شري دسم گرنتھ

صفحو - 641


ਦੀਨਨ ਉਧਾਰਣਿ ਜਾਸੁ ਬਾਨ ॥
deenan udhaaran jaas baan |

قرض وٺڻ جو رواج.

ਕੋਊ ਕਹੈ ਕੈਸੇਈ ਲੇਤ ਮਾਨ ॥੭੧॥
koaoo kahai kaiseee let maan |71|

هو غريبن جي نجات لاءِ ڪم ڪري ٿو ۽ جيڪڏهن ڪو کيس ڪنهن مقصد سان سڏي ٿو ته هو سندس چوڻ قبول ڪري ٿو.

ਅਕਲੰਕ ਰੂਪ ਅਨਛਿਜ ਤੇਜ ॥
akalank roop anachhij tej |

(هو) بي عيب ۽ اڻ لڀڻ واري شان وارو آهي.

ਆਸਨ ਅਡੋਲ ਸੁਭ ਸੁਭ੍ਰ ਸੇਜ ॥
aasan addol subh subhr sej |

دشمن ۽ دوست سڀ ان کي ڏسڻ لاءِ متوجه ٿي ويا آهن، جيڪو بي عيب آهي، جيڪو ابدي شان وارو آهي، جيڪو هڪ مستحڪم ڪرسي تي ويٺو آهي ۽ جنهن ۾ لامحدود خوبيون آهن.

ਅਨਗਨ ਜਾਸੁ ਗੁਨ ਮਧਿ ਸੋਭ ॥
anagan jaas gun madh sobh |

جنهن ۾ بيشمار خوبيون سينگاريل آهن.

ਲਖਿ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਜਿਹ ਰਹਤ ਲੋਭ ॥੭੨॥
lakh satr mitr jih rahat lobh |72|

(72) دشمن ۽ دوست کيس ڏسڻ سان لالچ ۾ اچن ٿا.

ਜਿਹ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਸਮ ਏਕ ਜਾਨ ॥
jih satr mitr sam ek jaan |

(هو) دشمن ۽ دوست کي هڪجهڙو سمجهندو آهي

ਉਸਤਤੀ ਨਿੰਦ ਜਿਹ ਏਕ ਮਾਨ ॥
ausatatee nind jih ek maan |

هو دشمنن ۽ دوستن کي هڪجهڙو سمجهندو آهي ۽ حمد ۽ طعن کي هڪجهڙو سمجهندو آهي

ਆਸਨ ਅਡੋਲ ਅਨਛਿਜ ਰੂਪ ॥
aasan addol anachhij roop |

(جنهن جي) صورت مضبوط آهي ۽ صورت غير متحرڪ آهي.

ਪਰਮੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਭੂਪਾਣ ਭੂਪ ॥੭੩॥
paraman pavitr bhoopaan bhoop |73|

هو هڪ مستحڪم سيٽ تي بيٺو آهي، هو عظيم الشان خوبصورتي وارو آهي ۽ پڻ بي عيب آهي، هو بادشاهن جو حاڪم آهي. 73.

ਜਿਹਬਾ ਸੁਧਾਨ ਖਗ ਉਧ ਸੋਹਿ ॥
jihabaa sudhaan khag udh sohi |

جنهن جي زبان ( امرت وانگر ) تلوار ( هٿ ۾ ) سينگاريل آهي.

ਅਵਿਲੋਕ ਦਈਤ ਅਰੁ ਦੇਵ ਮੋਹਿ ॥
avilok deet ar dev mohi |

هن جي زبان امرت جي بارش ڪري ٿي

ਬਿਨੁ ਬੈਰ ਰੂਪ ਅਨਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
bin bair roop anabhav prakaas |

هو بغير دشمني ۽ خالص نور آهي.

ਅਨਛਿਜ ਗਾਤ ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਨਿਰਾਸ ॥੭੪॥
anachhij gaat nis din niraas |74|

سڀئي ديوتا ۽ راڻا هنپ سان متوجه آهن، هو دشمنيءَ کان خالي آهي ۽ نوري اوتار آهي، هن جو جسم غير فاني آهي ۽ هر وقت غير جانبدار آهي.

ਦੁਤਿ ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਏਕੈ ਸਮਾਨ ॥
dut aad ant ekai samaan |

(سندس) نور شروع کان آخر تائين ساڳيو آهي.

ਖੜਗੰਨ ਸਪੰਨਿ ਸਬ ਬਿਧਿ ਨਿਧਾਨ ॥
kharragan sapan sab bidh nidhaan |

سندس شان شروع ۽ آخر ۾ ساڳيو رهي ٿو ۽ هر قسم جي طاقت سان پورو آهي.

