श्री दसाम ग्रंथ

पान - 911


ਗ੍ਰਿਹ ਕੌ ਪਲਟਿ ਬਹੁਰਿ ਨਹਿ ਆਵੈ ॥
ग्रिह कौ पलटि बहुरि नहि आवै ॥

तो पुन्हा घरी परतत नाही

ਹਨ੍ਯੋ ਭਾਗ ਕੇ ਭਾਰੇ ਜਾਵੈ ॥੧੨॥
हन्यो भाग के भारे जावै ॥१२॥

'तो कधीही त्याच्या घरी परत येत नाही आणि त्याचा नायनाट केला जातो.(12)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਤਹਾ ਪਹੂਚਨ ਕੋ ਕਛੂ ਪੈਯਤੁ ਨਹੀ ਉਪਾਇ ॥
तहा पहूचन को कछू पैयतु नही उपाइ ॥

'आत जायला रस्ता नाही,

ਚਲਹੁ ਦੇਗ ਮੈ ਬੈਠਿ ਕੈ ਜਾ ਤੇ ਲਖ੍ਯੋ ਨ ਜਾਇ ॥੧੩॥
चलहु देग मै बैठि कै जा ते लख्यो न जाइ ॥१३॥

'तुम्ही स्वयंपाकाच्या भांड्यात लपून यावे जेणेकरून कोणीही पाहू शकणार नाही.(13)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਬੇਗਮ ਜਬ ਤੇ ਤੁਮੈ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥
बेगम जब ते तुमै निहारियो ॥

जेव्हापासून बेगमने तुला पाहिले,

ਖਾਨ ਪਾਨ ਸਭ ਕਛੁ ਬਿਸਾਰਿਯੋ ॥
खान पान सभ कछु बिसारियो ॥

'राणीने तुला पाहिल्यापासून तिने खाणेपिणे सोडले आहे.

ਲਗਨ ਲਗੈ ਬਿਹਬਲ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥
लगन लगै बिहबल ह्वै गई ॥

तुम्हाला तिचे वेड आहे हे कळूनच बेहबल झाला आहे

ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਛਾਡਿ ਦਿਵਾਨੀ ਭਈ ॥੧੪॥
ग्रिह को छाडि दिवानी भई ॥१४॥

या भक्तीमध्ये तिची संवेदना नष्ट झाली आहेत आणि जगण्याचा त्याग करून ती वेडी होत आहे.(१४)

ਸੀਸ ਫੂਲ ਸਿਰ ਪਰ ਜਬ ਧਾਰੈ ॥
सीस फूल सिर पर जब धारै ॥

जेव्हा (ती) तिच्या डोक्यावर फुलांचे वर्तुळ घालते

ਕੋਟਿ ਸੂਰ ਜਨੁ ਚੜੇ ਸਵਾਰੈ ॥
कोटि सूर जनु चड़े सवारै ॥

' डोक्यावर फुलांचा गुच्छ घेऊन ती सूर्यासारखी प्रखरते.

ਜਬ ਬਿਹਸਿ ਕੈ ਬਿਰੀ ਚਬਾਵੈ ॥
जब बिहसि कै बिरी चबावै ॥

जेव्हा (ती) हसते आणि ब्रेडचा तुकडा चघळते

ਦੇਖੀ ਪੀਕ ਕੰਠ ਮਹਿ ਜਾਵੈ ॥੧੫॥
देखी पीक कंठ महि जावै ॥१५॥

'जेव्हा, हसत, ती बीटल-नटचा रस गिळते, तेव्हा ते तिच्या गळ्याला गौरव देते.(15)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਹਜਰਤਿ ਤਿਹ ਪੂਛੇ ਬਿਨਾ ਕਛੂ ਨ ਉਚਰਤ ਬੈਨ ॥
हजरति तिह पूछे बिना कछू न उचरत बैन ॥

'राजा तिच्या संमतीशिवाय कोणतेही कार्य हाती घेत नाही.

