श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1301


ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਤਨ ਮੂੰਡ ਮੁੰਡਾਵੈ ॥੧੦॥
इह चरित्र तन मूंड मुंडावै ॥१०॥

आणि या पात्राच्या माध्यमातून स्वत:ला फसवत राहिली. 10.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਸੰਤਾਲੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੪੭॥੬੪੪੩॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ संतालीस चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३४७॥६४४३॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानातील त्रिचरित्रातील मंत्री भूप संबदाच्या ३४७ व्या चरित्राची सांगता येथे आहे, सर्व शुभ आहे.३४७.६४४३. चालते

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਗੌਰਿਪਾਲ ਇਕ ਸੁਨਾ ਨਰੇਸਾ ॥
गौरिपाल इक सुना नरेसा ॥

गौरीपाल नावाचा राजा ऐकत असे

ਮਾਨਤ ਆਨਿ ਸਕਲ ਤਿਹ ਦੇਸਾ ॥
मानत आनि सकल तिह देसा ॥

ज्यांच्यावर सर्व देशांचा विश्वास होता.

ਗੌਰਾ ਦੇਈ ਨਾਰਿ ਤਿਹ ਸੋਹੈ ॥
गौरा देई नारि तिह सोहै ॥

गौरा देई नावाची त्याची पत्नी सुंदर होती.

ਗੌਰਾਵਤੀ ਨਗਰ ਤਿਹ ਕੋ ਹੈ ॥੧॥
गौरावती नगर तिह को है ॥१॥

त्याची नगरी गौरवती होती. १.

ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯਾ ਨੀਚ ਸੇਤੀ ਰਤਿ ॥
ता की त्रिया नीच सेती रति ॥

त्याची बायको एका विटाळात अडकली होती.

ਭਲੀ ਬੁਰੀ ਜਾਨਤ ਨ ਮੂੜ ਮਤਿ ॥
भली बुरी जानत न मूड़ मति ॥

त्या मूर्खाला बरोबर चूक कळत नव्हती.

ਇਕ ਦਿਨ ਭੇਦ ਭੂਪ ਲਖਿ ਲਯੋ ॥
इक दिन भेद भूप लखि लयो ॥

एके दिवशी राजाला हे रहस्य सापडले.

ਤ੍ਰਾਸਿਤ ਜਾਰੁ ਤੁਰਤੁ ਭਜਿ ਗਯੋ ॥੨॥
त्रासित जारु तुरतु भजि गयो ॥२॥

घाबरलेल्या मित्राने लगेच पळ काढला. 2.

ਗੌਰਾ ਦੇ ਇਕ ਚਰਿਤ ਬਨਾਯੋ ॥
गौरा दे इक चरित बनायो ॥

गौरा देई ही व्यक्तिरेखा साकारली.

ਲਿਖਾ ਏਕ ਲਿਖਿ ਤਹਾ ਪਠਾਯੋ ॥
लिखा एक लिखि तहा पठायो ॥

त्याला पत्र लिहून पाठवले.

ਇਕ ਰਾਜਾ ਕੀ ਜਾਨ ਸੁਰੀਤਾ ॥
इक राजा की जान सुरीता ॥

(तिने स्वतःला) राजाची दासी म्हटले,

ਸੋ ਤਾ ਕੌ ਠਹਰਾਯੋ ਮੀਤਾ ॥੩॥
सो ता कौ ठहरायो मीता ॥३॥

त्याला मित्र म्हणून नियुक्त केले. 3.

ਤਿਸੁ ਮੁਖ ਤੇ ਲਿਖਿ ਲਿਖਾ ਪਠਾਈ ॥
तिसु मुख ते लिखि लिखा पठाई ॥

(त्याने) दासीचे पत्र (तिकडे) पाठवले

ਜਹਾ ਹੁਤੇ ਅਪਨੇ ਸੁਖਦਾਈ ॥
जहा हुते अपने सुखदाई ॥

जिथे त्याचा मित्र राहत होता.

ਕੋ ਦਿਨ ਰਮਤ ਈਹਾ ਤੇ ਰਹਨਾ ॥
को दिन रमत ईहा ते रहना ॥

काही दिवस इथेच राहा

ਦੈ ਕਰਿ ਪਠਿਵਹੁ ਹਮਰਾ ਲਹਨਾ ॥੪॥
दै करि पठिवहु हमरा लहना ॥४॥

आणि माझा हात कुणाला तरी पाठव. 4.

ਸੋ ਪਤ੍ਰੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਕਰ ਆਈ ॥
सो पत्री न्रिप के कर आई ॥

ते पत्र राजाच्या हाती आले. (त्याला) समजले

ਜਾਨੀ ਮੋਰਿ ਸੁਰੀਤਿ ਪਠਾਈ ॥
जानी मोरि सुरीति पठाई ॥

हे माझ्या मोलकरणीने पाठवले आहे.

ਜੜ ਨਿਜੁ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥
जड़ निजु त्रिय को भेद न पायो ॥

त्या मूर्खाला स्त्रियांचे रहस्य माहीत नव्हते

ਨੇਹ ਤ੍ਯਾਗ ਤਿਹ ਸਾਥ ਗਵਾਯੋ ॥੫॥
नेह त्याग तिह साथ गवायो ॥५॥

आणि तिचे तिच्यावरचे प्रेम संपवले (दासीपेक्षा).5.

ਸੁਘਰ ਹੁਤੌ ਤੌ ਭੇਵ ਪਛਾਨਤ ॥
सुघर हुतौ तौ भेव पछानत ॥

तो शहाणा असता तर त्याने फरक ओळखला असता.

