Sri Dasam Granth

Seite - 393


ਸੰਗ ਨੰਦ ਕੇ ਅਉ ਉਨ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੇ ਚਰਚਾ ਕਰਿ ਗ੍ਯਾਨ ਕੀ ਫੇਰਿ ਫਿਰਿਯੋ ॥
sang nand ke aau un gvaaran ke charachaa kar gayaan kee fer firiyo |

Nachdem ich mit Nanda und diesen Gopis über das Wissen gesprochen hatte, kehrte ich wieder zurück.

ਤੁਮਰੋ ਮੁਖ ਭਾਨੁ ਨਿਹਾਰਤ ਹੀ ਤਮ ਸੋ ਦੁਖ ਥੋ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰਿਯੋ ॥੯੫੭॥
tumaro mukh bhaan nihaarat hee tam so dukh tho sabh door kariyo |957|

„Ich bin zurückgekommen, nachdem ich mich mit den Gopis und Nand über Themen göttlicher Weisheit unterhalten hatte, und als ich Dein sonnengleiches Gesicht sah, war meine Qual zu Ende. 957.

ਤੁਮਰੇ ਪਗ ਭੇਟਿ ਗਯੋ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਫੁਨਿ ਨੰਦ ਕੇ ਧਾਮਿ ਗਯੋ ॥
tumare pag bhett gayo jab hee tab hee fun nand ke dhaam gayo |

Als ich losging und deine Füße berührte, gelangte ich zunächst zum Haus von Nand

ਤਿਹ ਕੋ ਕਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਗ੍ਯਾਨ ਪ੍ਰਬੋਧ ਉਠਿਯੋ ਚਲਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਪਾਸ ਅਯੋ ॥
tih ko kar kai har gayaan prabodh utthiyo chal gvaaran paas ayo |

Nachdem ich mit ihm über göttliche Weisheit gesprochen hatte, kam ich zu den Gopis

ਤੁਮਰੋ ਉਨ ਦੁਖ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਪੈ ਸੁਨਿ ਉਤਰ ਮੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਦਯੋ ॥
tumaro un dukh kahiyo ham pai sun utar mai ih bhaat dayo |

Sie erzählten mir von ihrem Leid wegen der Trennung von dir. Ich riet ihnen, immer den Namen Krishnas zu wiederholen.

ਬਲਿ ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸਦਾ ਜਪੀਯੋ ਸੁਨਿ ਨਾਮਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਘਨੋ ਬਢਯੋ ॥੯੫੮॥
bal sayaameh sayaam sadaa japeeyo sun naameh prem ghano badtayo |958|

Nachdem sie deinen Namen gehört haben, hat ihre Liebe enorm zugenommen.���958.

ਊਧਵ ਸੰਦੇਸ ਬਾਚ ॥
aoodhav sandes baach |

Rede zur Botschaft von Udhava:

ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |

SCHÖNHEIT

ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਮੋ ਸੰਗ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਓਰ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਪਾਇਨ ਪਈਯੈ ॥
gvaaran mo sang aaise kahiyo ham or te sayaam ke paaein peeyai |

Die Gopis haben mich gebeten, in ihrem Namen deine Füße zu berühren

ਯੌ ਕਹੀਯੋ ਪੁਰ ਬਾਸਿਨ ਕੋ ਤਜਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਸਿਨ ਕੋ ਸੁਖੁ ਦਈਯੈ ॥
yau kaheeyo pur baasin ko taj kai brij baasin ko sukh deeyai |

Sie sagten auch: „O Krishna! Verlass jetzt die Bewohner der Stadt und gib den Bewohnern von Braja Trost.“

ਜਸੁਧਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਬਿਨਤੀ ਕਹੀਯੋ ਸੰਗਿ ਪੂਤ ਕਨ੍ਰਹ੍ਰਹਈਯੈ ॥
jasudhaa ih bhaat karee binatee binatee kaheeyo sang poot kanrahraheeyai |

Jasodha bat daher darum, diese Bitte an meinen Sohn Krishna zu übermitteln.

