श्री दसाम ग्रंथ

पान - 1423


ਕਿ ਪਾਰਹ ਸ਼ੁਦਹ ਖ਼ੋਦ ਖ਼ੁਫ਼ਤਾਨ ਜੰਗ ॥੧੩੮॥
कि पारह शुदह क़ोद क़ुफ़तान जंग ॥१३८॥

की चिलखत आणि कठड्याचे तुकडे झाले.(१३८)

ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਤਾਬਸ਼ ਤ ਪੀਦ ਆਫ਼ਤਾਬ ॥
चुना तेग़ ताबश त पीद आफ़ताब ॥

तलवारी सूर्यासारख्या तप्त होत होत्या,

ਦਰਖ਼ਤਾ ਸ਼ੁਦਹ ਖ਼ੁਸ਼ਕ ਵ ਦਰਯਾਇ ਆਬ ॥੧੩੯॥
दरक़ता शुदह क़ुशक व दरयाइ आब ॥१३९॥

आणि झाडांना तहान लागली होती आणि नदीचे पाणी आटत होते.(139)

ਚੁਨਾ ਤੀਰ ਬਾਰਾ ਸ਼ੁਦਹ ਹਮ ਚੁ ਬਰਕੁ ॥
चुना तीर बारा शुदह हम चु बरकु ॥

बाणांचा वर्षाव खूप मोठा होता,

ਬਿਅਫ਼ਤਾਦ ਸ਼ੁਦ ਫ਼ੀਲ ਚੂੰ ਫ਼ਰਕ ਫ਼ਰਕ ॥੧੪੦॥
बिअफ़ताद शुद फ़ील चूं फ़रक फ़रक ॥१४०॥

की फक्त हत्तींच्या मान दिसत होत्या.(१४०)

ਬ ਹਰਬ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਵਜ਼ੀਰੇ ਚੁ ਬਾਦ ॥
ब हरब अंदर आमद वज़ीरे चु बाद ॥

लगेच एक मंत्री मैदानात आला.

ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਮਾਯੰਦਰਾਨੀ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥੧੪੧॥
यके तेग़ मायंदरानी कुशाद ॥१४१॥

आणि त्याने मयेंद्राची तलवार काढली.(१४१)

ਦਿਗ਼ਰ ਤਰਫ਼ ਆਮਦ ਬ ਦੁਖ਼ਤਰ ਅਜ਼ਾ ॥
दिग़र तरफ़ आमद ब दुक़तर अज़ा ॥

पलीकडून मुलगी आली.

ਬਰਹਿਨੇ ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਹਿੰਦੋਸਤਾ ॥੧੪੨॥
बरहिने यके तेग़ हिंदोसता ॥१४२॥

तिच्या हातात हिंदुस्थानची उघडी तलवार होती.(१४२)

ਦਰਖ਼ਸ਼ਾ ਸ਼ੁਦਹ ਆਂ ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਤੇਜ਼ ॥
दरक़शा शुदह आं चुना तेग़ तेज़ ॥

हलक्या तलवारी आणखी वेगवान झाल्या,

ਅਦੂਰਾ ਅਜ਼ੋ ਦਿਲ ਸ਼ਵਦ ਰੇਜ਼ ਰੇਜ਼ ॥੧੪੩॥
अदूरा अज़ो दिल शवद रेज़ रेज़ ॥१४३॥

आणि त्यांनी शत्रूच्या अंतःकरणाचे तुकडे केले. (143)

ਯਕੇ ਤੇਗ਼ ਜ਼ਦ ਬਰ ਸਰੇ ਓ ਸਮੰਦ ॥
यके तेग़ ज़द बर सरे ओ समंद ॥

तिने शत्रूच्या डोक्यावर एवढ्या जोमने मारले,

ਜ਼ਿਮੀਨਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਚੁ ਕੋਹੇ ਬਿਲੰਦ ॥੧੪੪॥
ज़िमीनश दरामद चु कोहे बिलंद ॥१४४॥

की तो कोसळणाऱ्या डोंगरासारखा जमिनीवर उभा केला गेला.(144)

ਦਿਗ਼ਰ ਤੇਗ਼ ਓ ਰਾ ਬਿਜ਼ਦ ਕਰਦ ਨੀਮ ॥
दिग़र तेग़ ओ रा बिज़द करद नीम ॥

दुसऱ्याचे तलवारीने दोन तुकडे केले,

ਬਿ ਅਫ਼ਤਾਦ ਬੂਮਸ ਚੁ ਕਰਖੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥੧੪੫॥
बि अफ़ताद बूमस चु करखे अज़ीम ॥१४५॥

आणि तो उध्वस्त झालेल्या वाड्यासारखा सपाट पडला.(१४५)