ਸੋਭਾ ਸੁ ਬਹੁਤ ਤਨ ਜਾਸੁ ਸੋਭ ॥
sobhaa su bahut tan jaas sobh |

جنهن جو جسم تمام سهڻو آهي.

ਦੁਤਿ ਦੇਖਿ ਜਛ ਗੰਧ੍ਰਬ ਲੋਭ ॥੭੫॥
dut dekh jachh gandhrab lobh |75|

هن جي جسم ۾ تمام خوبصورتيون موجود آهن ۽ هن جي خوبصورتي کي ڏسي يڪشا ۽ گنڌرو متوجه ٿي ويا آهن.

ਅਨਭੰਗ ਅੰਗ ਅਨਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
anabhang ang anabhav prakaas |

(هن جو) جسم نه ٿو ڦهلجي ۽ تجربي سان روشن ٿئي ٿو.

ਪਸਰੀ ਜਗਤਿ ਜਿਹ ਜੀਵ ਰਾਸਿ ॥
pasaree jagat jih jeev raas |

هن جا عضوا اڻ کٽ آهن

ਕਿਨੇ ਸੁ ਜੀਵ ਜਲਿ ਥਲਿ ਅਨੇਕ ॥
kine su jeev jal thal anek |

(هن) پاڻيءَ ۾ ڪيتريون جاندار شيون پيدا ڪيون آهن.

ਅੰਤਹਿ ਸਮੇਯ ਫੁਨਿ ਰੂਪ ਏਕ ॥੭੬॥
anteh samey fun roop ek |76|

اُهو رب معرفت جو مظهر آهي ان جي قبر جي ڪري، مخلوق سڄي دنيا ۾ پکڙيل آهي، هن پاڻيءَ ۾ ۽ ميدان ۾ ڪيترائي جاندار پيدا ڪيا ۽ هو آخر ۾ سڀني کي پنهنجي شڪل ۾ ضم ڪري ٿو.

ਜਿਹ ਛੂਆ ਨੈਕੁ ਨਹੀ ਕਾਲ ਜਾਲੁ ॥
jih chhooaa naik nahee kaal jaal |

جنهن کي وقت جي ڄار ڇُهي نه سگهي آهي.

ਛ੍ਵੈ ਸਕਾ ਪਾਪ ਨਹੀ ਕਉਨ ਕਾਲ ॥
chhvai sakaa paap nahee kaun kaal |

موت ۽ گناهه ڪنهن به وقت هن کي ڇهي نه سگهيا آهن

ਆਛਿਜ ਤੇਜ ਅਨਭੂਤ ਗਾਤ ॥
aachhij tej anabhoot gaat |

(جنهن جي) روشني بي ترتيب آهي ۽ هڪ عنصر کان سواء جسم آهي.

ਏਕੈ ਸਰੂਪ ਨਿਸ ਦਿਨ ਪ੍ਰਭਾਤ ॥੭੭॥
ekai saroop nis din prabhaat |77|

ان لاتعداد نور ۽ جسم جو رب هر وقت ساڳيو رهندو آهي.

ਇਹ ਭਾਤਿ ਦਤ ਅਸਤੋਤ੍ਰ ਪਾਠ ॥
eih bhaat dat asatotr paatth |

هن قسم جو ستوتر دت پڙهيو آهي.

ਮੁਖ ਪੜਤ ਅਛ੍ਰ ਗਯੋ ਪਾਪ ਨਾਠ ॥
mukh parrat achhr gayo paap naatth |

اهڙيءَ طرح دت ڪلام پڙهندا هئا ۽ ان تلاوت سان سمورا گناهه ڀڄي ويندا هئا.

ਕੋ ਸਕੈ ਬਰਨ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ॥
ko sakai baran mahimaa apaar |

جيڪو بيان ڪري سگھي (سندس) وڏي شان،

ਸੰਛੇਪ ਕੀਨ ਤਾ ਤੇ ਉਚਾਰ ॥੭੮॥
sanchhep keen taa te uchaar |78|

ان جي لامحدود عظمت کي ڪير بيان ڪري سگهي ٿو؟

ਜੇ ਕਰੈ ਪਤ੍ਰ ਕਾਸਿਪੀ ਸਰਬ ॥
je karai patr kaasipee sarab |

جيڪڏهن اسان هڪ اکر (ڪاغذ) ڪريون ته سڄي ڌرتيءَ کي (’ڪاسپي‘) ڏينداسين.

