श्री दसाम ग्रंथ

पान - 632


ਚਿਤੰ ਤਾਸ ਚੀਨੋ ਸਹੀ ਦਿਰਬ ਪਾਲੰ ॥
चितं तास चीनो सही दिरब पालं ॥

त्याला चित्मधील खरा कुबेर समजा

ਉਠੈ ਜਉਨ ਕੇ ਰੂਪ ਕੀ ਜ੍ਵਾਲ ਮਾਲੰ ॥੬੭॥
उठै जउन के रूप की ज्वाल मालं ॥६७॥

अरे राजकन्या! तो राजा, धनाचा स्वामी, ज्याच्या शरीरातून सौंदर्याची आग निघत आहे, ते पहा.” 67.

ਸਭੈ ਭੂਪ ਠਾਢੇ ਜਹਾ ਰਾਜ ਕੰਨਿਆ ॥
सभै भूप ठाढे जहा राज कंनिआ ॥

जेथे सर्व राजे उभे होते, तेथे राजकुमारी (गेली)

ਬਿਖੈ ਭੂ ਤਲੰ ਰੂਪ ਜਾ ਕੇ ਨ ਅੰਨਿਆ ॥
बिखै भू तलं रूप जा के न अंनिआ ॥

जिथे राजकन्या होती तिथे सगळे राजे उभे होते

ਬਡੇ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ਬਡੇ ਗਰਬ ਕੀਨੇ ॥
बडे छत्रधारी बडे गरब कीने ॥

मोठमोठ्या छत्र्या, खूप गर्विष्ठ,

ਤਹਾ ਆਨਿ ਠਾਢੇ ਬਡੀ ਸੈਨ ਲੀਨੇ ॥੬੮॥
तहा आनि ठाढे बडी सैन लीने ॥६८॥

पृथ्वीवर इतके सुंदर दुसरे कोणी नव्हते, अनेक अहंकारी छत्रधारी राजे आपले सैन्य सोबत घेऊन तेथे आले आणि उभे राहिले.68.

ਨਦੀ ਸੰਗ ਜਾ ਕੇ ਸਬੈ ਰੂਪ ਧਾਰੇ ॥
नदी संग जा के सबै रूप धारे ॥

ज्यांच्या बरोबर नद्या आल्या आहेत असे गृहीत धरून (मानवी रूप).

ਸਬੈ ਸਿੰਧ ਸੰਗੰ ਚੜੇ ਤੇਜ ਵਾਰੇ ॥
सबै सिंध संगं चड़े तेज वारे ॥

“ज्याचे रूप प्रवाहे आपल्या सुंदरतेचे वैभव धारण करतात आणि ज्याच्यापासून समुद्रही उगवतात, त्याचे तेज टिकत नाही.

ਬਡੀ ਕਾਇ ਜਾ ਕੀ ਮਹਾ ਰੂਪ ਸੋਹੈ ॥
बडी काइ जा की महा रूप सोहै ॥

ज्याचे शरीर मोठे आहे आणि तो महान रूपाने शोभतो.

ਲਖੇ ਦੇਵ ਕੰਨਿਆਨ ਕੇ ਮਾਨ ਮੋਹੈ ॥੬੯॥
लखे देव कंनिआन के मान मोहै ॥६९॥

ज्याचे शरीर फार मोठे आहे आणि ज्याचे सौंदर्य भव्य आहे आणि ज्याला पाहून स्वर्गीय दासी मोहित होतात.69.

ਕਹੋ ਨਾਰ ਤੋ ਕੌ ਇਹੈ ਬਰੁਨ ਰਾਜਾ ॥
कहो नार तो कौ इहै बरुन राजा ॥

ओ राज कुमारी! मी सांगतो, हा वरुण राजा आहे.

ਜਿਸੈ ਪੇਖਿ ਰਾਜਾਨ ਕੋ ਮਾਨ ਭਾਜਾ ॥
जिसै पेखि राजान को मान भाजा ॥

“हे राजकुमारी! ते सर्व वेगवेगळे राजे येथे आले आहेत ज्यांना पाहून राजांचा अभिमान चकनाचूर झाला आहे

ਕਹਾ ਲੌ ਬਖਾਨੋ ਜਿਤੇ ਭੂਪ ਆਏ ॥
कहा लौ बखानो जिते भूप आए ॥

किती राजे आले ते मी वर्णन करतो.