ਲਾਲ ਭਏ ਬਿਸਪਾਲ ਮਨ ਹੇਰਿ ਬਾਲ ਕੇ ਨੈਨ ॥੧੬॥
लाल भए बिसपाल मन हेरि बाल के नैन ॥१६॥

'तिच्या डोळ्यात पाहिल्यावर कामदेवही लाजवू लागतो.(१६)

ਤਾ ਕੋ ਤੁਮਰੋ ਰੂਪ ਲਖਿ ਪੁਲਿਕਿ ਪਸੀਜ੍ਰਯੋ ਅੰਗ ॥
ता को तुमरो रूप लखि पुलिकि पसीज्रयो अंग ॥

'तुझे दर्शन झाल्यावर तिचे शरीर घामाने भिजले,

ਬੇਸੰਭਾਰ ਭੂਅ ਪੈ ਗਿਰੀ ਜਨੁ ਕਰਿ ਡਸ੍ਰਯੋ ਭੁਜੰਗ ॥੧੭॥
बेसंभार भूअ पै गिरी जनु करि डस्रयो भुजंग ॥१७॥

'आणि सरपटणाऱ्या प्राण्याने तिला चावल्याप्रमाणे ती जमिनीवर खाली पडते.'(17)

ਖਾਨ ਸੁਨਤ ਤ੍ਰਿਯ ਬਾਤ ਕੌ ਮਨ ਮਹਿ ਭਯੋ ਖੁਸਾਲ ॥
खान सुनत त्रिय बात कौ मन महि भयो खुसाल ॥

त्या महिलेचे वक्तव्य ऐकून खान अतिशय उत्तेजित झाला.

ਜ੍ਯੋ ਤੁਮ ਕਹੌਂ ਤਿਵੈ ਚਲੌਂ ਮਿਲੌਂ ਜਾਇ ਤਤਕਾਲ ॥੧੮॥
ज्यो तुम कहौं तिवै चलौं मिलौं जाइ ततकाल ॥१८॥

(आणि म्हणाला) 'तुम्ही म्हणता ते मी करीन आणि तिला भेटायला जाईन.'(18)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਯਹ ਜੜ ਬਾਤ ਸੁਨਤ ਹਰਖਯੋ ॥
यह जड़ बात सुनत हरखयो ॥

हे ऐकून मूर्ख आनंदी झाला.

ਦੁਰਬਲ ਹੁਤੋ ਪੁਸਟ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
दुरबल हुतो पुसट ह्वै गयो ॥

ते सर्व ऐकून मूर्ख खूप आनंदी झाला आणि पुढे जायला तयार झाला.

ਜੌ ਤੁਮ ਕਹੌ ਸੁ ਕਾਜ ਕਮੈਯੈ ॥
जौ तुम कहौ सु काज कमैयै ॥

(म्हणून) तू जे सांगशील ते मी करीन.

ਬੇਗਮ ਸੀ ਭੋਗਨ ਕਹ ਪੈਯੈ ॥੧੯॥
बेगम सी भोगन कह पैयै ॥१९॥

'तुम्ही सुचवाल तसे मी करीन आणि राणीवर प्रेम करीन.(19)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਹਜਰਤਿ ਜਾ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਲਖਿ ਰਹਿਯੋ ਪ੍ਰੇਮ ਸੌ ਪਾਗ ॥
हजरति जा की मूरति लखि रहियो प्रेम सौ पाग ॥

'जिच्या सौंदर्याने सम्राट मोहित झाला आहे, ती माझ्या प्रेमात रमली आहे.

ਸੋ ਹਮ ਸੋ ਅਟਕਤ ਭਈ ਧੰਨ੍ਯ ਹਮਾਰੇ ਭਾਗ ॥੨੦॥
सो हम सो अटकत भई धंन्य हमारे भाग ॥२०॥

'मला वाटते की हे माझे सर्वात मोठे भाग्य आणि सन्मान आहे.'(20)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਯਹ ਸੁਨਿ ਭੇਦ ਚਿਤ ਮਹਿ ਰਾਖ੍ਯੋ ॥
यह सुनि भेद चित महि राख्यो ॥

(त्याने) हे ऐकले आणि ते रहस्य आपल्या हृदयात ठेवले

ਔਰ ਮਿਤ੍ਰ ਤਨ ਪ੍ਰਗਟ ਨ ਭਾਖ੍ਯੋ ॥
और मित्र तन प्रगट न भाख्यो ॥

त्याने हे रहस्य आपल्या हृदयात ठेवले आणि कोणत्याही मित्राला ते उघड केले नाही.

