کيس چت ۾ سچو ڪبير سمجهو
اي شهزادي! ڏسو ته اهو بادشاهه، دولت جو مالڪ آهي، جنهن جي جسم مان حسن جي باهه ڀڙڪي رهي آهي.
جتي سڀ راجا بيٺا هئا، اتي راج ڪماري (وڏي وئي)
جتي شهزادي هئي، اتي سڀ بادشاهه بيٺا هئا
وڏيون وڏيون ڇتيون، ڏاڍا وڏائي،
زمين تي ان کان وڌيڪ سهڻو ٻيو ڪو به نه هو، جنهن ۾ ايترا انا پرست راجا، پنهنجا لشڪر ساڻ وٺي، اتي اچي بيٺا هئا.
فرض ڪري (انساني روپ) جن وٽ درياءَ اچي ويا آهن.
”اُهو، جنهن جي صورت ۾ وهڪرا پنهنجي شان ۽ شوڪت جو روپ اختيار ڪن ٿا ۽ جنهن مان سمنڊ به اُڀرن ٿا، ان جي روشنيءَ کي برداشت نه ڪرڻ.
جنهن جو جسم وڏو آهي ۽ وڏي شڪل سان سينگاريل آهي.
جنهن جو جسم تمام وڏو آهي ۽ جنهن جو حسن شاندار آهي ۽ جنهن کي ڏسي آسماني ڪنوارا به متوجه ٿين ٿا.
اي راج ڪماري! مان توکي ٻڌايان ٿو، هي ورون بادشاهه آهي.
”اي شهزادي! اهي سڀ مختلف بادشاهه هتي آيا آهن، جن کي ڏسي بادشاهن جو غرور ٽٽي پيو
آءٌ بيان ڪريان ته ڪيترا بادشاهه آيا آهن.
مان ڪهڙي حد تائين بيان ڪريان انهن بادشاهن جو جيڪي هتي آيا آهن؟ انهيءَ ديوي شهزادي کي اهي سڀ بادشاهن ڏيکاريا.70.
سويا
جيڪي به بادشاهه اتي آيا هئا، سي سڀ شهزادي کي ڏيکاريا ويا
هن چئني طرفن بادشاهن کي ڏٺو، پر ڪنهن کي پسند نه آئي
هيروز جو سمورو علائقو شڪست کاڌل ۽ اهڙي حالت ڏسي بادشاهه به مايوس ٿي ويا.
سڀني جا منهن سڪي ويا ۽ سڀ شهزادا پنهنجن گهرن ڏانهن موٽي ويا.
ايتري قدر جو راجائن جو راجا اجراج (پنهنجي) وڏي لشڪر سان اتي آيو.
ان وقت راجا اج، پنهنجو وڏو لشڪر ساڻ ڪري اتي پهتو، سندس منفرد ريشمي ڪپڙا، عشق جي ديوي کي شرمسار ڪري رهيا هئا.
اتي ٻيا به ڪيترائي سھڻا پوشاڪ پاتل ھئا، جيڪي خوشيءَ جي لائق ھئا
راجا اج، خوبصورت ڪپڙا پهريل اتي پهتو.
سندس لشڪر قطارون لڳائي ڇڏيون ۽ سندس لشڪر ننڍين وڏين درگاهن تي کيڏڻ لڳو
الهه جي جسمن تي خوبصورت زيور چمڪي رهيا هئا ۽ محبت جو ديوتا به سندن رونق ڏسي، بي هوش ٿي پيو هو.
چانگ، مريدنگا ۽ اپانگ وغيره وڄي رهيا هئا، هر ڪو ان خوبصورت آواز کي ٻڌي رهيو هو.
سڀ موسيقيءَ جي سازن جا آواز ٻڌي رهيا هئا ۽ سندن منفرد حسن ڏسي، سڀ خوش ٿي رهيا هئا.
راجا عج جي جيڪا خوبصورتي اسان ڏٺي آهي، سا ان کان اڳ ڪنهن به نه ڏٺي هئي
چنڊ هن جي رونق ڏسي، پاڻ کي لڪائي ڇڏيو ۽ هن جي دل حسد سان ساڙي وئي
باهه هن جي خوبصورتيءَ کي ڏسي، ناراض ٿي وئي ۽ هن پنهنجي جلندڙ سرگرمي کي ڇڏي ڏنو
جيتري خوبصورتي راجا اج جي آهي، اهڙي خوبصورتي اسان اڳ ڪڏهن به نه ڏٺي آهي.
هو هوشيار نوجوان هو ۽ هڪ سڪل شڪل وارو هو، جنهن کي چئني طرفن کان اول سمجهيو ويندو هو
هو سج وانگر روشن هو ۽ بادشاهن ۾ وڏو حاڪم هو
ديوتا ۽ ٻيا سڀ هن کي ڏسي حيران ٿي ويا ۽ رات هن کي چنڊ سمجهي ٿي
ڏينهن هن کي سج سمجهندا هئا ۽ مور هن کي ڪڪر سمجهندا هئا.
مينهن پکي هن کي بهار سمجهي پنهنجا آواز بلند ڪري رهيا هئا ۽ تيتر هن کي چنڊ سمجهي رهيا هئا
اوليائن کيس امن ۽ ويڙهاڪن کي بظاهر ڪاوڙ سمجهندا هئا
ٻار کيس نيڪ طبيعت جو ٻار ۽ دشمنن کي ڪل (موت) سمجهندا هئا.