ਸਬੈ ਬਾਲ ਕੌ ਲੈ ਭਵਾਨੀ ਬਤਾਏ ॥੭੦॥
सबै बाल कौ लै भवानी बताए ॥७०॥

जे राजे इथे आले आहेत त्यांचे वर्णन मी किती प्रमाणात करू? त्या देवीने राजकन्येला ते सर्व राजे दाखवले.70.

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वय्या

ਆਨਿ ਜੁਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਮੰਡਲ ਜੇਤਿ ਤੇਤ ਸਬੈ ਤਿਨ ਤਾਸ ਦਿਖਾਏ ॥
आनि जुरे न्रिप मंडल जेति तेत सबै तिन तास दिखाए ॥

जे जे राजे तिथे आले होते, ते सर्व राजकन्येला दाखवले गेले

ਦੇਖ ਫਿਰੀ ਚਹੂੰ ਚਕ੍ਰਨ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਲਿਆਏ ॥
देख फिरी चहूं चक्रन को न्रिप राज कुमारि ह्रिदै नही लिआए ॥

तिने चारही दिशांना राजे पाहिले, पण कोणालाच आवडले नाही

ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਸਭ ਹੀ ਭਟ ਮੰਡਲ ਭੂਪਤਿ ਹੇਰਿ ਦਸਾ ਮੁਰਝਾਏ ॥
हारि परिओ सभ ही भट मंडल भूपति हेरि दसा मुरझाए ॥

वीरांच्या संपूर्ण क्षेत्राचा पराभव झाला आणि अशी स्थिती पाहून राजेही हताश झाले.

ਫੂਕ ਭਏ ਮੁਖ ਸੂਕ ਗਏ ਸਬ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰਿ ਫਿਰੇ ਘਰਿ ਆਏ ॥੭੧॥
फूक भए मुख सूक गए सब राज कुमारि फिरे घरि आए ॥७१॥

त्या सर्वांचे चेहरे आकसले आणि सर्व राजपुत्र आपापल्या घरी परतले.71.

ਤਉ ਲਗਿ ਆਨ ਗਏ ਅਜਿਰਾਜ ਸੁ ਰਾਜਨ ਰਾਜ ਬਡੋ ਦਲ ਲੀਨੇ ॥
तउ लगि आन गए अजिराज सु राजन राज बडो दल लीने ॥

इतका की राजांचा राजा अजराज मोठ्या सैन्यासह तेथे आला.

ਅੰਬਰ ਅਨੂਪ ਧਰੇ ਪਸਮੰਬਰ ਸੰਬਰ ਕੇ ਅਰਿ ਕੀ ਛਬਿ ਛੀਨੇ ॥
अंबर अनूप धरे पसमंबर संबर के अरि की छबि छीने ॥

तेवढ्यात राजा अज आपले मोठे सैन्य घेऊन तिथे पोहोचला, त्याची अनोखी रेशमी वस्त्रे प्रेमदेवता लाजत होती.

ਬੇਖਨ ਬੇਖ ਚੜੇ ਸੰਗ ਹ੍ਵੈ ਨ੍ਰਿਪ ਹਾਨ ਸਬੈ ਸੁਖ ਧਾਮ ਨਵੀਨੇ ॥
बेखन बेख चड़े संग ह्वै न्रिप हान सबै सुख धाम नवीने ॥

इतरही अनेक सुसज्ज राजे होते जे सुख भोगत होते

ਆਨਿ ਗਏ ਜਰਿਕੰਬਰ ਸੇ ਅੰਬਰ ਸੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਬਰ ਕੀਨੇ ॥੭੨॥
आनि गए जरिकंबर से अंबर से न्रिप कंबर कीने ॥७२॥

राजा अज, सुंदर वस्त्रे परिधान करून तेथे पोहोचला.72.

ਪਾਤਿ ਹੀ ਪਾਤਿ ਬਨਾਇ ਬਡੋ ਦਲ ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਸੁਰੰਗ ਬਜਾਇ ॥
पाति ही पाति बनाइ बडो दल ढोल म्रिदंग सुरंग बजाइ ॥

त्याच्या सैन्याने रांगा लावल्या आणि त्याच्या सैन्याने लहान-मोठ्या डरकाळ्या वाजवायला सुरुवात केली

ਭੂਖਨ ਚਾਰੁ ਦਿਪੈ ਸਬ ਅੰਗ ਬਿਲੋਕਿ ਅਨੰਗ ਪ੍ਰਭਾ ਮੁਰਛਾਏ ॥
भूखन चारु दिपै सब अंग बिलोकि अनंग प्रभा मुरछाए ॥

अलच्या अंगावर सुंदर दागिने चमकत होते आणि प्रेमाची देवताही त्यांची सुंदरता पाहून बेभान होत होती.

