त्याने मनात निश्चय केला, 'मी आता तिच्यासाठी कोणतीही संपत्ती सोडणार नाही.'(5)
दोहिरा
त्याने प्रियकराच्या वतीने एक पत्र लिहिले,
आणि एका मित्राद्वारे स्त्रीला पाठवले.(6)
चौपायी
त्याने पूर्ण पत्र उघडून वाचले तेव्हा
तिने पत्र ऐकले आणि प्रियकराचे नाव ऐकून ती मिठी मारली.
यारने त्याला हे लिहिले
प्रियकराने व्यक्त केले होते की, तिच्याशिवाय तो खूप त्रासात आहे.(7)
असेही पत्रात लिहिले होते
पत्रात नमूद केले होते, 'मी तुझ्याशिवाय हरवलो आहे.
माझा चेहरा तुम्हीच घ्या
'आता तुम्ही माझी काळजी घ्या आणि मला जगण्यासाठी काही पैसे पाठवा.'(8)
दोहिरा
हे सर्व ऐकून त्या मूर्ख स्त्रीला खूप आनंद झाला.
आणि विचार केला, 'मी खूप भाग्यवान आहे की माझ्या प्रियकराने माझी आठवण ठेवली आहे.'(9)
चौपायी
कोणीतरी पाठवून महिलेला हे समजावून सांगितले
महिलेने मेसेंजरला सांगितले, 'मी पत्रात स्पष्ट केले आहे,
ते पहाटे परत येईल
'त्याने सकाळी लवकर घराच्या मागच्या बाजूला यावे आणि दोनदा टाळ्या वाजवाव्यात.'(10)
जेव्हा (तुम्ही) आपल्या कानांनी टाळ्या वाजवण्याचा आवाज ऐकू शकाल
'जेव्हा मला स्वतःच्या कानांनी टाळी ऐकू येईल, मी लगेच त्या ठिकाणी जाईन.
पिशवी भिंतीवर ठेवा.
'मी पिशवी (पैसे असलेली) भिंतीवर ठेवीन आणि मी आग्रह धरतो की त्याने ती काढून घेतली पाहिजे.(11)
सकाळी त्याने टाळ्या वाजवल्या.
सकाळी त्याने टाळ्या वाजवल्या, ज्या बाईने ऐकल्या,
(त्याने) पिशवी भिंतीवर ठेवली.
तिने पिशवी गोळा करण्यासाठी भिंतीवर ठेवली, परंतु दुर्दैवी व्यक्तीला हे रहस्य माहित नव्हते (12)
दोहिरा
ही क्रिया सहा-सात वेळा केल्याने तिने तिची सर्व संपत्ती गमावली.
आणि मूर्ख स्त्रीला खरे रहस्य कळले नाही.
चौपायी
या प्रयत्नाने (त्या गुजरने) सर्व पैसे गमावले.
या कोर्सवर पुढे जाताना, राणीला पैसे कमी केले गेले.
(ती) संपत्ती मित्राच्या हाती आली नाही.
मित्राला काहीही मिळाले नाही उलट त्याने कोणतेही उद्दिष्ट न ठेवता आपले मुंडन केले (अपमानाला सामोरे जावे लागले).(14)(1)
राजा आणि मंत्री यांच्या शुभ चरित्रांच्या संभाषणाची तिसरा बोधकथा, आशीर्वादाने पूर्ण. (८३)(१४८७)
दोहिरा
महाराष्ट्र देशात महाराष्ट्र नावाचा राजा राहत होता.
तो कवी आणि विद्वान पुरुषांवर उदंड खर्च करत असे.(१)
चौपायी
त्याला इंद्रमाती नावाची एक पटराणी होती.
इंद्रा मती ही त्यांची ज्येष्ठ राणी होती जी जगातील सर्वात सुंदर आजारी म्हणून ओळखली जात होती.
राजा आपल्या निवासस्थानी राहत असे.
राजा नेहमी तिच्या अधिपत्याखाली होता आणि तो तिच्या आदेशानुसार वागायचा.(2)
दोहिरा
मोहन सिंग हे द्रविड देशाच्या राजाचे पुत्र होते.