ديوتائن کيس ديوتا، ڀوتن ۽ ڀوتن کي شيو ۽ بادشاهن کي بادشاهه سمجهندا هئا.
اولياءَ کيس سِڌ (ماهر) ۽ دشمنن کي دشمن سمجهندا هئا
چورن هن کي صبح جو سوير ۽ مور کي ڪڪر وانگر ڏٺو
سڀ عورتون هن کي پيار جو ديوتا ۽ سڀ گانن کي شيو سمجهنديون هيون
خول کيس مينهن جو ڦڙو ۽ بادشاهن کي بادشاھ طور ڏٺو.
راجا اج، زمين تي ائين ئي شاندار نظر آيو، جيئن آسمان ۾ ڪڪر
طوطي کي سندس نڪ ڏسي، طوطي کي جوش آيو ۽ سندس ٻنهي اکين کي ڏسي، طوطي کي شرم اچڻ لڳو.
هن جا عضوا ڏسي، گلاب مري ويو، ۽ محبت جي ديوي سندس سهڻي ڳچيءَ کي ڏسي ناراض ٿي ويو.
۽ شينهن سندس کمر ڏسي پاڻ کي وساري ڇڏيو ۽ پنهنجي گهرن تائين پهچي نه سگهيا.
هن جي ڍنڍ جهڙيون اکيون ڏسي ائين محسوس ٿيو ته اهي امبروسيا پيئڻ کان پوءِ مست ٿي ويا آهن.
گيت ڳايا پيا وڃن ۽ موسيقي جا آلات وڄايا پيا وڃن
عورتون سٺيون نظر اچن ٿيون ۽ دل ۾ خوشيءَ سان قسم کڻن ٿيون.
عورتون پنهنجي خوشيءَ ۾ گاريون ڳائينديون ۽ چونديون هيون ته ”اي شهزادا! رب تنهنجي لاءِ هيءَ شهزادي پيدا ڪئي آهي، تون ان سان شادي ڪري سگهين ٿو.
صورت ڏسي، اکيون لال نه ٿيون، عورتون پريا (هاڻي بادشاهه) جي تصوير ڏسي مسحور ٿي ويون.
سندس اکين جو جلال ڏسي عورتون عشق ۾ جذب ٿي ويون ۽ ڍولڪ وڄائي گيت ڳائينديون رهيون.
سڀئي عورتون جيڪي شهر جي ٻاهران اچي رهيون هيون، هن بادشاهه جي حسن کي ڏسي، پنهنجا ڪپڙا اڇلائي ڇڏيا ۽ فقط سندس دلڪش چهرو ڏسي رهيا هئا.
بادشاهه کي ڏسي سڀني عرض ڪيو ته ”اي بادشاهه! اهو خدا جي مرضي آهي ته توهان جيستائين جيستائين حڪومت ڪري سگهو ٿا
راجا اج جي شان بيان ڪندي. مان قبول ڪريان ٿو ته شاعر جيڪي به مثالون ڏين ٿا.
اهي سڀ بيوقوف آهن ۽ مون کي انهن جي چوڻ تي شرم محسوس ٿئي ٿي
مون سڄي ڌرتيءَ تي ڳولا ڪئي ته تو جهڙو خوبصورت ماڻهو ڳوليان، پر ڪامياب نه ٿيس
تنهنجي حسن جي باري ۾ لکندي، منهنجو قلم هيٺ لهي ويو آهي ته مان ان کي پنهنجي وات مان ڪيئن بيان ڪريان؟ 81.
بادشاهه پنهنجي اکين جي تيرن سان سڄي شهر کي زخمي ڪري ڇڏيو
ايستائين جو سراوتي به پنهنجي خوبصورتي جو بيان ڪرڻ کان قاصر آهي
بادشاھه جي ڳلي شبلي وانگر مٺي ۽ ڳلي ڪبوتر جھڙي
سندس حسن ڏسي سڀ زمين تي ڪري پيا ۽ زخمي ٿي پيا.
DOHRA
اڄ رياست جو روپ ڏسي سڀ مرد ۽ عورتون حيران ٿي رهيا آهن.
مرد ۽ عورتون راجا اج جي روپ جي رونق ڏسي خوش ٿي رهيا آهن ۽ فيصلو نه ڪري سگهيا آهن ته هو اندرا، سوريه جو چندر آهي.
ڪيبٽ
يا ته هو نانگن جي ٻچن وانگر مهربان آهي يا ڪنهن کيس ڏٺو آهي، جيڪو راجا اجن تي جادو ڪري ٿو، خاص طور تي پيار جي ديوتا جي رانديڪن وانگر ٺاهيو ويو آهي.
بادشاهه اج، عورتن لاءِ شان جو ساهه آهي، هو حسن جو خزانو آهي ۽ جنسي راندين ۾ ماهر آهي.
هو حڪمت جو ظاهري مظهر آهي ۽ بادشاهن ۾ چنڊ جهڙو دلڪش آهي.
سمجهه ۾ نه ٿو اچي ته هو تلوار آهي يا تير يا بستري تي ٻڌل جنگجو اهڙي بهادر بادشاهه اج کي وڏي احتياط سان ڏٺو پيو وڃي.
سويا