ਊਧਵ ਤਾ ਸੰਗ ਯੌ ਕਹੀਯੌ ਬਹੁਰੋ ਫਿਰਿ ਆਇ ਕੈ ਮਾਖਨ ਖਈਯੈ ॥੯੫੯॥
aoodhav taa sang yau kaheeyau bahuro fir aae kai maakhan kheeyai |959|

„Yashoda sagte auch: „Bitte meinen Sohn in meinem Namen, wiederzukommen und die Butter zu essen.“ 959.

ਅਉਰ ਕਹੀ ਬਿਨਤੀ ਤੁਮ ਪੈ ਸੁ ਸੁਨੋ ਅਰੁ ਅਉਰ ਨ ਬਾਤਨ ਡਾਰੋ ॥
aaur kahee binatee tum pai su suno ar aaur na baatan ddaaro |

Sie haben dich auch gebeten, OKrishna! Hör dir das auch an

ਸੇ ਕਹਾ ਜਸੁਧਾ ਤੁਮ ਕੋ ਹਮ ਕੋ ਅਤਿ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਪਿਆਰੋ ॥
se kahaa jasudhaa tum ko ham ko at hee brijanaath piaaro |

Yashoda sagte, dass ihnen der Herr von Braja sehr lieb sei,

ਤਾ ਤੇ ਕਰੋ ਨ ਕਛੂ ਗਨਤੀ ਹਮਰੋ ਸੁ ਕਹਿਯੋ ਤੁਮ ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਚਾਰੋ ॥
taa te karo na kachhoo ganatee hamaro su kahiyo tum prem bichaaro |

Zweifeln Sie nicht daran, wir möchten nur, dass Sie unsere Liebe bedenken.

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬੇਗ ਤਜੋ ਮਥੁਰਾ ਉਠ ਕੈ ਅਬ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜ ਪੂਤ ਪਧਾਰੋ ॥੯੬੦॥
taahee te beg tajo mathuraa utth kai ab hee brij poot padhaaro |960|

„Und ihre Liebe war unvergleichlich, deshalb sollte ihr Sohn sofort die Matura verlassen und zur Braja kommen.960.“

ਮਾਤ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਤੁਮ ਪੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜੋਊ ਹੈ ਬ੍ਰਿਜਰਾਨੀ ॥
maat karee binatee tum pai kab sayaam kahai joaoo hai brijaraanee |

„O Krishna! Die Königin von Braja, die Mutter Yashoda hat dich um diese Bitte gebeten.

ਤਾਹੀ ਕੋ ਪ੍ਰੇਮ ਘਨੋ ਤੁਮ ਸੋਂ ਹਮ ਆਪਨੇ ਜੀ ਮਹਿ ਪ੍ਰੀਤ ਪਛਾਨੀ ॥
taahee ko prem ghano tum son ham aapane jee meh preet pachhaanee |

Ich denke auch an ihre große Liebe,

ਤਾ ਤੇ ਕਹਿਓ ਤਜਿ ਕੈ ਮਥੁਰਾ ਬ੍ਰਿਜ ਆਵਹੁ ਯਾ ਬਿਧਿ ਬਾਤ ਬਖਾਨੀ ॥
taa te kahio taj kai mathuraa brij aavahu yaa bidh baat bakhaanee |

���Deshalb hat Yashoda dich gebeten, Mathura zu verlassen und nach Braja zu kommen.

ਇਆਨੇ ਹੁਤੇ ਤਬ ਮਾਨਤ ਥੇ ਅਬ ਸਿਆਨੇ ਭਏ ਤਬ ਏਕ ਨ ਮਾਨੀ ॥੯੬੧॥
eaane hute tab maanat the ab siaane bhe tab ek na maanee |961|

Yashoda hat auch gesagt: „O Krishna! Als du ein Kind warst, hast du allem nachgegeben, aber jetzt, wo du größer bist, kommst du nicht einmal einer einzigen Bitte nach.“961.