ਦਿਗ਼ਰ ਮਰਦ ਆਮਦ ਚੁ ਪ੍ਰਰਾ ਉਕਾਬ ॥
दिग़र मरद आमद चु प्ररा उकाब ॥

आणखी एक निडर माणूस बाजासारखा उडून गेला,

ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਓ ਰਾ ਬ ਕਰਦਸ਼ ਖ਼ਰਾਬ ॥੧੪੬॥
बिज़द तेग़ ओ रा ब करदश क़राब ॥१४६॥

पण त्याचाही नाश झाला.(१४६)

ਚੁ ਕਾਰੇ ਵਜ਼ੀਰਸ਼ ਬਰਾਹਤ ਰਸੀਦ ॥
चु कारे वज़ीरश बराहत रसीद ॥

हे कार्य पूर्ण होताच,

ਦਿਗ਼ਰ ਮਿਹਨਤੇ ਸਿਯਮ ਆਮਦ ਪਦੀਦ ॥੧੪੭॥
दिग़र मिहनते सियम आमद पदीद ॥१४७॥

आणि आराम वाटला, तिसरा मतभेद समोर आला, (147)

ਸਿਯਮ ਦੇਵ ਆਮਦ ਬਗਲ ਤੀਦ ਖ਼ੂੰ ॥
सियम देव आमद बगल तीद क़ूं ॥

आणखी एक सैतान, रक्ताने भिजलेला, प्रकट झाला,

ਜ਼ਿ ਦਹਲੀਜ਼ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਬਰਾਮਦ ਬਰੂੰ ॥੧੪੮॥
ज़ि दहलीज़ दोज़क़ बरामद बरूं ॥१४८॥

जणू ते थेट नरकातून आले आहे.(148)

ਬ ਕੁਸ਼ਤੰਦ ਓ ਰਾ ਦੁ ਕਰਦੰਦ ਤਨ ॥
ब कुशतंद ओ रा दु करदंद तन ॥

पण त्याचेही दोन तुकडे करून त्याची कत्तल करण्यात आली.

ਚੁ ਸ਼ੇਰੇ ਯਿਆਂ ਹਮ ਚੁ ਗੋਰੇ ਕੁਹਨ ॥੧੪੯॥
चु शेरे यिआं हम चु गोरे कुहन ॥१४९॥

सिंह जसा जुन्या काळवीटाचा वध करतो.(१४९)

ਚਹਾਰਮ ਦਰਾਮਦ ਚੁ ਸ਼ੇਰਾ ਬਜੰਗ ॥
चहारम दरामद चु शेरा बजंग ॥

चौथ्या शूर व्यक्तीने लढाईत प्रवेश केला,

ਚੁ ਬਰ ਬਚਹੇ ਗੋਰ ਗ਼ਰਰਾ ਪਿਲੰਗ ॥੧੫੦॥
चु बर बचहे गोर ग़ररा पिलंग ॥१५०॥

जसा सिंह हरिणावर वार करतो.(150)

ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਬਰ ਵੈ ਬਿਜ਼ਦ ਨਾਜ਼ਨੀਂ ॥
चुना तेग़ बर वै बिज़द नाज़नीं ॥

एवढ्या ताकदीने आदळला होता,

ਕਿ ਅਜ਼ ਪੁਸ਼ਤ ਅਸਪਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਜ਼ਿਮੀਂ ॥੧੫੧॥
कि अज़ पुशत असपश दरामद ज़िमीं ॥१५१॥

घोड्यावरून स्वार झाल्यासारखा तो पडला.(१५१)

ਕਿ ਪੰਚਮ ਦਰਾਮਦ ਚੁ ਦੇਵੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥
कि पंचम दरामद चु देवे अज़ीम ॥

जेव्हा पाचवा भूत आला,

ਯਕੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜ਼ਦ ਕਰਦ ਹੁਕਮੇ ਕਰੀਮ ॥੧੫੨॥
यके ज़क़म ज़द करद हुकमे करीम ॥१५२॥

तिने देवाचे आशीर्वाद मागितले, (152)

ਚੁਨਾ ਤੇਗ਼ ਬਰ ਵੈ ਜ਼ਦਾ ਖ਼ੂਬ ਰੰਗ ॥
चुना तेग़ बर वै ज़दा क़ूब रंग ॥

आणि त्याला इतक्या तीव्रतेने मारले,

ਜ਼ਿ ਸਰ ਤਾ ਕਦਮ ਆਮਦਹ ਜ਼ੇਰ ਤੰਗ ॥੧੫੩॥
ज़ि सर ता कदम आमदह ज़ेर तंग ॥१५३॥

त्याचे डोके घोड्याच्या खुराखाली तुडवले गेले.(153)

