श्री दसाम ग्रंथ

पान - 436

ਸੈਨ ਸਹਿਤ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥੧੩੯੨॥

सैन सहित जमलोकि पठाए ॥१३९२॥

त्यांच्या रथाचे घोडे आणि सारथी सर्व जखमी झाले आणि सैन्यासह त्यांना यमाच्या निवासस्थानी पाठविण्यात आले.1392.

ਦੋਹਰਾ ॥

दोहरा ॥

डोहरा

ਚਪਲ ਸਿੰਘ ਅਰੁ ਚਤਰ ਸਿੰਘ ਚੰਚਲ ਸ੍ਰੀ ਬਲਵਾਨ ॥

चपल सिंघ अरु चतर सिंघ चंचल स्री बलवान ॥

चपल सिंग, चतुर सिंग, चंचल सिंग आणि बलवान;

ਚਿਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਅਰ ਚਉਪ ਸਿੰਘ ਮਹਾਰਥੀ ਸੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ॥੧੩੯੩॥

चित्र सिंघ अर चउप सिंघ महारथी सुर ग्यान ॥१३९३॥

चपल सिंग, चतुर सिंग, चितार सिंग, चौप सिंग इत्यादी महान योद्धे तिथे उपस्थित होते.१३९३.

ਛਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਅਰੁ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਸਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਬਲਬੰਡ ॥

छत्र सिंघ अरु मान सिंघ सत्र सिंघ बलबंड ॥

छत्रसिंग, मानसिंग आणि सत्रा सिंग (जे) हे बाली योद्धे आहेत

ਸਿੰਘ ਚਮੂੰਪਤਿ ਅਤਿ ਬਲੀ ਭੁਜ ਬਲਿ ਤਾਹਿ ਅਖੰਡ ॥੧੩੯੪॥

सिंघ चमूंपति अति बली भुज बलि ताहि अखंड ॥१३९४॥

छत्तरसिंग, मानसिंग, शतरसिंग इत्यादींनी तेथे उपस्थित असलेल्या पराक्रमी सेनापतींना मारले.१३९४.

ਸਵੈਯਾ ॥

सवैया ॥

स्वय्या

ਭੂਪ ਦਸੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਖੜਗੇਸ ਕੇ ਊਪਰ ਧਾਏ ॥

भूप दसो रिसि कै कबि स्याम कहै खड़गेस के ऊपर धाए ॥

सर्व दहा राजे खरगसिंगावर संतापले

ਆਵਤ ਹੀ ਬਲਿ ਕੈ ਧਨੁ ਲੈ ਸੁ ਨਿਖੰਗਨ ਤੇ ਬਹੁ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

आवत ही बलि कै धनु लै सु निखंगन ते बहु बान चलाए ॥

त्यांच्या आगमनानंतर त्यांनी त्यांच्या धनुष्यातून अनेक बाण सोडले

ਬਾਜ ਹਨੇ ਸਤਿ ਦੁਇ ਅਰੁ ਗੈ ਸਤਿ ਤ੍ਰੈ ਸਤਿ ਬੀਰ ਮਹਾ ਤਬ ਘਾਏ ॥

बाज हने सति दुइ अरु गै सति त्रै सति बीर महा तब घाए ॥

तेथे रथांचे सोळा घोडे आणि दहा पराक्रमी योद्धे मारले गेले

ਬੀਸ ਰਥੀ ਅਉ ਮਹਾਰਥਿ ਤੀਸ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠਾਏ ॥੧੩੯੫॥

बीस रथी अउ महारथि तीस अयोधन मै जमलोकि पठाए ॥१३९५॥

तेव्हा वीस सारथी आणि तीस रथमालकही मरण पावले.१३९५.

