श्री दसाम ग्रंथ

पान - 443


ਮੁਖ ਸੋ ਨਰ ਹਾਡਨ ਚਾਬਤ ਹੈ ਪੁਨਿ ਦਾਤ ਸੇ ਦਾਤ ਬਜੇ ਤਿਨ ਕੇ ॥
मुख सो नर हाडन चाबत है पुनि दात से दात बजे तिन के ॥

ते तोंडात मानवी हाडे चिरडत होते आणि दात किडकत होते

ਸਰ ਸ੍ਰਉਨਤ ਕੇ ਅਖੀਆਂ ਜਿਨ ਕੀ ਸੰਗ ਕੌਨ ਭਿਰੈ ਬਲ ਕੈ ਇਨ ਕੇ ॥
सर स्रउनत के अखीआं जिन की संग कौन भिरै बल कै इन के ॥

त्यांचे डोळे रक्ताच्या समुद्रासारखे होते

ਸਰ ਚਾਪ ਚਢਾਇ ਕੈ ਰੈਨ ਫਿਰੈ ਸਬ ਕਾਮ ਕਰੈ ਨਿਤ ਪਾਪਨ ਕੇ ॥੧੪੬੪॥
सर चाप चढाइ कै रैन फिरै सब काम करै नित पापन के ॥१४६४॥

त्यांच्याशी कोण लढू शकेल? ते धनुष्य आणि बाण चालवणारे होते, रात्रभर फिरत होते आणि नेहमी दुष्ट कृत्यांमध्ये गढलेले होते.1464.

ਧਾਇ ਪਰੇ ਮਿਲ ਕੈ ਉਤ ਰਾਛਸ ਭੂਪ ਇਤੇ ਥਿਰ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਹੈ ॥
धाइ परे मिल कै उत राछस भूप इते थिर ठाढो रहिओ है ॥

त्या बाजूने राक्षस त्याच्यावर पडले आणि त्या बाजूने राजा शांतपणे उभा राहिला

ਡਾਢ ਸੁ ਕੈ ਅਪਨੇ ਮਨ ਕੋ ਰਿਸਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਓ ਹੈ ॥
डाढ सु कै अपने मन को रिसि सत्रन को इह भाति कहिओ है ॥

मग, मन बळकट करून आणि रागाच्या भरात तो शत्रूंना म्हणाला:

ਆਜ ਸਬੈ ਹਨਿ ਹੋ ਰਨ ਮੈ ਕਹਿ ਯੌ ਬਤੀਯਾ ਧਨੁ ਬਾਨ ਗਹਿਓ ਹੈ ॥
आज सबै हनि हो रन मै कहि यौ बतीया धनु बान गहिओ है ॥

"आज मी तुम्हा सर्वांना पाडीन," असे म्हणत त्याने धनुष्यबाण उचलले.

ਯੌ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਅਤਿ ਧੀਰਜ ਪੇਖ ਕੈ ਦਾਨਵ ਕੋ ਦਲ ਰੀਝਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ॥੧੪੬੫॥
यौ न्रिप को अति धीरज पेख कै दानव को दल रीझि रहिओ है ॥१४६५॥

राजा खरगसिंहाची सहनशीलता पाहून राक्षसांच्या सैन्याला आनंद झाला.1465.

ਤਾਨਿ ਕਮਾਨ ਮਹਾ ਬਲਵਾਨ ਸੁ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਬਹੁ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
तानि कमान महा बलवान सु सत्रन को बहु बान चलाए ॥

धनुष्य ओढून त्या पराक्रमी योद्ध्याने शत्रूंवर बाणांचा वर्षाव केला

ਏਕਨ ਕੀ ਭੁਜ ਕਾਟਿ ਦਈ ਰਿਸਿ ਏਕਨ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਸਰ ਲਾਏ ॥
एकन की भुज काटि दई रिसि एकन के उर मै सर लाए ॥

त्याने कोणाचा तरी हात कापला आणि रागाच्या भरात त्याने आपला बाण कोणाच्या तरी छातीवर सोडला.

ਘਾਇਲ ਏਕ ਗਿਰੇ ਰਨ ਮੋ ਲਖਿ ਕਾਇਰ ਛਾਡਿ ਕੈ ਖੇਤ ਪਰਾਏ ॥
घाइल एक गिरे रन मो लखि काइर छाडि कै खेत पराए ॥

कोणी जखमी होऊन रणांगणात पडले तर कोणी भयंकर युद्ध पाहून भ्याड पळून गेले.

