Sri Dasam Granth

Page - 1029


ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

dual:

ਜਿਯਤ ਤਿਹਾਰੇ ਪੂਤ ਦੋ ਸਦਾ ਰਹੈ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥
jiyat tihaare poot do sadaa rahai jag maeh |

May your two sons live forever in the world.

ਉਨ ਕੋ ਸੋਕ ਨ ਕੀਜਿਯੈ ਜਿਯਤ ਅਜੌ ਤਵ ਨਾਹ ॥੫॥
aun ko sok na keejiyai jiyat ajau tav naah |5|

Don't accept his grief, your husband is still alive. 5.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

twenty four:

ਜੋ ਕੋਊ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਹਾ ਚਲਿ ਆਵੈ ॥
jo koaoo triyaa tahaa chal aavai |

Any woman who goes there (to regret),

ਯਹੈ ਆਹਿ ਪਰਬੋਧ ਜਤਾਵੈ ॥
yahai aaeh parabodh jataavai |

That explains the same thing

ਜਿਯੌ ਚਾਰਿ ਜੁਗ ਪੂਤ ਤਿਹਾਰੇ ॥
jiyau chaar jug poot tihaare |

May your sons live for four ages

ਦੋਊਅਨ ਕੋ ਨਹਿ ਸੋਕ ਬਿਚਾਰੇ ॥੬॥
doaooan ko neh sok bichaare |6|

And never think of any sorrow for both of them. 6.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੫੦॥੨੯੯੫॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau panjaah charitr samaapatam sat subham sat |150|2995|afajoon|

Here is the conclusion of the 150th chapter of Mantri Bhup Sambad of Tria Charitra of Sri Charitropakhyan, all is auspicious. 150.2995. goes on

ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |

dual:

ਕੁਪਿਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਰਹੈ ਰਾਜੌਰੀ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥
kupit singh raajaa rahai raajauaree ke maeh |

There lived (a) king named Kupit Singh in Rajouri.

ਸਦਾ ਸੀਲ ਸੁ ਤਾਹਿ ਅਤਿ ਰੋਹ ਤਵਨ ਮੈ ਨਾਹਿ ॥੧॥
sadaa seel su taeh at roh tavan mai naeh |1|

He was always very kind and never got angry. 1.

ਚੌਪਈ ॥
chauapee |

twenty four:

ਤ੍ਰਿਯਾ ਗੁਮਾਨ ਮਤੀ ਤਿਹ ਜਨਿਯਤ ॥
triyaa gumaan matee tih janiyat |

His wife's name was Guman Mati.

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰਿ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਬਖਨਿਯਤ ॥
at sundar tihu lok bakhaniyat |

(He was) called the fairest among the three peoples.

ਪਤਿ ਕੇ ਸੰਗ ਨੇਹ ਤਿਹ ਭਾਰੋ ॥
pat ke sang neh tih bhaaro |

She was very fond of her husband

ਵਾ ਕੋ ਰਹਤ ਪ੍ਰਾਨ ਤੇ ਪ੍ਯਾਰੋ ॥੨॥
vaa ko rahat praan te payaaro |2|

And she considered him dearer than mortals. 2.

ਜਬ ਰਾਜਾ ਰਨ ਕਾਜ ਸਿਧਾਰੈ ॥
jab raajaa ran kaaj sidhaarai |

When the king went to war

ਤਬ ਰਾਨੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰੈ ॥
tab raanee ih bhaat uchaarai |

So the queen says thus,

ਹੌ ਨਹਿ ਤੁਮੈ ਛੋਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਰਹਿਹੋ ॥
hau neh tumai chhor grih rahiho |

(Hey Nath!) I will not leave you and stay at home

ਪ੍ਰਾਨਨਾਥ ਕੇ ਚਰਨਨ ਗਹਿਹੋਂ ॥੩॥
praananaath ke charanan gahihon |3|

And I will hold the feet of Pranath. 3.

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਰਨ ਬਨਿ ਕਹੂੰ ਆਵੈ ॥
jab nrip ko ran ban kahoon aavai |

When the king had to go somewhere in the battlefield,

ਤ੍ਰਿਯ ਆਗੈ ਹ੍ਵੈ ਖੜਗ ਬਜਾਵੈ ॥
triy aagai hvai kharrag bajaavai |

So Rani used to go ahead and wield the sword.

ਬੈਰਿਨ ਜੀਤਿ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਆਵੈ ॥
bairin jeet bahur ghar aavai |

(When the king) used to return home after defeating his enemies

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਗ ਕਮਾਵੈ ॥੪॥
bhaat bhaat ke bhog kamaavai |4|

(So with him) she used to indulge in various things. 4.

ਇਕ ਦਿਨ ਜੁਧ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਬਨਿ ਆਯੋ ॥
eik din judh nripeh ban aayo |

One day the king had to go to war

ਚੜਿ ਗੈ ਪੈ ਤ੍ਰਿਯ ਸਹਿਤ ਸਿਧਾਯੋ ॥
charr gai pai triy sahit sidhaayo |

(So he) mounted on an elephant with his wife and left.

