تڏھن ئي تلوارون لھي ويون. 4.
(جيڪو) ظاهر ٿيو، ان کي ماري ڇڏيو.
هن ڀڄڻ واري کي ڀڄائي ڇڏيو.
انهيءَ ڪردار جي ڪري هن ٺڳيءَ سان قلعو کسي ورتو
۽ اتي سندس حڪم تي عمل ڪيو. 5.
هتي ختم ٿئي ٿو منتري ڀوپ سمواد جو 197 هين باب سري چرتروپاخيان جي تريا چرتر جي، سڀ خير آهي. 197.3694. هلي ٿو
چوويهه:
سنک ڪواري نالي هڪ حسن هو.
(هوءَ) هڪ بادشاهه سان گڏ رهندي هئي.
(هن) پوءِ هڪ سخي کي گهرايو
۽ ان کي جاڳائي ان وقت پنهنجي مڙس سان سمهي رهي هئي. 1.
کيس جاڳائڻ سان، سندس مڙس به جاڳندو رهيو.
(هن) ان ملائڪ کان پڇيو.
اُن کي جاڳائي ڪيڏانهن وٺي رهيا آهيو؟
پوءِ هن کيس ائين چيو. 2.
منهنجو مڙس زچگي وارڊ ڏانهن ويو آهي.
واچ لاءِ سڏ ڪيو.
سو مان وٺڻ آيو آهيان.
اهڙيءَ طرح مون توکي سڀ ڪجهه ٻڌايو. 3.
ٻٽي
هن جي مڙس کي ننڊ مان جاڳايو ۽ سندس هٿ پڪڙيو.
هو اچي بادشاهه سان مليو. اهو بيوقوف ڪجهه سمجهي نه سگهيو. 4.
هتي سري چارتوپاخيان جي تريا چرتر جي منتري ڀوپ سمواد جي 198 هين باب جو نتيجو آهي، سڀ ڪجهه سٺو آهي. 198.3698. هلي ٿو
ٻٽي
رتن سان راڻو چتور ڳڙهه ۾ رهندو هو.
دنيا ۾ اهڙو ڪو به نه هو، جهڙو سهڻو، سهڻو، ايماندار ۽ ايماندار. 1.
چوويهه:
هن طوطي کي گهڻو ڪجهه سيکاريو.
کيس سنگلديپ موڪليو.
اتان (هو) پدمني عورت کڻي آيو.
جنهن جي خوبصورتي تي فخر نٿو ڪري سگهجي. 2.
جڏهن اها خوبصورتي پان چٻاڙيندي هئي،
سو چوٽيءَ کي سندس ڳلي مان لنگهندي ڏٺو ويو.
(هن تي) ڀورو کلندا هئا
(۽ سندس) اکيون خنجر جهڙيون هيون. 3.
راجا (رتن سين) هن تي ڏاڍو متاثر ٿيو
۽ بادشاھت جا سڀ ڪم ڇڏي ڏنائين.
(هو) پنهنجو روپ ڏسي جيئرو رهي ٿو
۽ کيس ڏسڻ کان سواءِ پاڻي به نه پيئي. 4.
ٻٽي
هن جا ٻه وڏا ذهين وزير هئا، جن جو نالو راگھو ۽ چيتن هو.
بادشاهه کي ان حسن جي موجودگيءَ ۾ ڏسي، هن سوچيو. 5.
چوويهه:
پهرين سندس مجسمو ٺاهيو
جنهن کي ڪنهن ديوتا ۽ شيطان جي ڌيءَ (جئي) نه هئي.
هن جي ڳل تي هڪ تل جو نشان لڳايو.
وزيرن اهو ڪم ڪيو. 6.
بادشاهه جڏهن اها عجيب تصوير ڏٺي.