(اهي) ڏهن طرفن کان ’مارو مارو‘ چوندا هئا.
سندن (آواز يا ساهه) مان بيشمار جنات لاشعور ڪري رهيا هئا.
واءُ جيڪا سندن ڊوڙڻ سان وهندي هئي،
هن مان به جنات ظاهر ٿي رهيا هئا. 60.
زخم مان وهندڙ رت،
ان مان هاٿي ۽ گھوڙا ٺاهيا ويندا هئا.
سندن بيشمار ساهه هليا ويا،
انهن مان جنات ظاهر ٿي رهيا هئا. 61.
پوءِ ڏڪار بيشمار جنات کي ماري ڇڏيو.
اهي ٽاور وانگر زمين تي بيٺا هئا.
هاٿي ميز تان اٿي رهيا هئا (گهوڙن ۾ تبديل ٿي).
۽ اهي رت جا ديو بڻجي رهيا هئا. 62.
(جنات) اُٿندا ۽ تير ڊوڙائيندا.
ڪاوڙ ۾ چوندا هئا ته ’مار، مار‘.
جنات کانئن اڳتي وڌيا
۽ ڏهن طرفن کي ڀريو. 63.
اهي جنات ڪالڪا کائي ويا
۽ ٻنهي هٿن سان هن هٿياربندن (جنگن) کي ماريو ۽ انهن کي مٽي ڪري ڇڏيو.
(هو) بار بار اٿندو هو ۽ تير وڄائيندو هو
۽ انهن مان مختلف قسم جا جنات جسم تي وٺي رهيا هئا. 64.
جن جا ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويا،
انهن مان ٻيا به ڪيترائي ديوان پيدا ٿيا.
انهن مان ڪيترائي ديوان پيدا ٿيا
۽ هٿيارن سان وڙهندا رهيا. 65.
ڪال وري انهن جنات کي ماري ڇڏيو
(۽) انهن کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيو.
جيتريون زمين تي ڪري پيون ٽٽل،
جيترا (ٻيا) هٿيار کڻي بيٺا هئا. 66.
جيترا ويڙها اُڏامي ويا (يعني ماريا ويا)
جيتري قدر اتي ديوتا اچي ويا.
جيڪي ٽوڙيا هئا،
انهن مان ڪيترائي ديوان پيدا ٿيا. 67.
اتي ڪيترا هاٿي ميدانن کي سينگاري رهيا هئا
۽ انهن ٿنڀن مان پاڻي اڇلائي سڀني کي پاڻي ڏنو.
(انهن) پنهنجا ڏند ڪڍيا ۽ رڙيون ڪيون،
(انهن کي) ڏسي سوار لرزندا هئا. 68.
ڪٿي ڪٿي خوفناڪ شور به هو.
جنگ جي ميدان ۾ ڪڏهن ڪڏهن گهوڙا به ويڙهاڪن کي ڌڪ هڻي ڇڏيندا هئا.
ڪيترا ويڙهاڪ سيٺ (نيٺا) جھولندا هئا.
۽ وڏي دور ۾ سهماڻيءَ مان ڦٽندا هئا. 69.
گجگوڙ ۽ نيڻن سان ڪيترا ديوان
ڪاوڙ سان حملو ڪندا هئا.
هو ڪاوڙ ۾ ڪال تي حملو ڪندا هئا.
(اھو) ڄڻ ته چراغ تي (سڙندڙ) پتنگا آھن. 70.
اهي ڏاڍا مغرور هئا، وڏا وڏا هئا
۽ پرجوشيءَ سان وڏي رفتار سان هليا ويا.
ٻنهي چپن کي ڏندن سان پيس
اهي مها ڪال تي حملو ڪري رهيا هئا. 71.
ڍول، مريدنگا ۽ نرگس وڄي رهيا هئا
۽ جانور خوفناڪ شور ڪري رهيا هئا.
جنگ جي ميدان ۾ جنگ، مچانگ، اپانگ،
جهول، ٽال ۽ نفرين جا ٽولا راند ڪري رهيا هئا. 72.
ميدانن ۾ ڪٿي ڪٿي مرلي، مرج وغيره راند ٿي رهيا هئا.
ديويون شڪي انداز ۾ روئي رهيون هيون.
ڊرم کي مارڻ سان
۽ تلوارون ۽ نيلا کڻي ڀڄي ويندا هئا. 73.
ڏندن سان جيترو ڊگهو
۽ جنات پنهنجي دلين ۾ جوش سان ڊوڙي رهيا هئا.
(اهي) مها ڪالا مارڻ لاءِ ڊوڙندا هئا.
(اهو لڳي رهيو هو) ڄڻ ته پاڻ کي ماري رهيا آهن. 74.
ڏاڏا ڏاڍا ڪاوڙيا ۽ آيا
۽ ڏهن طرفن ۾ ’مارو مارو‘ ٻڌڻ ۾ آيو.
ڊرم، مريدنگا ۽ ناگاري دائي دائي
۽ دشمن انهن کي خوفزده ڪري پنهنجا ڏند ڪڍي ڇڏيندا هئا. 75.
اهي عظيم دور کي مارڻ چاهيندا هئا،
پر هنن بلڪل بيوقوفيءَ سان نه سوچيو
جنهن سڄي دنيا کي وڌايو،
انھن بيوقوفن کيس مارڻ گھريو.76.
ويڙهاڪن سندن پاسن کي ماريو ۽ ناراض ٿي ويا
مها ڪال تي حملو ڪيو.
اتي ويهه پدم جنات جي فوج گڏ ٿي
۽ ڪالي کي ناس ڪرڻ لاء گلاب.77.