ਬਾਜਤ ਚੰਗ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਉਪੰਗ ਸੁਰੰਗ ਸੁ ਨਾਦ ਸਬੈ ਸੁਨਿ ਪਾਏ ॥
बाजत चंग म्रिदंग उपंग सुरंग सु नाद सबै सुनि पाए ॥

चांग, मृदंग आणि उपांग वगैरे वाजत होते, प्रत्येकजण तो सुंदर आवाज ऐकत होता.

ਰੀਝ ਰਹੇ ਰਿਝਵਾਰ ਸਬੈ ਲਖਿ ਰੂਪ ਅਨੂਪ ਸਰਾਹਤ ਆਏ ॥੭੩॥
रीझ रहे रिझवार सबै लखि रूप अनूप सराहत आए ॥७३॥

सर्व वाद्यांचे आवाज ऐकत होते आणि त्यांचे अनोखे सौंदर्य पाहून सर्वजण प्रसन्न होत होते.73.

ਜੈਸ ਸਰੂਪ ਲਖਿਓ ਅਜਿ ਕੋ ਹਮ ਤੈਸ ਸਰੂਪ ਨ ਅਉਰ ਬਿਚਾਰੇ ॥
जैस सरूप लखिओ अजि को हम तैस सरूप न अउर बिचारे ॥

अज राजाचं जे सौंदर्य आपण पाहिलं, तितकं सौंदर्य याआधी कोणीही पाहिलं नव्हतं

ਚੰਦਿ ਚਪਿਓ ਲਖਿ ਕੈ ਮੁਖ ਕੀ ਛਬਿ ਛੇਦ ਪਰੇ ਉਰ ਮੈ ਰਿਸ ਮਾਰੇ ॥
चंदि चपिओ लखि कै मुख की छबि छेद परे उर मै रिस मारे ॥

चंद्राने त्याची सुंदरता पाहून स्वतःला लपवले आणि त्याचे हृदय ईर्ष्याने पेटले

ਤੇਜ ਸਰੂਪ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਪਾਵਕ ਚਿਤਿ ਚਿਰੀ ਗ੍ਰਿਹ ਅਉਰਨ ਜਾਰੇ ॥
तेज सरूप बिलोकि कै पावक चिति चिरी ग्रिह अउरन जारे ॥

त्याचे लालित्य पाहून अग्नी चिडला आणि त्याने आपले दहन कर्म सोडून दिले

ਜੈਸ ਪ੍ਰਭਾ ਲਖਿਓ ਅਜਿ ਕੋ ਹਮ ਤੈਸ ਸਰੂਪ ਨ ਭੂਪ ਨਿਹਾਰੇ ॥੭੪॥
जैस प्रभा लखिओ अजि को हम तैस सरूप न भूप निहारे ॥७४॥

अज राजाला जेवढे सौंदर्य आहे, तेच सौंदर्य आपण याआधी पाहिलेले नाही.74.

ਸੁੰਦਰ ਜੁਆਨ ਸਰੂਪ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚਹੁੰ ਚਕ ਮੈ ਹਮ ਜਾਨਿਓ ॥
सुंदर जुआन सरूप महान प्रधान चहुं चक मै हम जानिओ ॥

तो विलक्षण तरुण होता आणि त्याच्याकडे सुडौल आकृती होती, जी चारही दिशांमध्ये अग्रगण्य मानली जात होती

ਭਾਨੁ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕਿ ਰਾਵ ਕਿ ਰਾਨ ਮਹਾਨ ਬਖਾਨਿਓ ॥
भानु समान प्रभा न प्रमान कि राव कि रान महान बखानिओ ॥

तो सूर्यासारखा तेजस्वी होता आणि राजांमध्ये एक महान सार्वभौम होता

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਚਕੇ ਅਪਨੇ ਚਿਤਿ ਚੰਦ ਸਰੂਪ ਨਿਸਾ ਪਹਿਚਾਨਿਓ ॥
देव अदेव चके अपने चिति चंद सरूप निसा पहिचानिओ ॥

देव आणि इतर सर्व त्याला पाहून आश्चर्यचकित झाले आणि रात्री त्याला चंद्र समजले

ਦਿਉਸ ਕੈ ਭਾਨੁ ਮੁਨਿਓ ਭਗਵਾਨ ਪਛਾਨ ਮਨੈ ਘਨ ਮੋਰਨ ਮਾਨਿਓ ॥੭੫॥
दिउस कै भानु मुनिओ भगवान पछान मनै घन मोरन मानिओ ॥७५॥

दिवसाने त्याची कल्पना सूर्यासारखी केली आणि मोरांनी त्याला ढग समजले.75.

