श्री दसाम ग्रंथ

पान - 368


ਨੈਨਨ ਕੇ ਕਰਿ ਭਾਵ ਘਨੇ ਸਰ ਸੋ ਹਮਰੋ ਮਨੂਆ ਮ੍ਰਿਗ ਘਾਯੋ ॥
नैनन के करि भाव घने सर सो हमरो मनूआ म्रिग घायो ॥

तुझ्या डोळ्यांच्या विपुल बाणांमुळे माझे मन हरण घायाळ झाले आहे

ਤਾ ਬਿਰਹਾਗਨਿ ਸੋ ਸੁਨੀਯੈ ਬਲਿ ਅੰਗ ਜਰਿਯੋ ਸੁ ਗਯੋ ਨ ਬਚਾਯੋ ॥
ता बिरहागनि सो सुनीयै बलि अंग जरियो सु गयो न बचायो ॥

वियोगाच्या आगीत मी जळत आहे आणि मला वाचवता आले नाही

ਤੇਰੇ ਬੁਲਾਯੋ ਨ ਆਯੋ ਹੋ ਰੀ ਤਿਹ ਠਉਰ ਜਰੇ ਕਹੁ ਸੇਕਿਨਿ ਆਯੋ ॥੭੩੧॥
तेरे बुलायो न आयो हो री तिह ठउर जरे कहु सेकिनि आयो ॥७३१॥

मी तुझ्या हाकेने आलो नाही, मी तिथे जळत होतो, म्हणून मी इथे आलो आहे.���731.

ਰਾਧੇ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸੋ ॥
राधे बाच कान्रह सो ॥

कृष्णाला उद्देशून राधाचे भाषण

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वय्या

ਸੰਗ ਫਿਰੀ ਤੁਮਰੇ ਹਰਿ ਖੇਲਤ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੇ ਕਬਿ ਆਨੰਦ ਭੀਨੀ ॥
संग फिरी तुमरे हरि खेलत स्याम कहे कबि आनंद भीनी ॥

कवी श्याम म्हणतात की राधा म्हणाली, हे कृष्णा! मी आनंदाने तुझ्याबरोबर खेळत होतो आणि हिंडत होतो

ਲੋਗਨ ਕੋ ਉਪਹਾਸ ਸਹਿਯੋ ਤੁਹਿ ਮੂਰਤਿ ਚੀਨ ਕੈ ਅਉਰ ਨ ਚੀਨੀ ॥
लोगन को उपहास सहियो तुहि मूरति चीन कै अउर न चीनी ॥

मी लोकांचा उपहास सहन केला आणि तुझ्याशिवाय इतर कोणालाही ओळखले नाही

ਹੇਤ ਕਰਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਤੁਮ ਸੋ ਤੁਮ ਹੂੰ ਤਜਿ ਹੇਤ ਦਸਾ ਇਹ ਕੀਨੀ ॥
हेत करियो अति ही तुम सो तुम हूं तजि हेत दसा इह कीनी ॥

������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������

ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੀ ਸੰਗ ਅਉਰ ਤ੍ਰੀਯਾ ਕਹਿ ਸਾਸ ਲਯੋ ਅਖੀਯਾ ਭਰ ਲੀਨੀ ॥੭੩੨॥
प्रीति करी संग अउर त्रीया कहि सास लयो अखीया भर लीनी ॥७३२॥

तू इतर स्त्रियांवर प्रेम केलेस,’ असे म्हणत राधाने एक दीर्घ उसासा सोडला आणि तिच्या डोळ्यात अश्रू आले.732.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥
कान्रह जू बाच ॥

कृष्णाचे भाषण:

ਸਵੈਯਾ ॥
सवैया ॥

स्वय्या

ਮੇਰੋ ਘਨੋ ਹਿਤ ਹੈ ਤੁਮ ਸੋ ਸਖੀ ਅਉਰ ਕਿਸੀ ਨਹਿ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਮਾਹੀ ॥
मेरो घनो हित है तुम सो सखी अउर किसी नहि ग्वारनि माही ॥

���हे माझ्या प्रिय राधा! मी फक्त तुझ्यावर प्रेम करतो इतर गोपींवर नाही

ਤੇਰੇ ਖਰੇ ਤੁਹਿ ਦੇਖਤ ਹੋ ਬਿਨ ਤ੍ਵੈ ਤੁਹਿ ਮੂਰਤਿ ਕੀ ਪਰਛਾਹੀ ॥
तेरे खरे तुहि देखत हो बिन त्वै तुहि मूरति की परछाही ॥

तू माझ्यासोबत राहिलास तर मी तुला पाहतो आणि तू नाही राहिलास तर मला तुझी सावली दिसते

ਯੌ ਕਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਗਹੀ ਬਹੀਯਾ ਚਲੀਯੈ ਹਮ ਸੋ ਬਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਹੀ ॥
यौ कहि कान्रह गही बहीया चलीयै हम सो बन मै सुख पाही ॥

असे म्हणत कृष्णाने राधाचा हात धरला आणि म्हणाला, चला आपण वनात जाऊ या आणि आनंदाने राहू या.

