श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1270


ਬ੍ਯਾਪਿ ਰਹਿਯੋ ਤਿਹ ਜਦਿਪ ਅਨੰਗਾ ॥
ब्यापि रहियो तिह जदिप अनंगा ॥

पण तो तिला मान्य नव्हता.

ਦੇਵਜਾਨਿ ਤਬ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਈ ॥
देवजानि तब अधिक रिसाई ॥

तेव्हा देवयानीला खूप राग आला

ਮੋਹਿ ਨ ਭਜ੍ਯੋ ਯਾਹਿ ਦੁਖਦਾਈ ॥੧੧॥
मोहि न भज्यो याहि दुखदाई ॥११॥

की हे दुःख (कच) माझ्याशी खेळले नाही. 11.

ਇਹ ਬਿਧਿ ਸ੍ਰਾਪ ਦੇਤ ਤਿਹ ਭਈ ॥
इह बिधि स्राप देत तिह भई ॥

असा त्याला शाप दिला.

ਕਥਾ ਚਉਪਈ ਸੁ ਮੈ ਬਨਈ ॥
कथा चउपई सु मै बनई ॥

ती कथा मी चार श्लोकांत बांधली आहे.

ਪਾਪੀ ਫੁਰੈ ਮੰਤ੍ਰ ਤਵ ਨਾਹੀ ॥
पापी फुरै मंत्र तव नाही ॥

हे पापी! (तुम्ही वेळेत) मंत्र पूर्ण होणार नाही

ਤੋ ਤੇ ਸੁਰ ਨ ਜਿਵਾਏ ਜਾਹੀ ॥੧੨॥
तो ते सुर न जिवाए जाही ॥१२॥

आणि देवता तुमच्यापासून वाचू शकणार नाहीत. 12.

ਪ੍ਰਥਮ ਜਿਯਾਯੋ ਤਾਹਿ ਕਸਟ ਕਰਿ ॥
प्रथम जियायो ताहि कसट करि ॥

तत्पूर्वी (देवयानी) त्रास सहन करून त्याला जिवंत ठेवले.

ਰਮ੍ਯੋ ਨ ਸੋ ਸ੍ਰਾਪ੍ਰਯੋ ਤਬ ਰਿਸਿ ਭਰਿ ॥
रम्यो न सो स्राप्रयो तब रिसि भरि ॥

(जेव्हा) त्याने रामनाम केले नाही तेव्हा त्याला राग आला आणि त्याने शाप दिला.

ਪਿਤਾ ਭਏ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥
पिता भए इह भाति सुनायो ॥

मग (त्याने) वडिलांना असे सांगितले,

ਦੇਵਰਾਜ ਇਹ ਕਚਹਿ ਪਠਾਯੋ ॥੧੩॥
देवराज इह कचहि पठायो ॥१३॥

हा तुकडा देवराजने पाठवला आहे. 13.

ਤਾਤ ਬਾਤ ਕਹੋ ਮੈ ਸੋ ਕਰੋ ॥
तात बात कहो मै सो करो ॥

अरे बाबा! मी सांगतो ते कर.

ਮੰਤ੍ਰ ਸਜੀਵਨ ਇਹ ਨਨੁਸਰੋ ॥
मंत्र सजीवन इह ननुसरो ॥

त्याला अधिकृत संजीवनी मंत्र बनवू नका.

ਜਬ ਇਹ ਸੀਖਿ ਮੰਤ੍ਰ ਕਹ ਜੈ ਹੈ ॥
जब इह सीखि मंत्र कह जै है ॥

जेव्हा हा मंत्र शिकला जाईल

ਦੇਵਰਾਜ ਫਿਰਿ ਹਾਥ ਨ ਐ ਹੈ ॥੧੪॥
देवराज फिरि हाथ न ऐ है ॥१४॥

मग देवराज (इंद्र) हाती येणार नाही. 14.

ਮੰਤ੍ਰ ਨ ਫੁਰੈ ਸ੍ਰਾਪ ਇਹ ਦੀਜੈ ॥
मंत्र न फुरै स्राप इह दीजै ॥

त्याला शाप द्या (जेणेकरून तो योग्य वेळी) मंत्र उच्चारणार नाही.