ਪੁਨਿ ਧਾਇ ਹਨੇ ਸਤਿ ਗੈ ਹਯ ਦੁਇ ਸਤਿ ਅਯੁਤ ਪਦਾਤ ਹਨੇ ਰਨ ਮੈ ॥

पुनि धाइ हने सति गै हय दुइ सति अयुत पदात हने रन मै ॥

युद्धात सात घोडे आणि पायी चाललेले अनेक सैनिक मारून खरगसिंग पुन्हा पुढे धावला

ਸੁ ਮਹਾਰਥੀ ਅਉਰ ਪਚਾਸ ਹਨੇ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਸੁ ਤਹੀ ਛਿਨ ਮੈ ॥

सु महारथी अउर पचास हने कबि स्याम कहै सु तही छिन मै ॥

कवी श्याम म्हणतात की त्याच क्षणी खरगसिंगने इतर पन्नास महान योद्ध्यांना मारले

ਦਸ ਹੂੰ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਭਜੀ ਲਖਿ ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗ ਕੇਹਰਿ ਕਉ ਬਨ ਮੈ ॥

दस हूं न्रिप की बहु सैन भजी लखि जिउ म्रिग केहरि कउ बन मै ॥

जंगलात सिंहाला पाहून हरणे पळतात त्याप्रमाणे दहा राजांच्या सैन्याचा मोठा भाग पळून गेला.

ਤਿਹ ਸੰਘਰ ਮੈ ਖੜਗੇਸ ਬਲੀ ਰੁਪਿ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਰਿਸ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ॥੧੩੯੬॥

तिह संघर मै खड़गेस बली रुपि ठाढो रहिओ रिस कै मन मै ॥१३९६॥

पण त्या युद्धात पराक्रमी खरगसिंग प्रचंड संतापाने खंबीरपणे उभा राहिला.1396.

ਕਬਿਤੁ ॥

कबितु ॥

कबिट

ਦਸੋ ਭੂਪ ਰਨ ਪਾਰਿਯੋ ਸੈਨ ਕਉ ਬਿਪਤ ਡਾਰਿਓ ਬੀਰ ਪ੍ਰਨ ਧਾਰਿਓ ਨ ਡਰੈ ਹੈ ਕਾਹੂੰ ਆਨ ਸੋ ॥

दसो भूप रन पारियो सैन कउ बिपत डारिओ बीर प्रन धारिओ न डरै है काहूं आन सो ॥

सर्व दहा राजे युद्धात सहभागी झाले होते

ਏ ਈ ਦਸ ਭੂਪਤਿ ਰਿਸਾਇ ਸਮੁਹਾਇ ਗਏ ਉਤ ਆਇ ਸਉਹੇ ਭਯੋ ਮਹਾ ਸੂਰ ਮਾਨ ਸੋ ॥

ए ई दस भूपति रिसाइ समुहाइ गए उत आइ सउहे भयो महा सूर मान सो ॥

त्यांनी आपल्या सैन्याला संकटात टाकले आणि कोणीही कोणाला घाबरणार नाही असे वचन दिले, हे दहाही राजे संतप्त होऊन त्या पराक्रमी योद्धा खरगसिंगपुढे गेले.

ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਅਤਿ ਕ੍ਰੁਧ ਹੁਇ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਤਾਨ ਕੈ ਕਮਾਨ ਕੋ ਲਗਾਈ ਜਿਹ ਕਾਨ ਸੋ ॥

कहै कबि स्याम अति क्रुध हुइ खड़ग सिंघ तान कै कमान को लगाई जिह कान सो ॥

कवी श्याम सांगतात, खरगसिंगला राग आला आणि त्याने धनुष्य ओढून कानात घातलं.

ਗਜਰਾਜ ਭਾਰੇ ਅਰੁ ਜੁਧ ਕੇ ਕਰਾਰੇ ਦਸੋ ਮਾਰਿ ਡਾਰੇ ਤਿਨ ਦਸ ਦਸ ਬਾਨ ਸੋ ॥੧੩੯੭॥

गजराज भारे अरु जुध के करारे दसो मारि डारे तिन दस दस बान सो ॥१३९७॥

जेव्हा खरगसिंगने मोठ्या रागाने आपले धनुष्य आपल्या कानापर्यंत ओढले तेव्हा त्याने प्रत्येक राजाला दहा बाण मारले, जरी राजे हत्तीसारखे मोठे आणि युद्धात निपुण होते.1397.