ਬੋਲਿ ਉਠੇ ਪਿਕ ਜਾਨ ਬਸੰਤ ਚਕੋਰਨ ਚੰਦ ਸਰੂਪ ਬਖਾਨਿਓ ॥
बोलि उठे पिक जान बसंत चकोरन चंद सरूप बखानिओ ॥

पावसाचे पक्षी त्याला वसंत ऋतू मानून आवाज उठवत होते आणि तितरांनी त्याला चंद्र समजले होते

ਸਾਤਿ ਸੁਭਾਵ ਲਖਿਓ ਸਭ ਸਾਧਨ ਜੋਧਨ ਕ੍ਰੋਧ ਪ੍ਰਤਛ ਪ੍ਰਮਾਨਿਓ ॥
साति सुभाव लखिओ सभ साधन जोधन क्रोध प्रतछ प्रमानिओ ॥

संतांनी त्याला शांती आणि योद्धे वरवर पाहता क्रोध मानले

ਬਾਲਨ ਬਾਲ ਸੁਭਾਵ ਲਖਿਓ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰਨ ਕਾਲ ਸਰੂਪ ਪਛਾਨਿਓ ॥
बालन बाल सुभाव लखिओ तिह सत्रन काल सरूप पछानिओ ॥

मुलांनी त्याला चांगला स्वभावाचा मुलगा आणि शत्रूंना काल (मृत्यू) मानले.

ਦੇਵਲ ਦੇਵ ਅਦੇਵਨ ਕੈ ਸਿਵ ਰਾਜਨ ਰਾਜਿ ਬਡੋ ਜੀਅ ਜਾਨਿਓ ॥੭੬॥
देवल देव अदेवन कै सिव राजन राजि बडो जीअ जानिओ ॥७६॥

देवांनी त्याला देव, भूत आणि दैत्य शिव आणि राजे सार्वभौम मानले.76.

ਸਾਧਨ ਸਿਧ ਸਰੂਪ ਲਖਿਓ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰਨ ਸਤ੍ਰ ਸਮਾਨ ਬਸੇਖਿਓ ॥
साधन सिध सरूप लखिओ तिह सत्रन सत्र समान बसेखिओ ॥

संतांनी त्याला सिद्ध (निपुण) आणि शत्रूंना शत्रू म्हणून पाहिले

ਚੋਰਨ ਭੋਰ ਕਰੋਰਨ ਮੋਰਨ ਤਾਸੁ ਸਹੀ ਘਨ ਕੈ ਅਵਿਰੇਖਿਓ ॥
चोरन भोर करोरन मोरन तासु सही घन कै अविरेखिओ ॥

चोरांनी त्याला पहाटे आणि मोरांना ढग दिसले

ਕਾਮ ਸਰੂਪ ਸਭੈ ਪੁਰ ਨਾਰਨ ਸੰਭੂ ਸਮਾਨ ਸਬੂ ਗਨ ਦੇਖਿਓ ॥
काम सरूप सभै पुर नारन संभू समान सबू गन देखिओ ॥

सर्व स्त्रिया त्याला प्रेमाची देवता मानत आणि सर्व गण शिव मानत

ਸੀਪ ਸ੍ਵਾਤਿ ਕੀ ਬੂੰਦ ਤਿਸੈ ਕਰਿ ਰਾਜਨ ਰਾਜ ਬਡੋ ਤਿਹ ਪੇਖਿਓ ॥੭੭॥
सीप स्वाति की बूंद तिसै करि राजन राज बडो तिह पेखिओ ॥७७॥

कवचाने त्याला पावसाचा थेंब आणि राजे सार्वभौम म्हणून पाहिले.77.