ਮੇਰੋ ਬਚਨ ਮਾਨਿ ਪਿਤੁ ਲੀਜੈ ॥
मेरो बचन मानि पितु लीजै ॥

अरे बाबा! त्यासाठी माझा शब्द घ्या.

ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੁ ਸੁਕ੍ਰ ਨ ਪਾਯੋ ॥
भेद अभेद कछु सुक्र न पायो ॥

शुक्राचार्यांना भेड अभेद समजू शकले नाहीत

ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਫਲ ਕੋ ਸ੍ਰਾਪੁ ਦਿਵਾਯੋ ॥੧੫॥
मंत्र निफल को स्रापु दिवायो ॥१५॥

आणि मंत्राच्या अपयशाचा शाप दिला. १५.

ਤਾਹਿ ਮਰੇ ਬਹੁ ਬਾਰ ਜਿਯਾਯੋ ॥
ताहि मरे बहु बार जियायो ॥

त्याला (कच) मृतातून (आधी) पुष्कळ वेळा जिवंत केले होते.

ਤਬ ਸ੍ਰਾਪ੍ਰਯੋ ਜਬ ਭੋਗ ਨ ਪਾਯੋ ॥
तब स्राप्रयो जब भोग न पायो ॥

पण सहकार्य न केल्यावर शिव्याशाप दिला.

ਤ੍ਰਿਯ ਚਰਿਤ੍ਰ ਗਤਿ ਕਿਨੂੰ ਨ ਪਾਈ ॥
त्रिय चरित्र गति किनूं न पाई ॥

स्त्रीच्या चारित्र्याचा वेग कोणालाच कळला नाही.

ਜਿਨਿ ਬਿਧਨੈ ਇਹ ਨਾਰਿ ਬਨਾਈ ॥੧੬॥
जिनि बिधनै इह नारि बनाई ॥१६॥

(तो देखील समजू शकला नाही) ज्याने ही स्त्री निर्माण केली आहे. 16.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਇਕੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨੧॥੬੦੫੯॥ਅਫਜੂੰ॥
इति स्री चरित्र पख्याने त्रिया चरित्रे मंत्री भूप संबादे तीन सौ इकीस चरित्र समापतम सतु सुभम सतु ॥३२१॥६०५९॥अफजूं॥

श्री चरित्रोपाख्यानातील त्रिचरित्रातील मंत्री भूप संबदाच्या ३२१व्या चरित्राची सांगता येथे आहे, सर्व शुभ आहे.३२१.६०५९. चालते

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चोवीस:

ਸੁਨੁ ਪ੍ਰਭੁ ਔਰ ਬਖਾਨੋ ਕਥਾ ॥
सुनु प्रभु और बखानो कथा ॥

हे राजन! ऐका, (मी) दुसरी गोष्ट सांगतो,

ਐਹੈ ਚਿਤ ਹਮਾਰੇ ਜਥਾ ॥
ऐहै चित हमारे जथा ॥

जशी ती माझ्या मनात आली.

ਛਜਕਰਨਨ ਕੋ ਦੇਸ ਬਸਤ ਜਹ ॥
छजकरनन को देस बसत जह ॥

जिथे छाजकरांचा देश राहत होता.

ਸੁਛਬਿ ਕੇਤੁ ਇਕ ਹੁਤੋ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤਹ ॥੧॥
सुछबि केतु इक हुतो न्रिपति तह ॥१॥

सुचाबी केतू नावाचा राजा होता. १.

ਅਚਰਜ ਦੇ ਤਾ ਕੇ ਇਕ ਨਾਰੀ ॥
अचरज दे ता के इक नारी ॥

त्याच्या (घरात) आचराज (देई) नावाची स्त्री होती.

ਕਨਕ ਅਵਟਿ ਸਾਚੇ ਜਨੁ ਢਾਰੀ ॥
कनक अवटि साचे जनु ढारी ॥

(असे दिसत होते) जणू सोने वितळून साच्यात तयार झाले आहे.