ਤਾਹੀ ਤੇ ਸੰਗ ਕਹੋ ਤੁਮਰੇ ਤਜਿ ਕੈ ਮਥੁਰਾ ਬ੍ਰਿਜ ਕੋ ਅਬ ਅਈਯੈ ॥
taahee te sang kaho tumare taj kai mathuraa brij ko ab aeeyai |

��� ���Verlasse Mathura und komm nach Braja

ਮਾਨ ਕੈ ਸੀਖ ਕਹੋ ਹਮਰੀ ਤਿਹ ਠਉਰ ਨਹੀ ਪਲਵਾ ਠਹਰਈਯੈ ॥
maan kai seekh kaho hamaree tih tthaur nahee palavaa tthahareeyai |

Akzeptiere meine Worte und bleibe nicht für kurze Zeit in Mathura.

ਯੋਂ ਕਹਿ ਗ੍ਵਾਰਨੀਯਾ ਹਮ ਸੋ ਸਭ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਸਿਨ ਕੋ ਸੁਖ ਦਈਯੈ ॥
yon keh gvaaraneeyaa ham so sabh hee brij baasin ko sukh deeyai |

Die Gopis sagten auch: „Gebt den Bewohnern von Braja Trost.“

ਸੋ ਸੁਧ ਭੂਲ ਗਈ ਤੁਮ ਕੋ ਹਮਰੇ ਜਿਹ ਅਉਸਰ ਪਾਇਨ ਪਈਯੈ ॥੯੬੨॥
so sudh bhool gee tum ko hamare jih aausar paaein peeyai |962|

Du hast die Zeit vergessen, als du uns zu Füßen gefallen bist.962.

ਤਾਹੀ ਤੇ ਤ੍ਯਾਗਿ ਰਹ੍ਯੋ ਮਥੁਰਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਫਿਰ ਆਵਹੁ ॥
taahee te tayaag rahayo mathuraa kab sayaam kahai brij mai fir aavahu |

��� ���O Krishna! Verlasse Mathura und komm jetzt nach Braja

ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਪ੍ਰੀਤ ਪਛਾਨ ਕਹ੍ਯੋ ਤਿਹ ਤੇ ਤਿਹ ਠਉਰ ਨ ਢੀਲ ਲਗਾਵਹੁ ॥
gvaaran preet pachhaan kahayo tih te tih tthaur na dteel lagaavahu |

��� Die Gopis sagten unter dem Einfluss leidenschaftlicher Liebe, dass du dein Kommen nicht weiter hinauszögern sollst

ਯੋਂ ਕਹਿ ਪਾਇਨ ਪੈ ਹਮਰੇ ਹਮ ਸੰਗ ਕਹ੍ਯੋ ਸੁ ਤਹਾ ਤੁਮ ਜਾਵਹੁ ॥
yon keh paaein pai hamare ham sang kahayo su tahaa tum jaavahu |

Die Gopis fielen mir zu Füßen und sagten: „O Udhava! Geh und bitte Krishna zu kommen.

ਜਾਇ ਕੈ ਆਵਹੁ ਯੋਂ ਕਹੀਯੋ ਹਮ ਕੋ ਸੁਖ ਹੋ ਤੁਮ ਹੂੰ ਸੁਖ ਪਾਵਹੁ ॥੯੬੩॥
jaae kai aavahu yon kaheeyo ham ko sukh ho tum hoon sukh paavahu |963|

Sag ihm auch, er soll hierher kommen, er soll sich wohl fühlen und uns Trost spenden.963.