ਹ ਹਾ ਚਲੁ ਮੇਰੀ ਸਹੁੰ ਮੇਰੀ ਸਹੁੰ ਮੇਰੀ ਸਹੁੰ ਤੇਰੀ ਸਹੁੰ ਤੇਰੀ ਸਹੁੰ ਨਾਹੀ ਜੂ ਨਾਹੀ ॥੭੩੩॥
ह हा चलु मेरी सहुं मेरी सहुं मेरी सहुं तेरी सहुं तेरी सहुं नाही जू नाही ॥७३३॥

मी तुला शपथ देतो, मी तुला शप्पथ देतो, आपण जाऊया, ��� पण राधा म्हणाली, ���मी तुला शपथ देते, मी जाणार नाही���.733.

ਯੌ ਕਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਗਹੀ ਬਿਹੀਯਾ ਤਿਹੂ ਲੋਗਨ ਕੋ ਭੁਗੀਯਾ ਰਸ ਜੋ ਹੈ ॥
यौ कहि कान्रह गही बिहीया तिहू लोगन को भुगीया रस जो है ॥

अशा प्रकारे बोलता बोलता तिन्ही जगाच्या उत्कट प्रेमाचा आस्वाद घेणाऱ्या राधाचा हात धरला.

ਕੇਹਰਿ ਸੀ ਜਿਹ ਕੀ ਕਟਿ ਹੈ ਜਿਹ ਆਨਨ ਪੈ ਸਸਿ ਕੋਟਿਕ ਕੋ ਹੈ ॥
केहरि सी जिह की कटि है जिह आनन पै ससि कोटिक को है ॥

कृष्णाची कंबर सिंहासारखी सडपातळ आहे आणि त्याचा चेहरा लाखो चंद्रासारखा सुंदर आहे

ਐਸੋ ਕਹਿਯੋ ਚਲੀਯੈ ਹਮਰੇ ਸੰਗਿ ਜੋ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੋ ਮਨ ਮੋਹੈ ॥
ऐसो कहियो चलीयै हमरे संगि जो सभ ग्वारनि को मन मोहै ॥

(तेव्हा) तो म्हणाला, सर्व गोपींच्या मनाचा मोह करणारा, माझ्याबरोबर चल.

ਯੌ ਕਹਿ ਕਾਹੇ ਕਰੋ ਬਿਨਤੀ ਸੁਨ ਕੈ ਤੁਹਿ ਲਾਲ ਹੀਐ ਮਧਿ ਜੋ ਹੈ ॥੭੩੪॥
यौ कहि काहे करो बिनती सुन कै तुहि लाल हीऐ मधि जो है ॥७३४॥

गोपींच्या मनाला भुरळ घालणारा कृष्ण म्हणाला, ‘तुम्ही माझ्याबरोबर जा, असे का करत आहात? मी तुम्हाला विनंती करतो की जे तुमच्या मनात आहे ते मला सांगा.734.

ਕਾਹੇ ਉਰਾਹਨ ਦੇਤ ਸਖੀ ਕਹਿਯੋ ਪ੍ਰੀਤ ਘਨੀ ਹਮਰੀ ਸੰਗ ਤੇਰੇ ॥
काहे उराहन देत सखी कहियो प्रीत घनी हमरी संग तेरे ॥

���हे माझ्या प्रिय राधा! तू माझ्याशी व्यंग का करत आहेस? माझे फक्त तुझ्यावरच प्रेम आहे

ਨਾਹਕ ਤੂੰ ਭਰਮੀ ਮਨ ਮੈ ਕਛੁ ਬਾਤ ਨ ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਮਨਿ ਮੇਰੇ ॥
नाहक तूं भरमी मन मै कछु बात न चंद्रभगा मनि मेरे ॥

तू व्यर्थ भ्रमात पडला आहेस, चंद्रभागेबाबत माझ्या मनात काहीच नाही

ਤਾ ਤੇ ਉਠੋ ਤਜਿ ਮਾਨ ਸਭੈ ਚਲਿ ਖੇਲਹਿਾਂ ਪੈ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਕੇਰੇ ॥
ता ते उठो तजि मान सभै चलि खेलहिां पै जमुना तटि केरे ॥

*म्हणून तुझा अभिमान सोडून माझ्याबरोबर यमुनेच्या तीरावर खेळायला जा

ਮਾਨਤ ਹੈ ਨਹਿ ਬਾਤ ਹਠੀ ਬਿਰਹਾਤੁਰ ਹੈ ਬਿਰਹੀ ਜਨ ਟੇਰੇ ॥੭੩੫॥
मानत है नहि बात हठी बिरहातुर है बिरही जन टेरे ॥७३५॥

��� सतत राधा कृष्णाची आज्ञा मानत नाही, जेव्हा, कृष्ण, वियोगाने ओतप्रोत झालेला तिला बोलावतो.735.

ਤ੍ਯਾਗ ਕਹਿਯੋ ਅਬ ਮਾਨ ਸਖੀ ਹਮ ਹੂੰ ਤੁਮ ਹੂੰ ਬਨ ਬੀਚ ਪਧਾਰੈ ॥
त्याग कहियो अब मान सखी हम हूं तुम हूं बन बीच पधारै ॥

���हे प्रिये! तुझा अभिमान सोडून चला, आपण दोघेही जंगलात जाऊ या