ਸ੍ਰੀ ਮਕਰਾਛ ਮਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਤਿਹ ॥
स्री मकराछ मती दुहिता तिह ॥

त्याला मकरच मती नावाची मुलगी होती

ਛੀਨਿ ਕਰੀ ਸਸਿ ਅੰਸ ਸਕਲ ਜਿਹ ॥੨॥
छीनि करी ससि अंस सकल जिह ॥२॥

ज्याने चंद्राची कला हिरावून घेतली होती. 2.

ਜਬ ਬਰ ਜੋਗ ਭਈ ਵਹੁ ਦਾਰਾ ॥
जब बर जोग भई वहु दारा ॥

जेव्हा ती राज कुमारी वरसाठी पात्र ठरली

ਸਾਹੁ ਪੂਤ ਤਨ ਕਿਯਾ ਪ੍ਯਾਰਾ ॥
साहु पूत तन किया प्यारा ॥

त्यामुळे ती (एका) शहाच्या मुलाच्या प्रेमात पडली.

ਕਾਮ ਕੇਲ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮਾਵੈ ॥
काम केल तिह साथ कमावै ॥

ती त्याच्यासोबत काम करायची

ਭਾਤਿ ਅਨਿਕ ਤਨ ਤਾਹਿ ਰਿਝਾਵੈ ॥੩॥
भाति अनिक तन ताहि रिझावै ॥३॥

आणि ती त्याला अनेक प्रकारे खुश करायची. 3.

ਨ੍ਰਿਪ ਤਨ ਭੇਦ ਕਿਸੂ ਨਰ ਭਾਖਾ ॥
न्रिप तन भेद किसू नर भाखा ॥

हे रहस्य कोणीतरी राजाला सांगितले.

ਤਬ ਤੇ ਤਾਹਿ ਧਾਮ ਅਸਿ ਰਾਖਾ ॥
तब ते ताहि धाम असि राखा ॥

तेव्हापासून (राजा) त्याला अशा घरात ठेवले

ਜਹਾ ਨ ਪੰਛੀ ਕਰੈ ਪ੍ਰਵੇਸਾ ॥
जहा न पंछी करै प्रवेसा ॥

जिथे पक्षीही प्रवेश करू शकत नव्हते

ਜਾਇ ਨ ਜਹਾ ਪਵਨ ਕੋ ਵੇਸਾ ॥੪॥
जाइ न जहा पवन को वेसा ॥४॥

आणि कुठे वाराही जाऊ शकत नव्हता. 4.

ਕੁਅਰਿ ਮਿਤ੍ਰ ਬਿਨੁ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥
कुअरि मित्र बिनु बहु दुखु पायो ॥

प्रीतमशिवाय राज कुमारीला खूप त्रास झाला.

ਬੀਰ ਹਾਕਿ ਇਕ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਯੋ ॥
बीर हाकि इक निकट बुलायो ॥

(बावन्न बीरांपैकी) एकाला बोलावून त्याला बोलावले.

ਤਾ ਸੌ ਕਹਾ ਤਹਾ ਤੁਮ ਜਾਈ ॥
ता सौ कहा तहा तुम जाई ॥

तो म्हणाला तू तिथे जा

ਲ੍ਯਾਹੁ ਸਜਨ ਕੀ ਖਾਟਿ ਉਚਾਈ ॥੫॥
ल्याहु सजन की खाटि उचाई ॥५॥

आणि सज्जनाचा पलंग आणा. ५.

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਤਹ ਬੀਰ ਸਿਧਯੋ ॥
सुनत बचन तह बीर सिधयो ॥

(राज कुमारीचे) शब्द ऐकून तो बीरकडे गेला

ਖਾਟ ਉਚਾਇ ਲ੍ਯਾਵਤ ਭਯੋ ॥
खाट उचाइ ल्यावत भयो ॥

आणि (सज्जन सोबत) पलंग आणला.

ਕਾਮ ਭੋਗ ਕਰਿ ਕੁਅਰਿ ਕੁਅਰ ਸੰਗ ॥
काम भोग करि कुअरि कुअर संग ॥

राज कुमारीने कुमारसोबत सेक्स केला होता