ਤਾ ਤੇ ਕਹਯੋ ਤਜਿ ਕੈ ਮਥੁਰਾ ਫਿਰ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਸਿਨ ਕੋ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥
taa te kahayo taj kai mathuraa fir kai brij baasin ko sukh deejai |

��� ���O Krishna! Verlasse Mathura und schenke den Bewohnern von Braja nun Glück

ਆਵਹੁ ਫੇਰਿ ਕਹ੍ਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਇਹ ਕਾਮ ਕੀਏ ਤੁਮਰੋ ਨਹੀ ਛੀਜੈ ॥
aavahu fer kahayo brij mai ih kaam kee tumaro nahee chheejai |

Komm wieder nach Braja und wenn du diese eine Aufgabe für uns erledigst, wirst du nichts verlieren

ਆਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਿਖਾਵਹੁ ਰੂਪ ਕਹ੍ਯੋ ਜਿਹ ਦੇਖਤ ਹੀ ਮਨ ਜੀਜੈ ॥
aae kripaal dikhaavahu roop kahayo jih dekhat hee man jeejai |

��� ���Oh Barmherziger! Komm und zeige deine Brillanz, wir bleiben nur am Leben, wenn wir dich sehen

ਕੁੰਜ ਗਲੀਨ ਮੈ ਫੇਰ ਕਹ੍ਯੋ ਹਮਰੇ ਅਧਰਾਨਨ ਕੋ ਰਸ ਲੀਜੈ ॥੯੬੪॥
kunj galeen mai fer kahayo hamare adharaanan ko ras leejai |964|

O Krishna, komm wieder und genieße unser Liebesspiel in den Nischen.964.

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹ੍ਯੋ ਸੰਗ ਹੈ ਤੁਮਰੇ ਜੁ ਹੁਤੀ ਤੁਮ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜ ਬੀਚ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥
sayaam kahayo sang hai tumare ju hutee tum ko brij beech payaaree |

��� ���O Krishna! Nur sie erinnern sich an dich, für den du in Braja große Liebe empfandest

ਕਾਨ੍ਰਹ ਰਚੇ ਪੁਰ ਬਾਸਿਨ ਸੋਂ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੀਏ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਰਿ ਚਿਤਾਰੀ ॥
kaanrah rache pur baasin son kabahoon na hee brij naar chitaaree |

Jetzt lebt Krishna mit den Bewohnern der Stadt und er hat sich nicht einmal an die Frauen von Braja erinnert

ਪੰਥ ਨਿਹਾਰਤ ਨੈਨਨ ਕੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਪੁਤਰੀ ਦੋਊ ਹਾਰੀ ॥
panth nihaarat nainan kee kab sayaam kahai putaree doaoo haaree |

��� ���Unsere Augen sind müde, während sie auf die Ankunft Krishnas warten

ਊਧਵ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਯੋਂ ਕਹੀਯੋ ਤੁਮਰੇ ਬਿਨ ਭੀ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥੯੬੫॥
aoodhav sayaam so yon kaheeyo tumare bin bhee sabh gvaar bichaaree |965|

O Udhava! Sag Krishna, dass ohne dich alle Gopis hilflos wären.965.

ਅਉਰ ਕਹੀ ਤੁਮ ਸੌ ਹਰਿ ਜੂ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਤੁਮ ਕੋ ਜੋਊ ਪ੍ਯਾਰੀ ॥
aaur kahee tum sau har joo brikhabhaan sutaa tum ko joaoo payaaree |

O Herr Krishna! Außerdem hat Radha, die dir sehr lieb ist, dies zu dir gesagt.

ਜਾ ਦਿਨ ਤੇ ਬ੍ਰਿਜ ਤ੍ਯਾਗ ਗਏ ਦਿਨ ਤਾ ਕੀ ਨਹੀ ਹਮਹੂ ਹੈ ਸੰਭਾਰੀ ॥
jaa din te brij tayaag ge din taa kee nahee hamahoo hai sanbhaaree |

��� ���O Krishna! Deine liebe Radha hat gesagt, dass sie sich seit dem Tag, an dem du Braja verlassen hast, nicht mehr beherrschen konnte.

ਆਵਹੁ ਤ੍ਯਾਗਿ ਅਬੈ ਮਥੁਰਾ ਤੁਮਰੇ ਬਿਨ ਗੀ ਅਬ ਹੋਇ ਬਿਚਾਰੀ ॥
aavahu tayaag abai mathuraa tumare bin gee ab hoe bichaaree |

��� ���Du kannst kommen und Mathura sofort verlassen. Ohne dich sind wir hilflos

ਮੈ ਤੁਮ ਸਿਉ ਹਰਿ ਮਾਨ ਕਰ੍ਯੋ ਤਜ ਆਵਹੁ ਮਾਨ ਅਬੈ ਹਮ ਹਾਰੀ ॥੯੬੬॥
mai tum siau har maan karayo taj aavahu maan abai ham haaree |966|

Ich war sehr egoistisch dir gegenüber, komm zu mir, ich akzeptiere deine Niederlage.966.

