ज्याला फुलदाणी प्रमाणे सजवले होते.(२४)
ती असंख्य राजपुत्रांमधून फिरली,
वसंत ऋतूमध्ये लाल गुलाबाप्रमाणे.(२५)
तिने अनेक राजपुत्रांची मने जिंकली,
की त्यांच्यापैकी बरेच जण जमिनीवर पडले.(२६)
त्यांना टोमणे मारण्यात आले, 'ही बाई, जी इथे हजर आहे.
'उत्तरेच्या राजाची मुलगी आहे.(२७)
'बचत्रमती अशी कन्या,
'जो परीप्रमाणे आकाशात चमकतो.(28)
'ती तिच्या होणाऱ्या नवऱ्याच्या निवडीसाठी आली आहे.
'देवताही तिची स्तुती करतात कारण तिचे शरीर देवीसारखे सुंदर आहे.29)
'ज्याचे नशीब त्याच्याबद्दल सहानुभूती दाखवेल,
'केवळ हे चांदण्या रात्रीचे सौंदर्य सुरक्षित करू शकलो.'(३०)
पण तिने सुभट सिंग नावाच्या राजपुत्राची निवड केली.
जो स्वभावाने कोमल होता आणि एक ज्ञानी मनुष्य होता.(31)
त्याला एक जाणकार सल्लागार पाठवण्यात आला,
(ज्याने विनवणी केली,) 'अरे तू तेजस्वी, (३२)
ही आहे ती, जी फुलाच्या पानासारखी नाजूक आहे,
'ती तुमच्यासाठी योग्य आहे आणि तुम्ही तिला (तुमची पत्नी म्हणून स्वीकार)' (३३)
(त्याने उत्तर दिले,) 'तिथे, मला आधीच एक पत्नी आहे,
'ज्याचे डोळे हरिणीसारखे सुंदर आहेत.'(३४)
त्यामुळे मी तिला स्वीकारू शकत नाही.
'जसा मी कुराण आणि रसूलच्या आज्ञा आणि शपथाधीन आहे.'(35)
जेव्हा तिच्या कानांनी असे बोलणे ओळखले,
तेव्हा ती नाजूक मुलगी रागाने उडून गेली.(३६)
(तिने घोषणा केली,) 'युद्धात कोण जिंकेल,
'मला घेईल आणि तिच्या राज्याचा शासक होईल.' (37)
तिने ताबडतोब युद्धाची तयारी सुरू केली.
आणि तिच्या अंगावर पोलादी चिलखत घाला.(३८)
तिने एका रथावर कब्जा केला, जो पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा होता.
तिने तलवार बांधली आणि प्रभावी बाण उचलले.(३९)
गर्जना करणाऱ्या सिंहाप्रमाणे ती रणांगणात शिरली.
ती सिंह हृदयाची, सिंहांची हत्या करणारी आणि महान धैर्याची होती.(40)
अंगावर पोलादी चिलखत घालून ती पराक्रमाने लढली,
तिने बाण आणि बंदुकांच्या मदतीने जिंकण्याचा प्रयत्न केला.(41)
बाणांच्या वादळात,
बहुतेक सैनिक मारले गेले.(42)
बाण आणि बंदुकांची तीव्रता खूप होती,
की बहुतेक पुरुषांचा नाश झाला.(43)
गजसिंग नावाचा राजा रणांगणात आला.
धनुष्यातील बाण किंवा बंदुकीच्या गोळीप्रमाणे वेगाने.(44)
तो नशेत असलेल्या राक्षसासारखा आत आला,
तो हत्तीसारखा होता आणि त्याच्या हातात गुंडाळलेले डोके होते.(45)
तिने त्या गृहस्थाकडे एकच बाण सोडला.
आणि गजसिंग घोड्यावरून खाली पडला.(४६)
रागाने भरलेला दुसरा राजा रणसिंह पुढे आला.
आणि नग्न प्रकाशाकडे (जाळण्यासाठी) पतंगाप्रमाणे उडून गेला. (47)
पण जेव्हा सिंह-हृदयाने तलवारीचा दाग घेतला,