ਲਿਖੇ ਗਣੇਸ ਕਰਿ ਕੈ ਸੁ ਗਰਬ ॥
likhe ganes kar kai su garab |

جيڪڏهن سڄي زمين ڪاغذ بڻجي وڃي ۽ گنيشا اهو فخر ڪندڙ ليکڪ آهي

ਮਸੁ ਸਰਬ ਸਿੰਧ ਲੇਖਕ ਬਨੇਸਿ ॥
mas sarab sindh lekhak banes |

سڀئي سمنڊ مس ٿي وڃن ۽ سڀ وڻ قلم بڻجي وڃن،

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਅੰਤਿ ਕਹਿ ਸਕੈ ਸੇਸੁ ॥੭੯॥
nahee tadip ant keh sakai ses |79|

سڀ سمنڊ مس ٿي وڃن ٿا ۽ سڀئي ٻيلا قلم ٿي وڃن ٿا ۽ شيشن ناگا پنهنجي هزار واتن مان رب جو بيان ڪري ٿو، تڏهن به رب جو راز سمجهي نٿو سگهي.

ਜਉ ਕਰੈ ਬੈਠਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਚਾਰ ॥
jau karai baitth brahamaa uchaar |

جيڪڏهن برهما ويهندا ۽ (تعظيم ڪندا)

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਤੇਜ ਪਾਯੰਤ ਪਾਰ ॥
nahee tadip tej paayant paar |

جيڪڏهن برهما به سندس شان بيان ڪري ته پوءِ به سندس شان کي سمجهي نه ٿو سگهجي.

ਮੁਖ ਸਹੰਸ ਨਾਮ ਫਣ ਪਤਿ ਰੜੰਤ ॥
mukh sahans naam fan pat rarrant |

(جيڪڏهن) شيشناگ هزار واهن سان ڳالهائيندو رهيو،

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਤਾਸੁ ਪਾਯੰਤ ਅੰਤੁ ॥੮੦॥
nahee tadip taas paayant ant |80|

جيڪڏهن شيشناگ به هن جا نالا پنهنجي هزار واتن مان ڪڍي ٿو ته پوءِ به هن جي پڇاڙيءَ جي خبر نٿي پوي.

ਨਿਸ ਦਿਨ ਜਪੰਤ ਸਨਕੰ ਸਨਾਤ ॥
nis din japant sanakan sanaat |

(ان لاءِ) سنڪ ۽ سناتن رات ڏينهن جاڳندا آهن.

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਤਾਸੁ ਸੋਭਾ ਨਿਰਾਤ ॥
nahee tadip taas sobhaa niraat |

جيڪڏهن سنڪ، سنندن وغيره کيس رات ڏينهن مسلسل ياد ڪندا رهن ته پوءِ به جلال بيان نٿو ڪري سگهجي

ਮੁਖ ਚਾਰ ਬੇਦ ਕਿਨੇ ਉਚਾਰ ॥
mukh chaar bed kine uchaar |

چار منهن واري برهما ويد بيان ڪئي،

ਤਜਿ ਗਰਬ ਨੇਤਿ ਨੇਤੈ ਬਿਚਾਰ ॥੮੧॥
taj garab net netai bichaar |81|

برهما چارئي ويد ٺاهيا، پر هن جي باري ۾ سوچڻ تي، هن کي پڻ "نيتي، نيتي" (نه هي نه، هي نه.) 81.

ਸਿਵ ਸਹੰਸ੍ਰ ਬਰਖ ਲੌ ਜੋਗ ਕੀਨ ॥
siv sahansr barakh lau jog keen |

شيوا هزارين سالن تائين يوگا ڪيو

ਤਜਿ ਨੇਹ ਗੇਹ ਬਨ ਬਾਸ ਲੀਨ ॥
taj neh geh ban baas leen |

شيو هزارين سالن تائين يوگا جي مشق ڪئي

ਬਹੁ ਕੀਨ ਜੋਗ ਤਹ ਬਹੁ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥
bahu keen jog tah bahu prakaar |

(هن) وڏا ڪم ڪيا،

ਨਹੀ ਤਦਿਪ ਤਾਸੁ ਲਹਿ ਸਕਾ ਪਾਰ ॥੮੨॥
nahee tadip taas leh sakaa paar |82|

هن پنهنجو گهر ۽ سڀ لاڳاپو ڇڏي جنگل ۾ رهائش اختيار ڪئي، هن مختلف طريقن سان يوگا جي مشق به ڪئي، پر پوءِ به هن جي پڄاڻيءَ جي خبر نه پئجي سگهي.

ਜਿਹ ਏਕ ਰੂਪ ਅਨਕੰ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥
jih ek roop anakan prakaas |

جنهن جو هڪ روپ آهي، پر ڪيترن ئي طريقن سان شايع ٿي رهيو آهي.

ਅਬਿਯਕਤ ਤੇਜ ਨਿਸ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ॥
abiyakat tej nis din udaas |

سندس هڪ روپ مان ڪيتريون ئي دنياون ظاھر ٿيون آھن ۽ ان رب جو جلوو، جيڪو رات ڏينھن بي نياز رھندو آھي، بيان نٿو ڪري سگھجي.