ਤ੍ਯਾਗ ਗਏ ਹਮ ਕੋ ਕਿਹ ਹੇਤ ਤੇ ਬਾਤ ਕਛੂ ਤੁਮਰੀ ਨ ਬਿਗਾਰੀ ॥
tayaag ge ham ko kih het te baat kachhoo tumaree na bigaaree |

Warum hast du uns verlassen? (Wir) haben dir nichts verdorben.

ਪਾਇਨ ਮੋ ਪਰ ਕੈ ਸੁਨੀਯੈ ਪ੍ਰਭ ਏ ਬਤੀਯਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੀ ॥
paaein mo par kai suneeyai prabh e bateeyaa ih bhaat uchaaree |

„Wir haben dir in keinster Weise geschadet, warum hast du uns verlassen? O Herr!“ Radha fiel mir zu Füßen und sagte:

ਆਪ ਰਚੇ ਪੁਰ ਬਾਸਿਨ ਸੋ ਮਨ ਤੇ ਸਬ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਰ ਬਿਸਾਰੀ ॥
aap rache pur baasin so man te sab hee brijanaar bisaaree |

��� ���O Krishna! Du hast dich mit den Bewohnern der Stadt beschäftigt und die Frauen von Braja vergessen.

ਮਾਨ ਕਰਿਯੋ ਤੁਮ ਸੋ ਘਟ ਕਾਮ ਕਰਿਯੋ ਅਬ ਸ੍ਯਾਮ ਹਹਾ ਹਮ ਹਾਰੀ ॥੯੬੭॥
maan kariyo tum so ghatt kaam kariyo ab sayaam hahaa ham haaree |967|

Krishna! Wir haben Dir gegenüber Beharrlichkeit gezeigt, aber nun fühlen wir uns besiegt.“ 967.

ਅਉਰ ਕਰੀ ਤੁਮ ਸੋ ਬਿਨਤੀ ਸੋਊ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਚਿਤ ਦੈ ਸੁਨਿ ਲੀਜੈ ॥
aaur karee tum so binatee soaoo sayaam kahai chit dai sun leejai |

Sie haben dir außerdem Folgendes gesagt: „O Krishna! Höre es von ganzem Herzen.

ਖੇਲਤ ਥੀ ਤੁਮ ਸੋ ਬਨ ਮੈ ਤਿਹ ਅਉਸਰ ਕੀ ਕਬਹੂੰ ਸੁਧਿ ਕੀਜੈ ॥
khelat thee tum so ban mai tih aausar kee kabahoon sudh keejai |

Wir spielten manchmal mit dir, oh Krishna! Erinnere dich an diese Gelegenheit,

ਗਾਵਤ ਥੀ ਤੁਮ ਪੈ ਮਿਲ ਕੈ ਜਿਹ ਕੀ ਸੁਰ ਤੇ ਕਛੁ ਤਾਨ ਨ ਛੀਜੈ ॥
gaavat thee tum pai mil kai jih kee sur te kachh taan na chheejai |

��� ���Wir sangen mit dir eine lange Melodie

ਤਾ ਕੋ ਕਹਿਯੋ ਤਿਹ ਕੀ ਸੁਧਿ ਕੈ ਬਹੁਰੋ ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਸਿਨ ਕੋ ਸੁਖ ਦੀਜੈ ॥੯੬੮॥
taa ko kahiyo tih kee sudh kai bahuro brij baasin ko sukh deejai |968|

Wir haben dich gebeten, dich an all das zu erinnern, oh Krishna! Kommuniziere noch einmal mit den Bewohnern von Braja.968.