ਕੰਬਰ ਜਿਉ ਜਰਿਕੰਬਰ ਕੀ ਢਿਗ ਤਿਉ ਅਵਿਨੰਬਰ ਤੀਰ ਸੁਹਾਏ ॥
कंबर जिउ जरिकंबर की ढिग तिउ अविनंबर तीर सुहाए ॥

आकाशात जसे ढग असतात तसे अज राजा पृथ्वीवर भव्य दिसत होते

ਨਾਕ ਲਖੇ ਰਿਸ ਮਾਨ ਸੂਆ ਮਨ ਨੈਨ ਦੋਊ ਲਖਿ ਏਣ ਲਜਾਏ ॥
नाक लखे रिस मान सूआ मन नैन दोऊ लखि एण लजाए ॥

त्याचे सुंदर नाक बघून पोपटाला हेवा वाटला आणि त्याचे दोन्ही डोळे बघून त्या पोपटाला लाज वाटली.

ਪੇਖਿ ਗੁਲਾਬ ਸਰਾਬ ਪੀਐ ਜਨੁ ਪੇਖਤ ਅੰਗ ਅਨੰਗ ਰਿਸਾਏ ॥
पेखि गुलाब सराब पीऐ जनु पेखत अंग अनंग रिसाए ॥

त्याचे हातपाय पाहून गुलाब मेला-पिऊन गेला आणि त्याची देखणी मान पाहून प्रेमदेवता संतापली.

ਕੰਠ ਕਪੋਤ ਕਟੂ ਪਰ ਕੇਹਰ ਰੋਸ ਰਸੇ ਗ੍ਰਿਹ ਭੂਲਿ ਨ ਆਏ ॥੭੮॥
कंठ कपोत कटू पर केहर रोस रसे ग्रिह भूलि न आए ॥७८॥

आणि त्याची कंबर पाहून सिंह स्वतःला विसरले आणि त्यांच्या घरी पोहोचू शकले नाहीत.78.

ਪੇਖਿ ਸਰੂਪ ਸਿਰਾਤ ਨ ਲੋਚਨ ਘੂਟਤ ਹੈ ਜਨੁ ਘੂਟ ਅਮੀ ਕੇ ॥
पेखि सरूप सिरात न लोचन घूटत है जनु घूट अमी के ॥

त्याचे सरोवरासारखे डोळे पाहून अमृताचा मसुदा पिऊन नशा झाल्यासारखे वाटले.

ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਬਜਾਵਤ ਤਾਲ ਬਤਾਵਤ ਹੈ ਜਨੋ ਆਛਰ ਹੀ ਕੇ ॥
गावत गीत बजावत ताल बतावत है जनो आछर ही के ॥

गाणी गायली जात होती आणि वाद्ये वाजवली जात होती

ਭਾਵਤ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਤ ਗਾਰ ਦਿਵਾਵਤ ਹੈ ਭਰਿ ਆਨੰਦ ਜੀ ਕੇ ॥
भावत नारि सुहावत गार दिवावत है भरि आनंद जी के ॥

स्त्रिया चांगल्या दिसतात आणि त्यांच्या अंतःकरणात आनंदाने शपथ घेतात.

ਤੂ ਸੁ ਕੁਮਾਰ ਰਚੀ ਕਰਤਾਰ ਕਹੈ ਅਬਿਚਾਰ ਤ੍ਰੀਆ ਬਰ ਨੀਕੇ ॥੭੯॥
तू सु कुमार रची करतार कहै अबिचार त्रीआ बर नीके ॥७९॥

आनंदात असलेल्या स्त्रिया अपशब्द गात होत्या आणि म्हणत होत्या, “हे राजकुमार! परमेश्वराने ही राजकुमारी तुझ्यासाठी निर्माण केली आहे, तू तिच्याशी लग्न कर.” 79.

ਦੇਖਤ ਰੂਪ ਸਿਰਾਤ ਨ ਲੋਚਨ ਪੇਖਿ ਛਕੀ ਪੀਅ ਕੀ ਛਬਿ ਨਾਰੀ ॥
देखत रूप सिरात न लोचन पेखि छकी पीअ की छबि नारी ॥

रूप पाहून डोळे लाल झाले नाहीत, प्रिया (आता राजा) ची प्रतिमा पाहून स्त्रिया मंत्रमुग्ध झाल्या आहेत.

ਗਾਵਤ ਗੀਤ ਬਜਾਵਤ ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗਨ ਕੀ ਧੁਨਿ ਭਾਰੀ ॥
गावत गीत बजावत ढोल म्रिदंग मुचंगन की धुनि भारी ॥

त्याच्या डोळ्यांचे तेज पाहून स्त्रिया प्रेमात लीन झाल्या आणि ढोलताशा वाजवत गाणी गात.