ਤ੍ਰਿਯ ਕੀ ਘਾਤ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਨਤ ॥
त्रिय की घात सति करि जानत ॥

त्याला स्त्रीची अवस्था खऱ्या अर्थाने समजली.

ਮੂੜ ਰਾਵ ਕਛੁ ਕ੍ਰਿਯਾ ਨ ਜਾਨੀ ॥
मूड़ राव कछु क्रिया न जानी ॥

त्या मूर्ख राजाला कोणतीही कृती समजली नाही.

ਇਹ ਬਿਧਿ ਮੂੰਡ ਮੂੰਡਿ ਗੀ ਰਾਨੀ ॥੬॥
इह बिधि मूंड मूंडि गी रानी ॥६॥

अशा प्रकारे राणीने त्याला फसवले. 6.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਅਠਤਾਲੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੪੮॥੬੪੪੯॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ अठतालीस चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३४८॥६४४९॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानातील त्रिचरित्रातील मंत्री भूप संबदाच्या ३४१व्या चरित्राचा समारोप येथे आहे, सर्व शुभ आहे.३४८.६४४९. चालते

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਸੁਨੁ ਰਾਜਾ ਇਕ ਕਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸੌ ॥
सुनु राजा इक कथा प्रकासौ ॥

राजन! ऐक, मी एक गोष्ट सांगतो

ਤੁਮਰੇ ਜਿਯ ਕਾ ਭਰਮ ਬਿਨਾਸੌ ॥
तुमरे जिय का भरम बिनासौ ॥

आणि मनातील भ्रम दूर करा.

ਉਗ੍ਰਦਤ ਇਕ ਸੁਨਿਯਤ ਰਾਜਾ ॥
उग्रदत इक सुनियत राजा ॥

उग्रदत्त नावाचा राजा ऐकत असे.

ਉਗ੍ਰਾਵਤੀ ਨਗਰ ਜਿਹ ਛਾਜਾ ॥੧॥
उग्रावती नगर जिह छाजा ॥१॥

उग्रावतीनगरीत त्यांची सजावट करण्यात आली. १.

ਉਗ੍ਰ ਦੇਇ ਤਿਹ ਧਾਮ ਦੁਲਾਰੀ ॥
उग्र देइ तिह धाम दुलारी ॥

त्याला उग्र देई नावाची मुलगी होती

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨ ਸਿਵ ਤਿਹੂੰ ਸਵਾਰੀ ॥
ब्रहमा बिसन सिव तिहूं सवारी ॥

ज्याला (मनो) ब्रह्मा, विष्णू आणि शिव यांनी (स्वतः) तिघांनाही तयार केले आहे.

ਅਵਰਿ ਨ ਅਸਿ ਕੋਈ ਨਾਰਿ ਬਨਾਈ ॥
अवरि न असि कोई नारि बनाई ॥

तिच्यासारखी दुसरी स्त्री निर्माण झाली नाही.

ਜੈਸੀ ਯਹ ਰਾਜਾ ਕੀ ਜਾਈ ॥੨॥
जैसी यह राजा की जाई ॥२॥

ती राज कुमारीसारखीच होती. 2.

ਅਜਬ ਰਾਇ ਇਕ ਤਹ ਖਤਿਰੇਟਾ ॥
अजब राइ इक तह खतिरेटा ॥

अजब राय नावाचा एक छत्री राहत होता

ਇਸਕ ਮੁਸਕ ਕੇ ਸਾਥ ਲਪੇਟਾ ॥
इसक मुसक के साथ लपेटा ॥

जो इश्क मुश्काच्या रंगात (पूर्णपणे) रंगला होता.

ਰਾਜ ਸੁਤਾ ਜਬ ਤਿਹ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥
राज सुता जब तिह लखि पायो ॥

राज कुमारीने त्याला पाहिले तेव्हा

ਪਠੈ ਸਹਚਰੀ ਪਕਰਿ ਮੰਗਾਯੋ ॥੩॥
पठै सहचरी पकरि मंगायो ॥३॥

म्हणून त्याने सखीला पाठवून त्याला धरले. 3.

ਕਾਮ ਭੋਗ ਮਾਨਾ ਤਿਹ ਸੰਗਾ ॥
काम भोग माना तिह संगा ॥

अंगाखाली गुंडाळले

ਲਪਟਿ ਲਪਟਿ ਤਾ ਕੇ ਤਰ ਅੰਗਾ ॥
लपटि लपटि ता के तर अंगा ॥

त्याच्याशी लैंगिक संबंध ठेवले.

ਇਕ ਛਿਨ ਛੈਲ ਨ ਛੋਰਾ ਭਾਵੈ ॥
इक छिन छैल न छोरा भावै ॥

तिला त्या तरुणाला एक इंचभरही सोडायचे नव्हते.

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਤੇ ਅਧਿਕ ਡਰਾਵੈ ॥੪॥
मात पिता ते अधिक डरावै ॥४॥

पण आई बाबांना खूप घाबरत होती. 4.

ਇਕ ਦਿਨ ਕਰੀ ਸਭਨ ਮਿਜਮਾਨੀ ॥
इक दिन करी सभन मिजमानी ॥

एके दिवशी त्याने सर्वांचे आवडते जेवण घेतले.

ਸੰਬਲ ਖਾਰ ਡਾਰਿ ਕਰਿ ਸ੍ਯਾਨੀ ॥
संबल खार डारि करि स्यानी ॥

(त्याने) चतुराईने विष ('संबळ खर') (अन्नात) टाकले.

ਰਾਜਾ ਰਾਨੀ ਸਹਿਤ ਬੁਲਾਏ ॥
राजा रानी सहित बुलाए ॥

राजाला राणीसह निमंत्रित केले होते