ਏਕ ਮਹਾ ਬਲਵੰਤ ਦਯੰਤ ਰਹੇ ਥਿਰ ਹ੍ਵੈ ਤਿਨ ਬੈਨ ਸੁਨਾਏ ॥੧੪੬੬॥
एक महा बलवंत दयंत रहे थिर ह्वै तिन बैन सुनाए ॥१४६६॥

तेथे फक्त एक शक्तिशाली राक्षस जिवंत राहिला, ज्याने स्वतःला स्थिर करून राजाला सांगितले, 1466

ਕਾਹੇ ਕੋ ਜੂਝ ਕਰੇ ਸੁਨ ਰੇ ਨ੍ਰਿਪ ਤੋਹੂ ਕੋ ਜੀਵਤ ਜਾਨ ਨ ਦੈ ਹੈ ॥
काहे को जूझ करे सुन रे न्रिप तोहू को जीवत जान न दै है ॥

��हे राजा ! तू का भांडत आहेस? आम्ही तुम्हाला जिवंत सोडणार नाही

ਦੀਰਘ ਦੇਹ ਸਲੋਨੀ ਸੀ ਮੂਰਤਿ ਤੋ ਸਮ ਭਛ ਕਹਾ ਹਮ ਪੈ ਹੈ ॥
दीरघ देह सलोनी सी मूरति तो सम भछ कहा हम पै है ॥

तुझे शरीर लांबलचक आणि शोभिवंत आहे, असे अन्न कुठून मिळणार?

ਤੂ ਨਹੀ ਜਾਨਤ ਹੈ ਸੁਨ ਰੇ ਸਠ ਤੋ ਕਹੁ ਦਾਤਨ ਸਾਥ ਚਬੈ ਹੈ ॥
तू नही जानत है सुन रे सठ तो कहु दातन साथ चबै है ॥

���अरे मुर्खा! आता तुला माहीत आहे की आम्ही तुला आमच्या दातांनी चावू

ਤੋਹੀ ਕੇ ਮਾਸ ਕੇ ਖੰਡਨ ਖੰਡ ਕੈ ਪਾਵਕ ਬਾਨ ਮੈ ਭੁੰਜ ਕੈ ਖੈ ਹੈ ॥੧੪੬੭॥
तोही के मास के खंडन खंड कै पावक बान मै भुंज कै खै है ॥१४६७॥

आम्ही तुमच्या मांसाचे तुकडे आमच्या बाणांच्या आगीत भाजून खाऊन टाकू.���1467.

ਦੋਹਰਾ ॥
दोहरा ॥

डोहरा

ਯੌ ਸੁਨ ਕੈ ਤਿਹ ਬੈਨ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਬੋਲਿਓ ਰਿਸ ਖਾਇ ॥
यौ सुन कै तिह बैन को न्रिप बोलिओ रिस खाइ ॥

त्यांचे असे बोलणे ऐकून राजा (खड़गसिंह) रागावला आणि म्हणाला,

ਜੋ ਹਮ ਤੇ ਭਜਿ ਜਾਇ ਤਿਹ ਮਾਤਾ ਦੂਧ ਅਪਾਇ ॥੧੪੬੮॥
जो हम ते भजि जाइ तिह माता दूध अपाइ ॥१४६८॥

हे शब्द ऐकून राजा रागाने बोलला, "जो माझ्यापासून सुखरूप निघून जातो, तो आपल्या आईच्या दुधाच्या बंधनातून मुक्त झाला असे समजावे."

ਏਕੁ ਬੈਨ ਸੁਨਿ ਦਾਨਵੀ ਸੈਨ ਪਰੀ ਸਬ ਧਾਇ ॥
एकु बैन सुनि दानवी सैन परी सब धाइ ॥

(हा) एकच शब्द ऐकून संपूर्ण महाकाय सैन्य (राजावर) कोसळले.

ਚਹੂੰ ਓਰ ਘੇਰਿਓ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਖੇਤ ਬਾਰ ਕੀ ਨਿਆਇ ॥੧੪੬੯॥
चहूं ओर घेरिओ न्रिपति खेत बार की निआइ ॥१४६९॥

हे शब्द ऐकून राक्षसी सेना राजावर तुटून पडली आणि त्याला शेताच्या कुंपणाप्रमाणे चारही बाजूंनी वेढा घातला.1469.

ਚੌਪਈ ॥
चौपई ॥

चौपाई

ਅਸੁਰਨ ਘੇਰ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਲੀਨੋ ॥
असुरन घेर खड़ग सिंघ लीनो ॥

(जेव्हा) राक्षसांनी खरगसिंगला घेरले,

ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋਪ ਘਨੋ ਮਨਿ ਕੀਨੋ ॥
तब न्रिप कोप घनो मनि कीनो ॥

जेव्हा राजाला राक्षसांनी वेढा घातला तेव्हा त्याच्या मनात अत्यंत क्रोध आला

ਧਨੁਖ ਬਾਨ ਕਰ ਬੀਚ ਸੰਭਾਰੇ ॥
धनुख बान कर बीच संभारे ॥

हातात धनुष्य बाण धरून