigt, dass mein Untertan nicht bestehen kann.“ (3)

ਰਾਜ ਕਹੀ ਜਬ ਯੌ ਤਿਨ ਕੌ ਤਬ ਬਿਪ੍ਰ ਸਭੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੇ ॥
raaj kahee jab yau tin kau tab bipr sabhai ih bhaat uchaare |

Auf die Frage des Raja antworteten alle:

ਰੀਤ ਚਲੌ ਰਜਨੀਤਨ ਕੀ ਤੁਮ ਕੋਊ ਨ ਦੇਖਿਯੋ ਪਾਪ ਤਿਹਾਰੇ ॥
reet chalau rajaneetan kee tum koaoo na dekhiyo paap tihaare |

„Du hast gemäß dem Erbe regiert und keine Sünde begangen.“

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਮੈ ਖਟ ਸਾਸਤ੍ਰ ਮੈ ਸਭ ਹੂੰ ਮਿਲ ਕ੍ਰੋਰਿ ਬਿਚਾਰ ਬਿਚਾਰੇ ॥
sinmrit mai khatt saasatr mai sabh hoon mil kror bichaar bichaare |

„Alle Brahmanen sind nach Befragung der Simritis und der Sechs Shastras zu diesem Schluss gekommen.

ਸ੍ਰਿੰਗੀ ਰਿਖੀਸਨ ਆਏ ਤਵਾਲਯ ਯਾਹੀ ਚੁਭੈ ਚਿਤ ਬਾਤ ਹਮਾਰੇ ॥੪॥
sringee rikheesan aae tavaalay yaahee chubhai chit baat hamaare |4|

„Wir haben überlegt, dass wir den geilen Rikhi zu Ihnen nach Hause einladen sollten.“ (4)

ਜੌ ਚਿਤ ਬੀਚ ਰੁਚੈ ਮਹਾਰਾਜ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ਮਾਨਸ ਸੋਈ ਪਠੈਯੈ ॥
jau chit beech ruchai mahaaraaj bulaae kai maanas soee patthaiyai |

Wenn Euer Ehren es für angebracht hält, Bibhandav Rikhi,

ਕੌਨੇ ਉਪਾਇ ਬਿਭਾਡਵ ਕੋ ਸੁਤ ਯਾ ਪੁਰ ਬੀਥਨ ਮੈ ਬਹਿਰੈਯੈ ॥
kauane upaae bibhaaddav ko sut yaa pur beethan mai bahiraiyai |

können eingeladen werden, umherzugehen und die Stadt zu segnen.

ਦੇਸ ਬਸੈ ਫਿਰਿ ਕਾਲ ਨਸੈ ਚਿਤ ਭੀਤਰ ਸਾਚ ਇਹੈ ਠਹਿਰੈਯੈ ॥
des basai fir kaal nasai chit bheetar saach ihai tthahiraiyai |

„Es stimmt, wenn er in diesem Land bleibt, wird die Hungersnot ausgerottet sein.

ਜੌ ਨਹਿ ਆਵੈ ਤੋ ਪੂਤ ਭਿਜਾਇ ਕਿ ਆਪਨ ਜਾਇ ਉਤਾਇਲ ਲ੍ਯੈਯੈ ॥੫॥
jau neh aavai to poot bhijaae ki aapan jaae utaaeil layaiyai |5|

„Wenn er dann nicht selbst kommen kann, kann er gebeten werden, seinen Sohn zu schicken.“ (5)

ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |

Sortha

ਭ੍ਰਿਤ ਮਿਤ ਪੂਤ ਪਠਾਇ ਰਾਜਾ ਅਤਿ ਹਾਯਲ ਭਯੋ ॥
bhrit mit poot patthaae raajaa at haayal bhayo |

Raja war äußerst gekränkt und schickte seine Freunde, die Söhne und viele andere.

ਆਪਨਹੂੰ ਲਪਟਾਇ ਚਰਨ ਰਹਿਯੋ ਆਯੋ ਨ ਮੁਨਿ ॥੬॥
aapanahoon lapattaae charan rahiyo aayo na mun |6|

Er selbst fiel auf seine Füße, aber der Weise ließ es nicht zu. (6)

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

Savaiyya

ਬੈਠਿ ਬਿਚਾਰ ਕੀਯੋ ਸਭ ਲੋਗਨ ਕੌਨ ਉਪਾਇ ਕਹੋ ਅਬ ਕੀਜੈ ॥
baitth bichaar keeyo sabh logan kauan upaae kaho ab keejai |

Dann versammelten sich alle Leute und überlegten, „was zu tun sei“.

ਆਪਹਿ ਜਾਇ ਥਕਿਯੋ ਹਮਰੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਰਿਖਿ ਤੌ ਅਜਹੂੰ ਨਹਿ ਭੀਜੈ ॥
aapeh jaae thakiyo hamaro nrip so rikh tau ajahoon neh bheejai |

Raja hatte sich sehr bemüht, konnte den Weisen aber nicht zur Zustimmung bewegen,

ਜੋ ਤਿਹ ਲ੍ਯਾਇ ਬੁਲਾਇ ਯਹਾ ਤਿਹ ਕੌ ਯਹ ਦੇਸ ਦੁਧਾ ਕਰਿ ਦੀਜੈ ॥
jo tih layaae bulaae yahaa tih kau yah des dudhaa kar deejai |

(Er erklärte:) „Jedem, der ihn überredet zu kommen, werde ich die Hälfte meines Königreiches geben.“

ਯਾ ਤੇ ਲਜਾਇ ਸਬੋ ਗ੍ਰਿਹ ਆਇ ਮੁਨੀ ਸੁਖ ਪਾਇ ਸਭੈ ਤਪੁ ਛੀਜੈ ॥੭॥
yaa te lajaae sabo grih aae munee sukh paae sabhai tap chheejai |7|

(Die Leute dachten) „Aus Scham (da er nicht in der Lage war, zu überzeugen) hat sich der Raja im Haus eingeschlossen. Nun werden wir alle danach streben, den Weisen herbeizurufen.“ (7)

ਪਾਤ੍ਰ ਸਰੂਪ ਹੁਤੀ ਤਿਹ ਠੌਰ ਸੋਊ ਚਲਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਈ ॥
paatr saroop hutee tih tthauar soaoo chal kai nrip ke grih aaee |

Dort lebte eine hübsche Prostituierte; sie kam in Rajas Palast.