ਆਵਤ ਜਾਤ ਜਿਤੀ ਪੁਰ ਨਾਗਰ ਗਾਗਰਿ ਡਾਰਿ ਲਖੈ ਦੁਤਿ ਭਾਰੀ ॥
आवत जात जिती पुर नागर गागरि डारि लखै दुति भारी ॥

बाहेरून आलेल्या सर्व स्त्रिया, राजाचे सौंदर्य पाहून त्यांनी आपले गाऊन फेकून दिले आणि फक्त त्याचा मोहक चेहरा पाहत होत्या.

ਰਾਜ ਕਰੋ ਤਬ ਲੌ ਜਬ ਲੌ ਮਹਿ ਜਉ ਲਗ ਗੰਗ ਬਹੈ ਜਮੁਨਾ ਰੀ ॥੮੦॥
राज करो तब लौ जब लौ महि जउ लग गंग बहै जमुना री ॥८०॥

राजाला पाहून सर्वांची इच्छा झाली, “हे राजा! जोपर्यंत तुम्ही राज्य कराल तोपर्यंत देवाची इच्छा असू द्या

ਜਉਨ ਪ੍ਰਭਾ ਅਜਿ ਰਾਜ ਕੀ ਰਾਜਤ ਸੋ ਕਹਿ ਕੈ ਕਿਹ ਭਾਤਿ ਗਨਾਊ ॥
जउन प्रभा अजि राज की राजत सो कहि कै किह भाति गनाऊ ॥

राजाचा महिमा सांगताना अज. कवी जे काही उपमा देतात ते मला मान्य आहे,

ਜਉਨ ਪ੍ਰਭਾ ਕਬਿ ਦੇਤ ਸਬੈ ਜੌ ਪੈ ਤਾਸ ਕਹੋ ਜੀਅ ਬੀਚ ਲਜਾਊ ॥
जउन प्रभा कबि देत सबै जौ पै तास कहो जीअ बीच लजाऊ ॥

ते सर्व बेफिकीर आहेत आणि ते उच्चारताना मला लाज वाटते

ਹਉ ਚਹੂੰ ਓਰ ਫਿਰਿਓ ਬਸੁਧਾ ਛਬਿ ਅੰਗਨ ਕੀਨ ਕਹੂੰ ਕੋਈ ਪਾਊ ॥
हउ चहूं ओर फिरिओ बसुधा छबि अंगन कीन कहूं कोई पाऊ ॥

तुझ्यासारखा सुंदर माणूस शोधण्यासाठी मी सर्व पृथ्वीवर शोध घेतला, पण मला यश आले नाही

ਲੇਖਨ ਊਖ ਹ੍ਵੈ ਜਾਤ ਲਿਖੋ ਛਬਿ ਆਨਨ ਤੇ ਕਿਮਿ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਊ ॥੮੧॥
लेखन ऊख ह्वै जात लिखो छबि आनन ते किमि भाखि सुनाऊ ॥८१॥

तुझ्या सौंदर्याबद्दल लिहिताना माझी लेखणी खाली खेचली जाते आणि मी तोंडातून त्याचे वर्णन कसे करू? ८१.

ਨੈਨਨ ਬਾਨ ਚਹੂੰ ਦਿਸ ਮਾਰਤ ਘਾਇਲ ਕੈ ਪੁਰ ਬਾਸਨ ਡਾਰੀ ॥
नैनन बान चहूं दिस मारत घाइल कै पुर बासन डारी ॥

राजाने आपल्या डोळ्यांच्या बाणांनी सर्व नगरवासीयांना घायाळ केले

ਸਾਰਸ੍ਵਤੀ ਨ ਸਕੈ ਕਹਿ ਰੂਪ ਸਿੰਗਾਰ ਕਹੈ ਮਤਿ ਕਉਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥
सारस्वती न सकै कहि रूप सिंगार कहै मति कउन बिचारी ॥

सरवती देखील त्याच्या सौंदर्याचे वर्णन करू शकत नाही

ਕੋਕਿਲ ਕੰਠਿ ਹਰਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਨਾਇਕ ਛੀਨ ਕਪੋਤ ਕੀ ਗ੍ਰੀਵ ਅਨਿਆਰੀ ॥
कोकिल कंठि हरिओ न्रिप नाइक छीन कपोत की ग्रीव अनिआरी ॥