ਸ਼ਸ਼ਮ ਦੇਵ ਆਮਦ ਚੁ ਅਫ਼ਰੀਤ ਮਸਤ ॥
शशम देव आमद चु अफ़रीत मसत ॥

चकित झालेल्या राक्षसासारखा आनंद लुटत, सहावा भूत आला,

ਜ਼ਿ ਤੀਰੇ ਕਮਾ ਹਮ ਚੁ ਕਬਜ਼ਹ ਗੁਜ਼ਸ਼ਤ ॥੧੫੪॥
ज़ि तीरे कमा हम चु कबज़ह गुज़शत ॥१५४॥

धनुष्यातून निघालेल्या बाणाप्रमाणे वेगवान, (154)

ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਓ ਰਾ ਕਿ ਓ ਨੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥
बिज़द तेग़ ओ रा कि ओ नीम शुद ॥

पण तो इतक्या वेगाने आदळला की त्याचे दोन तुकडे झाले.

ਕਿ ਦੀਗਰ ਯਲਾ ਰਾ ਅਜ਼ੋ ਬੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥੧੫੫॥
कि दीगर यला रा अज़ो बीम शुद ॥१५५॥

आणि त्यामुळे इतरांना भीती वाटू लागली.(155)

ਚੁਨੀ ਤਾ ਬਮਿਕਦਾਰ ਹਫ਼ਤਾਦ ਮਰਦ ॥
चुनी ता बमिकदार हफ़ताद मरद ॥

अशा प्रकारे सुमारे सत्तर शूरांचा नायनाट झाला.

ਬ ਤੇਗ਼ ਅੰਦਰ ਆਵੇਖ਼ਤ ਖ਼ਾਸ ਅਜ਼ ਨ ਬਰਦ ॥੧੫੬॥
ब तेग़ अंदर आवेक़त क़ास अज़ न बरद ॥१५६॥

आणि तलवारीच्या टोकांवर टांगले, (156)

ਦਿਗ਼ਰ ਕਸ ਨਿਆਮਦ ਤਮੰਨਾਇ ਜੰਗ ॥
दिग़र कस निआमद तमंनाइ जंग ॥

इतर कोणीही लढण्याचा विचार करण्याची हिंमत करू शकत नाही,

ਕਿ ਬੇਰੂੰ ਨਿਯਾਮਦ ਦਿਲਾਵਰ ਨਿਹੰਗ ॥੧੫੭॥
कि बेरूं नियामद दिलावर निहंग ॥१५७॥

प्रख्यात योद्धे देखील बाहेर येण्याचे धाडस करत नव्हते.(157)

ਬ ਹਰਬ ਆਮਦਸ਼ ਸ਼ਾਹ ਮਾਯੰਦਰਾ ॥
ब हरब आमदश शाह मायंदरा ॥

जेव्हा राजा मयिंद्र स्वतः लढाईत आला.

ਬ ਤਾਬਸ਼ ਤਪੀਦਨ ਦਿਲੇ ਮਰਦਮਾ ॥੧੫੮॥
ब ताबश तपीदन दिले मरदमा ॥१५८॥

सर्व लढवय्ये क्रोधाने गुरफटले.(158)

ਚੁ ਅਬਰਸ ਬ ਅੰਦਾਖ਼ਤ ਦਉਰੇ ਯਲਾ ॥
चु अबरस ब अंदाक़त दउरे यला ॥

आणि जेव्हा सैनिकांनी आजूबाजूला उडी मारली,

ਬ ਰਖ਼ਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਜ਼ਿਹੇ ਆਸਮਾ ॥੧੫੯॥
ब रक़श अंदर आमद ज़िहे आसमा ॥१५९॥

पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही डोलले. (159)

ਬ ਤਾਬਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਜ਼ਿਮੀਨੋ ਜ਼ਮਨ ॥
ब ताबश दरामद ज़िमीनो ज़मन ॥

विजेने विश्व व्यापले,

ਦਰਖ਼ਸ਼ਾ ਸ਼ੁਦਹ ਤੇਗ਼ ਹਿੰਦੀ ਯਮਨ ॥੧੬੦॥
दरक़शा शुदह तेग़ हिंदी यमन ॥१६०॥

यमनच्या तलवारीच्या तेजाप्रमाणे.(160)

ਚਲਾਚਲ ਦਰਾਮਦ ਕਮਾਨੋ ਕਮੰਦ ॥
चलाचल दरामद कमानो कमंद ॥

धनुष्य आणि गोले कृतीत आणले,

ਹਯਾਹਯ ਦਰਾਮਦ ਬ ਗੁਰਜੋ ਗਜ਼ੰਦ ॥੧੬੧॥
हयाहय दरामद ब गुरजो गज़ंद ॥१६१॥

आणि गदा मारलेल्यांनी आरडाओरडा केला.(१६१)

ਚਕਾਚਾਕ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗ ॥
चकाचाक बरक़ासत तीरो तुफ़ंग ॥

बाण आणि बंदुकीच्या गोळ्या प्रबळ झाल्या,