जेव्हा पराक्रमी चंडिकेने स्वतःच्या कानांनी देवांचा आक्रोश ऐकला तेव्हा तिने सर्व राक्षसांना मारण्याचे वचन दिले.
पराक्रमी देवी प्रकट झाली आणि प्रचंड क्रोधाने तिने आपले मन युद्धाच्या विचारात गुंतले.
त्या वेळी काली देवी फुटून प्रकट झाली. तिचे कपाळ, हे कवीच्या मनात दिसले,
की सर्व दैत्यांचा नाश करण्यासाठी, मृत्यूने कलीच्या रूपात अवतार घेतला होता. 74.,
ती शक्तिशाली देवी, हातात तलवार घेऊन, प्रचंड रागाने, विजेसारखी गडगडत होती.
तिचा गडगडाट ऐकून सुमेरूसारखे मोठे पर्वत हादरले आणि शेषनागाच्या कुशीवर विसावलेली पृथ्वी थरथर कापली.
ब्रह्मा, कुबेर, सूर्य इत्यादी भयभीत झाले आणि शिवाची छाती धडधडली.
अत्यंत तेजस्वी चंडी, तिच्या अंधुक अवस्थेत, मृत्यूसारखी कालिका निर्माण करून, अशा प्रकारे बोलली.75.,
डोहरा,
तिला पाहून चंडिका तिच्याशी बोलली,
���हे माझी कन्या कालिका, माझ्यात विलीन हो.���76.,
चंडीचे हे शब्द ऐकून ती तिच्यात विलीन झाली.
गंगेच्या प्रवाहात यमुना पडल्यासारखी.77.,
स्वय्या,
तेव्हा देवी पार्वती देवतांसह त्यांच्या मनात असे प्रतिबिंबित झाली.
असुर पृथ्वीला स्वतःचे मानत आहेत, युद्धाशिवाय ती परत मिळवणे व्यर्थ आहे.
इंद्र म्हणाला, हे माता, माझी विनवणी ऐका, आपण आणखी उशीर करू नये.
तेव्हा भयंकर काळ्या नागासारखी पराक्रमी छंदी राक्षसांना मारण्यासाठी रणांगणात गेली.७८.,
देवीचे शरीर सोन्यासारखे आहे आणि तिचे डोळे ममोला (वागटेल) च्या डोळ्यांसारखे आहेत, ज्याच्या समोर कमळाचे सौंदर्य लाजाळू वाटते.
असे दिसते की निर्मात्याने, हातात अमृत घेऊन, प्रत्येक अंगात अमृताने भरलेले एक अस्तित्व निर्माण केले आहे.
देवीच्या चेहऱ्यासाठी चंद्राची योग्य तुलना करता येत नाही, इतर कशाचीही तुलना होऊ शकत नाही.
सुमेरूच्या शिखरावर बसलेली देवी आपल्या सिंहासनावर बसलेल्या इंद्राची (साची) राणीसारखी दिसते.
डोहरा,
सुमेरूच्या शिखरावर शक्तिशाली चंडी अतिशय सुंदर दिसते,
तिच्या हातात तलवार घेऊन ती यम आपल्या क्लबला घेऊन गेल्यासारखी दिसते.80.,
अज्ञात कारणास्तव, एक राक्षस त्या ठिकाणी आला.,
कलीचे भयंकर रूप पाहून तो बेशुद्ध पडला.८१.,
जेव्हा तो शुद्धीवर आला तेव्हा तो राक्षस स्वत: वर ओढून देवीला म्हणाला,
���मी राजा सुंभचा भाऊ आहे,��� नंतर काही संकोचने जोडले,82
His या तिन्ही जगाला त्याच्या शक्तिशाली सशस्त्र सामर्थ्याने त्याच्या नियंत्रणाखाली आणले आहे.
असा राजा सुंभ, हे उत्कृष्ट चंडी, त्याच्याशी लग्न कर. ���83.,
राक्षसाचे बोलणे ऐकून देवीने असे उत्तर दिले:
हे मूर्ख राक्षस, युद्ध केल्याशिवाय मी त्याच्याशी लग्न करू शकत नाही. ���84.,
हे ऐकून तो राक्षस तत्परतेने राजा सुंभाकडे गेला.
आणि हात जोडून, त्याच्या पाया पडून त्याने अशी प्रार्थना केली: 85.,
हे राजा, तुझ्याकडे पत्नीचे रत्न सोडून बाकी सर्व रत्ने आहेत.
एक सुंदर स्त्री जंगलात राहते, हे पारंगत, तिच्याशी लग्न कर. ���86.,
सोराठा,
हे विलोभनीय शब्द ऐकून राजा म्हणाला,
ओ भाऊ, मला सांग, ती कशी दिसते? ���87.,
स्वय्या,
तिचा चेहरा चंद्रासारखा आहे, ज्याला पाहून सर्व दुःख नाहीसे होतात, तिचे कुरळे केस सापांचे सौंदर्य देखील लुटतात.
तिचे डोळे फुललेल्या कमळासारखे आहेत, तिच्या भुवया धनुष्यासारख्या आहेत आणि तिच्या पापण्या बाणांसारख्या आहेत.
तिची कंबर सिंहासारखी सडपातळ आहे, तिची चाल हत्तीसारखी आहे आणि क्यूपेडच्या पत्नीच्या वैभवाला लाजवेल.
तिच्या हातात तलवार आहे आणि सिंहावर स्वार आहे, ती शिवाची पत्नी सूर्यासारखी सर्वात भव्य आहे.88.
कबित,
���डोळ्यांचा खेळकरपणा पाहून मोठा मासा लाजाळू होतो, कोमलता कमळाला लाजाळू बनवते आणि सौंदर्याने वाग्टेलला लज्जतदार बनवते, चेहऱ्याला कमळ मानून काळ्या मधमाश्या वेडेपणाने जंगलात इकडे तिकडे फिरत असतात.
नाक, पोपट आणि मानेकडे पाहून, कबुतरे आणि आवाज ऐकून, कोकिळा स्वतःला लुटलेले समजतात, त्यांच्या मनाला कुठेही आराम वाटत नाही.