ਪ੍ਰਥਮ ਦੇਗ ਮੈ ਬਸਤ੍ਰ ਬਿਛਯੋ ॥
प्रथम देग मै बसत्र बिछयो ॥

प्रथम डीग मध्ये चिलखत घातली.

ਤਾ ਮੈ ਬੈਠਿ ਆਪੁ ਪੁਨਿ ਗਯੋ ॥੨੧॥
ता मै बैठि आपु पुनि गयो ॥२१॥

त्याने स्वयंपाकाच्या भांड्यात एक चादर पसरवली आणि मग तिथेच बसले.(21)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਖਾਨ ਤਿਹਾਰੌ ਰੂਪ ਲਖਿ ਬੇਗਮ ਰਹੀ ਲੁਭਾਇ ॥
खान तिहारौ रूप लखि बेगम रही लुभाइ ॥

(आणि त्याला पुन्हा सांगण्यात आले) 'खान, बेगम तुझ्या रूपाने मोहित झाली आहे.

ਸਾਹਿਜਹਾ ਕੋ ਛਾਡਿ ਕੈ ਤੋ ਪਰ ਗਈ ਬਿਕਾਇ ॥੨੨॥
साहिजहा को छाडि कै तो पर गई बिकाइ ॥२२॥

'आणि सम्राट शाहजहानचा बळी देऊन तिने स्वतःला तुझ्या हाती विकले आहे.(२२)

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपायी

ਤੌਨ ਪਠਾਨ ਦੇਗ ਮਹਿ ਡਾਰਿਸ ॥
तौन पठान देग महि डारिस ॥

(सखी) तो पठाण देगात सापडला

ਲੈ ਹਜਰਤਿ ਗ੍ਰਿਹ ਓਰ ਸਿਧਾਰਸ ॥
लै हजरति ग्रिह ओर सिधारस ॥

तिने त्याला स्वयंपाकाच्या भांड्यात बसवले आणि बादशहाच्या महालात नेले.

ਦੇਖਤ ਲੋਗ ਸਭੈ ਤਹ ਜਾਵੈ ॥
देखत लोग सभै तह जावै ॥

सर्व लोक त्याच्याकडे (Deg) बघत होते.

ਵਾ ਕੌ ਭੇਦ ਨ ਕੋਊ ਪਾਵੈ ॥੨੩॥
वा कौ भेद न कोऊ पावै ॥२३॥

लोकांनी पाहिले की तेथे नेले जात आहे परंतु कोणालाही या रहस्याचा संशय आला नाही.(23)

ਲੈ ਬੇਗਮ ਕੇ ਪਾਸ ਉਤਾਰਿਯੋ ॥
लै बेगम के पास उतारियो ॥

तो (ती डिग्री) घेऊन खाली बेगमकडे गेला.

ਬੇਗਮ ਤਾ ਕੋ ਦਾਰਿਦ ਮਾਰਿਯੋ ॥
बेगम ता को दारिद मारियो ॥

तिने (दासी) ती राणीजवळ बदलली आणि राणीने तिला श्रीमंत केले.

ਸਖੀ ਭੇਜ ਪਤਿ ਲਯੋ ਬੁਲਾਈ ॥
सखी भेज पति लयो बुलाई ॥

सखी (बेगम) पाठवून तिच्या पतीला बोलावले

ਕਾਨ ਲਾਗਿ ਕੈ ਬਾਤ ਜਤਾਈ ॥੨੪॥
कान लागि कै बात जताई ॥२४॥

तिने तिला तिच्या पतीला बोलावण्यासाठी पाठवले आणि त्याच्या कानात हे रहस्य उघड केले.(24)

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

दोहिरा

ਸਖੀ ਭੇਜਿ ਪਾਤਸਾਹ ਕੌ ਲੀਨੋ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਇ ॥
सखी भेजि पातसाह कौ लीनो निकट बुलाइ ॥

दासी पाठवून तिने बादशहाला बोलावले होते.