ਜਾਤਹਿ ਪਰਿਯੋ ਭੇਰ ਰਨ ਭਾਰੀ ॥
jaateh pariyo bher ran bhaaree |

As soon as he left, Ghamsan went to war

ਨਾਚੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹੰਕਾਰੀ ॥੫॥
naache soorabeer hankaaree |5|

And proud warriors rose up. 5.

ਅੜਿਲ ॥
arril |

adamant:

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਨ ਸੁਭਟ ਸੰਘਾਰੇ ਕੋਪ ਕਰਿ ॥
bhaat bhaat ran subhatt sanghaare kop kar |

(The king) got angry and killed the warriors in the battlefield.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਰਥ ਬਾਜ ਬਿਦਾਰੇ ਸਰ ਪ੍ਰਹਰਿ ॥
bhaat bhaat rath baaj bidaare sar prahar |

He destroyed the chariots and horses by shooting various kinds of arrows.

ਨਿਰਖਿ ਜੁਧ ਕੋ ਸੂਰ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ॥
nirakh judh ko soor pare araraae kai |

After seeing the war, the soldiers screamed

ਹੋ ਮੰਦਲ ਤੂਰ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗ ਬਜਾਇ ਕੈ ॥੬॥
ho mandal toor mridang muchang bajaae kai |6|

And the drum, the trumpet and the mridang-muchang played. 6.

ਪਠੇ ਪਖਰਿਯਨ ਕੋਪ ਅਧਿਕ ਜਿਯ ਮੈ ਜਗ੍ਯੋ ॥
patthe pakhariyan kop adhik jiy mai jagayo |

The horsemen went (to the battlefield) with great anger in their hearts.

ਸਜੇ ਸੰਜੋਅਨ ਸੈਨ ਦੁਹੂੰ ਦਿਸਿ ਉਮਗ੍ਰਯੋ ॥
saje sanjoan sain duhoon dis umagrayo |

Armoured-armoured armies rushed from both sides.

ਬਜੇ ਜੁਝਊਆ ਨਾਦ ਪਰੇ ਅਰਰਾਇ ਕੈ ॥
baje jujhaooaa naad pare araraae kai |

There was a sound of fighting and (the warriors) came in full force

ਹੋ ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਜੁਝੇ ਸੁਭਟ ਸਮੁਹਾਇ ਕੈ ॥੭॥
ho ttook ttook hvai jujhe subhatt samuhaae kai |7|

And fighting in front, the warriors fell to pieces. 7.

ਚਟਪਟ ਸੁਭਟ ਬਿਕਟਿ ਕਟਿ ਕਟਿ ਕੇ ਭੂ ਪਰੈ ॥
chattapatt subhatt bikatt katt katt ke bhoo parai |

Soon the terrible warriors will come down to earth.

ਖੰਡਿ ਖੰਡਿ ਕਿਤੇ ਅਖੰਡਿਯਨ ਖਹਿ ਖਗਨ ਮਰੈ ॥
khandd khandd kite akhanddiyan kheh khagan marai |

Many indomitable warriors were cut to pieces by swords.

ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੍ਵੈ ਗਿਰੇ ਨ ਮੋਰੈ ਨੈਕ ਮਨ ॥
ttook ttook hvai gire na morai naik man |

(They may) fall in pieces, but the mind (from the war) is not diverted in the slightest.

ਹੋ ਪ੍ਰਲੈ ਕਾਲ ਸੋ ਕਿਯੋ ਬਿਧਾਤੈ ਬਹੁਰਿ ਜਨੁ ॥੮॥
ho pralai kaal so kiyo bidhaatai bahur jan |8|

(It was seeming like this) as if Vidhadata had brought a flood again. 8.

ਜਬ ਰਾਨੀ ਕੈ ਸਹਿਤ ਰਾਵ ਜੂ ਰਿਸਿ ਭਰੈ ॥
jab raanee kai sahit raav joo ris bharai |

When the king along with the queen was filled with anger.

ਦੋਊ ਕੈ ਬਰ ਕਠਿਨ ਕਮਾਨਨ ਕਰ ਧਰੈ ॥
doaoo kai bar katthin kamaanan kar dharai |

So both of them took stiff bows and arrows in their hands.

ਦਛਿਨ ਬਿਸਿਖ ਦਿਖਾਇ ਬਾਮ ਅਰਿ ਮਾਰਹੀ ॥
dachhin bisikh dikhaae baam ar maarahee |

Seeing the enemy in the south direction, the woman shot an arrow

ਹੋ ਏਕ ਘਾਇ ਕੈ ਸੰਗ ਚੂਰ ਕਰਿ ਡਾਰਹੀ ॥੯॥
ho ek ghaae kai sang choor kar ddaarahee |9|

And crushed the enemy with a single arrow. 9.

ਜਨੁਕ ਜੇਠ ਕੇ ਮਾਸ ਅਦਿਤ ਅਧ ਦਿਨ ਚੜਿਯੋ ॥
januk jetth ke maas adit adh din charriyo |

(It seemed) as if the sun had risen at noon in the month of Jeth.

ਜਨੁਕ ਕਰਾਰਨ ਛੋਰਿ ਨੀਰ ਨਾਯਕ ਹੜਿਯੋ ॥
januk karaaran chhor neer naayak harriyo |

(or) as if the sea shores had been washed away by a flood.