राजाचा कंठ कोकिळासारखा गोड असतो आणि मान कबुतरासारखा असतो

ਰੀਝ ਗਿਰੇ ਨਰ ਨਾਰਿ ਧਰਾ ਪਰ ਘੂਮਤਿ ਹੈ ਜਨੁ ਘਾਇਲ ਭਾਰੀ ॥੮੨॥
रीझ गिरे नर नारि धरा पर घूमति है जनु घाइल भारी ॥८२॥

त्याचे सौंदर्य पाहून सर्वजण पृथ्वीवर पडून घायाळ होत आहेत.82.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

डोहरा

ਨਿਰਖਿ ਰੂਪ ਅਜਿ ਰਾਜ ਕੋ ਰੀਝ ਰਹੇ ਨਰ ਨਾਰਿ ॥
निरखि रूप अजि राज को रीझ रहे नर नारि ॥

राज्याचे आजचे रूप पाहून सर्व स्त्री-पुरुष मंत्रमुग्ध होत आहेत.

ਇੰਦ੍ਰ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰ ਕਿ ਸੂਰ ਇਹਿ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰ ॥੮੩॥
इंद्र कि चंद्र कि सूर इहि इह बिधि करत बिचार ॥८३॥

राजा अजचे सुंदर रूप पाहून स्त्री-पुरुष प्रसन्न होत आहेत आणि तो सूर्याचा चंद्र, इंद्र आहे की नाही हे ठरवू शकले नाहीत.

ਕਬਿਤੁ ॥
कबितु ॥

कबिट

ਨਾਗਨ ਕੇ ਛਉਨਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕੀਨੇ ਕਾਹੂੰ ਟਉਨਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕਾਮ ਕੇ ਖਿਲਉਨਾ ਹੈਂ ਬਨਾਏ ਹੈਂ ਸੁਧਾਰ ਕੇ ॥
नागन के छउना हैं कि कीने काहूं टउना हैं कि काम के खिलउना हैं बनाए हैं सुधार के ॥

एकतर तो नागांच्या पिलांसारखा दयाळू आहे किंवा त्याला कोणीतरी पाहिले आहे, जो राजा अजवर जादू करतो, प्रेमाच्या देवतेच्या खेळण्यासारखा खास तयार केला गेला आहे.

ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਹੈਂ ਕਿ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕੀ ਖਾਨ ਹੈਂ ਕਿ ਕਾਮ ਕੇ ਕਲਾਨ ਬਿਧਿ ਕੀਨੇ ਹੈਂ ਬਿਚਾਰ ਕੇ ॥
इसत्रिन के प्रान हैं कि सुंदरता की खान हैं कि काम के कलान बिधि कीने हैं बिचार के ॥

राजा अज हा स्त्रियांचा श्वासोच्छ्वास आहे, तो सौंदर्याची खाण आहे आणि लैंगिक खेळात निपुण आहे.

ਚਾਤੁਰਤਾ ਕੇ ਭੇਸ ਹੈਂ ਕਿ ਰੂਪ ਕੇ ਨਰੇਸ ਹੈਂ ਕਿ ਸੁੰਦਰ ਸੁ ਦੇਸ ਏਸ ਕੀਨੇ ਚੰਦ੍ਰ ਸਾਰ ਕੇ ॥
चातुरता के भेस हैं कि रूप के नरेस हैं कि सुंदर सु देस एस कीने चंद्र सार के ॥

तो बुद्धीचा प्रकट रूप आहे आणि राजांमध्ये तो चंद्रासारखा मोहक आहे.

ਤੇਗ ਹੈਂ ਕਿ ਤੀਰ ਹੈਂ ਕਿ ਬਾਨਾ ਬਾਧੇ ਬੀਰ ਹੈਂ ਸੁ ਐਸੇ ਨੇਤ੍ਰ ਅਜਿ ਕੇ ਬਿਲੋਕੀਐ ਸੰਭਾਰ ਕੇ ॥੮੪॥
तेग हैं कि तीर हैं कि बाना बाधे बीर हैं सु ऐसे नेत्र अजि के बिलोकीऐ संभार के ॥८४॥

तो तलवार आहे की बाण आहे की शय्याधारी योद्धा आहे हे समजत नाही असा शूर राजा अज अत्यंत सावधपणे पाहत आहे.84.

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वय्या